مگر مشاور مهم و ارشد راوا، اجازه می دهد که شاگردانش به شوهر مبارکش استهزايی روا دارند

آفرين بر درک شما. آقايی که شما باشيد، در بافت جمله معنا پيدا می کند که اين آقا کدام آقاست.

بله، آقا گفتن هم می تواند استهزا باشد و هم احترام و هم کُرنش. به نظر می رسد که مفهوم کرنش و احترام به آن آقا گفتن راوا بيشتر می خورد تا استهزا، ورنه راوايی که تابحال ما شناختيم مگر جسارت استهزای خليل زاد را دارد. مگر مشاور مهم و ارشد راوا، اجازه می دهد که شاگردانش به شوهر مبارکش استهزايی روا دارند. از شاگردان و پند شنوندگان بعيد می نمايد که بتوانند جسارتی کنند، آن هم به مشاوری که سال های طولانی مشاور بوده است.
از همين جا هم معلوم می شود کع چقدر آن کارتون ماهيت خود را نشان می دهد. تعبير شما فقط اين است که خليل زاد سمبل آمريکاست، در حالی که به تعبير من قبل از اينکه او يک آمريکايی باشد، کسی ست که پايش را از حدود قبيله ی مبارکتان بيرون نگذاشته. بله به آمريکا رفته، تابعيت آمريکايی دارد، سال ها زندگی کرده اما، وقتی ماجرای افغانستان می شود، يک قبيله گرای به تمام معناست.