به برادرها و هموطن های خودم که با دیدن حق کشی ها وبی عدالتی های بعضی از منصب داران و به اصطلاح مجاهدین نما ها و ملانماها مانند طالبان وامثال آنها،می گویم که مسلمان واقعی مومن نام داره .اکثر ما مسلمان هستیم لیکن مومن نیستیم چون ظاهربین هستیم و به عمق قضیه نرسیده ایم چون گرفتاریهای روزگار پتانسیلش را از ما گرفته ودرگیرواسیر نفس خود هستیم وکمترفرصت خودسازی بدلیل حرص و طمع زیاد پیش میاید.آدم باید وقتی از درک یک موضوع عاجز میمانه آن موضوع راباید بر نادانی وناآگاهی خود حمل کنه نه ایکه عجولانه انکار کنه .واقعاهمه ما نا آگاه وکم دانش باقی مانده ایم. با پیشرفت علمی دنیا گام به گام حرکت نکرده وبه علت کم آگاهی، ازوضع کردن قوانین اسلامی متعادل ،جدیدواصولی متناسب وانعطاف پذیر با نیازهای امروزجامعه افغانستان عاجز مانده ایم وکج میفهمیم وتعبیر میکنیم.اسلام مخالف آسایش وپیشرفت انسان نیست. با جهل خویش تیشه به ریشه چراغ کمال و سعادت بشرمیزنیم می گویم که تا حدی گناه از ما ها است .زیرا گناه اصلی را باید به گردن حاکمان قرنهای گذشته انداخت که هیچ کاری برای ارتقا و ترقی سطح دانش مردم نکردند چون برداشت دیگری ازدین وسیاست داشتندومنفعت خویش رااول قرار میدادند تا اینکه جامعه ای مترقی و مردمی باسواد داشته باشند.آنان از این اصل پیروی می کردند که " اگر میخواهی بر مردم حکومت کنی باید تا میتوانی مردم را در فقر وبی سوادی نگاه کنی که مبادا صباح با سلاح دانش و علم به روی تو برخیزند "وامروز نتیجه و مزه این بی مسئولیتی و بی کفایتی این بزرگان را ما اولادهای افغان می چشیم و از این که افغانستان پا به پای کشورهای صنعتی وپیشرفته جهان پیش میره کیف می کنیم!؟ از این که بعضی ها در سالهای اخیر انواع هموطن کشی و بی ناموسی ها راانجام دادند هیچ احساسی نداریم وگاهی هم مغرضانه احساس خوبی داریم بایدصدفیصدشرمگین باشیم.شما توقع نداشته باشین که افغانستان در عرض چند سال به سویه حتی یکی کشورهای جهان سوم برسد چون از زیربنا ویران است،به این دلیل که فیصد بی سوادی بسیار بالا است و در نتیجه بیکاری نیز بالا است که خود عامل درجه اول فساد و اقسام جرم ها است.اسلام میخواهد که اساس هر کار از اول صحیح مانده شودتا جامعه مبتلا به انواع امراض روحی وجسمی نشود. یک گله من به حیث یک برادری که دلش بسیارمیسوزه این که بعضی از انتقادهای ماجنبه انتقادی خوده از دست داده وبه نشانه توهین به سمت یکدیگر بالا رفته؟چرا باید این طور باشه؟آیا ما هم میخواهیم مثل گذشتگانمان باشیم و سهم بگیریم دربنا سازی در ترقی،البته از نوع افغانیش...؟انتقاد ما هم انتقاد نیست!انتقاد سازنده فقط آدم را میسازه که این هم اول از خود سازی فرد فرد ما شروع میشه.آیا نباید در قبال آنهایی که بعد از ما به دنیا میآیند احساس تکلیف و مسئولیت کنیم؟واساس کار را از اول صحیح بگزاریم؟تا مورد نفرین آنها قرار نگیریم؟ما چی مان ازبیگانه و خارجی ها کمتر است؟چرااز هر لحاظ پس مانده ایم؟ یگ گله دیگر من ازهموطنهای من که خود را مرتد خوانده و به جمع آنها پیوسته این است که چرااحساسات خود را دستمایه ومبنای قضاوت قرار بدهیم؟احساسات در جای خودش خوب است .گوهر عقل برای چیست که وجه تمایز بین انسان و حیوان است؟آدم ذی شعوروصاحب تفکروخردمند در مورد سرنوشت مرگ وحیاتش که بسیار برای هرکس مهم است همیشه جانب احتیاط را در نظر میگیره.بر فرض مهال که خدایی و آخرتی نباشه در این صورت هیچ کس ضررونقص نمیکنه نه مسلمان و نه غیر مسلمان !اما اگرباشه که شکی در او نیست او وقت آدم چکار کنه؟خدایی که کافران به خود،رادرقرآن ،میعادگاه ارتباط خدا وبنده،که در طول عمر باید بر قرار باشه، وعده عذاب بسیار بسیار دردناک داده است. خداوند مهربان بسیار بزرگواروکریم تر ازآنی است که در مغزدوکیلویی آدم جای بگیره!وهیچ ضرورتی هم به آدم نداره.اوفقط باید درک شود وبه او ایمان آورده شود تا ثابت شود که انسان عاجز است و حتی مرگ خود را هم به تاخیر انداخته نمیتوانه چه برسه که از مرگ خود جلو گیری کنه .چون همه ما پرورده او هستیم.و تمام کاینات به قدرت یک اراده متعالی و واحداستوار است.او ماوپدرای ما را از هیچ وپوچ ،نیستی وعدم به عالم حیات آورد وفقط اراده او بود!وگرنه ما و پدرای ما چی بودیم و کجا بودیم؟آگرما اراده کنیم چیزی خلق می تانیم؟بیائیدشروع کنیم واراده کنیم یک دانه اتم،الکترون،کوارک ... جور کنیم!؟ یا اینکه به انتظار بنشینیم که یک جسم به صورت آنی پیش چشم ما بوجود بیایه وطبق میل و خواسته ما کار کنه؟ اوپروردگار تمام کاینات است و تمام کاینات قائم به ذات و اراده اوست.درست است که قفس دنیا حصار وپرده ای بر چشمان ما افکنده و ما از دیدن او عاجز هستیم ولی آثارخلقتش بوسیله عقل درک میشود.در زمان پیغمبر اسلام یک از منکران خدا با یک تکه استخوان پوسیده پیش پیغمبر آمد واستخوان را با دست گرد کرده به هوا پراکنده ساخت و گفت:کیست که این پودر استخوان راازنوزنده کنه؟پیغمبر گفت:خدایی که برای اولین بار آن را بوجودآوردوخلق کرد!.چرا آدم عاقل خلقت نخستین خود را که از نیستی بسوی هستی وبزرگ بزرگتر وبزرگتر شدن رسید فراموش میکنه؟زمانی که ازتاریکیهای عدم پا به عرصه وجود گذاشت؟وبوسیله پروردگارش رشد داده شد،تغذیه شد،وبه زیور عقل آراسته شد.هیچ انسانی گناهکار به دنیا نمی آیه وپاک سرشت است مگر اینکه توسط عواملی(والدین منحرف وغیره...) از راه اصلی اش منحرف میشه و خودش هم گاهی وقت ها بسیار دیر به هوش میاید که چی کرده؟وبازیچه کی بوده؟واو وقت بسیار دیر است. چو سرانجام باید به دل خاک رفت خوش انکه پاک آمد و پاک رفت بیاییم که در زندگی شوخی کنیم اما با زندگی وسرنوشت شوخی نکنیم.(فکرمیکنم تدبیر عقل همگی ما انسانها که وجه اشتراک همه ماست این موضوع را گوشزد میکنه) امیدوارم که افغانستان روزی به بلندترین قله های ترقی برسه و دیگر هیچ تبعیض نژادی ومذهبی باقی نمانه . اگرکسی دین هم نداشت آزاد مرد باشه وبه ادیان یکدیگر توهین نکنه وازاعمال ضد بشری ابراز تنفر و انزجار بکنه تا جهانی عاری از هر گونه ظلم و ستم را شاهد باشیم.همه مشکلات در سایه تعامل فکری حل شدنی است،قبل از اینکه مسئله را با انتقاد های بی اساس پیچیده تر کنیم واذهان آشفته شود.
به برادرها و هموطن های خودم که با دیدن حق کشی ها وبی عدالتی های بعضی از منصب داران و به اصطلاح مجاهدین نما ها و ملانماها مانند طالبان وامثال آنها،می گویم که مسلمان واقعی مومن نام داره .اکثر ما مسلمان هستیم لیکن مومن نیستیم چون ظاهربین هستیم و به عمق قضیه نرسیده ایم چون گرفتاریهای روزگار پتانسیلش را از ما گرفته ودرگیرواسیر نفس خود هستیم وکمترفرصت خودسازی بدلیل حرص و طمع زیاد پیش میاید.آدم باید وقتی از درک یک موضوع عاجز میمانه آن موضوع راباید بر نادانی وناآگاهی خود حمل کنه نه ایکه عجولانه انکار کنه .واقعاهمه ما نا آگاه وکم دانش باقی مانده ایم. با پیشرفت علمی دنیا گام به گام حرکت نکرده وبه علت کم آگاهی، ازوضع کردن قوانین اسلامی متعادل ،جدیدواصولی متناسب وانعطاف پذیر با نیازهای امروزجامعه افغانستان عاجز مانده ایم وکج میفهمیم وتعبیر میکنیم.اسلام مخالف آسایش وپیشرفت انسان نیست. با جهل خویش تیشه به ریشه چراغ کمال و سعادت بشرمیزنیم می گویم که تا حدی گناه از ما ها است .زیرا گناه اصلی را باید به گردن حاکمان قرنهای گذشته انداخت که هیچ کاری برای ارتقا و ترقی سطح دانش مردم نکردند چون برداشت دیگری ازدین وسیاست داشتندومنفعت خویش رااول قرار میدادند تا اینکه جامعه ای مترقی و مردمی باسواد داشته باشند.آنان از این اصل پیروی می کردند که " اگر میخواهی بر مردم حکومت کنی باید تا میتوانی مردم را در فقر وبی سوادی نگاه کنی که مبادا صباح با سلاح دانش و علم به روی تو برخیزند "وامروز نتیجه و مزه این بی مسئولیتی و بی کفایتی این بزرگان را ما اولادهای افغان می چشیم و از این که افغانستان پا به پای کشورهای صنعتی وپیشرفته جهان پیش میره کیف می کنیم!؟ از این که بعضی ها در سالهای اخیر انواع هموطن کشی و بی ناموسی ها راانجام دادند هیچ احساسی نداریم وگاهی هم مغرضانه احساس خوبی داریم بایدصدفیصدشرمگین باشیم.شما توقع نداشته باشین که افغانستان در عرض چند سال به سویه حتی یکی کشورهای جهان سوم برسد چون از زیربنا ویران است،به این دلیل که فیصد بی سوادی بسیار بالا است و در نتیجه بیکاری نیز بالا است که خود عامل درجه اول فساد و اقسام جرم ها است.اسلام میخواهد که اساس هر کار از اول صحیح مانده شودتا جامعه مبتلا به انواع امراض روحی وجسمی نشود. یک گله من به حیث یک برادری که دلش بسیارمیسوزه این که بعضی از انتقادهای ماجنبه انتقادی خوده از دست داده وبه نشانه توهین به سمت یکدیگر بالا رفته؟چرا باید این طور باشه؟آیا ما هم میخواهیم مثل گذشتگانمان باشیم و سهم بگیریم دربنا سازی در ترقی،البته از نوع افغانیش...؟انتقاد ما هم انتقاد نیست!انتقاد سازنده فقط آدم را میسازه که این هم اول از خود سازی فرد فرد ما شروع میشه.آیا نباید در قبال آنهایی که بعد از ما به دنیا میآیند احساس تکلیف و مسئولیت کنیم؟واساس کار را از اول صحیح بگزاریم؟تا مورد نفرین آنها قرار نگیریم؟ما چی مان ازبیگانه و خارجی ها کمتر است؟چرااز هر لحاظ پس مانده ایم؟ یگ گله دیگر من ازهموطنهای من که خود را مرتد خوانده و به جمع آنها پیوسته این است که چرااحساسات خود را دستمایه ومبنای قضاوت قرار بدهیم؟احساسات در جای خودش خوب است .گوهر عقل برای چیست که وجه تمایز بین انسان و حیوان است؟آدم ذی شعوروصاحب تفکروخردمند در مورد سرنوشت مرگ وحیاتش که بسیار برای هرکس مهم است همیشه جانب احتیاط را در نظر میگیره.بر فرض مهال که خدایی و آخرتی نباشه در این صورت هیچ کس ضررونقص نمیکنه نه مسلمان و نه غیر مسلمان !اما اگرباشه که شکی در او نیست او وقت آدم چکار کنه؟خدایی که کافران به خود،رادرقرآن ،میعادگاه ارتباط خدا وبنده،که در طول عمر باید بر قرار باشه، وعده عذاب بسیار بسیار دردناک داده است. خداوند مهربان بسیار بزرگواروکریم تر ازآنی است که در مغزدوکیلویی آدم جای بگیره!وهیچ ضرورتی هم به آدم نداره.اوفقط باید درک شود وبه او ایمان آورده شود تا ثابت شود که انسان عاجز است و حتی مرگ خود را هم به تاخیر انداخته نمیتوانه چه برسه که از مرگ خود جلو گیری کنه .چون همه ما پرورده او هستیم.و تمام کاینات به قدرت یک اراده متعالی و واحداستوار است.او ماوپدرای ما را از هیچ وپوچ ،نیستی وعدم به عالم حیات آورد وفقط اراده او بود!وگرنه ما و پدرای ما چی بودیم و کجا بودیم؟آگرما اراده کنیم چیزی خلق می تانیم؟بیائیدشروع کنیم واراده کنیم یک دانه اتم،الکترون،کوارک ... جور کنیم!؟ یا اینکه به انتظار بنشینیم که یک جسم به صورت آنی پیش چشم ما بوجود بیایه وطبق میل و خواسته ما کار کنه؟ اوپروردگار تمام کاینات است و تمام کاینات قائم به ذات و اراده اوست.درست است که قفس دنیا حصار وپرده ای بر چشمان ما افکنده و ما از دیدن او عاجز هستیم ولی آثارخلقتش بوسیله عقل درک میشود.در زمان پیغمبر اسلام یک از منکران خدا با یک تکه استخوان پوسیده پیش پیغمبر آمد واستخوان را با دست گرد کرده به هوا پراکنده ساخت و گفت:کیست که این پودر استخوان راازنوزنده کنه؟پیغمبر گفت:خدایی که برای اولین بار آن را بوجودآوردوخلق کرد!.چرا آدم عاقل خلقت نخستین خود را که از نیستی بسوی هستی وبزرگ بزرگتر وبزرگتر شدن رسید فراموش میکنه؟زمانی که ازتاریکیهای عدم پا به عرصه وجود گذاشت؟وبوسیله پروردگارش رشد داده شد،تغذیه شد،وبه زیور عقل آراسته شد.هیچ انسانی گناهکار به دنیا نمی آیه وپاک سرشت است مگر اینکه توسط عواملی(والدین منحرف وغیره...) از راه اصلی اش منحرف میشه و خودش هم گاهی وقت ها بسیار دیر به هوش میاید که چی کرده؟وبازیچه کی بوده؟واو وقت بسیار دیر است. چو سرانجام باید به دل خاک رفت خوش انکه پاک آمد و پاک رفت بیاییم که در زندگی شوخی کنیم اما با زندگی وسرنوشت شوخی نکنیم.(فکرمیکنم تدبیر عقل همگی ما انسانها که وجه اشتراک همه ماست این موضوع را گوشزد میکنه) امیدوارم که افغانستان روزی به بلندترین قله های ترقی برسه و دیگر هیچ تبعیض نژادی ومذهبی باقی نمانه . اگرکسی دین هم نداشت آزاد مرد باشه وبه ادیان یکدیگر توهین نکنه وازاعمال ضد بشری ابراز تنفر و انزجار بکنه تا جهانی عاری از هر گونه ظلم و ستم را شاهد باشیم.همه مشکلات در سایه تعامل فکری حل شدنی است،قبل از اینکه مسئله را با انتقاد های بی اساس پیچیده تر کنیم واذهان آشفته شود.