آزادی بیان بزرگترین ودیعه الهی است. اما آنچه که امروز برخی به ظاهر قلم بدستان مانند آقای میرهزار می کنند، بیشتر سوء استفاده از آزادی بیان و تخریب روند صلحی است که بعد از سه دهه بحران های خانمانسوز اندک امیدی برای آینده بهتر به دل مردمان رنجدیده این کشور ایجاد کرده است.
هیچ بعید نیست اگر با سوء استفاده از آزادی بیان برخی ها خواسته یا نا خواسته در خدمت منافع کشورهای بیگانه نظیر ایران و پاکستان قرار بگیرند. بنابراین، ضمن اینکه باید از آزادی بیان دفاع گردد، متوجه این نکته نیز باید بود که نکند دشمنان وطن تحت نام آزادی بیان بعض عناصر سست عنصر را به خدمت خود گرفته و سبب ایجاد نومیدی و یاس نسبت به پروسه صلح در کشور گردد.
کار را که آقای میز هزار تحت عنوان افشاگری انجام میدهد، بسیار غیر مسلکی و به دور از معیار های حقوقی و قانونی است. بسیاری کارهای شان اتهام، توهین، بدنام سازی و حمله به شخصیت افراد است. من نمی گویم که اقای میر هزار افشاگری نکند، ولی برایشان پیشنهاد می کنم که برای انجام درست این کار باید یک سری معیارهای وجود داشته باشد. حد اقل دو معیار اساسی باید در نظر گرفته شود؛ یکی منافع علیای کشور و دیگری احترام به کرامت انسانی و حقوق بشری اشخاض. در غیر آن، با استفاده از یک حق که آزادی بیان باشد، بسیار حقوق دیگر (نظیر کرامت و آبروی افراد)زیر پا می گردد که خود جفای نا بخشودنی است.
پیشنهاد آخر من این است که اقای میرهزار اگر خود شان با مسایل حقوقی آشنایی ندارند، از کسانیکه در عرصه قانون و حقوق بشر معلومات دارند مشوره بخواهند.
آزادی بیان بزرگترین ودیعه الهی است. اما آنچه که امروز برخی به ظاهر قلم بدستان مانند آقای میرهزار می کنند، بیشتر سوء استفاده از آزادی بیان و تخریب روند صلحی است که بعد از سه دهه بحران های خانمانسوز اندک امیدی برای آینده بهتر به دل مردمان رنجدیده این کشور ایجاد کرده است.
هیچ بعید نیست اگر با سوء استفاده از آزادی بیان برخی ها خواسته یا نا خواسته در خدمت منافع کشورهای بیگانه نظیر ایران و پاکستان قرار بگیرند. بنابراین، ضمن اینکه باید از آزادی بیان دفاع گردد، متوجه این نکته نیز باید بود که نکند دشمنان وطن تحت نام آزادی بیان بعض عناصر سست عنصر را به خدمت خود گرفته و سبب ایجاد نومیدی و یاس نسبت به پروسه صلح در کشور گردد.
کار را که آقای میز هزار تحت عنوان افشاگری انجام میدهد، بسیار غیر مسلکی و به دور از معیار های حقوقی و قانونی است. بسیاری کارهای شان اتهام، توهین، بدنام سازی و حمله به شخصیت افراد است. من نمی گویم که اقای میر هزار افشاگری نکند، ولی برایشان پیشنهاد می کنم که برای انجام درست این کار باید یک سری معیارهای وجود داشته باشد. حد اقل دو معیار اساسی باید در نظر گرفته شود؛ یکی منافع علیای کشور و دیگری احترام به کرامت انسانی و حقوق بشری اشخاض. در غیر آن، با استفاده از یک حق که آزادی بیان باشد، بسیار حقوق دیگر (نظیر کرامت و آبروی افراد)زیر پا می گردد که خود جفای نا بخشودنی است.
پیشنهاد آخر من این است که اقای میرهزار اگر خود شان با مسایل حقوقی آشنایی ندارند، از کسانیکه در عرصه قانون و حقوق بشر معلومات دارند مشوره بخواهند.