Kamran Mir Hazar Youtube Channel
حقوق بشر، مردم بومی، ملت های بدون دولت، تکنولوژی، ادبیات، بررسی کتاب، تاریخ، فلسفه، پارادایم و رفاه
سابسکرایب

صفحه نخست کابل پرس > ... > سخنگاه 8013

فارسی و پشتو، جنگ يا دوستی؟

2 جنوری 2008, 09:45

نخیر بادام گل جان

من هیچ پشتونی را سراغ ندارم که افغانستان را کشور فقط پشتونها خطاب کند و به تو اجازه ندهد اسم پسر خود را جمشید بگذاری. پشتونها در طول تاریخ بر اساس کلتور پشتونولی شان عزت مردمان دیگر را کرده و با سخاوتمندی دیگران را با وصف 260 سال قدرت شان، اجازه داده تا زبان، کلتور و عنعنات شانرا ادامه داده و از هر چیز که در افغانستان است بیشتر از خود پشتونها استفاده کنند.

مثال برجسته ظاهر شاه و خانواده او است که متاسفانه پشتونها را زیر پاه کردند و کلتور دیگران را و زبان دیگران را بر پشتون های بیگناه تحمیل کردند.

اما امروز وضعیت طوری دیگری است. امروز پشتونها روز های سرنوشت ساز در زندگی شانرا سپری میکنند. که اگر عاقلانه عمل نکنند به طور کامل از بین میروند. امروز اژداهای سقاوی با کمک مسقیم و قبول غلامی امریکایی های جلاد که تاکنون هزاران پشتون را به قتل رسانده اند از این سخاوت پشتونها استفاده کرده میخواهند حتی نام و زبان پشتونها را از بین ببرند. در این راستا اجنت های ایران چون اجنت معلوم العال سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران پدرام و امثال آنها که یکی شان شما غلام جان هستید ، با جدیت تلاش دارند.

با در نظر داشت این شرایط پشتونها باید درک کنند و دیگر اجازه ندهدند که یک مشت دون صفت و فروخته شده از سخاوت شان استفاده کنند.

ما را میگویند که 260 سال قدرت داشتیم . ولی در 260 اگر روس میبود یا ایرانی زبان دیگران را از بین میبردند. ولی ما پشتونها زبان خود را با وصف داشتن قدرت گذاشته و با سخاوتمندی اطفال خویس را مجبور کردیم تا فارسی یاد بگیرند.

ما نباید دیگر مانند زمان ظاهر شاه خائین عمل کنیم. آن تاجک، هزاره ، ازبک ، بلوچ، ایماق، نورستانی ،ترکمن که خود را افغان میداند و برای آوردن کلتور بیگانه و نفوذ بیگانه کار نمیکند و مانند غلام بچه های مسعودوف روزی نوکر پنجابی و بعدا نوکر روس و روزی هم نوکر امریکایی و ایرانی نمیشود ، نور چشم ما باشد ولی در غیر آن باید با شمشیر نادر خانی به او جواب گفت.

جستجو در کابل پرس