1-در نظر یک تعداد آدمهایی که فعلا در دنیا تعداد آنها بعد از افول تب مارکسیسم کمی کم شده است روشنفکر و نویسنده کسی است که همیشه و به صورت دایمی دیگر انسانها را زیر نظر داشته باشد و کسانی را که مثل آنها نیست فوری یک چوپ و بر چسب، انگ غیر روشنفکر، مرتجع، این روزها جنگ سالار قدیم ها بورژوا، فئودال و ... بزنند و خیال خود را راحت کنند. این گونه آدمهای متعصب غیر مذهبی، همانند همتاهای مذهبی خود که نمونهء اعلایش طالبان هستند، فکر می کنند که دیگران مطلقاً "کافر" و گمراه، و خود شان رستگار و در جادهء حق و حقیقت هستند. با چنین موچودهایی سخن منطقی فایدهء ندارد، چون آنها به چیزهایی "ایمان" آورده اند. یک مومن متعصب کی در ایمان خود شک می کند؟ کی استدلال را بر می تابد؟ متعصبان در هر مذهب، گروه،قوم و یا اندیشهء که باشند برداشتشان از حق و حقیقت ساده است. در دنیای ساده شدهء آنها که پیچیدگی تنوع و تکثر در آن حل شده است حساب کسانی که غیر از آنها هستند مشخص است. هر که در مذهب آنها نیست گمراه هستند. به همین سادگی!
هر فلسفهء هم که آنها به کمک آن مسایل خود را تئوریزه کنند تمایل شدید به همین ساده کردن دارد.
2- ملالی جویا، فریاد بی عقلی ما است. اکثر کسانی که در پی وی فریاد می زنند، به فربه شدن بی عقلی کمک شایان می نمایند. و چه چیزی بهتر از این!
3- یک نفری است که اکثراً بدون اسم و گاهی با با لحن یکسانی پیغام می گذارد.توصیه ام به آن عزیز این است که عقده کمبود خود را به همین طریق می تواند جبران کند و به کار خود ادامه دهد. من که از دیدن فحش و دشنامهای وی خوش می شوم. چنین کسانی اگر نباشند آدم اصلا نمی تواند راه صحیح و خطا را تشخیص دهد. سعدی را گفتند ادب از که آموختی، گفت از بی ادبان!
1-در نظر یک تعداد آدمهایی که فعلا در دنیا تعداد آنها بعد از افول تب مارکسیسم کمی کم شده است روشنفکر و نویسنده کسی است که همیشه و به صورت دایمی دیگر انسانها را زیر نظر داشته باشد و کسانی را که مثل آنها نیست فوری یک چوپ و بر چسب، انگ غیر روشنفکر، مرتجع، این روزها جنگ سالار قدیم ها بورژوا، فئودال و ... بزنند و خیال خود را راحت کنند. این گونه آدمهای متعصب غیر مذهبی، همانند همتاهای مذهبی خود که نمونهء اعلایش طالبان هستند، فکر می کنند که دیگران مطلقاً "کافر" و گمراه، و خود شان رستگار و در جادهء حق و حقیقت هستند. با چنین موچودهایی سخن منطقی فایدهء ندارد، چون آنها به چیزهایی "ایمان" آورده اند. یک مومن متعصب کی در ایمان خود شک می کند؟ کی استدلال را بر می تابد؟ متعصبان در هر مذهب، گروه،قوم و یا اندیشهء که باشند برداشتشان از حق و حقیقت ساده است. در دنیای ساده شدهء آنها که پیچیدگی تنوع و تکثر در آن حل شده است حساب کسانی که غیر از آنها هستند مشخص است. هر که در مذهب آنها نیست گمراه هستند. به همین سادگی!
هر فلسفهء هم که آنها به کمک آن مسایل خود را تئوریزه کنند تمایل شدید به همین ساده کردن دارد.
2- ملالی جویا، فریاد بی عقلی ما است. اکثر کسانی که در پی وی فریاد می زنند، به فربه شدن بی عقلی کمک شایان می نمایند. و چه چیزی بهتر از این!
3- یک نفری است که اکثراً بدون اسم و گاهی با با لحن یکسانی پیغام می گذارد.توصیه ام به آن عزیز این است که عقده کمبود خود را به همین طریق می تواند جبران کند و به کار خود ادامه دهد. من که از دیدن فحش و دشنامهای وی خوش می شوم. چنین کسانی اگر نباشند آدم اصلا نمی تواند راه صحیح و خطا را تشخیص دهد. سعدی را گفتند ادب از که آموختی، گفت از بی ادبان!