حسن نیت آقای به اصطلاح امیرالمومنین قبول ، اما هدف وسیله را توجیح کرده نمیتواند !
21 جنوری 2008, 12:19, توسط ابومسلم
آقای امیرالم... ملا... اخند... حسن نیت تان راجع به اتحاد و اتفاق مردم افغانستان قابل قدر است، اما از قدیم گفته اند که بار کج هرگز به منزل نمیرسد.
اگر قرار باشد که ما با هر قیمت و هزینه یی به خوشبختی، اتحاد و اتفاق برسیم باید قوانین بشری و مذهبی را همه زیر پای بگذاریم و با اخلاق خداحافظی کنیم .
پیامبر گرانقدر اسلام (ص) میفرماید: "هر چه به خود میپسندی به دیگران نیز بپسند."
پس خواستن آرامش خود به قیمت از میان رفتن آرامش دیگران از نگاه اخلاق بشری، دینی، و قوانین بین الملل قابل تأیید و قبول نیست.
آنچنانکه در مسئلۀ تجاری نظر به قوانین دینی و بشری پایمال کردن حقوق دیگران نکوهش و محکوم گردیده، در مسایل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی نیز نباید حق دیگران را تلف نمود.
فلهذا کشور سویس و امثال آن، نمیتوانند نمونۀ خوبی برای کشور افغانستان باشند زیرا دست مسئولین این کشورها تا هنوز در خون بیگناهان آلوده است. پول های دزدان سیاسی و نظامی را که بیت المال کشور های غریب را تشکیل میدهد، تا هنوز در خزانه های خود ذخیره نموده و از آن به نفع کشور خود استفاده میکنند.
بنده خودم چندین بار به کشور سویس سفر کرده ام و از نزدیک راجع به این کشور تحقیق نموده ام اما متأسفانه به علت کمبود وقت نمیتوانم به تفصیل یافته های خودم را راجع به این مار های خوش خط و خال بیان دارم که در آینده انشاا... در قالب مقالۀ در خدمت هموطنانم خواهم گذاشت.
این یک اصل پذیرفته میان تمامئ ملل جهان است که، "هدف وسیله را توجیح نمیتواند."
بعضی از دوستان میخواهند یهودیان صهیونیست را الگوی خود قرار داده و از شیوه های آنها برای بدست آوردن حقوق خود و یا بیشتر از آن استفاده نمایند که بازهم لازم است تا گفته شود که این شیوه نیز محکوم به شکست بوده و هرگز قابل توجیح نیست. با ظلم نمیشود، ظلم را از بین برد و با خون نمیشود خون را شست.
اگر صهیونیست ها با آنهمه اسلحه و امکانات پیشرفته که نمیتوان با امکانات پیشرفته ترین کشور ها در منطقه مقایسه کرد، از یک گروه چریکی در لبنان شکست بزرگی خورده اند و این خود ثبوت نرسیدن بارکج به منزل بوده و آنها از سوز و درد فراوان صرف حرف از حذف فزیکئ حریف و قتل عام مردم بیگناه منطقه میزنند... قطع برق و مواد سوختی و غذایی بر غزه خود نشانۀ دیگر جنایات کشوریست که هموطنان ما ناآگاهانه میخواهند آنها را برای مردم خود سرمشق قرار دهند.
اینها همه گی مشت نمونۀ خروارند از جنایات علیه بشریت که کشور های به اصطلاح مدافع حقوق بشر همه گی در برابر آن خاموش نشسته و یا در بعضی موارد صرف از آن بسیار محتاطانه انتقاد میکنند. پس معلوم میشود که بام دیموکراسی هزاران هوا و اقلیم داشته و بنابر تقاضا و منفعت های شخصئ قدرت های بزرگ اعمال و یا طرد میشود.
جنایت، جنایت است اگر در قطب شمال باشد و یا در قطب جنوب برای یک انسان هیچ فرقی نخواهد کرد.
شما از رژیم استبدادئ جمهورئ اسلامی ایران شکایت دارید که با مهاجرین افغان رویۀ غیر انسانی و غیر اسلامی میکند، اما شما از جنایات دولت های اروپایی در مورد مهاجرین افغان و غیر افغان که تعداد شان نظر به تعداد مهاجرین موجود در ایران بسیار اندک و ناچیز است، خاموشی اختیار مینمایید.
باز هم اینها همه مثال بوده و هستند هزاران تن افراد بی سرنوشت که از جانب کشور های مدافع حقوق بشر جواب منفی گرفته و یا هیچ جوابی نگرفته اند و بی سرنوشت همه گی به مریض های روانی تبدیل شده اند. نمونۀ این دوستان را در کشورهای جرمنی و بریتانیا و سایر نقاط اروپا به وفور میتوان یافت که از ترس ردمرز شدن همه گی زنده گئ مخفیانه داشته و بدون داشتن حقوق اولیه مانند داکتر و دوا همه گی به مرده های متحرک تبدیل شده اند.
امید که با گفتن این حقایق دل دوستان عزیز خود را نرنجانده باشم.
پیشنهادم به آقای امیرالم... ملانصر... اخندزاده بازهم این است که در پی یافتن یک الگوی دیگر برای کشور افغانستان باشند، البته میدانیم که جوینده یابنده است.
آقای امیرالم... ملا... اخند... حسن نیت تان راجع به اتحاد و اتفاق مردم افغانستان قابل قدر است، اما از قدیم گفته اند که بار کج هرگز به منزل نمیرسد.
اگر قرار باشد که ما با هر قیمت و هزینه یی به خوشبختی، اتحاد و اتفاق برسیم باید قوانین بشری و مذهبی را همه زیر پای بگذاریم و با اخلاق خداحافظی کنیم .
پیامبر گرانقدر اسلام (ص) میفرماید: "هر چه به خود میپسندی به دیگران نیز بپسند."
پس خواستن آرامش خود به قیمت از میان رفتن آرامش دیگران از نگاه اخلاق بشری، دینی، و قوانین بین الملل قابل تأیید و قبول نیست.
آنچنانکه در مسئلۀ تجاری نظر به قوانین دینی و بشری پایمال کردن حقوق دیگران نکوهش و محکوم گردیده، در مسایل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی نیز نباید حق دیگران را تلف نمود.
فلهذا کشور سویس و امثال آن، نمیتوانند نمونۀ خوبی برای کشور افغانستان باشند زیرا دست مسئولین این کشورها تا هنوز در خون بیگناهان آلوده است. پول های دزدان سیاسی و نظامی را که بیت المال کشور های غریب را تشکیل میدهد، تا هنوز در خزانه های خود ذخیره نموده و از آن به نفع کشور خود استفاده میکنند.
بنده خودم چندین بار به کشور سویس سفر کرده ام و از نزدیک راجع به این کشور تحقیق نموده ام اما متأسفانه به علت کمبود وقت نمیتوانم به تفصیل یافته های خودم را راجع به این مار های خوش خط و خال بیان دارم که در آینده انشاا... در قالب مقالۀ در خدمت هموطنانم خواهم گذاشت.
این یک اصل پذیرفته میان تمامئ ملل جهان است که، "هدف وسیله را توجیح نمیتواند."
بعضی از دوستان میخواهند یهودیان صهیونیست را الگوی خود قرار داده و از شیوه های آنها برای بدست آوردن حقوق خود و یا بیشتر از آن استفاده نمایند که بازهم لازم است تا گفته شود که این شیوه نیز محکوم به شکست بوده و هرگز قابل توجیح نیست. با ظلم نمیشود، ظلم را از بین برد و با خون نمیشود خون را شست.
اگر صهیونیست ها با آنهمه اسلحه و امکانات پیشرفته که نمیتوان با امکانات پیشرفته ترین کشور ها در منطقه مقایسه کرد، از یک گروه چریکی در لبنان شکست بزرگی خورده اند و این خود ثبوت نرسیدن بارکج به منزل بوده و آنها از سوز و درد فراوان صرف حرف از حذف فزیکئ حریف و قتل عام مردم بیگناه منطقه میزنند... قطع برق و مواد سوختی و غذایی بر غزه خود نشانۀ دیگر جنایات کشوریست که هموطنان ما ناآگاهانه میخواهند آنها را برای مردم خود سرمشق قرار دهند.
گزارش بی بی سی 1
گزارش بی بی سی 2
گزارش الجزیره
اینها همه گی مشت نمونۀ خروارند از جنایات علیه بشریت که کشور های به اصطلاح مدافع حقوق بشر همه گی در برابر آن خاموش نشسته و یا در بعضی موارد صرف از آن بسیار محتاطانه انتقاد میکنند. پس معلوم میشود که بام دیموکراسی هزاران هوا و اقلیم داشته و بنابر تقاضا و منفعت های شخصئ قدرت های بزرگ اعمال و یا طرد میشود.
جنایت، جنایت است اگر در قطب شمال باشد و یا در قطب جنوب برای یک انسان هیچ فرقی نخواهد کرد.
شما از رژیم استبدادئ جمهورئ اسلامی ایران شکایت دارید که با مهاجرین افغان رویۀ غیر انسانی و غیر اسلامی میکند، اما شما از جنایات دولت های اروپایی در مورد مهاجرین افغان و غیر افغان که تعداد شان نظر به تعداد مهاجرین موجود در ایران بسیار اندک و ناچیز است، خاموشی اختیار مینمایید.
وضعیت مهاجرین افغان در کشور های اروپایی
مصاحبۀ یکی از افرادی که شاید تا هنوز به کابل رد مرز شده باشد
سخنان دوست دیگر ما از کشور مدافع حقوق بشر!
باز هم اینها همه مثال بوده و هستند هزاران تن افراد بی سرنوشت که از جانب کشور های مدافع حقوق بشر جواب منفی گرفته و یا هیچ جوابی نگرفته اند و بی سرنوشت همه گی به مریض های روانی تبدیل شده اند. نمونۀ این دوستان را در کشورهای جرمنی و بریتانیا و سایر نقاط اروپا به وفور میتوان یافت که از ترس ردمرز شدن همه گی زنده گئ مخفیانه داشته و بدون داشتن حقوق اولیه مانند داکتر و دوا همه گی به مرده های متحرک تبدیل شده اند.
امید که با گفتن این حقایق دل دوستان عزیز خود را نرنجانده باشم.
پیشنهادم به آقای امیرالم... ملانصر... اخندزاده بازهم این است که در پی یافتن یک الگوی دیگر برای کشور افغانستان باشند، البته میدانیم که جوینده یابنده است.