حاجی صاحب ، آدمای صابر را خدا دوست دارد ، حوصله کو / ده گپای شوما یا بیخدا ها !!!
10 می 2009, 19:09, توسط آصف سرپلی
مزاری جان مثلیکه از مزار نیستی و از کوچی خرابات تیر نشودی و از مناجاتیشم بی خبر استی . نه آدم شناس بودی و نه ام آدم شناس میشی . فقط یک کور گوفتنه و کیانه زدنه و یا کتی چند الفاظ مردومه قمچین کاری کدنه خوب یاد داری . مه کدام میده بچه استوم که مره الده میکونی بعد ازی خایش میکونوم با مه نه به لیسانی میده بچگانه نویشته بکو که خودی ای یک مسخره کردن است . مه یک بار دیگم ای گپی خوده تکرار میکونوم که انسانیت . شرافت . ایساس . غیرت . وفهم و دانیش فقط نویشای کج و کور نیست . بسیار نویسندای استن که بی ادبی ماف باشه عزت شانه میفروشن . وطن فروشی ره خو ده چشمایت چند بار دیدی . کلی ناز و نخریت سری قلمکیت است که کفن کش سابقیت ده دوخطیت چار غلطی کشید . ای غرورکیته اسو پرتو و مه بیسواد بریت میگوم و باز میگوم چقه بگویوم نه کور میگوم نه کیانه سیده ساده بریت میگوم ده نوشتااااااااااااااریت بازی نخو اندیوال که خدا بریت (ع) نداده و بسیار نویشته میکده گی ها استن که ازی نعمت خدا جان محروم ماندن . مه دعوای عقل و فراست نمی کونوم لاکن ترازویم اساس است و غلط تول نمیکونه . شوما مردوم نوشته دانا وقی ده درون مناقیشه درامدین باز زورکیتانه میزنین وقتی ناکام شودین و گپی برای زدن نیافتین باز یا جاهل گوفته میگریزین و یا ده مسخره گریفتن مقابل شروع میکونین . زوریشه که ندارین خوده مقابل نکونین یک دو گپی حق ره نر واری قورت بکونین وقتی مردومه خبر میکونین که بیا سیل کونین که فلانی چه میگه . فلانی مجبور است از خود دفا بکونه و چند تا گپی خوده بگویه . باز ما استیم که خوده کم نمیزنیم و بجای ایکه بگویم اندیوال راست گوفتی اکثر ما مردوم امی رقم شودگیست و یا اندیوال ره اگه خوش ساختن و ملم کدن مقصد بود باید ایتو میگوفتیم که اشنا بلا کدی ده ای گپ ام گپ یافتی و صد ها گپی دیگه که آدم حد اقل ضدیتی ته خو نفامه نی که : (پوره پوره مضمونتان از سر تا به آخر) مسخره کدن است . چرا مگر مه که بیسواد بودوم امیقه نافام میشوم که تو فکر کدی و یا ایکه ماجرا جوی استی . مردانه وار درای ده ای میدان سر هر موضوع که دل تو باشه بحسه شروع بکو و آزادانه رازک دلکیته بگو تا ای گپا ثبتی تاریخ شوده بانه . کابل پریس یگانه میدان گوفت و شنود است بری مردوم . یا ایکه خوده اصلا بکو جانیم . مردومه نصیت میکدگی . مره ده حساب نیارین . مه ام یگان شوخی میکونوم لاکن شوخی بی مانا نی . از خدا دیفاع میکونوم . از دین خدا دفاع میکونوم .و آدم خود خواه ره رسوا میکونوم آدمی خیرخا ره نوکریش استوم . مزاری جان لازیم نیست با مه اطرافی و کوچه باغی گپ بزنی . ما خو استیم آدم اطرافی . مه گپی خوده نو و پیچ داده شف شف نمیگوم . ازما پوست کنده شفتالوست . لقمی تیار . دوست باشه خوش میشه دوشمن باشه خفه و مه ام ده پالوی ای دو مقصد مقصد اصلی داروم که او خوش ساختن خدا است . حالی اندیوال دلکیت . ده آینده ده مقابل هر کور و کیانه برابر ده گپی بد میشنوی اگه چاپ نشود باز نوش جانیت . ناگوفته نمانه که نویشتی بالایته میگن چونگس و خاطر جم باش که قغیته ام میکشوم و باز بریت امیتو نشان میتوم . باز هر دویشه مقایسه بکو و فرقیشه ده مه بگو که چیست . باز اگه نفامیدی مه خو استوم تشریح خات کدوم . مه میفاموم که گپای مه ده مقابل قمچین گپای شوما کمتر از خردوم نیست . خلی صلا بیا خلی صلا مییایوم . مصلح امدی کتی توپ و تانگ مییایوم . میگن هرکه جان دارد و جان عزیزش خوش است . اینمی ده صنف چند بود تا امینجه ره مکتب خاندگی استوم لاکن باور بکو یک دوست ناخان و نادان نداروم بغیر از خودیم همگیشان مکتب خان خدا شناس استن . و ایچ وقت خوش نداروم کسی ره بیجا نوهین بکونوم تا ده کونیش کدام گپی نباشه که باز ده او رقم آدم ها صرفه نمیکونوم . مزاری جان اگه باوریت نمیشه به مه اجازه بکو مه برابر لمبر زده صد گپی ایتراضی خودیته کشیده لیست وار ده دیستیت میتوم . برو آشنا جان قمچین دار نویشتای خودیته بک باری دیگه بخان و قضاوت بکو . نه بچیم مبگوم و نه بچیش بچی قوما بامان خدا... (( حاجی صاحب ، دیره سلامونه تاسو ته اچوم ! ولا ماره قناعت دادی که زور آدم هستی ، زور زور کتابا ره خانده گیستی ، زور زور گپا ره یاد داری ، زور زناره میفامی ، نام خدا زور تعغیر دادن جنس ره هم داری ، زور کیتاب شاری و قشلاقی ره میدانی . بخدا که جامع الکمالات هستی . اگه مثل خودت حاجی صاحب یک دو نفر دیگه ده کابل پرس? پیدا شوه ، میدانی کابل پرس چی میشه ؟ نه میگم ، یک پیشپایی شما قرض دار !! راستی یادم نره ، میفامی حاجی صاحب کلمات بچیم ، بچیش ، تکیه کلام کی بود ؟ نام خدا هوشیار آدم هستی !! دیگه گپای مه نوشته نمیکنوم ، باز وارخطا میشی و پیدا نمیکنی ، همیتو کم کمک !!))
مزاری جان مثلیکه از مزار نیستی و از کوچی خرابات تیر نشودی و از مناجاتیشم بی خبر استی . نه آدم شناس بودی و نه ام آدم شناس میشی . فقط یک کور گوفتنه و کیانه زدنه و یا کتی چند الفاظ مردومه قمچین کاری کدنه خوب یاد داری . مه کدام میده بچه استوم که مره الده میکونی بعد ازی خایش میکونوم با مه نه به لیسانی میده بچگانه نویشته بکو که خودی ای یک مسخره کردن است . مه یک بار دیگم ای گپی خوده تکرار میکونوم که انسانیت . شرافت . ایساس . غیرت . وفهم و دانیش فقط نویشای کج و کور نیست . بسیار نویسندای استن که بی ادبی ماف باشه عزت شانه میفروشن . وطن فروشی ره خو ده چشمایت چند بار دیدی . کلی ناز و نخریت سری قلمکیت است که کفن کش سابقیت ده دوخطیت چار غلطی کشید . ای غرورکیته اسو پرتو و مه بیسواد بریت میگوم و باز میگوم چقه بگویوم نه کور میگوم نه کیانه سیده ساده بریت میگوم ده نوشتااااااااااااااریت بازی نخو اندیوال که خدا بریت (ع) نداده و بسیار نویشته میکده گی ها استن که ازی نعمت خدا جان محروم ماندن . مه دعوای عقل و فراست نمی کونوم لاکن ترازویم اساس است و غلط تول نمیکونه . شوما مردوم نوشته دانا وقی ده درون مناقیشه درامدین باز زورکیتانه میزنین وقتی ناکام شودین و گپی برای زدن نیافتین باز یا جاهل گوفته میگریزین و یا ده مسخره گریفتن مقابل شروع میکونین . زوریشه که ندارین خوده مقابل نکونین یک دو گپی حق ره نر واری قورت بکونین وقتی مردومه خبر میکونین که بیا سیل کونین که فلانی چه میگه . فلانی مجبور است از خود دفا بکونه و چند تا گپی خوده بگویه . باز ما استیم که خوده کم نمیزنیم و بجای ایکه بگویم اندیوال راست گوفتی اکثر ما مردوم امی رقم شودگیست و یا اندیوال ره اگه خوش ساختن و ملم کدن مقصد بود باید ایتو میگوفتیم که اشنا بلا کدی ده ای گپ ام گپ یافتی و صد ها گپی دیگه که آدم حد اقل ضدیتی ته خو نفامه نی که : (پوره پوره مضمونتان از سر تا به آخر) مسخره کدن است . چرا مگر مه که بیسواد بودوم امیقه نافام میشوم که تو فکر کدی و یا ایکه ماجرا جوی استی . مردانه وار درای ده ای میدان سر هر موضوع که دل تو باشه بحسه شروع بکو و آزادانه رازک دلکیته بگو تا ای گپا ثبتی تاریخ شوده بانه . کابل پریس یگانه میدان گوفت و شنود است بری مردوم . یا ایکه خوده اصلا بکو جانیم . مردومه نصیت میکدگی . مره ده حساب نیارین . مه ام یگان شوخی میکونوم لاکن شوخی بی مانا نی . از خدا دیفاع میکونوم . از دین خدا دفاع میکونوم .و آدم خود خواه ره رسوا میکونوم آدمی خیرخا ره نوکریش استوم . مزاری جان لازیم نیست با مه اطرافی و کوچه باغی گپ بزنی . ما خو استیم آدم اطرافی . مه گپی خوده نو و پیچ داده شف شف نمیگوم . ازما پوست کنده شفتالوست . لقمی تیار . دوست باشه خوش میشه دوشمن باشه خفه و مه ام ده پالوی ای دو مقصد مقصد اصلی داروم که او خوش ساختن خدا است . حالی اندیوال دلکیت . ده آینده ده مقابل هر کور و کیانه برابر ده گپی بد میشنوی اگه چاپ نشود باز نوش جانیت . ناگوفته نمانه که نویشتی بالایته میگن چونگس و خاطر جم باش که قغیته ام میکشوم و باز بریت امیتو نشان میتوم . باز هر دویشه مقایسه بکو و فرقیشه ده مه بگو که چیست . باز اگه نفامیدی مه خو استوم تشریح خات کدوم . مه میفاموم که گپای مه ده مقابل قمچین گپای شوما کمتر از خردوم نیست . خلی صلا بیا خلی صلا مییایوم . مصلح امدی کتی توپ و تانگ مییایوم . میگن هرکه جان دارد و جان عزیزش خوش است . اینمی ده صنف چند بود تا امینجه ره مکتب خاندگی استوم لاکن باور بکو یک دوست ناخان و نادان نداروم بغیر از خودیم همگیشان مکتب خان خدا شناس استن . و ایچ وقت خوش نداروم کسی ره بیجا نوهین بکونوم تا ده کونیش کدام گپی نباشه که باز ده او رقم آدم ها صرفه نمیکونوم . مزاری جان اگه باوریت نمیشه به مه اجازه بکو مه برابر لمبر زده صد گپی ایتراضی خودیته کشیده لیست وار ده دیستیت میتوم . برو آشنا جان قمچین دار نویشتای خودیته بک باری دیگه بخان و قضاوت بکو . نه بچیم مبگوم و نه بچیش بچی قوما بامان خدا... (( حاجی صاحب ، دیره سلامونه تاسو ته اچوم ! ولا ماره قناعت دادی که زور آدم هستی ، زور زور کتابا ره خانده گیستی ، زور زور گپا ره یاد داری ، زور زناره میفامی ، نام خدا زور تعغیر دادن جنس ره هم داری ، زور کیتاب شاری و قشلاقی ره میدانی . بخدا که جامع الکمالات هستی . اگه مثل خودت حاجی صاحب یک دو نفر دیگه ده کابل پرس? پیدا شوه ، میدانی کابل پرس چی میشه ؟ نه میگم ، یک پیشپایی شما قرض دار !! راستی یادم نره ، میفامی حاجی صاحب کلمات بچیم ، بچیش ، تکیه کلام کی بود ؟ نام خدا هوشیار آدم هستی !! دیگه گپای مه نوشته نمیکنوم ، باز وارخطا میشی و پیدا نمیکنی ، همیتو کم کمک !!))