در کنار ایمان عقل هم ضروریست!

کریم خان نظری سلام برایت اول شعری از سعدی گویم.

سفله چو جاه امد و سیم وزرش-----سیلی خواهد بضرورت سرش

ان نشنیدی که حکیمی چه گفت---- مور همان به که نباشد پرش

حکایت است که شخص از تربیت فرزند خویش ناتوان گردیدو برایش گفت که تو هرگز ادم نشوی.پسر رنجید و از خانه بدر شد.از قضای روزگار بعد از سالهای زیاد به صدارت پادشاه رسید.سپاهی رافرستاد و پدر خویش به دربار خواست و به پدر گفت:تو برایم گفته بودی که ادم نشوم.مگر حالا من صدراعظم هستم.پدر برایش گفت:

من نگفتم که صدراعظم نشوی-----من بگفتم که تو ادم نشوی

براستی که ادم شدن سخت است.من از طرز نگارش زیبای شما به مطایبه گفتم که به املای تان دقت کنید.اما شما از دارایی تان نوشتید.اگر از ایمان تان هم بپرسند حتمآ ریش تان را نشان خواهید داد..مگر حالا میبینم که از عقل هم بیگانه هستید.به من چه دولت شما؟اما کوشش کنید که از تایلند مرض ایدس را با خود به کشور نیاورید.

گر همه زر جعفری دارد------مرد بی توشه بر ندارد کام

در بیابان فقیر سوخته را-----شلغم پخته به که نقره خام

=============

ان شنیدستی که در صحرای غور----بار سالاری بیفتاد از ستور

گفت چشم تنگ دنیا دار را ----- یا قناعت پر کند یا خاک گور

قناعت پیشه کنید.که ثروت اصلی قناعت است.