Kamran Mir Hazar Youtube Channel
حقوق بشر، مردم بومی، ملت های بدون دولت، تکنولوژی، ادبیات، بررسی کتاب، تاریخ، فلسفه، پارادایم و رفاه
سابسکرایب

صفحه نخست کابل پرس > ... > سخنگاه 1171

ملالی جویا درد مشترک ماست،بیائید فریاد بکشیم!

23 می 2007, 09:58, توسط احمد عیار

رسلام به هموطن هزاره ام، آقای ی. علی!
تشکر از همصدایی تان. به راستی هم مشکل ما همین است که کثراً تنها خود را می بینیم و نه دیگران را و احمقانه شخص خود را گروه خود را و حزب خود را "ما" و "مردم ما" میخوانیم واین "ما" و "مردم ما" ی خود را به جای همهء مردم کشور قرار میدهیم. و احمقانه تر هم این که میخواهیم دیگران همه از خود و از "ما" و "مردم" خود بگذرند و با آن ِ ما تن بدهند. این نه دموکراسی است و نه مردمسالاری.

من از کسانی که آجندا های قومی خود را به پیش میبرند- مانند سیستانی و روستار تره کی و غیره، گله ندارم. بلکه گلهء من از آنهایی است که خود را درجایگاه مردمسالاران و دموکرات های میگذارند اما الفبای دموکراسی را بلد نیستند. یعنی پذیرش آرای دیگران و حد اقل قید این که "من چنین فکر میکنم" و جلوگیری از قرار دادن خود به جای همهء مردم. همه مردم دیگر خود صدای خود را دارند و نیازی نیست تا از آنها وکالت کرد. هیچکسی، هیچ حزبی، هیچ گروه نمیتواند نمایندهء همهء مردم باشد. این یک جقیقت است.

جستجو در کابل پرس