شفیع "دیوانه" (همانی که در پوسته های امنیتی مسافران را میقاپید، بر زنان تجاوز میکرد و شپش هایش را فی دانه یک لک افغانی به زور بالای مردم میفروخت) یکی از قومندانان وحشی و خونریز "حزب وحدت اسلامی" به رهبری کریم خلیلی در مصاحبه با "عصری برای عدالت" (نشریه حزب وحدت) به تاریخ 15 اسد 1375 در جواب به این سوال که چرا تخلص خود را "دیوانه" گذاشته است میگوید:
انسان کشی معراج «دیوانه گی» بشر است، و من خوشم نمی آید که در جنگی که بر سینهء انسان فایر میشود لقبی بر خود بگذارم که بیانگر تعقل بشر باشد جنگ مال دیوانه هاست. صداقت همین است که انسان آنچه است همان را لقب خود بسازد. نه نکته کمبود وجود خویش را با لقب دروغین پور کند. این کار مسخره گی است، دروغ است و حتی خود را فریب دادن است که لقب را پوشش کاستی بزرگ درون می سازند. من میخواهم صادق باشم. وقتی می جنگم و آدم می کشم بگذارید «دیوانه» بودن من، حداقل بیان صداقت من در برابر همان آدمی باشد که آن را می کشم.
عصری برای عدالت: شما بی رحمانه می کشید چرا؟
شفیع: نمی دانم خلاف معمول کشتن چیست . ولی آنچه در جنگ معول است بی رحمی است.
عصری برای عدالت: یک تعداد می گویند که شما به هیچ کس تن نمی دهید و بی بند و باری اخلاق شماست و مردم با گوشت و پوست خود از شما تنفر دارند هنگام رژه ، من شاهد بودم و کسیت ویدیویی هم در دستم است که... در هنگام رژه ، باز هم حرکت شما خلاف دیگران بود و شما صرف برای استاد خلیلی سلام دادید و عمدآ قسمی وانمود کردید که غیر از ایشان کسی دیگر در لوژ وجود نداشت .
شفیع : کاملا درست میگویید ... در لوژی که سید عباس حکیمی و ایرانی ها نشسته باشند ٍ این لوژ را سلام نمی کنم. با این کار حد اقل احساس می کنم که به خون رهبر و سید الشهدای مردم (شهید مرازی) و خود مردم صادق میمانم.
شفیع "دیوانه" (همانی که در پوسته های امنیتی مسافران را میقاپید، بر زنان تجاوز میکرد و شپش هایش را فی دانه یک لک افغانی به زور بالای مردم میفروخت) یکی از قومندانان وحشی و خونریز "حزب وحدت اسلامی" به رهبری کریم خلیلی در مصاحبه با "عصری برای عدالت" (نشریه حزب وحدت) به تاریخ 15 اسد 1375 در جواب به این سوال که چرا تخلص خود را "دیوانه" گذاشته است میگوید:
انسان کشی معراج «دیوانه گی» بشر است، و من خوشم نمی آید که در جنگی که بر سینهء انسان فایر میشود لقبی بر خود بگذارم که بیانگر تعقل بشر باشد جنگ مال دیوانه هاست. صداقت همین است که انسان آنچه است همان را لقب خود بسازد. نه نکته کمبود وجود خویش را با لقب دروغین پور کند. این کار مسخره گی است، دروغ است و حتی خود را فریب دادن است که لقب را پوشش کاستی بزرگ درون می سازند. من میخواهم صادق باشم. وقتی می جنگم و آدم می کشم بگذارید «دیوانه» بودن من، حداقل بیان صداقت من در برابر همان آدمی باشد که آن را می کشم.
عصری برای عدالت: شما بی رحمانه می کشید چرا؟
شفیع: نمی دانم خلاف معمول کشتن چیست . ولی آنچه در جنگ معول است بی رحمی است.
عصری برای عدالت: یک تعداد می گویند که شما به هیچ کس تن نمی دهید و بی بند و باری اخلاق شماست و مردم با گوشت و پوست خود از شما تنفر دارند هنگام رژه ، من شاهد بودم و کسیت ویدیویی هم در دستم است که... در هنگام رژه ، باز هم حرکت شما خلاف دیگران بود و شما صرف برای استاد خلیلی سلام دادید و عمدآ قسمی وانمود کردید که غیر از ایشان کسی دیگر در لوژ وجود نداشت .
شفیع : کاملا درست میگویید ... در لوژی که سید عباس حکیمی و ایرانی ها نشسته باشند ٍ این لوژ را سلام نمی کنم. با این کار حد اقل احساس می کنم که به خون رهبر و سید الشهدای مردم (شهید مرازی) و خود مردم صادق میمانم.