Kamran Mir Hazar Youtube Channel
حقوق بشر، مردم بومی، ملت های بدون دولت، تکنولوژی، ادبیات، بررسی کتاب، تاریخ، فلسفه، پارادایم و رفاه
سابسکرایب

صفحه نخست کابل پرس > ... > سخنگاه 7879

فارسی و پشتو، جنگ يا دوستی؟

1 جنوری 2008, 07:45, توسط نسیم

تند باد عزیز

امید وارم اندکی آهسته بوزید. چونکه مردم کشور درد دیدۀ ما توان مقاومت در مقابل وزش تندباد ها را از دست داده اند...

اولین تاریکئ فکرئ که باید به آن اشاره کرد، نوشتن کلمۀ (کلتور) به عوض (فرهنگ) است. که نشان دهندۀ اینست که ما زبان انگلیسی و لاتین را قبول داریم اما زبان هموطنان خود را نه!

در اینکه مقامات بلند پایۀ کشور به نوعی با طالبان و مفکورۀ آنها وجوه مشترک دارند شکی نیست.

اگر یکبار به ولایات جنوبی مثل هلمند سفر نموده و به دفاتر دولتی پا بنهی، خواهی دانست که طالب کیست و اندیشۀ طالبانی چیست؟

این مقامات نه اینست که خود سرانه قدرت محلی را در دست گرفته باشند. اینها به امر همان وزیران و مسئولان پشت پرده در کابل بر این کرسی ها تکیه زده اند.

اینکه دو مقام بلند پایه یوناما از کشور به امر رئیس جمهور و وزارت دخله اخراج میشود و یا جناب کرزی بدنبال شمارۀ تلفون حکمتیار و یک چشمه سرگردان است اینها درخور تفکر عمیق و منصفانه اند.

طالب و تکنوکرات دو روی یک سکه است اما چشم بینا کجاست؟

اگر قضیۀ گروگانگیرئ کوریایی ها به خاطر عزیز تان باشد... نمایندۀ طالبان مستقیماً با کوریایی ها داخل مذاکره شدند و دولت امنیت آنها را گرفته بود...

اگر قضیۀ شهید اجمل نقشبندی را به یاد داشته باشی معاملۀ یک ایتالوی با پنج تن سران طالب صورت گرفت اما برای رهایی یک افغان یک طالب آزاد نشد...

اگر به احصائیۀ کشته شدن پولیس و عساکر اردو توجه کنید خواهید دانست که هدف کشته شدن افغانهاست نه خارجی ها...

هیچ شنیده ای که یکی از انتحاریون، سخنگویان، ویا سران طالبان پس از اسیر شدن و بازجویی محکمه شده ویا به اعدام محکوم گردد؟

این ها نشانه هاییست آشکار، که اگر نخواهی میتوانی انکار نموده و چشم هایت را بر آنها ببندی.

جستجو در کابل پرس