قیضه مسعود و برادران قیادی دیگر در دست انکل سام بود

آقای یاسین محمود: نویسنده مقالی" در مرز گور وگنگا..." اگر خودت و یاران فایشست است از سیاه سنگ روی سپیدتر میبودبد. دست شما تا شانه به خون بیگناهان افغانستان غرق نمیبود. و حالا هم با دروغ شاخدار ملالی جویا اسن دختر شجاع افغان را سپر بلای خود نمیساختی میگفتم راستی از الف تا یای که به حیث خیانتکار از آنان یاد کرده ای درست است. اما بشرم خجالت بکش تو در سال 1351 یکی از سگ های زنجیزی رحیم محمودی و اکرم یاری بودی. بعدا به جناح انشعابی داکتر فیض چسپیدی و آخر کارت در مزار شریف افشاء مردان مبارزی چون داود سرمست، عبدالله رستاخیز، حیدر لهیب، سخی مرادی و دیگران بود. فکر نکن که با کسودن عقده های روانی ات میتوانی رد جنایات ات را گم کنی. تو دوست پسر شب های تنهایی ات در بلاک زرد لیلۀ پوهنتون راهمه کس بیاد دارد. اگر دست ها و پا ها شهادت میداند انگاه معلوم میشد که گنهکار تر از همه کیست. ازآوردن نام ملالی جویا وآرمید در سایه آن شیر زن صرف نظر کن در غیر آن از کثافتکاری های که هم اکنون در هالند از تو سر میزند پرده برخواهم داشت.