همانطور که من مسووليت دارم هر جا سوء استفاده و اختلاس از اموال و دارايی های مردم گرسنه ی افغانستان را می بينم، آن را افشا کنم، کسانی که در ان جی او ها کار می کنند و دست شان به دزدی آلوده نيست، وظيفه دارند با روزنامه نگاران همکاری کنند و اسناد را در اختيارشان قرار دهند. به نظر من اگر کسی برای تنها راحت خود، چشمانش را بر دزدی و سرقت ببندد، مرتکب جرم شده است. يک ماده ی قانونی در قانون جزای بسياری از کشورها هست که کتمان جرم، جرم محسوب می شود.
درباره ی داکتر رمضان بشردوست و نظرات و واکنش او در قبال ان جی او ها بايد بگويم که بعد از چند سال که ايشان طرح متوقف کردن فعاليت ان جی او ها را در زمانی که وزير بودند مطرح کردند و بعد از اينکه ميلياردها دالر به نام مردم افغانستان به غارت رفت، فقط می توان گفت که بشردوست بهترين طرح و برنامه را داده بود. او مخالف با سازمان غير دولتی نيست. او خواسته بود که فعاليت ان جی او ها متوقف و جوازشان لغو و دوباره با شرايط خاصی اقدام به گرفتن مجوز کنند و فعاليت هايشان را با گزارش دهی دقيق و شفاف انجام دهند. من اطمينان دارم که اگر کرزی سستی نمی کرد و در جواب روسای ان جی او ها و سفرای کشورهای مختلف که هر روز پيشش می رفتند که طرح بشردوست راش ورای وزيران رد کند، می ايستاد و از وزيرش دفاع می کرد، ما اکنون چند پروژه ی گسترده و زيربنايی در کشور داشتيم. چند پروژه ی خوب کاريابی. چند بند آب و آب گردان. چند پروژه ی خوب زراعتی و...از همه مهمتر که بخش قابل توجهی از مشکل انرژی در کشور حل می شد.
اما متاسفانه کرزی از آنجايی که دست در کاسه است. از آنجايی که وزير ماليه و رييس بانک مرکزی نوکری بانک جهانی را می کردند و می کنند، از آنجايی که روسای ان جی او ها دزد تشريف دارند، بشردوست ناچار به استعفا شد. حالا ببينيد که قوماندان اسماعيل خان که چندين ژنراتور دست دوم را از ايران وارد کرده بود و گفته بود که 40 روزه مشکل برق کابل را حل می کند، بعد از چند سال مصرف کردن پول، به جايی رسيده است؟ يا کميته ی سويدن برای افغانستان يا موسسه ی داکار و يا اصلا هماهنگ کننده ی ان جی او ها اکبر ، کدام طرح زير بنايی را راه اندازی کرده اند؟ چاه های آب کميته ی سويدن که قرار بود با عمق کافی حفر شود، خشک شدند، پمب های آبی که داکار در کوچه و سرک های کابل گذاشته بود، خراب شده اند. آيا اين کار زيربنايی ست؟ شفاخانه ی جمهوريت چند بار تخريب شد؟ در پروژه ی شفاخانه ی خيرخانه چقدر اختلاس کردند؟
می دانی يک سر اين اختلاس ها کجاست؟ ان جی او ها بايد پروژه های خود را به تاييد وزارت ماليه برسانند. اگر وزارت ماليه پروژه را تحويل نگيرد، ان جی او مجبور می شود که روی پروژه دوباره کار کند و درست و اساسی تحويل دهد. اما از آنجايی که احدی صاحب يک دزد ديگر هستند و يکی از راه های دزدی ايشان تاييد پروژه هايی ست که به تُف بنداست، کار زيربنايی صورت نمی گيرد. در همين کابل پرس? بيابيد که احدی صاحب يک خانه ی مجهز در وزير اکبر خان را که ملکيت بانک ملی افغان است، برای دو سال به مبلغ ماهانه 4 هزار افغانی برای شخص خودش کرايه کرده بود. از برای خدا؛ من دنبال خانه می گشتم، يک اتاق در حويلی مشترک، کجا در تايمنی يا قلعه فتح الله، ماهانه کمتر از 5 هزار افغانی که يکصد دالر است، نمی يافتم. احدی صاحب مال پدرش است که يک خانه ی دربست و مجلل را ماهانه 4 هزار افغانی کرايه می کند در حالی که کرايه ی همان خانه حداقل 4 هزار دالر آمريکايی در ماه بود.
ان جی او ها در افغانستان و نيز مقاماتی که مستقيم و غير مستقيم با ان جی او ها سر و کار دارند، جايی برای دفاع نگذاشتند. اگر شما در کدام ان جی اويی کار می کنيد و يا خواننده ی ديگر، لطفا در صورت دسترسی به اسناد، آن را برايم ارسال کنيد. حداقل افکار عمومی می فهمد که آن ان جی او چه می کند.
من نه سارنوال هستم، نه وزير هستم و نه قاضی که قدرت اجرايی داشته باشم.
من روزنامه نگار هستم و توانايی من همين است که آنان را افشا کنم.
در ضمن اين صفحه، صفحه ی پرسش از راوا هم هست. از راوا بپرسيد که آيا گزارش مالی می دهد يا نه.
آقای حسين سلام
همانطور که من مسووليت دارم هر جا سوء استفاده و اختلاس از اموال و دارايی های مردم گرسنه ی افغانستان را می بينم، آن را افشا کنم، کسانی که در ان جی او ها کار می کنند و دست شان به دزدی آلوده نيست، وظيفه دارند با روزنامه نگاران همکاری کنند و اسناد را در اختيارشان قرار دهند. به نظر من اگر کسی برای تنها راحت خود، چشمانش را بر دزدی و سرقت ببندد، مرتکب جرم شده است. يک ماده ی قانونی در قانون جزای بسياری از کشورها هست که کتمان جرم، جرم محسوب می شود.
درباره ی داکتر رمضان بشردوست و نظرات و واکنش او در قبال ان جی او ها بايد بگويم که بعد از چند سال که ايشان طرح متوقف کردن فعاليت ان جی او ها را در زمانی که وزير بودند مطرح کردند و بعد از اينکه ميلياردها دالر به نام مردم افغانستان به غارت رفت، فقط می توان گفت که بشردوست بهترين طرح و برنامه را داده بود. او مخالف با سازمان غير دولتی نيست. او خواسته بود که فعاليت ان جی او ها متوقف و جوازشان لغو و دوباره با شرايط خاصی اقدام به گرفتن مجوز کنند و فعاليت هايشان را با گزارش دهی دقيق و شفاف انجام دهند. من اطمينان دارم که اگر کرزی سستی نمی کرد و در جواب روسای ان جی او ها و سفرای کشورهای مختلف که هر روز پيشش می رفتند که طرح بشردوست راش ورای وزيران رد کند، می ايستاد و از وزيرش دفاع می کرد، ما اکنون چند پروژه ی گسترده و زيربنايی در کشور داشتيم. چند پروژه ی خوب کاريابی. چند بند آب و آب گردان. چند پروژه ی خوب زراعتی و...از همه مهمتر که بخش قابل توجهی از مشکل انرژی در کشور حل می شد.
اما متاسفانه کرزی از آنجايی که دست در کاسه است. از آنجايی که وزير ماليه و رييس بانک مرکزی نوکری بانک جهانی را می کردند و می کنند، از آنجايی که روسای ان جی او ها دزد تشريف دارند، بشردوست ناچار به استعفا شد. حالا ببينيد که قوماندان اسماعيل خان که چندين ژنراتور دست دوم را از ايران وارد کرده بود و گفته بود که 40 روزه مشکل برق کابل را حل می کند، بعد از چند سال مصرف کردن پول، به جايی رسيده است؟ يا کميته ی سويدن برای افغانستان يا موسسه ی داکار و يا اصلا هماهنگ کننده ی ان جی او ها اکبر ، کدام طرح زير بنايی را راه اندازی کرده اند؟ چاه های آب کميته ی سويدن که قرار بود با عمق کافی حفر شود، خشک شدند، پمب های آبی که داکار در کوچه و سرک های کابل گذاشته بود، خراب شده اند. آيا اين کار زيربنايی ست؟ شفاخانه ی جمهوريت چند بار تخريب شد؟ در پروژه ی شفاخانه ی خيرخانه چقدر اختلاس کردند؟
می دانی يک سر اين اختلاس ها کجاست؟ ان جی او ها بايد پروژه های خود را به تاييد وزارت ماليه برسانند. اگر وزارت ماليه پروژه را تحويل نگيرد، ان جی او مجبور می شود که روی پروژه دوباره کار کند و درست و اساسی تحويل دهد. اما از آنجايی که احدی صاحب يک دزد ديگر هستند و يکی از راه های دزدی ايشان تاييد پروژه هايی ست که به تُف بنداست، کار زيربنايی صورت نمی گيرد. در همين کابل پرس? بيابيد که احدی صاحب يک خانه ی مجهز در وزير اکبر خان را که ملکيت بانک ملی افغان است، برای دو سال به مبلغ ماهانه 4 هزار افغانی برای شخص خودش کرايه کرده بود. از برای خدا؛ من دنبال خانه می گشتم، يک اتاق در حويلی مشترک، کجا در تايمنی يا قلعه فتح الله، ماهانه کمتر از 5 هزار افغانی که يکصد دالر است، نمی يافتم. احدی صاحب مال پدرش است که يک خانه ی دربست و مجلل را ماهانه 4 هزار افغانی کرايه می کند در حالی که کرايه ی همان خانه حداقل 4 هزار دالر آمريکايی در ماه بود.
ان جی او ها در افغانستان و نيز مقاماتی که مستقيم و غير مستقيم با ان جی او ها سر و کار دارند، جايی برای دفاع نگذاشتند. اگر شما در کدام ان جی اويی کار می کنيد و يا خواننده ی ديگر، لطفا در صورت دسترسی به اسناد، آن را برايم ارسال کنيد. حداقل افکار عمومی می فهمد که آن ان جی او چه می کند.
من نه سارنوال هستم، نه وزير هستم و نه قاضی که قدرت اجرايی داشته باشم.
من روزنامه نگار هستم و توانايی من همين است که آنان را افشا کنم.
در ضمن اين صفحه، صفحه ی پرسش از راوا هم هست. از راوا بپرسيد که آيا گزارش مالی می دهد يا نه.