Kabul Press کابل پرس

کابل پرس سانسور نمی کند. کابل پرس يک رسانه ی آزاد است.

پذيرش > دیدگاه > انتخابات > تعدد نامزدان، تلاش برای بن بست بردن انتخابات

تعدد نامزدان، تلاش برای بن بست بردن انتخابات

طرح موضوع افزایش نامزدان ریاست جمهوری نیز، یک برنامه ی وسیع و سازماندهی شده از ارگ نشینان است.

دو شنبه 7 اكتبر 2013, بوسيله‌ى احمد حارث جمالزاده

روند نام نویسی نامزدان ریاست جمهوری افغانستان شام روز یکشنبه به پایان رسید و بیش از 20 تن خود را نامزد کرسی ریاست جمهوری ساختند، با آغاز کمپاین های انتخاباتی نامزدان ریاست جمهوری تلاش های ارگ نشینان هم برای به چالش کشیدن روند انتخابات بیشتر از پیش تقویت می گیرد.

هرچند انتخابات یک روند مردمی و بخشی از نظام دیموکراتیک است که مردم در روند سیاسی کشور سهم می گیرند. اما متاسفانه در افغانستان نظام حاکم و حامیان نظام در تلاش مدیریت روند انتخابات هستند تا این روند را به بن بست روبرو بسازند.

تلاش ها برای به بن بست کشاندن روند انتخابات ریاست جمهوری، برای نخستین بار با طرح موضوع " اجماع ملی"، از سوی رییس جمهور کرزی آغاز شد. رییس جمهور کرزی به روز پنجشنبه 9 ماه جوزا 1392، در چهارمین نشست نماینده گان شوراهای انکشافی در خیمه لوی جرگه در کابل، روی اجماع ملی تاکید کرد و گفت که تلاش صورت گیرد تا دو یا سه نامزد وارد کارزار انتخاباتی شوند.پس از آن، گفته های آقای کرزی با واکنش های شدید شماری از احزاب سیاسی مخالف دولت، روبر شد، اما بعدا شماری زیادی از احزاب و جریان های سیاسی مخالف دولت مصروف نشست های در این مورد شدند و کوشیدند که چند نامزد محدود در انتخابات ریاست جمهوری آینده وارد کارزار انتخاباتی ریاست جمهوری شود. در ادامه این اقدام برخی از احزاب سیاسی دور هم آمدند و یک ایتلاف انتخاباتی را به همین منظور ایجاد کردند.نخستین ایتلاف انتخاباتی، در ماه سنبله 1392، زیر نام ائتلاف انتخاباتی افغانستان به اشتراک احزاب ایتلاف ملی، جنبش ملی، وحدت اسلامی، روند سبز، جمعیت اسلامی، عدالت و توسعه، اقتدار ملی و چند حزب دیگر اعلام موجودیت کرد و در رقابت انتخابات ریاست جمهوری سال آینده، تغیر نظام سیاسی را از اهداف اساسی خویش خواندند.اما زمانی کوتاه نگذشته بودکه این ایتلاف بنابرکژاندیشی سیاسی وتباری از هم پاشید و احزاب و جریان های سیاسی مخالف دولت که در این ایتلاف شامل بودند به صورت انفرادی وارد کار زارانتخاباتی شدند.به دور از تصور نیست که از هم پاشیدن این ایتلاف و وارد شدند اعضای آن بطور فردی در کارزار انتخاباتی ریاست جمهوری، خود تلاش سازمان یافته و طرح افراد نفوذی نظام موجود بوده است.

با نزدیک شدن روند انتخابات سال 1393، تلاش های تازه ای برای ایجاد ایتلاف های انتخاباتی دیگر جریان دارد که چندین ایتلاف تا اکنون اعلام موجودیت کرده اند :

1- ایتلاف انتخاباتی "موج تحول"، در ماه میزان 1392، به رهبری فوزیه کوفی به هدف از بین بردن تبعیض‌های قومی، مذهبی، سیاسی و جنسیتی در کشور به وجود آمد.

2- " ایتلاف کانگرس ملی افغانستان" به رهبری "محمد عیسی اسحاق زی"، در ماه میزان 1392، به هدف تامین منافع ملی و رعایت حقوق بشر عرض اندام کرد.

3- "ائتلاف ملی جوانان روشن افغانستان"، (جمعه ۱۲ میزان 1392) به هدف رسیده گی به مشکلات جوانان و حضور فعال آنها درروند انتخابات ریاست جمهوری در کابل اعلان موجودیت کرد.

و پس از طرح موضوع اجماع ملی؛ رییس جمهور کرزی با حضور نماینده گان خارجی در کمیسیون مستقل انتخابات مخالفت کرد و آن را خلاف منافع ملی خواند، اگر این تلاش برای به چالش کشیدن روند انتخابات نیست چرادر زمان انتخابات ریاست جمهوری پیشین نماینده گان خارجی در کمیسیون مستقل انتخابات حضور داشتند؟ مگر در آن زمان قانون اساسی همین قانون نبود؟ مگر این افغانستان امروزی نبود که در مخالفت با منافع ملی قرار دارد؟.
در نهایت دیده شد که رییس جمهور کرزی به این ساده گی داشته های ارگ ریاست جمهوری را رها کردنی نیست و تا آخرین لحظه برای حفظ کرسی ریاست جمهوری و داشته های این کرسی که همانا توان و اراده ی حاکمیت بالای مردم افغانستان است، می رزمند و می کوشد به نفع تیم طرفدار اش تمام شود.

طرح موضوع افزایش نامزدان ریاست جمهوری نیز، یک برنامه ی وسیع و سازماندهی شده از ارگ نشینان است.
اگر نیست، ایتلاف انتخاباتی که به اشتراک احزاب متعدد در کابل تشکیل شد چرا از هم پاشید و افراد بصورت انفرادی وارد کارزار انتخاباتی شدند.

اگر این طرح ریاست جمهوری نیست، چرا؟ جنرال دوستم پیش از این که وارد کارزار انتخاباتی شود نخست با رییس جمهور کرزی دیدار می کند و سپس تصمیم خود را کا معاونیت یکی از نامزدان ریاست جمهوری است اعلام می کند.
اگر این دو موضوع روشن نمی سازد، اسماعیل خان وزیر انرژی و آب چرا پس از آنکه در نشست در منزل مارشال محمد قسیم فهیم از نامزدی داکتر عبدالله عبدالله حمایت کرد، وارد کارزار انتخاباتی شد.

با تلاش های زیاد برای جلوگیری از تعدد نامزدان ریاست جمهوری از سوی جریان های سیاسی، بیش از بیست تن خود را نامزد کرسی ریاست جمهوری سال 1393 کرده اند که این طرح تعدد نامزدان به هدف تقسیم رای و به چالش کشیدن روند انتخابات آینده ی ریاست جمهوری صورت گرفته است تا احزاب و جریان های سیاسی مخالف دولت در این انتخابات به پیروزی دست نه یابند.

در کنار تلاش های نظام حاکم و حامیان آن، چگونگی تشکیل تیم های نامزدان انتخاباتی ریاست جمهوری آینده نیز قابل باور کل مردم نخواهد بود، چون این تیم ها همه بر بنیاد حس قدرت طلبی؛ شایسته سالاری، اهلیت و توانایی فکریی را قربانی سمت و قوم کردند. تا اکنون هیچ تیمی بطور کل بر اساس شایسته‌گی وارد کار زار انتخاباتی نشده است. همه کسانی هستند که به عنوان رهبران میراثی در میان مردم این مرز و بوم عرض اندام کرده اند و از پشتیبانی اقلیت های قومی شان برخودار هستند.این گونه ترتیب های قومی و سمتی نه تنها در بن بست روند انتخابات نقش خواهد داشت، بل نظام قبیله‌ای در کشور را بار دیگر بنا می گزارد.

بناٌ تا زمانیکه محدودیت های قانونی برای حضور نامزدان ریاست جمهوری و دستیاران آنها در قانون انتخابات وضع نگردد، ترکیب تیم های نامزدان ریاست جمهوری در آینده ها نیز همین گونه خواهد بود.

و یگانه راه برون رفت از تلاش ها سازمان یافته ی به چالش کشیدن روند انتخابات، حضور گسترده ی مردم به خصوص جوانان آگاه به پای صندوق های رای است تا از یک نامزد که اگر به صورت کلی از منافع مردم دفاع کرده نمیتواند، بصورت نسبی هم میتواند حمایت کنند و برایش رای بدهند. در غیر این صورت انتخابات به چالش کشیده خواهد شد و تیم مورد نظر ارگ دوباره برنده خواهد بود.

پيام‌ها

  • بله و قدم بعدی جنگ است. به افغانستان خوش امدید.

  • بابا جان این حرف چیه انتخابات بی انتخابات این نمایش کذایی چند ماه دیگه روی کار و نمایش نامه جدید در راه است همان اش و همان کاسه است چرا به خوتان این قدر زحمت این و ان میدهید چیزی که در دیگ بزرگ است همان در کاسه در میاد.

  • پیام داکتر اشرف غنی احمدزی نامزد کاندید ریاست جمهوری انتخابات 1393
    بسم الله الرحمن الرحیم

    کابل , 14میزان 1392:

    “اگر من بگویم منم، تو بگویی منم؛ نه منم و نه تو. اما اگر من بگویم تو، تو بگویی تو؛ هم تویی هم منم”

    به مصداق این مقوله بیش از یک قرن بدین طرف, سیاست عمومی کشور مان نپذیرفتنهمدیگر ، عدم تحمل و نفی کردن سیاست یکدیگر بوده است. اکثر حکام مان از قدرت خود به عنوان حربه ی جهت حذف سیاسی و یا فزیکی مخالفین سیاسی خود استفاده نموده اند ولی ضرر اصلی آنرا مردم مظلوم افغانستان متقبل شده است. ما در این مقطع حساس تاریخی به پذیرش و تحمل همدیگر نیازمندیم.

    باید به یاد داشته باشیم که کشور مان تنها از طریق تلاش و اجماع ما افغانها می تواند به ثبات و صلح پایدار دست یابد و این کار تنها و تنها از طریق تفاهم شخصیت های مطرح، علما، و حرکت های ملی جوانان حاصل میگردد. هدف از این تکت انتخاباتی ایجاد حاکمیت ملی با ثبات در چوکات وحدت ملی می باشد و بدین لحاظ ما باور داریم که از آزمون انتخابات موفق به در خواهیم آمد. ما تعهد میکنیم که تمامی جریان های سیاسی را در چوکات یک حکومت همه شمول ملی گرد هم جمع خواهیم نمود. ما به این متعهد ایم که اشتراک مردم خود را در دولت و جامعه تعمیم بخشیم. جوانان، زنان و ضعفا را در دولت سهیم ساخته و در امور اجتماعی به خواست های آنها اولویت دهیم. ما گسترش فرهنگ پایدار ملی را از فرایض خود دانسته و تحمل و پذیرش همدیگر را از طریق ارائه این گروپ انتخاباتی در کلیت افغانستان تمثیل مینمایم.

    هما ن گونه که در اعلامیه نشر شده جنرال دوستم امروز آمده است , ملت مان از خون ریزی و جنگ شدیداٌ خسته اند و در جریان آن قربانی شده اند, و همان گونه که در چند سال اخیرشاهد بوده ایم که یک تعداد از کشور های اسلامی توانمند مانند لیبیا، مصر، عراق، سوریه و سودان در آتش جنگ های داخل میسوزند؛ از آنها درس گرفته و به این بارومندیم که بدون ایجاد یک اجماع و وحدت ملی رسیدن به ثبات و صلح ناممکن می باشد.

    رسیدن به اهداف ملی نه تنها بوسیله اجماع ملی بلکه از طریق حکومت داری سالم که بر اساس مشوره همه جانبه بنا شده باشد ممکن است. قدرت دولتی باید بر نهاد های ساختارمندی بنا شوند تا ملت به دولت اش باومند شده و اعتماد نمایند. ما توان این را داریم که یک افغانستان متکی به خود را ایجاد نماییم. نایل شدن به این هدف از طریق اصلاحات بنیادی که به اساس یک تحول تدریجی تنظیم شده باشد، ممکن است. کار را به اهل آن سپردن و تعمیل مکافات و مجازات و اجرای عدالت که از پایه های اساسی نظام اسلامی است از راهکرد های اصلی مان است. ما خواستار اصلاحات بر آمده از یک اجماع ملی هستیم. احترام به قانون، راه جلوگیری از فساد بوده و ممد تآمین امنیت میباشد. اصلاحاتی که غیر سلیقوی بوده و از دغدغه های تیوریک به دور باشد نیاز اصلی کشور می باشد.

    بیکاری به صورت عموم خطر جدی به ثبات کشور هست. برای حل این معضل خواهان ایجاد یک توافق محکم میان دولت و سرمایه گذاران می باشیم که نتیجه آن ایجاد زمینه اشتغال آبرومندانهبرای مردم به خصوص جوانان گردیده، برای سرمایه گذاران وسیله حصول درآمد مشروع وپایدار،و برای دولت زمینه ساز اداره منظم امور مالی باشد. ما با یک سلسله چالش های خاصی منطقوی و بین المللی رو در رو هستیم. ما با حفظ حاکمیت ملی و تأمین منافع ملی در امور خارجی کشور خواهان یک مدیریت همه جانبه که بر آمده از یک دقت و اجماع در آن باشد هستیم.

    آسیا در جریان تحول بزرگ اقتصادی هست و از آن جایی که ما قلب و حلقه وصل آسیا هستیم، ثبات و پیشرفت مان اصل اساسی ثبات و پیشرفت منطقه است. دنیا، منطقه، همسایه گان، و جهان اسلام در این مرحله متوجه ما اند که آیا برای اولین بار قادر خواهیم بود که اقتدار و حاکمیت را بر اساس اراده ی مردم از یک رییس جمهور منتخب به رییس جمهور منتخب دیگر انتقال نماییم. ما به این باورمندیم که بر اساس این آیه ی قرآن کریم که “خداوندحال هیچ قومیراتغییر نمیدهد تا زمانیکه خودآنقومحالشانراتغییردهند(رعد/11)”. ما حاضریم که خود را تغییر دهیم تا خداوند موفقیت را نصیب ما و ملت مان گرداند.

    مبارزه انتخاباتی ما بر اساس اصول، برنامه ها و گفتمان ملی همه جانبه استوار خواهد بود. ما امیدواریم که آن تیم هایی که وارد این کارزار انتخاباتی میگردند در این گفتمان ملی با ما وارد بحث گردند تا آنکه ملت بتواند از این طریق قضاوت نماید. میخواهم به این اشاره کنم که انتخابات سیاست دشمنی نه , بلکه به منظور تأمین اهداف و تعیین اولویت ها ی ملی یگانه راه منسجم مبارزه عزتمندمیباشد. همانگونه که تیم های ملی فوتبال و کریکت کشور ثابت کردند که به صورت جمعی و در ترکیب یک تیم و اعتقاد به یک هدف واحد ما افغان ها میتوانیم به دست آورد های بزرگ نایل آییم. لذااین مربوط به ما است که آیا میتوانیم در میدان سیاست هم مانند میادین سپورتی این اصل را به نمایش گذاریم.

    به امید یک افغانستان پیشرفته، به پای خود ایستاده و با ثبات

  • به دور از تصور نیست که از هم پاشیدن این ایتلاف و وارد شدند اعضای آن بطور فردی در کارزار انتخاباتی ریاست جمهوری، خود تلاش سازمان یافته و طرح افراد نفوذی نظام موجود بوده است.

    نديدى که دو نماينده دايمى امريکا داکتر زلمى خليلزاد و آقاى جلالى با شرکت خود در جلسات "اتحاد انتخاباتى", اتحاد انتخاباتى اين بزرگترين ايتلافهاى اقوام غير پشتون را به گونه ستون پنجم و اسرايل گونه از هم پاشيد. و کرزى -اين آدمک امريکا وطالبان , بىني بريده وشاه شجاع چارم- نگفت: “مداخله خارجی ها در انتخابات است.”

    خوب نگاه کن که مداخله امريکا در کشور فغان وناله به يک امر داخلى و قانونى و مداخله يک شخص پشتون درس ضد حکومتى ويا هزاره وتاجيک و فارسىيگو وغيره به مداخله خارجى (پاکستان وايران و تاجکستان و از بکستان تحريف وتعريف مى شود)

    حاکمان پشتون = جعل واقعیت, دروغ هاى پى درپى, نيرنگ , فريب, چال, بازى دادن, جهل ودرجهل نگاشتن مردم شريف پشتون, شادى بازى فرهنگى, تخريب , ويرانى, آوارکردن آبادى ها, کشت نفرت, جنگ انداختن بين ملتها, سوزاندن, تاخت وتاز, کشتن حيوانات, ريش کن جنگلها, کاريدن نباتات براى مواد, کاشت نباتات براى مواد مخدر, آزاردادن, زنستيزى, غارت , غصب چمندزارهاى غير پشتون بويژه درهزارستان , ونسل کشى

    وحدت ملى در ستان افغان سراب است
    حاکمان اوغان در پشت آن دوان دوان است

    تغيرنام افغانستان ضرور است
    تا که نام افغان است ملک درفغان است
    تا که افغانستان است نام اش بطلان است

يك پيام ، يك تفسير ؟

سخنگاه براى مشتركين

براى شركت در اين سخنگاه، شما بايد از پيش ثبت نام ميكرديد. خواهشمند است كلمه شناساييتان را كه دريافت كرده ايد در زير مشخص كنيد.اگر ثبت نشديد، بايد ثبت نام كنيد.

ارتباطنام نویسی آيا كلمه ورود را فراموش كرديد؟