تصادف من به تاریخ هشتم مارچ در گردهمایی راوا در کابل شرکت داشتم و وقتی سخنان سخنرانان راوا را دیدم برایشان آفرین گفتم که اینقدر دل و گرده دارند که در آن کابل که هرطرفش وحشت جنگسالاران حاکم است میتوانند به این شهامت و بدون ترس سخن گویند.
وقتی داخل تالار میشدی با دیدن عکسهای تمامی رهبران تنظیمی که بر سر شان علامت چلیپای سرخ زده شده بود و هر جانب نصب بودند، و با دیدن شعارهایی تند و غیرمعمول (مثلا یک از شعار ها بود "سیاف، خلیلی، قانونی، دوستم و شرکا از سوختن در شعله آتش جنایتکاریهایشان فرار نخواهند توانست!" در مقابل شعارهایی که معمولا در روز زن دادن میشود مثل این میباشند "زن فرشته رحمت است، زن مادر است، زن سمبول محرومیت است و ...") اشک شادی در چشم انسان جاری میشد و افتخار میکرد که وطن ما اگر هرطرفش ستم است و جنایت و خواری و تسلیم، حداقل یک سازمانی دارد که اعضایش نترس و با شهامت واقعیت ها را به زبان میرانند.
شاید به علت همین عطش فراوان به سخنان دل مردم از زبان راوایی ها بود که تالار به حدی پر شده بود که دیگر گنجایش داخل شدن کسی را نداشت و تعداد زیادی در صف آخر ایستاده از سخنرانی ها، اشعار، سرود های دلپسند، درامهای در مورد وضعیت پرویز کامبخش و نقش پس پرده رهبران جهادی در محاکمه او و .... حظ میبردند.
اما در مقابل این محفل شکوهمند تعداد خبرنگاران حاضر بسیار اندک بود و انعکاسش را هم جز در تلویزیون آریانا و آنهم در بین یک خبر دیگر و انتخاب بخش های سست آن در جایی ندیدم، شاید به همین علت ساده که هیچ خبرنگاری دل و گرده حتی انتقال آن سخنان و مواضع آنان را نداشته است!
جای مسرت برایم آنوقت بود که متن پیام های نوم چامسکی، جان پلجر و تعداد زیاد هوادارن دیگر راوا که به این مناسبت عنوانی راوا برای محفل فرستاده شده بودند به خوانش گرفته شدند و دیدم که حداقل انسانهایی به بزرگی نوم چامسکی نقش و اهمیت کار و مبارزه راوا را درک میکنند.
آنانی را که آقای میرهزار قطار کرده که راوا نکوبیده است، همه در آنجا آنچنان گفته مردم چارماری شدند که حق شان به کف دست شان داده شد و مخصوصا خرم و ثابت غیر از سخنرانی ها در دامه هم به چتلی برابر شدند!!
برادر من آنقدر از دیدن این محفل به وجد آمده ام که این سخنان ضد راوا دیگر برایم ارزشش را میبازد. من از همه منتقدان راوا میخواهم که هروقت اینان خود توانستند اینچنین حرکات را به راه اندازند و به همین افشاگری کنند، من آنوقت اینان را میپذیرم در غیر آن حرف های مفت شان میان آنانی که از راوا و سیاست هایش شناخت دارند خریداری ندارد.
تصادف من به تاریخ هشتم مارچ در گردهمایی راوا در کابل شرکت داشتم و وقتی سخنان سخنرانان راوا را دیدم برایشان آفرین گفتم که اینقدر دل و گرده دارند که در آن کابل که هرطرفش وحشت جنگسالاران حاکم است میتوانند به این شهامت و بدون ترس سخن گویند.
وقتی داخل تالار میشدی با دیدن عکسهای تمامی رهبران تنظیمی که بر سر شان علامت چلیپای سرخ زده شده بود و هر جانب نصب بودند، و با دیدن شعارهایی تند و غیرمعمول (مثلا یک از شعار ها بود "سیاف، خلیلی، قانونی، دوستم و شرکا از سوختن در شعله آتش جنایتکاریهایشان فرار نخواهند توانست!" در مقابل شعارهایی که معمولا در روز زن دادن میشود مثل این میباشند "زن فرشته رحمت است، زن مادر است، زن سمبول محرومیت است و ...") اشک شادی در چشم انسان جاری میشد و افتخار میکرد که وطن ما اگر هرطرفش ستم است و جنایت و خواری و تسلیم، حداقل یک سازمانی دارد که اعضایش نترس و با شهامت واقعیت ها را به زبان میرانند.
شاید به علت همین عطش فراوان به سخنان دل مردم از زبان راوایی ها بود که تالار به حدی پر شده بود که دیگر گنجایش داخل شدن کسی را نداشت و تعداد زیادی در صف آخر ایستاده از سخنرانی ها، اشعار، سرود های دلپسند، درامهای در مورد وضعیت پرویز کامبخش و نقش پس پرده رهبران جهادی در محاکمه او و .... حظ میبردند.
اما در مقابل این محفل شکوهمند تعداد خبرنگاران حاضر بسیار اندک بود و انعکاسش را هم جز در تلویزیون آریانا و آنهم در بین یک خبر دیگر و انتخاب بخش های سست آن در جایی ندیدم، شاید به همین علت ساده که هیچ خبرنگاری دل و گرده حتی انتقال آن سخنان و مواضع آنان را نداشته است!
جای مسرت برایم آنوقت بود که متن پیام های نوم چامسکی، جان پلجر و تعداد زیاد هوادارن دیگر راوا که به این مناسبت عنوانی راوا برای محفل فرستاده شده بودند به خوانش گرفته شدند و دیدم که حداقل انسانهایی به بزرگی نوم چامسکی نقش و اهمیت کار و مبارزه راوا را درک میکنند.
آنانی را که آقای میرهزار قطار کرده که راوا نکوبیده است، همه در آنجا آنچنان گفته مردم چارماری شدند که حق شان به کف دست شان داده شد و مخصوصا خرم و ثابت غیر از سخنرانی ها در دامه هم به چتلی برابر شدند!!
برادر من آنقدر از دیدن این محفل به وجد آمده ام که این سخنان ضد راوا دیگر برایم ارزشش را میبازد. من از همه منتقدان راوا میخواهم که هروقت اینان خود توانستند اینچنین حرکات را به راه اندازند و به همین افشاگری کنند، من آنوقت اینان را میپذیرم در غیر آن حرف های مفت شان میان آنانی که از راوا و سیاست هایش شناخت دارند خریداری ندارد.
آنلاین : گوشه ای از محفل راوا