آنچه آقای جلال آبادی میفرمایند مثل این میماند که کسی بگوید: ماهمه با هم برادریم؛ چون همه اولاد آدم (ابوالبشر) هستیم!!!
آقای جلال آبادی، زبان مادر پشتو، آنچنانکه شما خود نیز خاطر نشان ساخته اید، سانسکریت است، اما زبان مادر پارسی دری (به قول شما زبان های دری و فارسی!) اوستا است. اوستا و سانسکریت دو زبان مستقل بوده و سالیان سال در عرض هم کار برد داشته نه یکی بعد از دیگری. البته نام های اوستا و سانسکریت نام هایی نخستین متون نوشتاری اند که از این دو زبان قدیمی به جا مانده اند نه اینکه خود گویندگان این دو زبان مادر نیز آنان را اوستا و سانسکریت خوانده باشند.
و اما، بحث فارسی و دری و یا تاجیکی اصلا و ابدا نمیتواند سه زبان جداگانه را به اثبات برساند، بلکه این سه نام گویش هایی اند که در سه کشور ایران، افغانستان و تاجکستان مروج اند. یک هراتی ممکن با گویش ایرانی بیشتر آشنایی داشته باشد تا لهجه بدخشی پارسی گویان افغانستان و همین گونه بقیه فارسی گویان افغانستان گویش ایرانی را راحت تر از لهجه هزارگی پارسی درک می کنند. ولی هیچ یک از فارسی گویان قادر به درک زبان پشتو نیست (برادری که هیچ نمیشناسنش!)...... خوب، فرض کنید که حرف شما را پذیرفتیم براین مبناکه پشتو و دری خواهر و برادر و یا هم ریشه اند، اما این به این معنی است که بلی در گذشته های خیلی-خیلی دور همینطور بوده اند— پدر پدر پدر پدر پدر پدر................... پدران این دو زبان با هم برادر بوده اند و یا به قول یک دوست شوخ، در یک مسجد نماز خوانده بوده!!! اما فارسی و دری و تاجیکی برادرانی اند که هنوز همه شان زنده اند مهم نیست که کدام شان و در چی زمانی متولده شده__چنانچه حضرت عالی یاد آور شده اید که در زمان نخستین شاعران دری گوی در ایران امروزی کسی با این زبان آشنایی نداشته. بلی، ولی امروز که با همین زبان ما تکلم میکنند یعنی برادر جوان تر که پس از دری افغانستان متولد شده و هنوز همه (هرسه شان) زنده اند.
آنچه آقای جلال آبادی میفرمایند مثل این میماند که کسی بگوید: ماهمه با هم برادریم؛ چون همه اولاد آدم (ابوالبشر) هستیم!!!
آقای جلال آبادی، زبان مادر پشتو، آنچنانکه شما خود نیز خاطر نشان ساخته اید، سانسکریت است، اما زبان مادر پارسی دری (به قول شما زبان های دری و فارسی!) اوستا است. اوستا و سانسکریت دو زبان مستقل بوده و سالیان سال در عرض هم کار برد داشته نه یکی بعد از دیگری. البته نام های اوستا و سانسکریت نام هایی نخستین متون نوشتاری اند که از این دو زبان قدیمی به جا مانده اند نه اینکه خود گویندگان این دو زبان مادر نیز آنان را اوستا و سانسکریت خوانده باشند.
و اما، بحث فارسی و دری و یا تاجیکی اصلا و ابدا نمیتواند سه زبان جداگانه را به اثبات برساند، بلکه این سه نام گویش هایی اند که در سه کشور ایران، افغانستان و تاجکستان مروج اند. یک هراتی ممکن با گویش ایرانی بیشتر آشنایی داشته باشد تا لهجه بدخشی پارسی گویان افغانستان و همین گونه بقیه فارسی گویان افغانستان گویش ایرانی را راحت تر از لهجه هزارگی پارسی درک می کنند. ولی هیچ یک از فارسی گویان قادر به درک زبان پشتو نیست (برادری که هیچ نمیشناسنش!)...... خوب، فرض کنید که حرف شما را پذیرفتیم براین مبناکه پشتو و دری خواهر و برادر و یا هم ریشه اند، اما این به این معنی است که بلی در گذشته های خیلی-خیلی دور همینطور بوده اند— پدر پدر پدر پدر پدر پدر................... پدران این دو زبان با هم برادر بوده اند و یا به قول یک دوست شوخ، در یک مسجد نماز خوانده بوده!!! اما فارسی و دری و تاجیکی برادرانی اند که هنوز همه شان زنده اند مهم نیست که کدام شان و در چی زمانی متولده شده__چنانچه حضرت عالی یاد آور شده اید که در زمان نخستین شاعران دری گوی در ایران امروزی کسی با این زبان آشنایی نداشته. بلی، ولی امروز که با همین زبان ما تکلم میکنند یعنی برادر جوان تر که پس از دری افغانستان متولد شده و هنوز همه (هرسه شان) زنده اند.
به سلامت باشید،
هابیل