ولی یک موضوع را فراموش کرده اید. اگر آقای میرهزار موضوع بحث و گفتگو را انتخاب میکند، به این مفهوم است که عدۀ از منافقین با صلاحیت هائ بلند دولتی قبلاً آتش را روشن کرده و دیگران را در مقابل یک عمل انجام شده قرار داده اند!
نصیحت ها و راهنمایی تان بجائ خودش درست و معقول اما مسایل زیر را چگونه ارزیابی میکنید؟
1. پشتو کردن سرود ملی؟
2. پشتو کردن سر لوحه هائ وزارت خانه ها و دفاتر دولتی؟
3. جبری کردن پشتو نویسی در مکتوب های رسمی؟
4. پشتو نویسی روی بانک نوت ها؟
5. تدریس جبرئ تمامئ مضامین درسی (بدون مضمون دری) به پشتو در ولایاتی که فارسی زبانان در اقلیتند؟ بطور مثال قندهار، هلمند و ارزگان...
6. پشتو سازئ مکاتب مرکز؟
و ده ها مورد دیگر که همه باید از جانب مسئولین پاسخ گفته شوند. هیچ فرد هوشیار و عاقل خواهان افتادن نفاق و فتنه در کشورش نیست اما هستند کسانی که در رأس وزارت خانه ها بجای خدمت به وطن و مردم به فکر انداختن اختلاف و تعصب میان اقوام برابر و برادر افغانستان هستند. نمونه خوبش هم اتمر، احدی، احمدزی و خرم میباشند.
با حلوا، حلوا گفتن دهن شیرین نمیشود! باید این توطئه گران عملاً در راه آوردن وحدت ملی و ثبات در کشور قدم بردارند. حرف مفت بس است!
اگر افراد شورای نظار جهالت میکنند، علتش اینست که اکثراً بیسواد بوده و تحصیلات عالی ندارند، اما این به اصطلاح تکنوکرات هائ نکتایی به گردن که از غرب تشریف آورده اند همه گی به گفته خودشان تحصیلات عالی داشته اما در عمل مفکوره هائ قبیلوی و پشتونوالی را در کشور پیاده میکنند. شرم و خجالت باد بر اینها!
آقای احمد گُل گفته اید!
ولی یک موضوع را فراموش کرده اید. اگر آقای میرهزار موضوع بحث و گفتگو را انتخاب میکند، به این مفهوم است که عدۀ از منافقین با صلاحیت هائ بلند دولتی قبلاً آتش را روشن کرده و دیگران را در مقابل یک عمل انجام شده قرار داده اند!
نصیحت ها و راهنمایی تان بجائ خودش درست و معقول اما مسایل زیر را چگونه ارزیابی میکنید؟
1. پشتو کردن سرود ملی؟
2. پشتو کردن سر لوحه هائ وزارت خانه ها و دفاتر دولتی؟
3. جبری کردن پشتو نویسی در مکتوب های رسمی؟
4. پشتو نویسی روی بانک نوت ها؟
5. تدریس جبرئ تمامئ مضامین درسی (بدون مضمون دری) به پشتو در ولایاتی که فارسی زبانان در اقلیتند؟ بطور مثال قندهار، هلمند و ارزگان...
6. پشتو سازئ مکاتب مرکز؟
و ده ها مورد دیگر که همه باید از جانب مسئولین پاسخ گفته شوند. هیچ فرد هوشیار و عاقل خواهان افتادن نفاق و فتنه در کشورش نیست اما هستند کسانی که در رأس وزارت خانه ها بجای خدمت به وطن و مردم به فکر انداختن اختلاف و تعصب میان اقوام برابر و برادر افغانستان هستند. نمونه خوبش هم اتمر، احدی، احمدزی و خرم میباشند.
با حلوا، حلوا گفتن دهن شیرین نمیشود! باید این توطئه گران عملاً در راه آوردن وحدت ملی و ثبات در کشور قدم بردارند. حرف مفت بس است!
اگر افراد شورای نظار جهالت میکنند، علتش اینست که اکثراً بیسواد بوده و تحصیلات عالی ندارند، اما این به اصطلاح تکنوکرات هائ نکتایی به گردن که از غرب تشریف آورده اند همه گی به گفته خودشان تحصیلات عالی داشته اما در عمل مفکوره هائ قبیلوی و پشتونوالی را در کشور پیاده میکنند. شرم و خجالت باد بر اینها!