طرح گفت و گو و مذاکره با گروه تروريستی طالبان چيز تازه ای نيست. اين مساله پيش از آنکه يک طرح برای گفت و گو و بازگرداندن آرامی باشد، طرحی ست برای کامل کردن حلقه ی واپس گرايان و کسانی که تاکنون مردم از آن ها خيری نديده و بلکه شر آن ها بر جامعه ی افغانستان سايه داشته است و دارد. اين مساله بسيار فرسوده و نمايشی ست. دولت افغانستان گفت و گو با گروه تروريستی طالبان را مدت ها پيش از طريق رفيق و همفکر سرسخت جريان طالبان و القاعده صبغت الله مجددی آغاز کرده بود. در زمانی که بايد به قربانيان دهه های جنگ و گرسنگی نگريسته شود تا دردهای آنان التيام يابد، هزاران تن از کسانی که دست شان به خون مردم آغشته است، از طريق صبغت الله مجددی و کميسيون به اصطلاح تحکيم صلح ايشان صاحب زمين و پول های هنگفت شدند. در عوض کسی در افغانستان از قربانی نپرسيد که بر تو چه گذشته است. طرح " صلح مصالحه و عدالت در افغانستان" با کارشکنی جنايت کاران و واپسگرايان داخل پارلمان و بيرون و سستی و بی ميلی رييس جمهور با شکست مواجه شد و اکنون می روند که رسما و علنا جنايت کاران طالب را در کنار جنايتکاران ديگری که در حکومت و پارلمان خزيده اند، بر مردم سوار کنند تا کلکسيون جنايت کاران در دولت افغانستان کامل تر گذشته شود.
پارلمان افغانستان روز شنبه از طرحی برای مذاکره با گروه های تروريستی طالبان و حزب اسلامی سخن گفته که اين اولين بار نيست که واپسگرايان از چنين طرح هايی سخن می گويند. ماه جوزای سال گذشته در جريان آشوب کابل، پارلمان افغانستان جلسه ی غير علنی داشت که در آن نيز از مذاکره با گروه های تروريستی طالبان و حزب اسلامی سخن رانده شده بود.
حامد کرزی نيز در يک نشست خبری اخير خود به همراه فرمانده ی عمومی ناتو گفته بود که "دولت تماس هايی با طالبان دارد و رهبری طالبان با دولت تماس هايی را برقرار کرده است ". اين گفته ی رييس جمهور و به اصطلاح طرح امنيتی وکلا، پس از آن صورت می گيرد که شاخه ی نظامی گروه تروريستی طالبان بخش های قابل توجهی از خاک افغانستان را در جنوب و شرق کشور در کنترل خود درآورده و در شمال و شرق و حتا مرکز دست به دهشت افکنی، حملات انتحاری و کشتار کودک، زن و مرد بی دفاع افغانستان می زند. سال جاری به عنوان مرگبار ترين سال پس از سرنگونی رژيم تاريک طالبان شناخته شده است. از سمت ديگر و در حرکت کاملا برنامه ريزی شده، شاخه ی ظاهرا غير نظامی طالبان و حزب اسلامی، هماهنگ و برنامه ريزی شده با شاخه ی نظامی آن، پُست های کليدی را در دولت اشغال کرده و با نفوذ و قدرتی که بدست آورده، سعی در گرداندن اوضاع به نفع جريان طالبان و گروه واپس گرا و متعصب حزب اسلامی دارد که تاکنون موفقيت های قابل توجهی را نيز در اين راه کسب کرده اند. وجود طالبان و رفقايشان که در حکومت حامد کرزی سهيم اند، وجود وکلايی که هنوز باد امارت اسلامی طالبان به دماغشان می خورد و وجود واليان طالب که همزمان قاچاقچيان حرفه ای موارد مخدر هم هستند، اين حقيقت را آشکار می کند که بازی های پيدا و پنهانی ست که هيچکدام به نفع مردم افغانستان نيست و همه برای به قدرت رساندن واپسگرايان و کامل شدن اين حلقه است. حلقه ای که در آن جنايتکاران دوره ی شاهی، دوره ی کمونيستی و دوره ی جنگ سالاران به اصطلاح مجاهد و خيانت کاران دوره ی آقای کرزی حضور دارند و در انتظار کامل شدن حلقه، شاخه ی نظامی طالبان و حزب اسلامی نيز در راه است.
اين واپسگرايان معمولا از اولين ابزاری که استفاده می کنند، دين است و گويی دين خر مراد آنان است.
اکنون گويی حکومت و پارلمان به نتايج جالبی دست يافته و بجای آنکه کميسيون تحکيم صلح به رهبری اختاپوت معروف صبغت الله مجددی را منحل کرده و رييس جمهور وضعيت فوق العاده اعلام کند، به خفت ديگری تن می دهند. آقای کرزی گويی نمی خواهد بر اساس قانون اساسی، با اعلام وضعيت فوق العاده، رفقای بنيادگرا و تروريست خود و روسای بين المللی خود را برنجاند که چاره را در گفت و گو با گروه های تروريستی طالبان و حزب اسلامی می داند و رياکارانه می خواهد آنان را از گروه تروريستی القاعده جدا کند. در حالی که آبشخور طالبان، حزب اسلامی و القاعده يکی ست. آقای کرزی وقتی با جنايتکار معروف عبدالرب رسول سياف، کسی که بن لادن را از سودان به افغانستان فراخوانده بود و حامی کرزی در پارلمان است، دست دوستی دراز کرده، با طالبان و اعضای حزب اسلامی که برادران تنی القاعده هستند نيز مشکلی ندارد. مشکل برای ايشان رييس بوش است که بدون اجازه ی او آب خورده نمی تواند و وقتی چراغ سبز بوش باشد، آقای رييس جمهور ما با سر می دود.
اکنون پس از چند سال کار کميسيون تحکيم صلح، وقتی کار با مصارف هنگفت اش به نتيجه ای نرسيده بايد از آقای مجددی پرسيد که تاکنون چه غلطی کرده است که اوضاع بهتر نشده و بلکه بدتر شده است. در زمانی که بايد به مظلوم کمک شود، ايشان از کدام جا بذل و بخشش می کنند و ظالم را، کسانی را که تا ديروز و همين امروز جان و مال و ناموس مردم را غارت می کنند، پناه می دهد، امتياز می دهد و حمام کرده و ناکرده تحويل دستگاه فاسد آقای حامد کرزی می کند. ايشان می گويند که ما طالبان را به دولت جذب می کنيم تا خشونت ها کمتر شود. آيا خشونت کمتر شده است يا بيشتر؟
گويی پروژه ی رفيق سرسخت طالبان و القاعده، آقای مجددی به انتها می رسد و برای کامل شدن حلقه، دولت علنی تر و آشکارتر با چراغ سبز رييس بوش فعاليت را برای جذب بيشتر بنيادگرايان و جنايکاران شتاب می دهد.
