موسی جان عزیز سلام
ازنوشته ات معلوم میشود که جناب عالی چیزی رادر زنده گی بنام ارزش های معنوی قبول ندارید وحتی اینکه برای خواننده گان سایت میخواهی چنین وا نمود کنی که همچو انگلیس ها باید قهرمانان خویش راسگ خطاب کرد به همان شکل که بنا به ادعای شما که من اصلا باورم هم نمی شود که کسی چرچیل را در اعلانات تجارتی سگ خطاب کند ممکن که جناب عالی میخواهید به صورت بسیار مزخرف فرهنگ استفراغ شده غرب را نه فرهنگ انسانی وجوانب مثبت غرب را بمردم در بدر این کشور تبلیغ کنید که این خود بیانگر ازخود بیگانگی جناب عالی شماست ببخشید. این که جناب عالی به تبعیت از فرهنگ بیگانه بمسعود لوده و احمق خطاب میکنید بازهم دلالت به جبن وترس جناب عالی میکند شاید شمابپرسید که خودت را هم من نمی شناسم اما من برایت این را میخواهم عرض کنم اگر مسعود با همه اشتباهاتش که به هیچ صورت من از آن ها منکر هم شده نمی توانم واین خصیصه فطری رهبران به اصطلاح جهان سومی است که اشتباه کرده اند واین تنها به مسعود خلاصه نمی شود بازهم لوده گفتن واحمق گفتن دلالت به قدرناشناسی ونداشتن یک وجدان سالم میکند زیرا ازقدیم گفته اند که وجدان محکمه است که احتیاج به قاضی ندارد.درصورت که مسعود مانند تمام رهبران سترگ دنیا از طرف مردمش وپیروانش در زادگاهش باعزت و پرافتخار خوابیده وتو عالی جناب که خدا خبر درکدام گوشه دنیا ازترس وخوف خود راپنهان کرده ای و پیشنهاد هم میکنی که اگر چرچیل را سگ میگویند ماهم باید به تبعیت از آنها به بزرگان خود سگ بگوییم زهی به این فکر وزهی بدین جامعه شناسی. از اتهامات که علیه آن شهید بزرگوار وارد کرده اید مانند تسلیم ساختن اسماعیل خان به طالبان وغیره موارد است که طفل این وطن نیز بااین برداشتهای جنابعالی موافق نیست. اینکه چرا مسعود نتوانست با موتلفین سابق خود چون حزب وحدت وجنبش آقای دوستم تا آخر ادامه دهد میخواهم بپرسم که ازنظر شما آیا عامل آن تنها خود خواهی مسعود بود؟ اگر چنین باور بما دست میدهد فکر میکنم که ما جامعه شناسانه قضاوت نکرده ایم. بنده بدون داخل شدن به تفصیلات موضوع میخواهم ازجناب شما بپرسم که فرض کردیم که همان ایئتلاف به حال خود باقی میماند وباهمان تشکل دولت مرکب از نیروهای موءتلفه تشکیل میشد آیا مشکل افغانستان حل میشد؟ این صرف سوالیست که پاسخ دادن به آن احتیاج به تعمق بیشتر و در نظر گرفتن واقعیت های موجود کشور در عصر حاضر دارد نه با دیدگاه تنگ حزبی و سازمانی ویا قومی. من خودم که اصلا باور ندارم که اگر همان نیروهای به اصطلاح ایئتلاف شمال جمع نیروهای خلقی هم اگر قدرت را در دست میگرفتند مشکل جنگ وتعاملات قدرت بین گروهای مختلف این سرزمین قابل حل نه تنها که نبود بلکه زمینه ساز بحران های دیگر هم میشد.
در اخیر خدمت جنابعالی عرض کنم که من نه قهرمان پرست هستم ونه خواهم بود من خدا پرست هستم فقط آن ذات بی همتا قابل پرستش است که شریک ومانند ندارد باقی همه فانی اند اما وابستگی فکری من به مسعود شهید امر طبیعی است به همان شکل که برای جناب عالی مائو و یا لینین ویاهم مارکس الگو ونمونه های تقلید استند.
برای بنده مسعود پدیده نا تکرار این سرزمین است که دیگر مادر دهر همچو او نزاید. او سرش را در راه عقیده ایمانش سرزمینش ومردمش هدیه داد وامید واریم باذکر قهرمانی های آن راد مرد مبارز هم خود وهم نسل های آینده این سرزمین الگو اسوه ونمویه برای آزاد زیستن وآزاد مردن وبا افتخار مردن داشته باشند
موسی جان عزیز سلام
ازنوشته ات معلوم میشود که جناب عالی چیزی رادر زنده گی بنام ارزش های معنوی قبول ندارید وحتی اینکه برای خواننده گان سایت میخواهی چنین وا نمود کنی که همچو انگلیس ها باید قهرمانان خویش راسگ خطاب کرد به همان شکل که بنا به ادعای شما که من اصلا باورم هم نمی شود که کسی چرچیل را در اعلانات تجارتی سگ خطاب کند ممکن که جناب عالی میخواهید به صورت بسیار مزخرف فرهنگ استفراغ شده غرب را نه فرهنگ انسانی وجوانب مثبت غرب را بمردم در بدر این کشور تبلیغ کنید که این خود بیانگر ازخود بیگانگی جناب عالی شماست ببخشید. این که جناب عالی به تبعیت از فرهنگ بیگانه بمسعود لوده و احمق خطاب میکنید بازهم دلالت به جبن وترس جناب عالی میکند شاید شمابپرسید که خودت را هم من نمی شناسم اما من برایت این را میخواهم عرض کنم اگر مسعود با همه اشتباهاتش که به هیچ صورت من از آن ها منکر هم شده نمی توانم واین خصیصه فطری رهبران به اصطلاح جهان سومی است که اشتباه کرده اند واین تنها به مسعود خلاصه نمی شود بازهم لوده گفتن واحمق گفتن دلالت به قدرناشناسی ونداشتن یک وجدان سالم میکند زیرا ازقدیم گفته اند که وجدان محکمه است که احتیاج به قاضی ندارد.درصورت که مسعود مانند تمام رهبران سترگ دنیا از طرف مردمش وپیروانش در زادگاهش باعزت و پرافتخار خوابیده وتو عالی جناب که خدا خبر درکدام گوشه دنیا ازترس وخوف خود راپنهان کرده ای و پیشنهاد هم میکنی که اگر چرچیل را سگ میگویند ماهم باید به تبعیت از آنها به بزرگان خود سگ بگوییم زهی به این فکر وزهی بدین جامعه شناسی. از اتهامات که علیه آن شهید بزرگوار وارد کرده اید مانند تسلیم ساختن اسماعیل خان به طالبان وغیره موارد است که طفل این وطن نیز بااین برداشتهای جنابعالی موافق نیست. اینکه چرا مسعود نتوانست با موتلفین سابق خود چون حزب وحدت وجنبش آقای دوستم تا آخر ادامه دهد میخواهم بپرسم که ازنظر شما آیا عامل آن تنها خود خواهی مسعود بود؟ اگر چنین باور بما دست میدهد فکر میکنم که ما جامعه شناسانه قضاوت نکرده ایم. بنده بدون داخل شدن به تفصیلات موضوع میخواهم ازجناب شما بپرسم که فرض کردیم که همان ایئتلاف به حال خود باقی میماند وباهمان تشکل دولت مرکب از نیروهای موءتلفه تشکیل میشد آیا مشکل افغانستان حل میشد؟ این صرف سوالیست که پاسخ دادن به آن احتیاج به تعمق بیشتر و در نظر گرفتن واقعیت های موجود کشور در عصر حاضر دارد نه با دیدگاه تنگ حزبی و سازمانی ویا قومی. من خودم که اصلا باور ندارم که اگر همان نیروهای به اصطلاح ایئتلاف شمال جمع نیروهای خلقی هم اگر قدرت را در دست میگرفتند مشکل جنگ وتعاملات قدرت بین گروهای مختلف این سرزمین قابل حل نه تنها که نبود بلکه زمینه ساز بحران های دیگر هم میشد.
در اخیر خدمت جنابعالی عرض کنم که من نه قهرمان پرست هستم ونه خواهم بود من خدا پرست هستم فقط آن ذات بی همتا قابل پرستش است که شریک ومانند ندارد باقی همه فانی اند اما وابستگی فکری من به مسعود شهید امر طبیعی است به همان شکل که برای جناب عالی مائو و یا لینین ویاهم مارکس الگو ونمونه های تقلید استند.
برای بنده مسعود پدیده نا تکرار این سرزمین است که دیگر مادر دهر همچو او نزاید. او سرش را در راه عقیده ایمانش سرزمینش ومردمش هدیه داد وامید واریم باذکر قهرمانی های آن راد مرد مبارز هم خود وهم نسل های آینده این سرزمین الگو اسوه ونمویه برای آزاد زیستن وآزاد مردن وبا افتخار مردن داشته باشند