یادی از کله منارهای هزاره جات توسط عبدالرحمان جابر

عبالرحمان ابن محمد اعظم ابن دوست محمد ابن وزیر فتیح را می توان مؤدبانه انگلو فیل وصف کرد.مع الاسف همین ماه ثور جاری مردی که طرف پرسش تلویزیون ملی بود وموضوع ربطی به عبدالرحمان نداشت ازان انگلوفیل به تعبیر امیر عبالرحمان کبیر یاد کرد.حال انکه او کسی است که به دعوت ماموران انگلیس به هند رفت و شمشیری را که باو دادند در هوا تکان داد و گفت من با همین شمشیر دشمنان انگلیس رانابود می کنم.هم او کسی است که امضا کننده قراردادی است که مادر خط دیورند است و رسما تحت الحمایه کمپانی هند انگلیس بود و با سلاح وعطایاو پشتیبانی صاحب انگلیسی و اطمینان خاطر از ان سو بجان مردم افتاد.این تحت الحمایه انگلیس خود را غازی خطاب کرد و به نورستان که کافرستان می نامید تاخت.او پدر طالبان است .هزاره را کافر قلمدادو هزارستان را محاصره کرد ولشکر و حشر کشید وکاری کرد که چنگیز نکرده بود.باقی ماندگان را به غلامی و کنیزی برد ویکی از انان که غلام بچه وبنام عبدالخالق بود بعدهابه خونخواهی خلف همان سپهسالاری که چرخی نامیده می شد ولشکر به ارزگان و هزارستان سوق داده بودنادر پدر محمد ظاهر را ترور کردکه مانند چرخی که او غلام بچه اش بود خاک بخورد و هوا نخورد.شاعره ای مازندرانی بنام شهربانو باوند(از خاندان شهریار باوند که مطابق چهار مقاله نظامی عروضی فردوسی در گریز از محمود ابن سبکتکین شاهنامه را باوسپرد)دررابطه با مظلومیت کردان در مقابل صدام حسین عبدالرحمان زمان ابیاتی سروده است که وصف الحال هزارگان هم هست:

پیامی است با خون نوشته به خاک=سوی اسمان روان های پاک=بسی سال از خون تو مرغزار=شده سرخ والاله گون کوهسار=بران سوخته دشت خاکستری=بران جویباران نیلوفری=بسی سال خورشید غمگین گذشت=چه شب ها که مهتاب خونین گذشت-شب اختر زچشم پر اندوه ریخت=غباری زمهتاب برکوه ریخت=کجا این نشیب است سوی فراز=به پایان رسد این شبان دراز=دگرباره کشتی زرین مهر=خرامد به دریای سبز سپهر=دگرباره دامان ابرسپید=زمین را شور سایبان امید=دگر باره پران شود اذرخش= بدرد دل تیرگی زان درخش=دگرباره تندر برارد خروش=رسد زاسمان ها پیام سروش = ------------ در خاتمه عرض میشود که گذشته عبرت اینده است .تیره ها و خاندان های سرزمین مجموعا دانه زنجیری هستند که ملت نام داردامروز روز دوستی وهمدلی و جبران است.