Kamran Mir Hazar Youtube Channel
حقوق بشر، مردم بومی، ملت های بدون دولت، تکنولوژی، ادبیات، بررسی کتاب، تاریخ، فلسفه، پارادایم و رفاه
سابسکرایب

صفحه نخست کابل پرس > ... > سخنگاه 7884

فارسی و پشتو، جنگ يا دوستی؟

1 جنوری 2008, 08:44, توسط عبدالله

تند باد گرامی امیدوارم آهسته تر بوزی!

ظاهر و داود به نوبۀ خود خدمات خود را کردند و تا توانستند کتاب هائ درسی را نیز از فارسی به پشتو ترجمه نمودند. نیازی به قبول کردن شما نمیباشد چونکه ابوجهل نیز حقیقت را هر گز قبول نکرد.

خودم در یکی از ولایات جنوبی مکتب خوانده و تمامئ کتاب هائ دورۀ لیسه را نیز به زبان ارزشمند پشتو مطالعه نموده ام که کذب ادعائ شما مبنی بر ترجمه نشدن مضامین ساینسی را به پشتو ثابت میکند.

همین اکنون نیز اگر بخود زحمت داده و یک سری به مکاتب قندهار، لشکرگاه، و ترینکوت بزنید شاگردان فارسی زبان را به کثرت خواهید دید که همه گی به زبان ارزشمند پشتو (از صنف اول تا دوازدهم) میخوانند.

در دورانی که دورۀ لیسه را در یکی از همین شهر ها میخواندم، استاد زبان درئ ما نیز یک پشتو زبانی بود که به سختی به زبان فارسی حرف میزد و معنی بسیارئ واژه هائ فارسی را نمیدانست و این شعر استاد خلیلی را اینگونه به پشتو ترجمه میکرد ( کار بجایی کشیده که زبان دری را در صنف به پشتو ترجمه میکنند تا از فرا گیرئ زبان فارسی توسط شاگردان جلوگیری نموده باشند...)

شب عشق و جوانی...

من و تو هر دو باهم نشسته شاد و خُرم...

ترجمه استاد گرانقدر:

هلکانو پوهیژی چی شاعر سه وائی؟

شاعر وائی:

دعشق او زوانی شپه ده...

ما و تا دواره یو زای سره ناست یو او دا زای هم دیر یو شکلی زای دی... او هلکانو تاسو شاد (شهد یا عسل) مو تر اوسه خورلی دی او که نه؟ مچ مچی (زنبور عسل) پیزنی؟ دا شاد چی دی د مچ مچی ... دی. دیر خوژ دی... او شاعر وایی چی ما و تا سره یو زای ناست یو او شاد (شهد) خورو...

خوب تند باد عزیز!

این است حال و احوال مردم ما... من هیچ گاهی ادعا نمیکنم که شورای نظار و یا سایر جهادی ها جنایت نکرده اند و کتابخانه ها را به آتش نکشیده اند و چور ننموده اند اما دورۀ قدرت تاجیک ها و یا بقول دیگر غیر پشتون ها را نمیتوان بیش از سیزده سال (1 سال کلکانی + 6 سال ببرک کارمل + 4 سال ربانی + 2 سال هم سال هائ نخست کرزی) برآورد کرد که اگر آنرا به حد اکثر 15 سال نیز حساب کنیم بازهم در مقابل 250 سال حکومت دوستان پشتو زبان ما یک دورۀ بسیار ناچیز و اندک است...

خوب خودت منصفانه قضاوت کن که در این مدت دو نیم قرن این هموطنان مظلوم و عدالت خواه ما ( دوستان پشتو زبان) چی گلی را بر سر ما زده اند؟ که فارسی زبان ها ویا بقول خودت سقاو ها نزده اند؟

همین طرز برخوردت با فارسی زبانان و سقاو نامیدن آنها که یک مسلک پاک و مقدس یعنی رسانیدن آب به مردم است، آیا فکر نمیکنی که زبان و لهجه ابو جهل و ابو لهب باشد؟

اگر در داخل افغانستان منصفانه سر شماری کنیم آیا تعداد گدایگران پشتو زبان بیشتر است و یا فارسی زبان؟

اگر یک احصائیه از دزدان و قاچاقبران مواد مخدر نماییم، آیا فکر میکنی وزنۀ فارسی زبانان بر دوستان پشتو زبان ما سنگین خواهد شد؟

اگر مکر و فریب سردمداران و رهبران افغانستان را در 250 سال گذشته بر رسی کنیم آیا هیچ فارسی زبانی عفو نامه بر روی جلد قرآن مجید نوشته است که بعد از آمدن طرف مقابل او را سر بریده باشد؟ (معاملۀ نادر شاه غدار را با حبیب الله خان کلکانی بخوان)

آیا حکمتیار ، حقانی، سیاف ، یونس خالص، داد اله ، سگ زرداد، ملا نبی محمدی، ... و بالاخره ملا عمر از هموطنان فارسی زبان ما هستند؟

همین اکنون که قدرت به دست چند تن محدود چون کرزی، احمدزی، احدی، اتمر، وردک ها، مقبل ها میباشد، آیا کشور بسوی صلح ، آرامش و یا ثبات میرود؟ در حالیکه مخالفین نظامی و اصلئ حکومت نیز از برادران پشتو زبان ما (طالبان گرانقدر!) هستند.

بهر حال بنده جهالت را که از هر جناح و گروهی سربزند محکوم میکنم و هیچگاهی جنایات گروه هائ جهادی فارسی زبان چی قبل و چی پس از سقوط حکومت داکتر نجیب را تأیید نمیکنم.

امید که شما نیز به حقایق گردن نهاده و از توطئه ، مکر و جهالت برادران پشتو زبان جانبداری نکنید!

منصف و شکیبا باشید!

جستجو در کابل پرس