خوب است که دوستان نظرات شان را درباره ي شخصيت هاي خودشان داشتند. من در مطلبي از آقاي علي داد خواندم که من به بشر دوست احترام دارم اما از سويي اورا ديوانه مي خواند.
درجايي گفته کسي که زن ندارد مي تواند رهبر و رييس جمهور کشور باشد؟
زندگي شخصي از زندگي سياسي به نظر بنده تفاوت دارد يک سياست مدار مي تواند خيلي در رفاه و آسايش زندگي کند اگر اقتصادش بتواند ياريش کند و ياگوشه ي غربت اختيار کردن هم زندگي شخصي يک فرد است اما در صحنه سياسي مجرد بودن ومتأهل بودن به نظر من معيار نيست چرا که اگر چنين معيار را درنظر بگيريم نامردان و خاينين تاريخ خيلي زن زياد داشته اند.
اگر به زندگي آقاي محقق نظر اندازيم از بعد خانوادگي درست چون اوهم چهار زن دارد سياست مدار خوبيست.
اينکه يک معيار درست نيست برادر عزيزم، از طرفي ضد نقيض نوشتن يک مطلب به عنوان نظر يا جوابيه از يک طرف حرف احترام و از سويي ديگر ديوانه خواندن يک فرد کاريست که يک انسان آگاه نمي کند.
دوست عزيز تو که محقق را بيشتر از امام زمان دوست داري کار خوبي است ممکن آن معياري که در نزد تو پسنديده است اودارد.
اما به نظر بنده يک انسان فريب کار وخيلي ماهر است چون او مي تواند نياز مردم و بازي بااحساسات مردم را خوب درک کند و مطابق به اميال و آرزو هاي خودش از آن بهر برداري کند.
يکي از اين موارد قضيه سال گذشته بهسود است بعد از آتش بس و مقاومت مردمي در منطقه اين آقا دست به تظاهرات زد و مدتي هم دور از نظر رسانه ها غذا خورد و اسمش را تحصن گذاشت.
اين آقا در تلويزيون افغان به جوابي سوالي که چرا در هنگام جنگ با سياف کنار نيامد در حاليکه او يک فرد مطرح حزب وحدت اسلامي هم بود؟
گفت: در آن زمان من نفر چهل و چندم حزب وحدت بودم.
برداشت من از اين جواب قسمي است که اين آقا مي خواهد اين را بگويد اگر من بجايي مزاري قهرمان بودم نمي جنگيدم.
در حاليکه مردم ما شاهد است که سياف بار ها بادوستانش مردم مارا مورد حمله قرار داد نه اينکه هزاره ها با او سر جنگ را گرفته باشند. اما دفاع حق مردم بود و دفاع کردند و مشت آهنين به دهان سياف و دستيارانش زدند.
دوست عزيز خوب است اگر کمي دقيق فکر کنيم اگر فردا ما محقق را نداشته باشيم با پس کي رهبر مردم خواهد بود؟
آيا محقق تا هنوز چند جوان هزاره را توسط دولت يا از پول و شناخت خودش به خارج از افغانستان براي تحصيل فرستاده است؟
در داخل همه از لياقت شان در دانشگاه ها قبول شده اند که افتخار همه ي ما هستند.
بعد از خودش براي ملت ما شخصيت سازي کرده اند يا خير؟
در يک کلام محقق غير از خودش به هيچ کس و چيزي فکر نمي کند و اين به همگان معلوم است.
سلام عزيزان!
خوب است که دوستان نظرات شان را درباره ي شخصيت هاي خودشان داشتند. من در مطلبي از آقاي علي داد خواندم که من به بشر دوست احترام دارم اما از سويي اورا ديوانه مي خواند.
درجايي گفته کسي که زن ندارد مي تواند رهبر و رييس جمهور کشور باشد؟
زندگي شخصي از زندگي سياسي به نظر بنده تفاوت دارد يک سياست مدار مي تواند خيلي در رفاه و آسايش زندگي کند اگر اقتصادش بتواند ياريش کند و ياگوشه ي غربت اختيار کردن هم زندگي شخصي يک فرد است اما در صحنه سياسي مجرد بودن ومتأهل بودن به نظر من معيار نيست چرا که اگر چنين معيار را درنظر بگيريم نامردان و خاينين تاريخ خيلي زن زياد داشته اند.
اگر به زندگي آقاي محقق نظر اندازيم از بعد خانوادگي درست چون اوهم چهار زن دارد سياست مدار خوبيست.
اينکه يک معيار درست نيست برادر عزيزم، از طرفي ضد نقيض نوشتن يک مطلب به عنوان نظر يا جوابيه از يک طرف حرف احترام و از سويي ديگر ديوانه خواندن يک فرد کاريست که يک انسان آگاه نمي کند.
دوست عزيز تو که محقق را بيشتر از امام زمان دوست داري کار خوبي است ممکن آن معياري که در نزد تو پسنديده است اودارد.
اما به نظر بنده يک انسان فريب کار وخيلي ماهر است چون او مي تواند نياز مردم و بازي بااحساسات مردم را خوب درک کند و مطابق به اميال و آرزو هاي خودش از آن بهر برداري کند.
يکي از اين موارد قضيه سال گذشته بهسود است بعد از آتش بس و مقاومت مردمي در منطقه اين آقا دست به تظاهرات زد و مدتي هم دور از نظر رسانه ها غذا خورد و اسمش را تحصن گذاشت.
اين آقا در تلويزيون افغان به جوابي سوالي که چرا در هنگام جنگ با سياف کنار نيامد در حاليکه او يک فرد مطرح حزب وحدت اسلامي هم بود؟
گفت: در آن زمان من نفر چهل و چندم حزب وحدت بودم.
برداشت من از اين جواب قسمي است که اين آقا مي خواهد اين را بگويد اگر من بجايي مزاري قهرمان بودم نمي جنگيدم.
در حاليکه مردم ما شاهد است که سياف بار ها بادوستانش مردم مارا مورد حمله قرار داد نه اينکه هزاره ها با او سر جنگ را گرفته باشند. اما دفاع حق مردم بود و دفاع کردند و مشت آهنين به دهان سياف و دستيارانش زدند.
دوست عزيز خوب است اگر کمي دقيق فکر کنيم اگر فردا ما محقق را نداشته باشيم با پس کي رهبر مردم خواهد بود؟
آيا محقق تا هنوز چند جوان هزاره را توسط دولت يا از پول و شناخت خودش به خارج از افغانستان براي تحصيل فرستاده است؟
در داخل همه از لياقت شان در دانشگاه ها قبول شده اند که افتخار همه ي ما هستند.
بعد از خودش براي ملت ما شخصيت سازي کرده اند يا خير؟
در يک کلام محقق غير از خودش به هيچ کس و چيزي فکر نمي کند و اين به همگان معلوم است.