https://www.kabulpress.org/ [en]Kabul Press? is a critical, independent, multilingual platform publishing uncensored, creative journalism in Hazaragi, Dari, Persian, and English. It amplifies underrepresented voices, challenges dominant narratives, and defends human rights and democracy, with a focus on the Hazara genocide and the struggles of stateless nations.[fa]کابل پرس رسانه ای آزاد و انتقادی است که بدون سانسور به زبان های هزاره گی، دری و پارسی منتشر می شود. کابل پرس با چالش روایت های غالب، صداهای سرکوب شده را برجسته کرده و با دفاع از حقوق بشر و دموکراسی، بر نسل کشی هزاره و رنج ملت های بدون دولت تمرکز می کند.[/multi] fa SPIP - www.spip.net https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L144xH41/siteon0-0acbd.png?1769345167 https://www.kabulpress.org/ 41 144 https://kabulpress.org/article80743.html https://kabulpress.org/article80743.html 2011-09-14T14:34:00Z text/html fa بهروز باختران <p>تفسير دليرانه و تحقير آميز سياهسنگ که حتا يک عنوان اهانتبار يعنی( باری جهانی يا انتحاری جهانی؟) نيز برای مقاله اش برگزيده است ، به نظرمن ، استحاله آشکار و سرآغاز مبارکی برای نگارش و نمايش واقع گرايانه و مردم گرايانه است که ميتواند برای سياهسنگ ، اعتبار و بهاری سبزينه بار آورد! <br class='autobr' /> «باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟ بقلم بهروز <br class='autobr' /> نقد و تفسير متفاوت و جسورانه داکتر صبور الله سياهسنگ از شعر باری جهانی ، از متنفذان و تابو های زبان و ادب پشتو ،موجب شگفتی اين قلم شد! تا اکنون سياهسنگ در نگارش ، به شدت (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH128/arton80743-4c102.jpg?1769489454' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='128' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>تفسير دليرانه و تحقير آميز سياهسنگ که حتا يک عنوان اهانتبار يعنی( باری جهانی يا انتحاری جهانی؟) نيز برای مقاله اش برگزيده است ، به نظرمن ، استحاله آشکار و سرآغاز مبارکی برای نگارش و نمايش واقع گرايانه و مردم گرايانه است که ميتواند برای سياهسنگ ، اعتبار و بهاری سبزينه بار آورد!</p></div> <div class='rss_texte'><!--sommaire--><div class="well nav-sommaire nav-sommaire-1" id="nav69d078803b5d40.37944970"> <h2>Sommaire</h2><ul class="spip" role="list"><li> <a id="s-t"></a><a href="#t" class="spip_ancre">#t</a></li></ul></div><!--/sommaire--><p>«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟<br class='autobr' /> بقلم بهروز</p> <p>نقد و تفسير متفاوت و جسورانه داکتر صبور الله سياهسنگ از شعر باری جهانی ، از متنفذان و تابو های زبان و ادب پشتو ،موجب شگفتی اين قلم شد!<br class='autobr' /> تا اکنون سياهسنگ در نگارش ، به شدت محافظه کار بوده است و فقط من مطلب « سه تفنگدار ...» اورا ديده بودم که بسيار با ملايمت خواسته است از سران سه تنظيم ، خرده گيری کند!<br class='autobr' /> اما تفسير دليرانه و تحقير آميز سياهسنگ که حتا يک عنوان اهانتبار يعنی( باری جهانی يا انتحاری جهانی؟) نيز برای مقاله اش برگزيده است ، به نظرمن ، استحاله آشکار و سرآغاز مبارکی برای نگارش و نمايش واقع گرايانه و مردم گرايانه است که ميتواند برای سياهسنگ ، اعتبار و بهاری سبزينه بار آورد!<br class='autobr' /> راستش ، تفسيری که سياهسنگ از شعر ميهنی جهانی ميدهد ، چندان هم با متن شعر ، همخوانی ندارد؛اما گويا اين برداشت سياهسنگ با شخصيت و جهان بينی شاعر( يعنی باری جهانی) تا حدی هماهنگی دارد و اين نکته همواره مورد تاييد من است که شعر را نميتوان از شخصيت شاعر منتزع کرد و به تفسير کشيد!<br class='autobr' /> شعر ، ديالوگی ميان يک مادر و پسر جوان اوست که پسرميرود تا راه و رسم طالبان را بر گزيند ؛ « انتحاری » شود و با « کافران» بجنگد ! ،اما مادر با الحاح و ابرام از فرزند ميخواهد ، ازين گزينه خطر آفرين ، اجتناب کند !<br class='autobr' /> فکر ميکنم اين گفت وگوی ، ميان فرزند و مادر ، در متن شعر جناب جهانی ، به شدت ، طبيعی و آگنده از احساس و حرکت و هيجان است !اما سياسنگ ، ورای کلمات می انديشد و تفسير او بر « چيز های نوشته نشده » است!<br class='autobr' /> بهر حال ، وقتی مناظره و مقابله سياهسنگ و جهانی، چندی پييش ، روی رسانه ها افتاد ، باری جهانی در نخستين واکنش با لحن متفرعنانه نوشت ( ... زه دغه سری نه پيزنم ..) يعنی اين سياسنگ کيست؟ کجاييست ؟ اين گنجشک ، چرا با فيل ميجنگد !واينک سياسنگ ، چون شاهين ، بر چشمان فيل نشانه رفته است ...</p> <p>شعر جهانی و نقد سياهسنگ از وبسايت پندار ، عينا نقل ميشود :</p> <p>موری رخصت راکوه ځم درڅخه<br class='autobr' /> ==================<br class='autobr' /> عبدالباری جهانی/<br class='autobr' /> ... ماته مُلا ماته می پیر ویلي ماته د ټول جهاد امیر ویلي<br class='autobr' /> د کتاب توري یی په ځیر ویلي / هر څه یی زما له پټ ضمیر ویلي<br class='autobr' /> پر کلي کور باندي فرنګ راغلی / لښکر د کفر بیا په جنګ راغلی<br class='autobr' /> وخت د غزا او د غورځنګ راغلی / زړو وسلو ته نوی شرنګ راغلی <br class='autobr' /> وخت د جهاد او پاڅیدو راغلی/ د جنګ میدان ته د ورتلو راغلی<br class='autobr' /> د سره کفن د اغوستو راغلی / د خپلو وینو تویېدو راغلی <br class='autobr' /> د مدرسو څخه غازیان راوزی/ تنکي زلمي او ماشومان راوزي<br class='autobr' /> جنګ ته روان دي د اسلام پوځونه / کفن په غاړه شهیدان راوزي <br class='autobr' /> د دین دښمن دي ورکوم درڅخه !<br class='autobr' /> موري رخصت راکوه ځم درڅخه !</p> <p>پرون ملا صاحب کیسې کولې/ پرله پسې یې مسلې کولې<br class='autobr' /> څه یی د حورو افسانې ویلې / څه یی د میو د پیالې کولې<br class='autobr' /> ویل پلټني دي د ښکلو حورو/ تر شیدو سپینو نازولو حورو<br class='autobr' /> تر بلوړ سپیني وي تر ګل نازکی / مثال یی نسته د ښاغلو حورو<br class='autobr' /> هر جنتي ته ور رسیږي حوری / په شهیدانو به نازیږي حوری /<br class='autobr' /> له میو مستي به زنګیږي حوری / لکه کوتري به نڅیږی حوري<br class='autobr' /> هغه نړۍ له نعمتو ډکه ده / هم له عسلو هم شیدو ډکه ده<br class='autobr' /> هم بنګلې لري د سرو او سپینو / هم له باغونو او میوو ډکه ده <br class='autobr' /> دا کنډواله نړۍ پریږدم درڅخه<br class='autobr' /> موري رخصت راکوه ځم درڅخه <br class='autobr' /> زویه دا پشتډه مور دي چاته پریږدې / هغه رنځوره خور دي چاته پریږدې<br class='autobr' /> هغه ماشوم ورور به دي مري له لوږی / دا نړېدلی کور دي چاته پریږدې<br class='autobr' /> سپیني شیدې می درکولې زویه / په رنځور ځان به مي روزلې زویه<br class='autobr' /> چي اوږدې شپې می روڼولې زویه / چی مدرسو ته مي لېږلې زویه /<br class='autobr' /> ما ویل زوی به مي ډاکټر سي راته / له ښو او بدو به خبر سي راته<br class='autobr' /> یا به مامور یا به افسر سي راته د درد او رنځ مخ ته به سپر سي راته<br class='autobr' /> ته چي مي لوی کړې لېونی سوې ولی / له خپل کهول څخه پردی سوې ولی /<br class='autobr' /> دا ګډي وډي دي له چا زده کړی / لکه چرسي او سارانی سوې ولی /<br class='autobr' /> ما په پلو قسم درکړی مه ځه /<br class='autobr' /> زویه د خدای روی مي دروړی مه ځه /<br class='autobr' /> موري حکمونه له اسمانه راځی / له کتابونو له قرآنه راځي<br class='autobr' /> د دین او خاوري دښمنان راغلی / ږغ د جهاد له هر آذانه راځی/د شهادت مقام ګټمه ځمه / سر مي تر دین قربانومه ځمه<br class='autobr' /> خپله وعده پوره کومه ځمه / تاسي پر خدای باندي سپارمه ځمه /<br class='autobr' /> ځمه د خدای په لارکی ځان وژنمه / څو بی ایمانه کافران وژنمه<br class='autobr' /> ځاله د شر او دشیطان سوځوم / څو منافق او بي دینان وژنمه/<br class='autobr' /> ما په سینه پوري مرګی تړلی / زما په تندي کی شهادت لیکلی<br class='autobr' /> / په قواله مي دی جنت ګټلی / ما مي تقدیر د خپل خالق منلی<br class='autobr' /> /پیوند د میني می شلوم درڅخه /<br class='autobr' /> موري رخصت راکوه ځم درڅخه /<br class='autobr' /> بلا دي واخلم میړنیه زویه / زما نازولې زما زلمیه زویه/<br class='autobr' /> د ابا مېنه دي ستا لاس ته ګوری/ په زړه غښتلې توریالیه زویه<br class='autobr' /> ستا امیران خو زموږ کورونه سوځی / کلي، بانډې سوځي ښارونه سوځی /<br class='autobr' /> بزګران وژني شنه فصلونه سوځی / مسلمان وژني جوماتونه سوځی /<br class='autobr' /> وایی پیسې له پاکستانه راوړی / پخه ډوډۍ له بل دیګدانه راوړی /<br class='autobr' /> که یی راکټ دی که توپک ورسره / څه له اورس څه له ایرانه راوړی /<br class='autobr' /> که ته د بل په توره جنګ کړې زویه / که خپل تربور مړ په خدنګ کړې زویه !<br class='autobr' /> ما مي شیدې درته بخښلي نه دی / که لاس د چا په وینو رنګ کړې زویه /<br class='autobr' /> په شوګیرو مي یې لوی کړی مه ځه /<br class='autobr' /> زویه د خدای روی مي دروړی مه ځه</p> <p>موري زه نور پاته کیدلای نه سم / ستا پر زاریو غوږ نیولای نه سم /<br class='autobr' /> د شهادت مقام بایللای نه سم / د جنت حوري پریښودلای نه سم/<br class='autobr' /> راته ګیلې راته زاری مه کوه / ماته کیسې د ګمراهی مه کوه<br class='autobr' /> /لار د شیطان د وسوسو مه نیسه/ خبري زما د تباهی مه کوه<br class='autobr' /> نن یا سبا هغه ګړی رسیږی/ چی بیرغونه د اسلام رپیږي<br class='autobr' /> د تکبیرونو به نارې خپریږی/ نوم به د کفر له نړۍ ورکیږی/<br class='autobr' /> زه مي امیر پرون بللی یمه زه/ په همزولو کی ښاغلی یمه/<br class='autobr' /> نن شپه محفل د شهیدانو ته ځم/ زه یی جنت لره ټاکلی یمه/<br class='autobr' /> شپه مي تر حورو رسوم درڅخه/<br class='autobr' /> موري رخصت راکوه ځم درڅخه/<br class='autobr' /> زویه د بل د پاره ځان مه وژنه په خپل جومات کی مسلمان مه وژنه <br class='autobr' /> زړه مورکۍ دي په هجران مه وژنه راته له لوږي ماشومان مه وژنه<br class='autobr' /> ستا مولوي ساده زلمیان غولوي څوک په جنت څوک په ایمان غولوي<br class='autobr' /> چی تا جنت ته وړي پخپله نه ځي موږ غولوي او که خپل ځان غولوي<br class='autobr' /> ستا امیران دي خپل عیشونه کوي د کافرانو عادتونه کوي<br class='autobr' /> که یی زامن دي او که ځواني لوڼي ټول په بهر کی تعلیمونه کوي<br class='autobr' /> تا لره اور ځانته ګلونه غواړي تا لره ګور ځانته کورونه غواړي<br class='autobr' /> ځان ته په دې دنیا جنت جوړوي تا ته د قبر دوږخونه غواړي<br class='autobr' /> زما د شیدو یی پوروړی مه ځه<br class='autobr' /> زویه د خدای روی مي دروړی مه ځه <br class='autobr' /> موري ایله نصیحتونه پریږده خوشي زاری او فریادونه پریږده<br class='autobr' /> نور دي ګریوان په اوښکو مه لندوه د ستنولو می خواستونه پریږده<br class='autobr' /> ما له خپل هوډه اړولای نه سې ما له ایمانه ګرځولای نه سې<br class='autobr' /> ما د جنت کیلي پرون اخیستې ما له باغونو ستنولای نه سې<br class='autobr' /> ما ته به خدای خپل جنتونه راکړي زما د ځوانی به عوضونه راکړي<br class='autobr' /> ستا د شیدو به خپل عوض درکوي د شیدو شاتو به رودونه راکړي <br class='autobr' /> موري پرما ناوخته کیږي ځمه زما مي هدف رانه تیریږي ځمه<br class='autobr' /> نوردي پر ساندو غوږ نیولای نه سم د جهاد نیت مي خرابیږي ځمه</p> <p>ځان تر قیامته بېلوم درڅخه<br class='autobr' /> موري رخصت راکوه ځم درڅخه<br class='autobr' /> زویه د خدای روی می دروړی مه ځه<br class='autobr' /> موري رخصت راکوه ځم درڅخه<br class='autobr' /> زویه د خدای روی مي دروړی مه ځه<br class='autobr' /> موري رخصت راکوه ځم درڅخه</p> <p>****<br class='autobr' /> باری جهانی يا انتحاری جهانی ؟<br class='autobr' /> صبور الله سياهسنگ</p> <p>پاسداری از زبان پشتو و فرآورده های فرهنگی هنرمندان پشتون را همواره ارج مینهم تا آنجا که در این راستا بدخواهان فراوانی نیز کمایی کرده ام و هرگز از کرده پشیمان نیستم<br class='autobr' /> ... <br class='autobr' /> البته، یگان بار دندان روی جگر گذاشته، به خود گفته ام: "از نوشته ها یا سروده های فلان آقا یا بانو چشم پوشیده و خموشانه میگذرم. باری جهانی یکی از همانهاست. آزمونهای پیشین آشکارا نشان داده که تا بگویی بر چشـــم فلان سروده ات ابروست، خودش و "لشکر طیبه" اش از سنگر چندین رسانه سر برمی آورند و گروه گروه دشنه و دشنام بارانت میکنند</p> <p>پس از دو نقد "جهان جهانی" و "جولان جهانی" در ماههای جون و اگست 2010، با خود پیمان بسته بودم دگر کارش نداشته باشم. امروز، یازدهم سپتمبر، با خواندن چکامه "موری رخصت راکوه ځم درڅخه"/ مادر! اجازه بده، از پیشت میروم/ به سخن پارینه ام باورمندتر شدم: ترانه های هیجانی جهانی "مانیفست فاشیزم" است</p> <p>سرود "موری رخصت راکوه ځم درڅخه" گفت و شنود دنباله دار فرزند انتحاری با مادرش است. اینجا موضعگیری آگاهانه آقای جهانی که چگونه منطق نیرومند "توجیه کننده و مشروعیت بخشنده" انتحار را به دهان فرزند میگذارد و در برابرش چند دلیل سست و لرزان را به دهان مادر، از چندین نگاه درنگ میخواهد</p> <p>در سراسر گفتگو، فرزند خیلی مستدل با پشتوانه نیرومند آگاهی سیاسی و مذهبی در نقش آزاده مرد با شهامت(!) در کفه سنگین ترازوی گفتمان نشانده شده و "برنده" نمایانده میشود، و مادر در نقش سبک و آرام در کفه دیگر: بیچاره، زبون و در فرجام "بازنده" و ورشکسته</p> <p>موضعگیری آقای جهانی افزون بر آگاهانه بودن، رندانه نیز هست: درین سروده از "خطبه ملا، نیت جهاد، فوج اسلام، پول پاکستان، راکت روس و تفنگ ایران" فراوان یاد میشود – زیرا رسانه های بزرگ نیز چنین میگویند! – ولی از "ناتو و ایساف" نشانی نیست. مادر و فرزند دوراندیش خوب میدانند که اگر خدانخواسته از "یورش ارتش زمینی و هوایی ایالات متحده امریکا" نام ببرند، به سراینده اش که سی سال آزگار در یکی از زیباترین شهرهای امریکا زندگی میکند و در رادیو "صدای امریکا" جایگاه بلندی دارد، آسیب خواهد رسید. شگفت اینکه فرزند پیوسته میگوید "میروم و خود را میکشم"، و نمیگوید چرا، برای چه و از دست چه کسانی! زرنگی باشد، همین رنگی باشد! مگر نه؟</p> <p>سرایش ترانه "موری رخصت راکوه ځم درڅخه" تلطیف هنرمندانه اندیشه های "شاغلی انتحاری" است. به بیان دیگر، کارنامه خونین "انتحاری" را شاعرانه ساختن به این میماند که داوران دادگاه وارسی پرونده های آدمسوزان نازی، به جای فرمان کیفر، تابلوی ظریف مینیاتوری آدولف هتلر را بلند کنند و بگویند: "میدانید این هتلر عاشق پیشه به دلبرش بانو ایوا براون چه نامه های زیبای عاشقانه مینوشت؟</p> <p>واژه آرایی در "موری رخصت راکوه ځم درڅخه" به نوشاندن همه مردابهای جهان به نوجوانان پشتو زبان میماند و در فرجام گفتن چنین شادباش بزرگوارانه: فرزندانم! گلوهای تشنه تان را این آب زمزم گوارا باد</p> <p>دیر نخواهد بود روزی که "موری رخصت راکوه ځم درڅخه" کوچه به کوچه، گذر به گذر و سنگر به سنگر، "سرود ملی" نوجوانان انتحاری گردد. و این است آنچه آقای جهانی میخواهد</p> <p>بدا به روزگار سرزمینی که نوجوان نادان و سالمند خردمندش همگون و همزمان دست به خودکشی میزنند<br class='autobr' /> [][]<br class='autobr' /> sss<br class='autobr' /> کانادا/ یازدهم سپتمبر 2011</p> <h2 class="spip" id='t'><a class='sommaire-back sommaire-back-1' href='#nav69d078803b5d40.37944970' title='Retour au sommaire'></a></h2></div> https://kabulpress.org/article2071.html https://kabulpress.org/article2071.html 2008-08-04T14:54:55Z text/html fa بهروز باختران <p>سيد موسی عثمان که خود را نويسنده ميپندارد، ( ميترسم به نويسندگی قناعت نداشته و دعوی دانش و اختراع کند!) از روزی که از کوچه بن بست افغان ملتی ها و سايت بی بند و بارشان رانده شد ، صد و ده فحش آبدار از دست ( نکته دان) و نکته خوان ، نوش جان کرد ؛ ناگزير مانند موش آب گرفته ، دمش را جمع کرد و در سايت خاوران ، از مدير سايت تقاضا کرد ، به سر اولاد ها ی گلمهره شان ، دفاعيه های اورا نشر کنند ، حتا اگر نشد، با اندکی سانسور ، اشاعه دهند! <br class='autobr' /> اما قرار شنيدگی ، بر اساس زد و بند های پشت پرده انتر نتی ، مدير (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH108/arton2071-ca982.jpg?1769489454' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='108' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>سيد موسی عثمان که خود را نويسنده ميپندارد، ( ميترسم به نويسندگی قناعت نداشته و دعوی دانش و اختراع کند!) از روزی که از کوچه بن بست افغان ملتی ها و سايت بی بند و بارشان رانده شد ، صد و ده فحش آبدار از دست ( نکته دان) و نکته خوان ، نوش جان کرد ؛ ناگزير مانند موش آب گرفته ، دمش را جمع کرد و در سايت خاوران ، از مدير سايت تقاضا کرد ، به سر اولاد ها ی گلمهره شان ، دفاعيه های اورا نشر کنند ، حتا اگر نشد، با اندکی سانسور ، اشاعه دهند!</p> <p>اما قرار شنيدگی ، بر اساس زد و بند های پشت پرده انتر نتی ، مدير خاوران به سيد موسی ، ناجوانی کرد و موسی را در رود خانه نيل با فرعونيان بيرحم ، تک و تنها گذاشت!</p> <p>مدير سايت خاوران سر بسته به موسی گفت که با خليل اله معروف انجينير زبان دری ! آشتی کرده ، و با کبير و صغير و نور ی نيز پروتکل اخوت امضاء کرده است!</p> <p>سيد موسی لنگوته «غيرت افغانی » اش را به سر کرد و مترصد ماند ، اگر کسی ديگر نيش گژدم پورتاليان را خورده باشد ، دست در دست او نهد و دوتايی بر دشمن قسم خورده بتازند!<br class='autobr' /> از قضا ، ملالی موسی را بخاطر عدم نشر مقاله اش در نکوهش و سر زنش سردار داوود خان، با پورتال مورد علاقه اش ، کدورتی افتاده بود که در سايت آزمون ملی ازين نمک ناشناسی پورتال کم مثال ! گلايه کرده بود ! سيد موسی مثل تير غيبی بر جگر ملالی جان فرود آمد و ملالی را اندرز داد ، در آتيه با پورتاليان همراه نشود و قس هذا !<br class='autobr' /> گويا ملالی موسی که مرغی است سرد و گرم روز گار ديده ، به دانه چينی سيد موسی بی اعتنايی کرد و باز موسی ماند و زخم ناسور تنهايی اش !</p> <p>موسی خان يکباره تصميم گرفت يک مقاله در ستايش انجينيرخليل الله معروفی ( يکی از اساسگذاران پورتال کذايی) بنگارد و در سايت خاوران اشاعه دهد و اين به منزلت انتحارفرهنگی وی بود . سيد موسی درين مقاله چندان تملق و کرنشی در برابر معروفی معروف کرده که گردن پتی يک اعدامی در پای چوبه دار را بياد ميدهد !</p> <p>سيد که عادت داشت ، اسامی نخبه گان عرصه فرهنگ و سياست را در مقالاتش بياورد ونشان دهد ، با اشخاص گردن کلفت ، حشر و نشر داشته ، گويا اين بار سوراخ دعا را گم کرد ه است!<br class='autobr' /> سيد موسی معلوم نيست کارش به کجا ها بکشد ! خدا کند وادار نشود قصيده ای در ستايش مرحوم احمد شاه مسعود بگويد يا در مسابقه دشنام دهی به شاه امان الله شرکت کند يا توبه نامه ای در برابر دست اندر کاران پورتال معلوم الحال ! امضاء کند!</p> <p>اما به ميخ و به نعل زدن ، تجارتی است کم سود ، بايد ازين راه بازگشت ، به شرط آن که دير نشده باشد و قلمزن را آبرويی مانده باشد !</p></div> https://kabulpress.org/article1226.html https://kabulpress.org/article1226.html 2008-03-10T09:56:38Z text/html fa بهروز باختران <p>کابل پرس? درين اواخر مطالبی انتقاد آميز در باره راوا انتشار ميدهد که در بسا موارد موجه و گاه نيز ناموجه می نمايد . استدلال ها در مواردی سست ميشود و در پاسخ های هواداران واقعی يا فرضی راوا ، حقيقت ، بيشتر به قربانگاه ميرود . ابری تيره و تار بر جانبين بال ميگسترد و جاده نقد و پژوهش و بيطرفی را مسدود ميسازد . <br class='autobr' /> شايد سوء تفاهم و عدم درک از روزی شروع شد که سر دبير جوان و پرکار کابل پرس در مطلبی، راوا را « اپوزيسيونی نه چندان نيرومند! » خواند . راواييان که اغلب ، اشيا را يا سپيد سپيد و يا سياه (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH104/arton1226-ff079.jpg?1769489454' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='104' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>کابل پرس^{<a href="https://www.kabulpress.org" class='spip_out' title="تعریف/واژه: کابل پرس نام رسانه آزادی است که در سال 2014 میلادی توسط شاعر و نویسنده هزاره (…)">?</a>} درين اواخر مطالبی انتقاد آميز در باره راوا انتشار ميدهد که در بسا موارد موجه و گاه نيز ناموجه می نمايد . استدلال ها در مواردی سست ميشود و در پاسخ های هواداران واقعی يا فرضی راوا ، حقيقت ، بيشتر به قربانگاه ميرود . ابری تيره و تار بر جانبين بال ميگسترد و جاده نقد و پژوهش و بيطرفی را مسدود ميسازد .</p> <div class='spip_document_1223 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_left spip_document_left'> <figure class="spip_doc_inner"> <a href="http://kabulpress.org/my" class="spip_out spip_doc_lien"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L69xH779/kpbannerin-6a47e.jpg?1769357210' width='69' height='779' alt='' /></a> </figure> </div> <p>شايد سوء تفاهم و عدم درک از روزی شروع شد که سر دبير جوان و پرکار کابل پرس در مطلبی، راوا را « اپوزيسيونی نه چندان نيرومند! » خواند . راواييان که اغلب ، اشيا را يا سپيد سپيد و يا سياه سياه مينگرند ، بر کامران مير هزار تاختند و ويرا به چار کتاب « کافر» ساختند !</p> <p>امروز کابل پرس با روشنگريها ، نوآوريها و افشاگری هايش نه تنها موی دماغ دولتمردان کابل است بلکه برای متشاعران ، قلم فروخته گان و شيادان ادبی نيز بصورت يک مزاحم سمج در آمده است!</p> <p>اما روزی روزگاری که کابل پرس نبود و کامران مير هزار از هجرت ، باز نگشته بود ، راواييان درخششی خيره کننده داشتند ، افشاگريها و تاخت وتازهای راوا در آن سالهای سياه ، سينه وگلو گاه ارتجاع وابسته بر امپرياليزم را می شکافت . وجدان خفته بشريت را در دور ها و نزديک ها تکان ميداد، وتصاوير خونبار قربانيان ظلم و ظلمت بنياد گرايان در نشريه راوا، کاری بود کارستان ! راوا با رسوا ساختن شيادان فرهنگ و سياست ، بر زخم های ناسور اکثريت خاموش مرهم می گذاشت ، و با افشای متوليان فرهنگ و ادب سرکاری و فريبکار که نان را به نرخ روز ميخوردند و در محافل حقير روشنفکرانه ! شان پس از افراشتن جام ودکا ، شعارزنده باد خلق ! ميدادند ، پرده های تزوير و تظاهر را می دريد واين کاری اندک مايه نبود !</p> <p>من نميدانم را وا اصولا چقدر خود به حقوق بشری پايبند است ، اما جانبداری او از حق حيات « زن» اورا از مدافعين حقوق بشری معرفی داشت و زنان بی پناه افغان را در معرض ديد جهانيان قرار داد!<br class='autobr' /> امروزه راواييان البته هنوز سازمانی مطرح و قابل اند ، اما خوب معايب جهان بينی راوا ، هنوز برطرف نشده است ، هنوز در سکوی رهبری راوا، شوونيزم قبيله گرا ، گاه خودی نشان ميدهد ، حتا راوا بر گويندگان زبان فارسی ميتازد ، هر لغت تازه و ديدگاه تازه فارسی گويان را « ايرانی» می پندارد و بی پروا مخالفان مشی قلمی خود را « جاسوس ايران و فلان و بهمان» قلمداد ميکند!</p> <p>اما با همه نا رساييها ، راوا درست ارزيابی کرده است که اهميت افشای فرهنگيان شياد و محيل و تقلبکار ، کمتر از اهميت رسواکردن جنايتکاران جنگی نيست ، و جناب کامران مير هزار که حملات و انتقادات ادبی راوا را « کم اهميت ود رجه دو » می پندارد ، و بر اين مقوله پای می افشارد ، اشتباه ميکند . مثالی زنده درين مورد ، ثابت ميکند ، حق با راوا است نه با سردبير کابل پرس .</p> <p>يکی از شياد های عرصه سياست و فرهنگ ، جانوری است به اسم حسين فخری . البته همان ژنرال فخری معروف که امروز نام عوض کرده و شده است « الحاج ژنرال حسين فخری» .</p> <p>اين آدمک در دوره حکوت خلق و پرچم رتبه و چوکی عالی نظامی و امتيتی داشته است ، يعنی چيزی کمتر ا وزير امنيت نبوده است! . اين حسين خان فخری که از مطرودين راوا است و مورد نفرت فزاينده جعيت انقلابی زنان ، از قضای روز گار ، خودش را « داستان نويس» جازده و با حمايت دولت و تشويق وتحريک قلمزنان و فرهنيان وابسته به حاکميت ، مانند باختری و زرياب و اسد الله حبيب . ببرک ارغند و عبد الله نايبی و کاوون توفانی و .. چندين کتاب داستانی! چاپ کرده و ايکاش به همين حد اکتفا کرده بود . از همه فجيع تر اين که با سقوط کمونيست ها ( زوال داکتر نجيب) و عروج مجاهدين ، ناگهان مسلمان دوآتشه شده و به بيت الله حرام مشرف گشته ، عکس ها و ژست های با چهره اشکبار و خضوع بسيار گرفته و به پيشگاه شورای نظار و جلالتماب کرزی ، تقديم داشته است . الحاج حسين فخری امروز باز همان « رييس » است و ديگران مر ئوس ، الحاج فخری گويا خدارا بنده نيست چه رسد به خلق خدا!</p> <p>خوب ، افشای اين گونه شخصيت های به اصطلاح فرهنگی ! گمان ميبرم از واجبات نشريات آزاد و دموکرات است . اعمال اينان ، قاطبه ملت بيسواد را عليه جامعه درس خوانده ميشوراند وهمه را د ر چشم ملت يا نوکر اجنبی يا شاگرد شيطان ، جلوه ميدهد . مگر غير ازين است ؟</p> <p>حرف های ديگر باشد به فرصت ديگر .</p> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article1017" class="spip_out" rel="external"> <p><strong>راوا و تضادهايش!</p> <p>پاسخی از راوا به کنجکاوی های يک روزنامه نگار داده نشد!</p> <p>نويسنده: کامران ميرهزار</strong></p> </a> <p>===========</p> <strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article868" class="spip_out" rel="external"> <p>در ادامه ی در حق شعر ظلم می شود</p> <p>پاسخی به طرفداران راوا و بيرنگ کوهدامنی</p> <p> نويسنده: کامران ميرهزار</p> </a> </strong> <p>===========</p> <strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article845" class="spip_out" rel="external"> <p>پوسيدگی اجباری راوا</p> <p>نقدی بر نوشته ی راوا عليه روزنامه نگار</p> <p> نويسنده: کامران ميرهزار</p> </a> </strong> <p>===========</p> <strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article844" class="spip_out" rel="external"> <p>توفان ارتجاع در پياله ی چای داغ</p> <p>جمعيت انقلابی زنان افغانستان</p> </a> </strong> <p>============</p> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article843" class="spip_out" rel="external"> <p><strong>راوا اپوزيسيونی نه چندان نيرومند</p> <p> نويسنده: کامران ميرهزار</strong></p> </a></div>