Kamran Mir Hazar Youtube Channel
حقوق بشر، مردم بومی، ملت های بدون دولت، تکنولوژی، ادبیات، بررسی کتاب، تاریخ، فلسفه، پارادایم و رفاه
سابسکرایب

صفحه نخست کابل پرس > ... > سخنگاه 30657

در کابل چه می گذرد؟

1 جولای 2009, 12:32, توسط ت ج

اقای علی یار خان نمی دانم شما به خدا عقیده دارید یانه اگر دارید باید قبول کنید هراتفاق بدی که در جهان میفتد تا جای مربوط به احساساتی شدن خود خداوند است که انرا معتقدین به غضب خداوند توجیه میکنند.

ایا فرستادگان و اولیا خداوند با جنگ ها و خشونت های که سر وسامان دادند ایا ناشی از احساسات شان نبوده در عوض چرا در برابر مخالفین شان خونسردانه تسلیم نشدند.

جنگ های تاریخی بشری تا امروز که ملیون ها کشته در قبال داشته ایا زایده احساسات فرمانرویان وقت و حال نبوده است.

احساسات بایست بدوگونه بروز کند مستقیم و غیر مستقیم.

و اشخاص که احساسات نشان میدهند یا مجرم استند و یا مبرا
و اشخاص که احساسات شان را به اصطلاح میخورند نیز دونوع است.

داخل شدن درین بحث از حوصله من خارج است ولی اقای بشردوست در قدم اول من یک شخص احساساتی هرگز نمی دانم بلکه وی را ادم مودب مخلص و با تقوا یافتم.

و اگر وی را بخاطر جبر تاریخ و فشار محیط فاسد چار اطرافش احساساتی بدانیم خوب است وی را در کتگوری شخصی بری الذمه که بطور مستقیم احساساتش را بروز میدهد مورد شناسایی قرار داد.

کرکتر اینوع اشخاص چگونه است.

راست و رک گو -متعهد وارسته پرهیز گار و برای اثبات مدعایش جان اش را نیز فدا خواهد ساخت.

و احساساتی شدن این اشخاص از اثر جبر قوانین غلط اجتماع چار اطرافش که اصلا اصلاح ناشدنی است گاه گاهی مذاب مانند فوران میکند ولی عواقب منفی نتایج این احساسات و یا غیظ بسیار کم بوده زیادتر بخود شخص می رسد تا طرف مقابلش.ولی

یک ادم عاقل و اینده نگر هرگز احساساتی را که جبرا بالای محترم بشر دوست از طرف اجتماع تحمیل شده بحساب شخصی وی هرگز نمی گذارد و بیشتر روی کرکتر امانت داری و مردم شناسی و خدمت و قوه تصمیم گیری و شجاعت اش که در روح و روان وی نهادینه است سرمایه گذاری خواهد کرد و احساسات و غضب موقتی وی با تامین عدالت اجتماعی در کشور عزیز بمرور زمان مانند حباب محکوم به محو خواهد بود.

برای روشن شدن این بحث خوب است اضافه شود که اقای بشر دوست-

از روز که در تجربه سیاسی اش دست چپ و راست خود شناخته بغیر چور و چپاول و خیانت در مال بیت المال دروغ تملق گویی در جان زدن و تیرته بیار چیزی بهتری را باچشمان خود مشاهده نکرده است.

و یا کاندیدان را در برابر چشمانش می بیند که هرکدام کار نامه سیاه دارند و یا حداقل از سواد سیاسی کمی برخوردار استند ولی دم از داد و ترقی و تعالی حرف میزند و بد تر اینکه مردم نجیب این خطه باز هم تمایل دوباره به انتخاب انها منحیث منجی دارند پس چرا احساساتی نشود مگر خدا احساساتی نمی شود که بنده اش خونسرد باشد.

گرفتن نام پشه و مورچه توسط خداوند انسان والا را زیادتر به تفکر و ستایش بر میانگیزد تا واکنش منفی و سطحی و باید متوجه بود که احساساتی شدن بشردوست برای انسان های وطن دوست هشدار دهنده و بیدار کننده است تا موجب ضعف و یاس.

در اخیر برای حس اختتام خوب است بنویسم:

تنها تعداد رای به بشر دوست رای ملت افغانستان است.

جستجو در کابل پرس