فقط حکومت غير دينی می تواند حيات شیعيان را تضمين کند؟
11 آپریل 2009, 07:13, توسط توفیق
سرپلی صاحب سلام
از شما نیز ممنون. بنده در مورد مسایل مذهبی تا وقتی نظر نمیدهم که فرد ویا افراد دیگر (خصوصاً خودی ها) به عقایدم تخطی و تعرض نکنند. در صورت حتاکی و بی حرمتی آنها، بنده هیچگاهی از چهارچوب ادب نمیخواهم خارج گردم و از خداوند مهربان ج آرزو دارم همواره بر صبر و شکیباییم بیافزآید. در این مورد باید اقرار کنم که اکثریت مطلق پیروان اهل سنت ( هر چهار مذهب) افرادی میانه رو و بردبار هستند که اقلاً هیچگاهی نمیخواهند علناً به توهین و تحقیر اهل تشیع بپردازند. اما هستند یکعده فریب خورده هائ وهابیت که تحت تاثیر تبلیغات سوء آنها ونیز بعضاً در نتیجه اخذ پول های بیحساب خاندان آل سعود، علیه اهل تشیع به هتاکی و بی حرمتی میپردازند.
در مقابل اینعده از مزدوران وهابیت و استعمارگران، سکوت از نگاه شرع و هم از نگاه انسانیت جایز نبوده و انشاالله پاسخ های کوبنده و دندان شکنی نیز برای آنها داریم.
بنابراین موضع گیرئ اهل تشیع در چهارده قرن اخیر همواره تدافعی بوده و هیچگاهی آغاز گر بحث و یا مجادله ما نبوده ایم. همچنان بنابر احکام شرعی و قوانین انسانی ما حق دفاع از خود و عقاید خود را برایمان محفوظ میدانیم.
ما سال های متمادی با مردم عام کشور خود که اکثریت آنها معتقد به مکتب حنفی هستند، در شرایط عادی و برادرانه زندگی کرده ایم. ولی مشکلات هنگامی آغاز میگردد که یکعده به ظاهر عالم دینی ولی در حقیقت جاهل و خود فروخته که در مدرسه های پاکستان و ممالک عربی مغز شویی گردیده اند به جنگ و به اصطلاح جهاد علیه اهل تشیع فتوا میدهند و آتش فتنه را در کشور ما راه میاندازند. اینها واقعاً یاران شیطان اند و دشمنان واقعئ اسلام و مسلمین نیز همین ها میباشند.
خطر این عده از ارازل و اوباش که در خدمت استعمار کهنه و نو هستند، به مراتب بیشتر از منکرین دین (کفار) میباشد.
منکرین و دشمنان علنئ دین اسلام بزرگترین کاری که بر مبنای عقده ها و کینه ها میتوانند بکنند، همانا هتاکی و توهین به پیروان و احکام دین مبین اسلام است که مطمئناً جایی را نمیگیرد. اکثر این افراد حتی از علمیت و آگاهئ لازم برای یک بحث غیرجانبدارانه و منطقی تهی میباشند اما اکثر آنها فکر میکنند که دانشمند و علامه هائ عصر خویش اند.
بدینعلت پاسخ اکثر دشمنان اسلام همانا "سلام" است و بس.
شما و سایر دوستان اهل سنت نیز اختیار دارید که محبت تمامئ کسانیکه در زمان حیات پیامبر ص به اسلام گرویدند (چه با رضا و چه در زمان فتح مکه از روی جبر و ناچاری، صرف نظر از اعمال آنها) در دل داشته باشید ولی بنده یک دل دارم و در آن نمیتوانم دوستئ علی ع را یکجا با دوستئ افرادی چون معاویه ابن ابوسفیان و پسرش یزید (وسایر دشمنان و مخالفینش) را بگنجانم. همه مختاریم و آزاد و خداوند ج ما را در طول عمر کوتاه و زودگذر مان همواره فرصت داده و میدهد که توفیق یافتن "صراط المستقیم" را با طلب و خواهش داشته باشیم و در همان خط مستقیم بسوی او حرکت نماییم. از آنجاییکه همه میدانیم "صراط المستقیم" نیز فقط یکیست. نمیشود که راه معاویه و امثالهم را با راه علی ع، یکی دانسته و ادعا کنیم هردو جماعت درست بوده اند. پس تعداد "صراط المستقیم" هرگز بیش از یک بوده نمیتواند.
این قضیه در علم هندسه نیز همینگونه است: "میان دو نقطه فقط یک خط مستقیم وجود داشته میتواند".
و این تعلق میگیرد به میزان خلوص ما که در هنگام قرائت (پنج بار در روز) سورۀ مبارکۀ فاتحه، "اهدنا صراط المستقیم" در بارگاه ذات یکتا و بی همتایش تا چه اندازه خالصانه و خاضعانه این تقاضا را از وی میکنیم. اگر به راستی و صادقانه از وی این خواهش را کنیم تا راه یگانه و مستقیم را به ما نشان دهد، بیشک که او آنرا به ما نشان خواهد داد.
سرپلی صاحب سلام
از شما نیز ممنون. بنده در مورد مسایل مذهبی تا وقتی نظر نمیدهم که فرد ویا افراد دیگر (خصوصاً خودی ها) به عقایدم تخطی و تعرض نکنند. در صورت حتاکی و بی حرمتی آنها، بنده هیچگاهی از چهارچوب ادب نمیخواهم خارج گردم و از خداوند مهربان ج آرزو دارم همواره بر صبر و شکیباییم بیافزآید. در این مورد باید اقرار کنم که اکثریت مطلق پیروان اهل سنت ( هر چهار مذهب) افرادی میانه رو و بردبار هستند که اقلاً هیچگاهی نمیخواهند علناً به توهین و تحقیر اهل تشیع بپردازند. اما هستند یکعده فریب خورده هائ وهابیت که تحت تاثیر تبلیغات سوء آنها ونیز بعضاً در نتیجه اخذ پول های بیحساب خاندان آل سعود، علیه اهل تشیع به هتاکی و بی حرمتی میپردازند.
در مقابل اینعده از مزدوران وهابیت و استعمارگران، سکوت از نگاه شرع و هم از نگاه انسانیت جایز نبوده و انشاالله پاسخ های کوبنده و دندان شکنی نیز برای آنها داریم.
بنابراین موضع گیرئ اهل تشیع در چهارده قرن اخیر همواره تدافعی بوده و هیچگاهی آغاز گر بحث و یا مجادله ما نبوده ایم. همچنان بنابر احکام شرعی و قوانین انسانی ما حق دفاع از خود و عقاید خود را برایمان محفوظ میدانیم.
ما سال های متمادی با مردم عام کشور خود که اکثریت آنها معتقد به مکتب حنفی هستند، در شرایط عادی و برادرانه زندگی کرده ایم. ولی مشکلات هنگامی آغاز میگردد که یکعده به ظاهر عالم دینی ولی در حقیقت جاهل و خود فروخته که در مدرسه های پاکستان و ممالک عربی مغز شویی گردیده اند به جنگ و به اصطلاح جهاد علیه اهل تشیع فتوا میدهند و آتش فتنه را در کشور ما راه میاندازند. اینها واقعاً یاران شیطان اند و دشمنان واقعئ اسلام و مسلمین نیز همین ها میباشند.
خطر این عده از ارازل و اوباش که در خدمت استعمار کهنه و نو هستند، به مراتب بیشتر از منکرین دین (کفار) میباشد.
منکرین و دشمنان علنئ دین اسلام بزرگترین کاری که بر مبنای عقده ها و کینه ها میتوانند بکنند، همانا هتاکی و توهین به پیروان و احکام دین مبین اسلام است که مطمئناً جایی را نمیگیرد. اکثر این افراد حتی از علمیت و آگاهئ لازم برای یک بحث غیرجانبدارانه و منطقی تهی میباشند اما اکثر آنها فکر میکنند که دانشمند و علامه هائ عصر خویش اند.
بدینعلت پاسخ اکثر دشمنان اسلام همانا "سلام" است و بس.
شما و سایر دوستان اهل سنت نیز اختیار دارید که محبت تمامئ کسانیکه در زمان حیات پیامبر ص به اسلام گرویدند (چه با رضا و چه در زمان فتح مکه از روی جبر و ناچاری، صرف نظر از اعمال آنها) در دل داشته باشید ولی بنده یک دل دارم و در آن نمیتوانم دوستئ علی ع را یکجا با دوستئ افرادی چون معاویه ابن ابوسفیان و پسرش یزید (وسایر دشمنان و مخالفینش) را بگنجانم. همه مختاریم و آزاد و خداوند ج ما را در طول عمر کوتاه و زودگذر مان همواره فرصت داده و میدهد که توفیق یافتن "صراط المستقیم" را با طلب و خواهش داشته باشیم و در همان خط مستقیم بسوی او حرکت نماییم. از آنجاییکه همه میدانیم "صراط المستقیم" نیز فقط یکیست. نمیشود که راه معاویه و امثالهم را با راه علی ع، یکی دانسته و ادعا کنیم هردو جماعت درست بوده اند. پس تعداد "صراط المستقیم" هرگز بیش از یک بوده نمیتواند.
این قضیه در علم هندسه نیز همینگونه است: "میان دو نقطه فقط یک خط مستقیم وجود داشته میتواند".
و این تعلق میگیرد به میزان خلوص ما که در هنگام قرائت (پنج بار در روز) سورۀ مبارکۀ فاتحه، "اهدنا صراط المستقیم" در بارگاه ذات یکتا و بی همتایش تا چه اندازه خالصانه و خاضعانه این تقاضا را از وی میکنیم. اگر به راستی و صادقانه از وی این خواهش را کنیم تا راه یگانه و مستقیم را به ما نشان دهد، بیشک که او آنرا به ما نشان خواهد داد.
موفق باشید