اقای یوسفزی شما از تبار قبیله استید که به پیامبر تان نیز خطاب مجنون و دیوانه میدادید ایا همینطور نیست بنا اینطور لقب دیوانگی برای رهبران بزرگ معتقد و متعهد بایست بزرگترین افتخار باشد. برویم روی اصل مطلب.
در تاریخ بیش از دوصد ساله افغانستان مگر تمام رهبران ان دیوانه واقعی نبوده و یا بقول شما بودنه باز و بی ادب نبوده اند و افغانستان مانند کافی لی لی اگر فکر نکرده اند چرا این همه جنگ و بدبختی و اوارگی گریبانگیر افغانه است. امروز در کشور های بیرونی از روبرو شدن و شنیدن نام افغانها چنان وحشت و خم بابرو میاورند که گویا مار افعی را دیده باشند این از برکت رهبران دیوانه تان در سیصد سال حکومت داری نیست و نبوده پس گناه کدام دیوانه و بودنه باز است.
والگوی ذهن محدود اقای بیژن کشور پاکستان دال خور است که "برای بودنه بازان واقعا بهترین مثال است" و هر روزه در ان انسان ها مانند سگ جان میدهند ولی بازهم در مدت شصت سال موجودیتش به کشور اتمی تبدیل شده و حتی چند صباحی خیال اقایی بالای افغانستانی بدبخت دیوانه را نیز داشت و تا حال هم در فکر داردحالا صر ف نظر از یاد اوری دیگر مشکلات ایا سوال بر انگیز نیست که بقول شما نیاکان بودنه باز افغانستانی ات در ین مدت سه صد سال حکومت در کافی لی لی زیر پای کی مورچه جنگ میدادند که نمی توانند با همین پاکستان شصت ساله از پس رقابت برایند .
این اعتراف صادقانه و مردانه ات در سایت کابل پرس? واقعا عجیب نیست که نیاکان افغانستانی ات وافعا بودنه باز بوده و حکومت داری ره به جای کافی لی لی اشتباه گرفته اند و اگر نه پنجاه کاندید خو در کافی لی لی هم گنجایش جا را ندارد.
پوشیدن لباس پرچم ملی حق کسی است که وطن دوست بوده و است و توانایی و رعایت حفظ نوامیس ملی را عملا دارا باشد و لیاقت دفاع از وجب وجب خاک مادر وطن را وجیبه ایمانی خود بداند.
البته این مسایل" بدست گرفتن و پوشیدن پرچم ملی" را کسی میفهمد که شعور سیاسی داشته باشد نه هر دیوانه و همنیشین بودنه بازان کافی لی لی..
ثانیا گرفتن سند دکتورا در علوم حکومت داری از دانشگاه های فرانسه و وقف کردن زندگی خود جهت خد مت به مردم افغانستان بطور مستقلانه کار هر چرند گو سر بازاری نیست و نمی باشد بلکه تقوا و تسلط بر نفس را می خواهد که این وجهه و امتیاز پیامبر گونه را یک ادم حقیقت بین در هیچ رهبر دیگری افغانی تا حال مشاهده نکرده و نمیکند مگر انکه خلل دماغی داشته باشد.
بفکر من بشر دوست درین مدت تجربه سیاسی اش به وظیفه انسانی و ایمانی اش در مقابل وطن و مردم رنجدیده خود بیشتر از توان خود ادا نموده است "وگرنه میتوانست بهترین خانه را در شیر پور و بهترین موتر کادیلاک دست اول زیر پا داشته باشد و با کمی مکاری و معامله گری با چند صورت حساب پس انداز در سویس و خانه در دوبی زندگی فرزندانش را که متاسفانه بخاطر خدمت بهتر به وطن ندارد برای هزار سال دیگر نیز تضمین کند و زیر لبی بحال افغانهای بدبخت دیگر ریشخند گونه نیز نیم نگاهی اندازد. و اگر نه صفت دیوانه برایش نمی دادند وای که ما چقدر بدبخت استیم که این صفت برازنده را در یک رهبر واقعی دیده نمی توانیم." وحالا این مردم است که تصمیم بگیرند که کی لیاقت اداره سکان این کشتی شکسته یی بنام افغانستان را دارد.
اقای یوسفزی شما از تبار قبیله استید که به پیامبر تان نیز خطاب مجنون و دیوانه میدادید ایا همینطور نیست بنا اینطور لقب دیوانگی برای رهبران بزرگ معتقد و متعهد بایست بزرگترین افتخار باشد. برویم روی اصل مطلب.
در تاریخ بیش از دوصد ساله افغانستان مگر تمام رهبران ان دیوانه واقعی نبوده و یا بقول شما بودنه باز و بی ادب نبوده اند و افغانستان مانند کافی لی لی اگر فکر نکرده اند چرا این همه جنگ و بدبختی و اوارگی گریبانگیر افغانه است. امروز در کشور های بیرونی از روبرو شدن و شنیدن نام افغانها چنان وحشت و خم بابرو میاورند که گویا مار افعی را دیده باشند این از برکت رهبران دیوانه تان در سیصد سال حکومت داری نیست و نبوده پس گناه کدام دیوانه و بودنه باز است.
والگوی ذهن محدود اقای بیژن کشور پاکستان دال خور است که "برای بودنه بازان واقعا بهترین مثال است" و هر روزه در ان انسان ها مانند سگ جان میدهند ولی بازهم در مدت شصت سال موجودیتش به کشور اتمی تبدیل شده و حتی چند صباحی خیال اقایی بالای افغانستانی بدبخت دیوانه را نیز داشت و تا حال هم در فکر داردحالا صر ف نظر از یاد اوری دیگر مشکلات ایا سوال بر انگیز نیست که بقول شما نیاکان بودنه باز افغانستانی ات در ین مدت سه صد سال حکومت در کافی لی لی زیر پای کی مورچه جنگ میدادند که نمی توانند با همین پاکستان شصت ساله از پس رقابت برایند .
این اعتراف صادقانه و مردانه ات در سایت کابل پرس? واقعا عجیب نیست که نیاکان افغانستانی ات وافعا بودنه باز بوده و حکومت داری ره به جای کافی لی لی اشتباه گرفته اند و اگر نه پنجاه کاندید خو در کافی لی لی هم گنجایش جا را ندارد.
پوشیدن لباس پرچم ملی حق کسی است که وطن دوست بوده و است و توانایی و رعایت حفظ نوامیس ملی را عملا دارا باشد و لیاقت دفاع از وجب وجب خاک مادر وطن را وجیبه ایمانی خود بداند.
البته این مسایل" بدست گرفتن و پوشیدن پرچم ملی" را کسی میفهمد که شعور سیاسی داشته باشد نه هر دیوانه و همنیشین بودنه بازان کافی لی لی..
ثانیا گرفتن سند دکتورا در علوم حکومت داری از دانشگاه های فرانسه و وقف کردن زندگی خود جهت خد مت به مردم افغانستان بطور مستقلانه کار هر چرند گو سر بازاری نیست و نمی باشد بلکه تقوا و تسلط بر نفس را می خواهد که این وجهه و امتیاز پیامبر گونه را یک ادم حقیقت بین در هیچ رهبر دیگری افغانی تا حال مشاهده نکرده و نمیکند مگر انکه خلل دماغی داشته باشد.
بفکر من بشر دوست درین مدت تجربه سیاسی اش به وظیفه انسانی و ایمانی اش در مقابل وطن و مردم رنجدیده خود بیشتر از توان خود ادا نموده است "وگرنه میتوانست بهترین خانه را در شیر پور و بهترین موتر کادیلاک دست اول زیر پا داشته باشد و با کمی مکاری و معامله گری با چند صورت حساب پس انداز در سویس و خانه در دوبی زندگی فرزندانش را که متاسفانه بخاطر خدمت بهتر به وطن ندارد برای هزار سال دیگر نیز تضمین کند و زیر لبی بحال افغانهای بدبخت دیگر ریشخند گونه نیز نیم نگاهی اندازد. و اگر نه صفت دیوانه برایش نمی دادند وای که ما چقدر بدبخت استیم که این صفت برازنده را در یک رهبر واقعی دیده نمی توانیم." وحالا این مردم است که تصمیم بگیرند که کی لیاقت اداره سکان این کشتی شکسته یی بنام افغانستان را دارد.