آن چيزی که شما خانم ليمه از راوا مثال آورديد، يک مثال خوب نيست. اين لحن لحنی نيست که در آن تحکم باشد و رنگ و بوی همان تاختن های راوا را عليه فارسی زبانان داشته باشد. عليه فارسی زبانان از کلماتی مانند سگ، خاين، مرتجع، پوشالی و..استفاده می شود و در اينجا می بينيم، هميشه آقای نعيم گفته می شود، داکتر کاکر گفته می شود. دقيقا در همان شماره ای که مطلبی از آن مثال زديد، محمد ظاهر عياش، ديکتاتور و غاصب، به عنوان يک چهره ی ملی ترسيم می شود. محمد ظاهر حداقل در مورد تجاوز جنسی يک جنايتکار با جنايت فراوان محسوب می شود و تجاوز جنسی نيز از جنايات حاد عليه بشريت. در کنار اين در زمان اين خاين، ظلم های فراوانی به اقوام ديگر شد که عموها و عموزاده، دوران ننگين پدر و پدر کلان غدار و آدمکش شان را زنده کردند. اين راوای شما اما از او يک چهره ی ملی ترسيم می کند. سازمانی که می گويد مدافع حقوق زن است، چند بار به تجاوزات جنسی محمد ظاهر شاه اشاره کرده است؟
اين نوشته ای که مثال می زنيد يک نقد ملايم خوانده می شود و ضمن اينکه راوا با شعارهايی که می دهد نمی تواند گاه گاهی چنين نوشته هايی را برای راه گم کردن، نشر نکند. اما باز هم لحن ملايم آن با لحنی درشت و تحقير کننده ی آن برابر فارسی زبانان بسيار مشهود است. توصيه می کنم مثال هايی بزنيد که در آن عوامل عمده و درشت قبيله گرايی مورد تاخت و تاز راوا قرار گرفته باشند.
خانم محترم، آيا می توانيد مثالی بزنيد که در آن راوا حبيب الله رفيع را نقد کرده باشد؟ زلمی خليل زاد را؟ انورالحق احدی را؟ فاروق وردک را؟ اشرف غنی احمد زی را؟
آن چيزی که شما خانم ليمه از راوا مثال آورديد، يک مثال خوب نيست. اين لحن لحنی نيست که در آن تحکم باشد و رنگ و بوی همان تاختن های راوا را عليه فارسی زبانان داشته باشد. عليه فارسی زبانان از کلماتی مانند سگ، خاين، مرتجع، پوشالی و..استفاده می شود و در اينجا می بينيم، هميشه آقای نعيم گفته می شود، داکتر کاکر گفته می شود. دقيقا در همان شماره ای که مطلبی از آن مثال زديد، محمد ظاهر عياش، ديکتاتور و غاصب، به عنوان يک چهره ی ملی ترسيم می شود. محمد ظاهر حداقل در مورد تجاوز جنسی يک جنايتکار با جنايت فراوان محسوب می شود و تجاوز جنسی نيز از جنايات حاد عليه بشريت. در کنار اين در زمان اين خاين، ظلم های فراوانی به اقوام ديگر شد که عموها و عموزاده، دوران ننگين پدر و پدر کلان غدار و آدمکش شان را زنده کردند. اين راوای شما اما از او يک چهره ی ملی ترسيم می کند. سازمانی که می گويد مدافع حقوق زن است، چند بار به تجاوزات جنسی محمد ظاهر شاه اشاره کرده است؟
اين نوشته ای که مثال می زنيد يک نقد ملايم خوانده می شود و ضمن اينکه راوا با شعارهايی که می دهد نمی تواند گاه گاهی چنين نوشته هايی را برای راه گم کردن، نشر نکند. اما باز هم لحن ملايم آن با لحنی درشت و تحقير کننده ی آن برابر فارسی زبانان بسيار مشهود است. توصيه می کنم مثال هايی بزنيد که در آن عوامل عمده و درشت قبيله گرايی مورد تاخت و تاز راوا قرار گرفته باشند.
خانم محترم، آيا می توانيد مثالی بزنيد که در آن راوا حبيب الله رفيع را نقد کرده باشد؟ زلمی خليل زاد را؟ انورالحق احدی را؟ فاروق وردک را؟ اشرف غنی احمد زی را؟