البته قبل ازهمه باید متذکر شوم که من نویسنده آن پیام که آن دوست عزیز همفکر وهم عقیده وهم درد همدرک و وهمکاسه هم مکتب وهم مذهب وهم مسلک غایب از نظرم نوشته است من آن کس نیستم اما مطمئن او هرکس که است عالمتر ازین بنده حقیر فقیر سراپا تقصیر است.
کشن آبادی عزیز!
بدانید که بعدازتحولات خیلی گرم و داغ کشور بخون خفته ما افغانستان جریان روشنفکری متأسفانه خصوصا درحوزه ادبیات یک جریان خنثی وبی رمق وبی روح ودنباله رو میباشد.
برای بیدارسازی این چنین جریان باید اندک خشونت لفظی بکار رود شاید بد نباشد.
اگر این روشنفکران شاعران ما دنباله رو افراد زورمند نمی بودند ومتکی بخودشان میبودند امروز من وتو شاید بهتر میتوانستیم یکدیگر خودمانرا در فضای انس ومحبت وخنده قناعت میدادیم.
اما چی کنیم که یک عده اشخاص به حد پسیف و توجیه گر جنایات مردم میشود که انسان به همان انسانهای بیسواد شکرمی کشد.
من نمیخواهم بطور مشخص بالای افراد صحبت کنم که بعضی ازین روشنفکران ما مسوول اکثر بدبختی های است که امروز ما به آن سردچاریم.
باهررژیم باید بسازند به هرکس باید شعر بگویند بهررنگ باید جامه عوض کنند آخر مگر درتمام دنیا روشنفکران همینجوراند؟
درعین زمان بوطن خویش نگاه کنیم به بی عدالتی ها نگاه کنییم به زن ستیزی ها نگاه کنیم عکس ها وتصاویرغم انگیز دختران مظلوم که خودرا ازنهایت ناچاری میسوزانند نگاه کنیم.
طبعا که بادرنظرداشت چنین اوضاع رقت بار کشورما ودر چنان موارد خاص نباید شما منتظر شنیدن کلمات خیلی تشریفاتی ومصلحتی باشید.
نمیدانم تاکدام اندازه توانسته ام درد دل همدلان وهمرزمان عزیزخودم را بدست آورده باشم که باحقیقت وواقعیت های تلخ جامعه ما همخوانی دارد یانه
ببنید آقای بهمن کشن آبادی!
البته قبل ازهمه باید متذکر شوم که من نویسنده آن پیام که آن دوست عزیز همفکر وهم عقیده وهم درد همدرک و وهمکاسه هم مکتب وهم مذهب وهم مسلک غایب از نظرم نوشته است من آن کس نیستم اما مطمئن او هرکس که است عالمتر ازین بنده حقیر فقیر سراپا تقصیر است.
کشن آبادی عزیز!
بدانید که بعدازتحولات خیلی گرم و داغ کشور بخون خفته ما افغانستان جریان روشنفکری متأسفانه خصوصا درحوزه ادبیات یک جریان خنثی وبی رمق وبی روح ودنباله رو میباشد.
برای بیدارسازی این چنین جریان باید اندک خشونت لفظی بکار رود شاید بد نباشد.
اگر این روشنفکران شاعران ما دنباله رو افراد زورمند نمی بودند ومتکی بخودشان میبودند امروز من وتو شاید بهتر میتوانستیم یکدیگر خودمانرا در فضای انس ومحبت وخنده قناعت میدادیم.
اما چی کنیم که یک عده اشخاص به حد پسیف و توجیه گر جنایات مردم میشود که انسان به همان انسانهای بیسواد شکرمی کشد.
من نمیخواهم بطور مشخص بالای افراد صحبت کنم که بعضی ازین روشنفکران ما مسوول اکثر بدبختی های است که امروز ما به آن سردچاریم.
باهررژیم باید بسازند به هرکس باید شعر بگویند بهررنگ باید جامه عوض کنند آخر مگر درتمام دنیا روشنفکران همینجوراند؟
درعین زمان بوطن خویش نگاه کنیم به بی عدالتی ها نگاه کنییم به زن ستیزی ها نگاه کنیم عکس ها وتصاویرغم انگیز دختران مظلوم که خودرا ازنهایت ناچاری میسوزانند نگاه کنیم.
طبعا که بادرنظرداشت چنین اوضاع رقت بار کشورما ودر چنان موارد خاص نباید شما منتظر شنیدن کلمات خیلی تشریفاتی ومصلحتی باشید.
نمیدانم تاکدام اندازه توانسته ام درد دل همدلان وهمرزمان عزیزخودم را بدست آورده باشم که باحقیقت وواقعیت های تلخ جامعه ما همخوانی دارد یانه