تشکر از جواب تان. من هم میخواهم جمله به جمله به نظر تان بپردازم:
یک, شما گفته اید که راوا را توجیه میکنم. تماماً دور از واقعیت است, زیرا من نمیتانم راوا را یا شما را توجیه کنم. توجیه چیزی است که شما از یک شخص و یا یک عمل با اینکه حقیت را تماماً میدانید, با توصل به راه های گوناگون و دلایل موجه و یا غیر موجه دفاع میکنید. بخاطر توجیه کردن یک عمل و یا شخص باید تمام حقایق و معلومات مکمل را در مورد چیزی که از آنرا توجیه میکنید, داشته باشید. کاری را که وکلای مدافع میکنند. به طور مثال در باره عمل قتل یک قاتل که موکل شان است, روز ها و بلکه سالها مطالعه میکنند, تحقیق میکنند, راز های پشت پرده قتل را جستجو میکنندو در دادگاه, قاتل را به شکلی در چارجوب قانون توجیه میکنند. من اگر بخواهم هم قادر به آن نیستم که راوا یا شما را توجیه کنم. طبعاً, توجیه بدون معلومات کافی, چیزی جز خاک باد کردن نیست.
دو, در مورد نتاختن راوا به خائینان و جنائت کاران چی سیاسی نما و چی فرهنگی نما باید بگویم, اول اینکه راوا کابل پرس? نیست. کابل پرس یک رسانه " خبری, تحلیلی و انتقادی " است . انتظار کاری را که کابل پرس میکند, از راوا کاریست عبث. راوا یک سازمان سیاسی است و به مثابه یک سازمان سیاسی, اهداف, پالیسی و راه و روش خودش را دارد و برای رسیدن به اهداف سیاسی و اجتماعی خود از هر ابزار ممکن استفاده میکند و تا زمانی که به خون و خیانت و خشونت دست نزند و به منافع مردم بیاندیشد, کاری بدی هم نیست. بخواهیم یا نخواهیم راوا یک سازمان سیاسی است.
سه, بدست آوردن گزارش مالی از طروق مختلف همانطوری که در پیام اولی نوشته کرده بودم برای نشر بود. نگفته بودم که در جیب تان بگذارید. شاید هم دقیق نخوانده باشید. باز هم میخواهم بگویم که ای کاش میشد, پیش از نوشتن همین مطلب تان, با تحقیق و پژوهش و یا با تماس مستقیم با راوا خواهان بدست آوردن گزارش مالی راوا میشدید. شما خوبتر میدانید که ژورنالیست ها به خاطر به دست آوردن معلومات هر روش ممکن را تجربه میکنند. با هرکس از هر جناح و گروهی که باشد تماس برقرار میکنند. نقد خوب باید فاکت ها را در برداشته باشد و در بسیاری موارد باید با سند همراه باشد. در غیر آن با توصل به باور های سنگگ شده ذهنی خود هر کس چیزی برای گفتن دارد و بحث هم به گفتم, نگفتی, خاک باد کردی, و جاسوس ایران هستی, میکشاند و با چند فحش و اتهام ختم میشود. که متاسفانه این روش سخت در جامعه افغانی ما مروج است.
چار, شما در اخیر هر مطلب که در کابل پرس نشر میشود, با خط درشت نگاشته اید که " اینجا را کلیک کنید و نقد و نظر تانرا آزادانه بنویسید. خواهش میکنم که نقد و نظر تانرا بدون توهین به کرامت انسانی و شایعه پراگنی ابراز دارید. کابل پرس سانسور نمیکند............. ." چیزی بسیار خوبی است, که در پیام مجاهد دات اورگ و راوا دات اورگ نیست. فقط, خود یک دعوتنامه است. از هر کس دعوت شده که اگر میخواهید, نظر بدهید. فکر کنید که یک نفر در دروازه خانه خود نوشته کرده " اگر هر کس شوربا دوست دارد, میتواند در این خانه شوربا بخورد, فقط باید دست های خود را شسته بیاید و ما هم کنترول نمیکنیم که دستهای شان شسته شده است یا نی." اگر کسی بی ادبانه بعد از خوردن شوربا بگویید, که شوربای تان بسیار شور بود. صاحب خانه اگر بسیار قهر شود, میتواند از خانه بیرونش کند. فقط این غلط است که بگویید که" به تو دعوتنامه نفرستاده بودم که بیا و شوربا بخو. تو در خانه خود به دیگران آب نمیدهی و چنین و چنان. زیرا از همه دعوت کرده است که بیاید و شوربا بخورد وبدون در نظر داشت اینکه در خانه خود چی میکنند.
پنچ, اگر شما ادعا میکنید که مسایلی را که راوا میگوئید و مطالبی که در کابل پرس چاپ میشود, زمین و آسمان فرق دارد؛ چرا شما از تاپه راوائی خوردن میترسید؟
به نظر من یک ژورنالیست باید حتی از تاپه تروریست خوردن هم بیم و هراس نداشته باشد. به خاطری که ذهنً بیطرفی خود را از دست میدهد. و نمیتواند همه جانبه قضاوت کند. اگر شما از تاپه راوائی خوردن بیم داشته باشید. هر قضاوت که در مورد راوا میکنید, عادلانه نیست. زیرا اگر هر جمله که در مورد راوا نوشته میکنید, در ذهن تان قبلاً جاگزین شده است که چیزی باید نگویید, که تاپه راوائی بودن را نخورید. بخاطر همین است که زیادی ها که در مورد راوا نوشته کرده اند, بنابر ترسی که از تاپه راوائی خوردن دارند, قضاوت شان یک جانبه بوده است. و هیچ گاهی از کار های خوب راوا نگفته اند. راوا در پهلوی آن همه مسایل, چیز های خوبی هم کرده است. بخواهیم یا نخواهیم, راوا یگانه منبع بود که ظلم و ستم در مقابل زنان را در زمان رژیم خونین و قرون وسطایی طالب به گوش جهانیان رسانید. این یک حقیقت است. و راوا یگانه سازمان سیاسی است که دستانشان به خون مردم آغشته نیست. جوابی هم به پیش داوری ها نمیخواهم بدهم.
شش, مطلب تان از لحاظ تکنیکی هم مشکل دارد. متوجه شدید که عنوان مطلب است " پرسش از راوا و هواداران راوا" و زمانی که راوا و هوادارانش جواب میدهند, شما آنها را به بی خبری و خاک باد کردند متهم میکنید. پس چی کنند؟ چرا خی نوشته نکرده اید که "پرسش از هیت رهبری و اعضای ارشد راوا" شما هواداران راوا را به بی خبری متهم میکنید. بسیار جالب است.
آقای میر هزار :
راوا را هم نقد میکنم و باید بکنیم. در جامعه شفاف و انسانی هیچ کس باید از نقد نهراسد و امتیاز هم نداشته باشد. ولی بگذارید, نقد مان به تحقیق و پژوهش استوار باشد. در غیر آن به جز از درست است, درست نیست, چیزی دیگری نمیتواند باشد.
کابل پرس یک غنیمت بسیار بزرگ برای نسل نو است و ای کاش به عوض آن همه سایت های که در خدمت دشمنان خوشبختی وطن مان قرار دارد, یک دو سایت دیگری هم به مانند کابل پرس میداشتیم.
شما مرا به تاختن و تحقیر کردن متهم کردید. همان پیام اولی مرا یک بار دیگر بخوانید. در کجای آن به شما تاختیم و یا حقارت کردیم. اگر همین جمله که گفتیم " آقای میر هزار سر اعضای راوا فخر میفروشد" حقارت باشد, پس میتوانید یک تعریفی از حقارت ارائه کنید؟ من هم معذرت خواهم خواهی خواهم کرد. لطفاً....
مر ا به بی انصافی در مقابل خود تان متهم ساختید. بگذار, انسان در مقابل دوستانش یک کمی بی انصاف باشد. این بی انصافی برای دوست آموزنده خواهد بود.
آقای میر هزار
تشکر از جواب تان. من هم میخواهم جمله به جمله به نظر تان بپردازم:
یک, شما گفته اید که راوا را توجیه میکنم. تماماً دور از واقعیت است, زیرا من نمیتانم راوا را یا شما را توجیه کنم. توجیه چیزی است که شما از یک شخص و یا یک عمل با اینکه حقیت را تماماً میدانید, با توصل به راه های گوناگون و دلایل موجه و یا غیر موجه دفاع میکنید. بخاطر توجیه کردن یک عمل و یا شخص باید تمام حقایق و معلومات مکمل را در مورد چیزی که از آنرا توجیه میکنید, داشته باشید. کاری را که وکلای مدافع میکنند. به طور مثال در باره عمل قتل یک قاتل که موکل شان است, روز ها و بلکه سالها مطالعه میکنند, تحقیق میکنند, راز های پشت پرده قتل را جستجو میکنندو در دادگاه, قاتل را به شکلی در چارجوب قانون توجیه میکنند. من اگر بخواهم هم قادر به آن نیستم که راوا یا شما را توجیه کنم. طبعاً, توجیه بدون معلومات کافی, چیزی جز خاک باد کردن نیست.
دو, در مورد نتاختن راوا به خائینان و جنائت کاران چی سیاسی نما و چی فرهنگی نما باید بگویم, اول اینکه راوا کابل پرس? نیست. کابل پرس یک رسانه " خبری, تحلیلی و انتقادی " است . انتظار کاری را که کابل پرس میکند, از راوا کاریست عبث. راوا یک سازمان سیاسی است و به مثابه یک سازمان سیاسی, اهداف, پالیسی و راه و روش خودش را دارد و برای رسیدن به اهداف سیاسی و اجتماعی خود از هر ابزار ممکن استفاده میکند و تا زمانی که به خون و خیانت و خشونت دست نزند و به منافع مردم بیاندیشد, کاری بدی هم نیست. بخواهیم یا نخواهیم راوا یک سازمان سیاسی است.
سه, بدست آوردن گزارش مالی از طروق مختلف همانطوری که در پیام اولی نوشته کرده بودم برای نشر بود. نگفته بودم که در جیب تان بگذارید. شاید هم دقیق نخوانده باشید. باز هم میخواهم بگویم که ای کاش میشد, پیش از نوشتن همین مطلب تان, با تحقیق و پژوهش و یا با تماس مستقیم با راوا خواهان بدست آوردن گزارش مالی راوا میشدید. شما خوبتر میدانید که ژورنالیست ها به خاطر به دست آوردن معلومات هر روش ممکن را تجربه میکنند. با هرکس از هر جناح و گروهی که باشد تماس برقرار میکنند. نقد خوب باید فاکت ها را در برداشته باشد و در بسیاری موارد باید با سند همراه باشد. در غیر آن با توصل به باور های سنگگ شده ذهنی خود هر کس چیزی برای گفتن دارد و بحث هم به گفتم, نگفتی, خاک باد کردی, و جاسوس ایران هستی, میکشاند و با چند فحش و اتهام ختم میشود. که متاسفانه این روش سخت در جامعه افغانی ما مروج است.
چار, شما در اخیر هر مطلب که در کابل پرس نشر میشود, با خط درشت نگاشته اید که " اینجا را کلیک کنید و نقد و نظر تانرا آزادانه بنویسید. خواهش میکنم که نقد و نظر تانرا بدون توهین به کرامت انسانی و شایعه پراگنی ابراز دارید. کابل پرس سانسور نمیکند............. ." چیزی بسیار خوبی است, که در پیام مجاهد دات اورگ و راوا دات اورگ نیست. فقط, خود یک دعوتنامه است. از هر کس دعوت شده که اگر میخواهید, نظر بدهید. فکر کنید که یک نفر در دروازه خانه خود نوشته کرده " اگر هر کس شوربا دوست دارد, میتواند در این خانه شوربا بخورد, فقط باید دست های خود را شسته بیاید و ما هم کنترول نمیکنیم که دستهای شان شسته شده است یا نی." اگر کسی بی ادبانه بعد از خوردن شوربا بگویید, که شوربای تان بسیار شور بود. صاحب خانه اگر بسیار قهر شود, میتواند از خانه بیرونش کند. فقط این غلط است که بگویید که" به تو دعوتنامه نفرستاده بودم که بیا و شوربا بخو. تو در خانه خود به دیگران آب نمیدهی و چنین و چنان. زیرا از همه دعوت کرده است که بیاید و شوربا بخورد وبدون در نظر داشت اینکه در خانه خود چی میکنند.
پنچ, اگر شما ادعا میکنید که مسایلی را که راوا میگوئید و مطالبی که در کابل پرس چاپ میشود, زمین و آسمان فرق دارد؛ چرا شما از تاپه راوائی خوردن میترسید؟
به نظر من یک ژورنالیست باید حتی از تاپه تروریست خوردن هم بیم و هراس نداشته باشد. به خاطری که ذهنً بیطرفی خود را از دست میدهد. و نمیتواند همه جانبه قضاوت کند. اگر شما از تاپه راوائی خوردن بیم داشته باشید. هر قضاوت که در مورد راوا میکنید, عادلانه نیست. زیرا اگر هر جمله که در مورد راوا نوشته میکنید, در ذهن تان قبلاً جاگزین شده است که چیزی باید نگویید, که تاپه راوائی بودن را نخورید. بخاطر همین است که زیادی ها که در مورد راوا نوشته کرده اند, بنابر ترسی که از تاپه راوائی خوردن دارند, قضاوت شان یک جانبه بوده است. و هیچ گاهی از کار های خوب راوا نگفته اند. راوا در پهلوی آن همه مسایل, چیز های خوبی هم کرده است. بخواهیم یا نخواهیم, راوا یگانه منبع بود که ظلم و ستم در مقابل زنان را در زمان رژیم خونین و قرون وسطایی طالب به گوش جهانیان رسانید. این یک حقیقت است. و راوا یگانه سازمان سیاسی است که دستانشان به خون مردم آغشته نیست. جوابی هم به پیش داوری ها نمیخواهم بدهم.
شش, مطلب تان از لحاظ تکنیکی هم مشکل دارد. متوجه شدید که عنوان مطلب است " پرسش از راوا و هواداران راوا" و زمانی که راوا و هوادارانش جواب میدهند, شما آنها را به بی خبری و خاک باد کردند متهم میکنید. پس چی کنند؟ چرا خی نوشته نکرده اید که "پرسش از هیت رهبری و اعضای ارشد راوا" شما هواداران راوا را به بی خبری متهم میکنید. بسیار جالب است.
آقای میر هزار :
راوا را هم نقد میکنم و باید بکنیم. در جامعه شفاف و انسانی هیچ کس باید از نقد نهراسد و امتیاز هم نداشته باشد. ولی بگذارید, نقد مان به تحقیق و پژوهش استوار باشد. در غیر آن به جز از درست است, درست نیست, چیزی دیگری نمیتواند باشد.
کابل پرس یک غنیمت بسیار بزرگ برای نسل نو است و ای کاش به عوض آن همه سایت های که در خدمت دشمنان خوشبختی وطن مان قرار دارد, یک دو سایت دیگری هم به مانند کابل پرس میداشتیم.
شما مرا به تاختن و تحقیر کردن متهم کردید. همان پیام اولی مرا یک بار دیگر بخوانید. در کجای آن به شما تاختیم و یا حقارت کردیم. اگر همین جمله که گفتیم " آقای میر هزار سر اعضای راوا فخر میفروشد" حقارت باشد, پس میتوانید یک تعریفی از حقارت ارائه کنید؟ من هم معذرت خواهم خواهی خواهم کرد. لطفاً....
مر ا به بی انصافی در مقابل خود تان متهم ساختید. بگذار, انسان در مقابل دوستانش یک کمی بی انصاف باشد. این بی انصافی برای دوست آموزنده خواهد بود.
شاد باشید