هموطن، هم خون و هم نژاد کورش عزیز
مرحبا و آفرین، زیرا که ما قبل از همه ی اینها انسانیم.
در زمانی که تمامی دنیا از شرق و غرب دارند متحد می شوند.
اروپاییها (اتحادیه اروپا)، آمریکاییها (اتحادیه ی نفتا و آمریکای لاتین)، آفریقاییها (اتحادیه ی آفریقا)، اتحادیه آث آن و حتا اعراب (اتحادیه ی عرب) و غیره غیره ... غیره.
حال ما بر سر کول هم می زنیم که آیا مولانا ایرانی بوده یا ترک و یا افغان.
زمانی بس دراز ما که اینک خود را فارس ، افغان و تاجیک و یا کرد و ترک می نامیم در یک کشور و زیر یک سقف با هم زیسته ایم.
تاریخ مشترک ما متعلق به همه ی ماست. تاریخ ایران باستان فقط متعلق به فارسها و یا ایرانیان فعلی نیست.
تمامی ملل و کشورهای جدا شده از آن امپراتوری باستانی صاحبان این تاریخ مشترک هستند و بهتر بگویم، هستیم!!!!
اگر میگوییم ایران، منظور ما ایران فرهنگی است. ایران بزرگ، ایران باستانی.
از نظر من که یک ایرانی هستم، افغانها، تاجیکها قفقازیها، تمای کردها، و ملل خوارزم و ماورالنهر یا ترکستان، ایرانی هستند و همگی یکی هستیم.
حال نمی خواهید بگویید ایرانی ، هر چه که دلتان می خواهد بگویید.
فرقی نمیکند.
ولی این فلات بزرگ در جغرافیای جهان به نام فلات ایران شناخته شده است.
در تاریخ جهان نیز هم، در تاریخ و ادبیات مشترک باستانی مشترک ما هم! ایران نامیده شده است.
ایران فقط ایران امروزی نیست و ایرانیان ساکن در ایران کنونی هم، تنها ایرانی نیستند و حق ندارند خود را وارث بلافصل تاریخ ایران بدانند، بلکه کل مردمان ساکن در ایران بزرگ یا ایران فرهنگی وارث و صاحبان این تاریخ و فرهنگ مشترک و بزرگ و کهن هستند.
ممکن است بتوانیم خودمان را با نامها، مرزها و اسامی خود ساخته ی ذهنمیمان جدا کنیم.
اما هرگز نمی توانیم خون درون رگهایمان، که یکی و مشترک است را از هم جدا کنیم.
فارس، کرد ، آذری، لر، بلوچ، افغان، تاجیک، پشتون، ازبک، ترکمن، حتا ترک (استانبولی یا عثمانی) و گرجی و ارمنی و چرکسی و شمالی وجنوبی و غربی و شرقی و ....
همه و همه یک خون در رگهایمان در جریان است، این را من نمیگویم. تاریخمان، فرهنگمان، گویشهایمان که همگی منشعب از یک ریشه است و مذهب و کیشو آیین ، آداب و رسوممان می گوید.
به امید اتحاد تمامی ایرانی نژادان، ایرانی تباران، ایرانی زبانان، ایرانی مذهبان.
با برابری و برادری و حقوق کاملا مساوی.
(ایران نامی مشترک و متعلق به همه ی ماست)
به گواه تاریخ و فرهنگ ادبیات کهنمان.
چو ایران نباشد تن من مباد
بدین بوم بر زندذه یک تن مباد
باشد که صلح و آرامش کیهان را فرا گیرد.
و ضمن تشکر از کابل پرس? و همه ی افغانستانی های هم تبار.
پایدار و برقرار باشید. یک کُرد ایرانی: "دارا کرمانشاهانی"
هموطن، هم خون و هم نژاد کورش عزیز
مرحبا و آفرین، زیرا که ما قبل از همه ی اینها انسانیم.
در زمانی که تمامی دنیا از شرق و غرب دارند متحد می شوند.
اروپاییها (اتحادیه اروپا)، آمریکاییها (اتحادیه ی نفتا و آمریکای لاتین)، آفریقاییها (اتحادیه ی آفریقا)، اتحادیه آث آن و حتا اعراب (اتحادیه ی عرب) و غیره غیره ... غیره.
حال ما بر سر کول هم می زنیم که آیا مولانا ایرانی بوده یا ترک و یا افغان.
زمانی بس دراز ما که اینک خود را فارس ، افغان و تاجیک و یا کرد و ترک می نامیم در یک کشور و زیر یک سقف با هم زیسته ایم.
تاریخ مشترک ما متعلق به همه ی ماست. تاریخ ایران باستان فقط متعلق به فارسها و یا ایرانیان فعلی نیست.
تمامی ملل و کشورهای جدا شده از آن امپراتوری باستانی صاحبان این تاریخ مشترک هستند و بهتر بگویم، هستیم!!!!
اگر میگوییم ایران، منظور ما ایران فرهنگی است. ایران بزرگ، ایران باستانی.
از نظر من که یک ایرانی هستم، افغانها، تاجیکها قفقازیها، تمای کردها، و ملل خوارزم و ماورالنهر یا ترکستان، ایرانی هستند و همگی یکی هستیم.
حال نمی خواهید بگویید ایرانی ، هر چه که دلتان می خواهد بگویید.
فرقی نمیکند.
ولی این فلات بزرگ در جغرافیای جهان به نام فلات ایران شناخته شده است.
در تاریخ جهان نیز هم، در تاریخ و ادبیات مشترک باستانی مشترک ما هم! ایران نامیده شده است.
ایران فقط ایران امروزی نیست و ایرانیان ساکن در ایران کنونی هم، تنها ایرانی نیستند و حق ندارند خود را وارث بلافصل تاریخ ایران بدانند، بلکه کل مردمان ساکن در ایران بزرگ یا ایران فرهنگی وارث و صاحبان این تاریخ و فرهنگ مشترک و بزرگ و کهن هستند.
ممکن است بتوانیم خودمان را با نامها، مرزها و اسامی خود ساخته ی ذهنمیمان جدا کنیم.
اما هرگز نمی توانیم خون درون رگهایمان، که یکی و مشترک است را از هم جدا کنیم.
فارس، کرد ، آذری، لر، بلوچ، افغان، تاجیک، پشتون، ازبک، ترکمن، حتا ترک (استانبولی یا عثمانی) و گرجی و ارمنی و چرکسی و شمالی وجنوبی و غربی و شرقی و ....
همه و همه یک خون در رگهایمان در جریان است، این را من نمیگویم. تاریخمان، فرهنگمان، گویشهایمان که همگی منشعب از یک ریشه است و مذهب و کیشو آیین ، آداب و رسوممان می گوید.
به امید اتحاد تمامی ایرانی نژادان، ایرانی تباران، ایرانی زبانان، ایرانی مذهبان.
با برابری و برادری و حقوق کاملا مساوی.
(ایران نامی مشترک و متعلق به همه ی ماست)
به گواه تاریخ و فرهنگ ادبیات کهنمان.
چو ایران نباشد تن من مباد
بدین بوم بر زندذه یک تن مباد
باشد که صلح و آرامش کیهان را فرا گیرد.
و ضمن تشکر از کابل پرس? و همه ی افغانستانی های هم تبار.
پایدار و برقرار باشید. یک کُرد ایرانی: "دارا کرمانشاهانی"