کابل پرس

درپاسخ جناب احمد شاهپور پروفیسورزبان شیرین پارسی

ب - فرهاد — 2008-06-08T22:00:00Z

قابل توجه پروفیسورزبان وادبیات جناب استاد شاهپورکه براورنگ شاهنشاهی تکیه زده وسخنان فیلسوفانۀ خویش رابا چند بیتی ازهجویۀ مولا نا شمس ا لدین شاهین که درمذمت جاسوسان سروده شده است وسزاوارمن دانسته اند، همراه با دساتیرشاهانۀ شان برای اینکه به زبان شرین پارسی لطمه نزنم، خُرَم واردستورمنع نویسندگی به زبان پارسی را اینگونه ارشاد می فرمایند:« مولا نا شمس الدین شاهین درسرزنش افراد اهل غرض ومرض که خبرچین دستگاه ویا بیهوده گویان دربخارا بوده اند، ظاهراً نکوهش نامه ی منظوم داده است که چند بیت آنرا که برای (ب فرهاد) سزاوار است، بیاوریم....

غلط نویسی وعیب فهم ساختارزبان فارسی درکلمه وجمله ی شما داد میزند، توجه کنید ما ناگزیربرای رعایت املا وانشاء وتصحیح درمتن شما ازرنگ سرخ استفاده کردیم تا به زبان شرین پارسی لطمه نزنید».

همینگونه جای دیگر، استاد محترم زبان شرین پارسی چنین هدایت می فرمایند: « خوب توجه کن که چه میگویی. اگرنمیدانی وزحمت خواندن وتجربه را به خودت نداده ای چرا مینویسی؟ اگرمینویسی چرا غلط ووارونه مینویسی؟ وسرانجام چه شد که با عصبیت دردفاع ازکسانی برای تخریب شخصیت نیکنامی دست به قلم میبری! مگرمرض داری!؟» (امیدوارم قبل ازاینکه املا وانشای خودرا درست نمایم، مرا بجرم غلط نویسی محکوم به مرگ ننمایند).

چون بحث بجای دیگری کشید وسخنگوی ووکیل مدافع دیگری سرازگربیان کوفی بیرون نمود وهمچنان قراروعدۀ پیشین که طرف من یک زن ومادرقراردارد، اوراق دوسیۀ کوفی را بربسته درخدمت استاد مسلم زبان وادبیات شرین پارسی زانو میزنیم، تا ازمحضرمبارک شان بتوانیم بهره ای نصیب خویش ساخته نه تنها به اصلاح املا وانشا بپردازیم، بلکه ازفیوضات وبحرناکرانمند دانش جنابعالی ولواندک هم که شده بر کم بضاعتی خویش بیفزائیم.

اولاً، بنده ازاینکه به علوم بلند وتخصصی دسترسی ندارد، شاید برداشتها وارونه جلوه نماید ویا درنگاه وارونه نگران وارونه به نظرآید. ازاین رو جناب پروفیسوراستاد شاهپوربا خرد ذاتی وتبحربی نظیری که دارند براملا وانشای من تا هنگام این رفع این نقیصه خرده نگرفته ویا با دیده اغماض ببند. جناب استاد نه تنها دربحرطویل وعریض ادبیات شرین پارسی متبحرروزگارخویش اند، بلکه درعلوم اطلاعات وخدمات دولتی چنان ید طولا دارند که ازفحوای کلام وسیاق جملات درمی یابند که این کمینۀ کم سواد ازجملۀ خبرچینان دربارنیزهستم. اما ایشان به زبان شعرواستعاره ادب نمودند و این را ازسربلند اندیشی خاصۀ خودشان تصریح نفرمودند که درکدام درباربه خبرچینی وغرض ورزی مشغولیت داشته ام. گرچه من به علوم روان شناسی دسترسی ندارم وازبخت بد روزگار نتوانستم به مدارج بلند تخصصی مانند جناب استاد شاهپوردسترسی پیدا نمایم. اما ازروی تصادفات به کتبی درزمینه برخوردم وبا سواد کمی که داشتم وآنها را ازنظرگذشتانده ام چنین دریافتم که کسانیکه درزندگی دچارکمبود باشند یا به وظایفی مشغولیت داشتند که عذاب وجدانی بارمی آورد، وقتی درگوشۀ خلوت، خلوت گزیده وگذشته های خودرا بازخوانی نموده اند، ازفرط عذاب وجدان دست به پیشانی خود مالیده وبرای اینکه لحظۀ ازعذاب اذیت کنندۀ وجدان رهایی یابند، پشت کمپیوترخویش نشسته ونارسایی های زجرت آورخویش را گذشته گونه بردامن دیگران ریخته اند. اما وقتیکه برخویش برگشته اند، عذاب بیشترازپیش را احساس نموده اند. این حقیقتی است اثبات شده ودردرستی آن به هیچوجه نمیتوان شک ورزید ورنه نویسنده خودش میداند که دردفاع ازخانواده ای که دستان شان بخون برادران من واستاد شاهپورتا شانه ها ی شان رنگین است، هرگزبا چنین وقاحت برنمیخواست هموطن دیگرخویش را بجرم حقیقت گویی نا سزا نمیگفت. درمورد غلطیهای املایی وانشایی من شدید ترین فشارانشت گذاشتند. من متوجه نشدم که غلطیهای املایی وانشایی این کمینه درکجای نبشته بود که به اصلاح آن بپردازم تا درآینده مقهوردربارجناب استاد شاهپورقرارنگرفته وازنعمت نویسندگی به زبان شرین پارسی محروم نگردم (چون خطوط سرخی را مشاهده نکردم، امید درزمینه بربنده منت بگذارید ورهنمایی بفرمائید). ازجانب دیگرمن دردفاع ازهیچ کسی دیگرننویشته ام واین حق را بخودم نمیدهم که مانند استاد بزرگوارزبان شرین پارسی وکیل مدافع کسی دیگرباشم. چون بنده آدمی هستم کم سواد وفاقد تحصیلات دانشگاهی وتا هنوزهم روی هیچ کتاب حقوقی را ندیده ام وهرگزاین مسئولیت خطیررا هم نمیتوانم بدوش بکشم. زیرا این کاردرحد صلاحیت من نیست واین مأموریت مقدس نا عاقبت اندیشانه را به شما می سپارم. زیرا طوری که ازمحتوای کلام ونویشتارشما سردرمی آورم، شما هم پروفیسور زبان وادبیات هستید وهم دکترحقوق وعلوم سیاسی.

ثانیاً، اگرقراربراین باشد که حق نویسندگی خاصۀ استادان زبان وادبیات است، پس فتوای دیگری صادرنمائید تا کسانی که رشتۀ پرافتخارزبان وادبیات شیرین پارسی را سپری نه نموده اند، دست به این خطاکاری نزنند تا مانند این کم تحصیل مورد سرزنش واقع نگردند. چون بنده براساس مشکلات اقتصاد خانوادگی قادرنگردید که به آموزش عالی بپردازد وامروز درد تحقیربی دانشی وبی تحصیلی را متحمل گردد.

ثالثاً، (ببخشید که من ازکلمات عربی استفاده میکنم، چون بزبان شیرین پارسی وکلمات سچۀ آن دسترسی ندارم) بنده را به داشتن مرض محکوم نمودید. پس معلوم است که جناب عالی دکترطب هم هستید. البته جای شک نیست که درنتیجۀ این همه رنج ودرد فراوان ناشی ازجنگ خونین ودربدری های سی ساله همۀ ما مریض هستیم، اما شد ت ووخامت مریضی درهمه یکسان نیست. بطورمثال خود شما ثابت نمودید که وخامت مریضی تان بیشترازدیگران است. چون زودترازدیگران عصبانی شدید ودشنام نامه ای را که هرگزبا جایگاه استادان زبان وادبیات مطابقت ندارد، بروزدادید.

رابعاً، درنبشته ای که خشم وغضب شما را برانگیخت برهیچ یک ازنمایندگان بدخشان درپارالمان ارفاق وگذشتی صورت نگرفته بود. بخصوص به آدرس آنانیکه دراموربدخشان نقش تعین کننده دارند، حرفهای روشنی آدرس گردیده بود. اگربه آدرس کوفی بیشترتذکررفته بود، دلیلش هیچگونه حسادتی برشان ومقام او نبود. فقط دررد حرفهای میان تهی ای بود که ازموضع یک نمایندۀ خدمتگذاروحق بجانب گفته بود. اما نمیدانم که چرا جناب شما این همه برافروخته شدید ویک جانبه قضاوت نموده وچشم برروی حقایقی که مثل شما وجود خارجی دارد، بسته اید؟ شما درجریان هستید که بعد ازتعین زلمی شاه بحیث ولسوال خواهان چه جنجالهایی صورت گرفت؟ آیا شما درجریان هستید که برای رفت وآمد آزاد نادرشاه خان- که درآن هنگام فرزندان یک پدرومادربودند وهیچ اختلافی میان شان وجود نداشت- ازطریق تاجیکستان مطالبۀ ویزۀ مولتیپل توسط مرجع ومأوای شما صورت گرفته بود، اما بدلیل موجودیت نام نادرشاه خان درلیست سیاه امنیت تاجیکستان اجرای ویزه صورت نپذیرفته وسبب آزردگی های دیپلوماتیک گردید؟ حالا که نادردرمعرض دستگیری قراردارد، همه ازوی روی گردان میشوند، درحالیکه نادرهمان نادردیروزاست که این وظیفۀ مقد س قاچاق بری را علنی انجام میداد وخانم کوفی ازکارهای که انجام میداد، آگاهی داشت. آیا این بی مروتی درحق نادرشاه خان با فرهنگ جوان مردان پارسی گوی درتضاد نخواهد بود؟ آیا حقیقتاً دلیل روی گردانی خواهرازبرادربخاطرقاچاق مواد مخدراست؟

خامساً، شما جناب پروفیسورزبان وادبیات وعقل کل نباید مبنای قضاوت تان را بر های هوی تبلیغاتی وسیاسی بگذارید. شما میتوانید که ازدست آوردهای شان به نفع مردم منطقه مشخص حرف بزنید، مردمی که ازگرسنگی جان میدهند وتا رسیدن به جامعۀ مدنی آیده آل شما 300 سال فاصله دارند. اگرمبنا ی قضاوت شما را شهرتهای کاذب تشکیل میدهد، آیا درطول تاریخ بدخشان زمین ازآقای ربانی شخصیت معروف تردارید؟ آقای ربانی اولین بدخشانی است درتاریخ بدخشان که برکرسی ریاست جمهوری تکیه زد. آقای ربانی صد برابرشما وهزاربرابرمن تحصیل نکرده هم دانش دارد وهم دستوراملا وانشا را بهترمیداند وموضع گیری های به مراتب مثبت ترازدیگربدخشانیها وپارسی گویان درپارالمان داشته است. اما این جوابگوی موقعیت ایشان نیست. آنها دردوران ریاست جمهوری شان به خواب غفلت رفته(البته دسایس جهانی را هم واضحاً شاهدش بودیم) وزمانی بیدارشدند که دیگردیرشده بود وحا لا هم میتواند نقش مهمی را درراستای رفع مشکلات بدخشان ایفا نماید، اما چرا؟ پس شما جناب استاد شاهپورچرا درمورد حرفی که متوجه آقای ربانی درنبشتۀ من بود واکنش نشان ندادید؟ آیا شخصیت کوفی بزرگترازآقای ربانی است؟ وتا این آقای ربانی است درهیچ معامله ای جناب شما وکعبۀ موعود بَدِل او شده نمیتوانید. پس اگردنبال مقام هستی ومیخواهی که گرد نت را درآینده طالب ازپشت سرنبرد، فقط مبلغ ربانی باش واگراحیاناً وازروی وجدان هدفی مقدس تر ازاین داری، مبلغ خویش باش وجگرزیردندان محکم بگیروعجله درشخصیت سازیهایت نکن. چون کشورما درمجموع وبدخشانیها بطورخاص زهرشوم شخصیت سازی های کاذب را چشیده اند. نباید بدخشانیهای مظلوم را بیش ازاین دنباله روساخت. بگذارید بدخشانی با مغزخویش فکرکند، دیگردستورالعملهای بی محتوا صادرنکنید. شخصیت حقیقی انسان چیزی نیست که دیگران با سروصدا های کاذب برایش ببخشند. شخصیت حقیقی انسان مدیون فهم بلند وظرفیتهای بزرگ علمی خودش است که قداست آنرا درعمل برای بهبودی دیگران به کاربگیرد. دردنیای امروزکمایی کردن شهرت کاذب آنقدردشوارنیست. کافی است که یک ارباب داشته باشی وچند دلاری را هزینۀ اشتهارشما نماید. آقای کرزی درکدام دانشگاه زبان وادبیات همت گماشتند ودانش فراگرفتند. شخصیتی با همه پراگنده گویی را ازکویته آورده وبرکرسی پاشاهی نشانده ومرد خوش لباس وآزادی نام نهاده ومدال آزادی برگردنش تعلیق نمودند. اما، حقیقتاً مرد آزادی است؟

برای من کمال افتخارخواهد بود که زنی ازکوه پایه های بدخشان نماد آزادگی وحامی جامعۀ مدنی باشد. چشم حسود کوربادا! ولی بازهم تاکید من براستادان زبان وراهیان شعربلند لسان الغیب حضرت حافظ شیرازاینست که درقضاوت خویش عجله بخرچ ندهند وبه زنان نامدارگوشه های دیگر این وطن مظلوم نیزگوشۀ چشمی داشته باشند. افغانستان دربدخشان نیست، برعکس بدخشان یکی ازولایتهای افغانستان است، هرچند بیشترازدیگران مظلوم واقع شده است. خوشبختی مردم بدخشان رابطۀ مستقیم ومتناسب با خوشبختی افغانستان دارد.

سادساً، جناب استاد شاهپوراستاد زبان وادبیات بدون اینکه متوجه مقام دانشگاهی خویش شوند ودرنقش آموزگارزبان شرین پارسی با من حرف بزنند، سرازگربیان سارنوال ثابت بیرون نموده درآخرین بخش دفاعیۀ خویش هشدارداده وبنده را تهدید به قوانین نموده واینگونه گره کورعقده میگشاید: «آخرین سخن اینکه، تهدید شما برای اظهارگویا سخنان سخیف وضعیف درمورد خانم فوزیه کوفی مساله دیگری است که به قوانین برمیگردد». خیلی ممنون ازجناب استاد زبان شرین پارسی! بلی، همانطوریکه دربالا تذکردادم، من مانند استاد شاهپورکه سلاله اش به کورش کبیربرمیگردد، آدم تحصیل کرده واکادیمیک نیستم وآنچه را که خوانده ام پراگنده وازروی تصادف بوده است. ولی دریکی ازکتابها که نامش بیادم نمانده، درمورد کورش کبیرخوانده بودم که 2500 سال پیش وقتی درجریان جنگ همتایان ویا شهزادگان را اسیرمینمود با اسراء متناسب با شان ومقام دولتی شان برخورد میکرد وهرگزبا آنها با زبان درشت وکلمات اهانت آمیزصحبت نمی نمود. وبعد ازگرفتن تعهد آنها را دوباره با ضمانت وامانت به کشورهایشان برمیگشتاند وزبان تهدید وزوررا هرگز بکارنمبیرد. اما خلف ایشان که لقب شاهپوربرخویش گذاشته اند، درقرن 21 که عادی ترین برخورد زبان صریح است، بجرم حقیقت گویی تهدید به قانون نموده ودرک خویش را ازقانون درحقیقت وسیله سرکوب وخاموشی متبارزساخته اند. پس خانۀ آقای کرزی آباد که همه روزه افرادی ازتیپ شاپورها چه ناسزاهای نیست که نثاراووتیمش نمیکنند، اما کسی نمیگوید که بالای چشمت ابروست. درحالیکه بقول شاهپوروشاهپوریان زبان قبیله همان چوب وچماق است وزندان.

فکر ناکام تو از جای دگر می بینم !

به توجه اقای ب فرهاد و فرهادیان دیگر!/ نویسنده: واگویی

يكشنبه 8 ژوئن 2008

همه آفاق پر از فتنه و شرمیبینم!

بدخشان، مردم، خدمات فوزيه کوفی، ساير وکلا، برهان الدين ربانی و ...

پنج شنبه 5 ژوئن 2008, نويسنده: ب - فرهاد

همه آفاق پر از فتنه و شرمیبینم!

ب - فرهاد — 2008-06-05T01:50:14Z

وقتی ریشه های اختلا فات وجنگ ودعوا ها ی را که سرازگریبان پارلمان افغانستان بیرون مینما یند، دقیق به کاوش بگیری به روشنی درمی یابی که دلیل عمده واساسی این همه جدلها وحذ ف کردن های فزیکی وشخصیتی، با کمال تأ سف ریشه درعمق منافع مادی وبلند پروازیهای کاذب خصوصی نهفته است که برپای آن سرنوشت کلی مملکت ذبح گردیده است. تجربۀ تلخ زمان نشان داد که نه دشمنی عقیدتی مایۀ این همه ویرانیها بوده ونه اختلاف سلیقوی ومنطقوی وقومی، فقط اینها همه پوششی بوده برای توجیه نیات درونی که بنیاد ش برزروزوروتزویرریخته شده است. آنچکه مدعای این اصل میتواند باشد، ریخت وپاشها وتجدید گروه ها وائتلافها وجبهه های گوناگون ودرساختارهای مختلف بوده که تا کنون صورت پذیرفته است. خلاصه دراین مدت کنارآمدنها ودورشدنهای شگفت آوری بوقوع پیوست که دروهم وخیال هیچ نازک خیالی نمیتواند راه یابد.

نمی خواهم ازاصل قضیه دورشوم. انگیزۀ اصلی که مرا درتهیه این خامه واداشت درحقیقت اعتراض یکعده بدخشانیهایی است که روزدوشنبه درپیشروی ساختمان پارلمان افغانستان، نارضایتیهای خویش را نسبت به مسئولین ولایت بدخشان(والی وقوماندان امنیه)، نمایندگان خویش درمجلس، بالاخص آقای امان الله پیمان معاون ریاست مجلس ابرازداشته وآنرا متهم به دخالت درنا امنیهای آن ولایت نمودند که درزمینه ازقول آنانی که اقدام به تظاهرات نمودند چنین آمده است:

« وخت: برخی از باشنده گان ولایت بدخشان قبل از ظهر دیروز در مقابل شورای ملی دست به تظاهرات زده و معاون ولسی جرگه را متهم به د خالت در نا امنی های آن ولایت نمودند. تظاهرات کننده گان در حالی که شعار های را نیز با خود داشتند امان الله پیمان معاون دوم ولسی جرگه، قدرتمندان محلی و برخی از افراد پولیس در آن ولایت را متهم به نا امن ساختن، دست اندازی و استفاده جویی نمودند. مظاهره کننده گان می گویند که والی و قوماندان امنیه آن ولایت بی کفایت بوده و در همدستی با قاچاقبران و افراد مسلح غیر مسوول باعث بی نظمی شده و حتا بعضا مانع مکتب رفتن جوانان می شوند. آنها با نشر قطعنامه از شورای ملی و حکومت خواهان تبدیل والی و قوماندان امنیه آن ولایت شدند».

جای هیچگونه شک وشبه نیست ونخواهد بود که نه تنها والیان وقوماندانان ولایات بلکه درمجموع(البته روی سخن نویسندۀ این مطلب متوجه آنانی نخواهد بود که ازاین امرشنیع مبرا هستند وهنوزصبروتقوا پیشه نموده وخودرا ازملوثات بدورنگهداشته اند، که اینگونه افراد هرگزدرمناصب بلند دولتی هم نیستند) سردمداران اصلی کشورتا گلو درفساد غرق بوده وجزچپاول گری وبعداً گزیدن گوشۀ امن درخارج خواست دیگری نداشته وندارند. وقتی رئیس جمهورکشوربا حسرت وقباحت تمام میگوید: «ای کاش طالبان سربازان من میبودند»، درعقب این خواست نا مشروع وتا مغزاستخوان فاسد کننده، چه نیت دیگری غیرازاهداف مادی وچپاولگریهای لجام گسیخته میتواند وجود داشته باشد؟ چون لذت قدرت وریاست جمهوری زمانی عطش درونی انسان وخواست معنوی اورا برآورده میسازد که خود شخص فرمان روای خویش باشد. وقتی کرزی قادربه برکناری یک قوماندان نیست وهنوزدودسته وبا بی حیایی تمام چسپیده برکرسی دروغین ریاست جمهوری وبرهرچه دوست ودشمنش است میتازد، غیرازپول(این دیو ملعون که هردزد ورهزن را میتواند برکرسی بالای مملکت برساند)، پول وبازهم پول چه خواست انسانی خواهد داشت؟

بیش ازدوسال است که بدخشانیها ازمسئولین ولایت خویش شاکی هستند وهربارازطریق مطبوعات ورسانه ها داد ازفساد، دزدی، رهزنی وبی توجهی مسئولین میزنند، اما هیچ گوش شنوایی وجود ندارد که صدای اعتراض این مردم را شنیده به خواست معقول آنها پاسخ لازمی بدهد. درکشوری که بدخشان بخاطرداشتن منابع سرشارطبیعی، تعداد تحصیل کردگان، شعرا ونویسندگان ومرکزخیزشهای مهم سیاسی، همیشه درمرکزتوجه باشندگان کشوربوده، اما تا سطح مدریتهای این ولایت آنهم درعصرحاکمیت دمکراسی تاجدارکرزی افرادی گماشته شده اند که جزهموطن بودن دیگرپیوندی به بدخشان ندارند. ازمنشی مجید والی بدخشان وعضو فعال حزب اسلامی آقای حکمتیار وآقای کین توزقوماندان امنیه وسایرافراد کین توزدیگر که جزکینه توزی با مردم بدخشان هدف دیگری ندارند، چه توقع میتوان داشت؟ آیا تنها این آقای امان الله پیمان است که درامورداخلی بدخشان مداخله نموده وسبب تشدید بد امنیتی است وازحال مردم بیچارۀ راغ خبری ندارد ویا اصلاً نمیخواهد روح آرام خویش را برای مردمی که برایشان رای اعتماد دادند، نا آرام سازد؟ آیا آقای ربانی که امروزیک تنه با دولت کرزی درگیراست ورهبری قوی ترین اپوزسیون را دردست دارد نمیتواند درتعین مسئولین بدخشان نقش مثبت داشته باشد ویا با دادن زکات سرمایه های اندوخته شده خویش ازگرسنگی ومهاجرت دسته جمعی جلوگیری نماید تا درفردای انتخابات دیگری که پیش روی دارد با خجالت زدگی ازکارهایی که به نفع مووکلین خویش انجام نداده اند، مواجه نشود؟ آیا آقای فضل عظیم زلمی مجددی یکی دیگرازنمایندگان بدخشان که ازحاتم بخشیهای ربانی وسپردن ریاست دهم امنیت ملی ومسئول امنیتی جان رئیس جمهور، ازبی هویتی که درگذشته رنج میبرد حالا صاحب مال ومکنت فراوان گردیده وبه این درجه ومقام عروج نموده وامروزهم پیک وهم کاسۀ آقای کرزی است، نمیتواند درحل مشکلات بدخشانیها ایفای مسئولیت کند که بدستورمستقیم کرزی برای بی ثبات سازی وضع امنیتی بدخشان دست به تحریکات درمنطقه میزند؟ آیا آقای محبت شاه وکیل مردم دروازکه علاوه برامکانات دولتی ومسئولیت پارالمانی، بعنوان مرید وپیرومیتواند از هزینه های سرشارآقا خان درجهت حل مشکلات دروازی ها استفادۀ معقول نماید، دراین مدت طولانی فرصت آنرا پیدا نموده است که ازحالت خلسه بیرون شده وسنگی را ازسرراه مردم دروازکناربگذارد؟ اما درذیل می بینیم که یکی ازنمایند گان بدخشان درولسی جرگه خانم فوزیه کوفی این خانم خوش سلیقه به آدرس مردم چه خوب موعظه ودرفشانی مینمایند. واقعاً اگرانسان درعمق کارکردهای اینان قرارنداشته باشد، حق دارد که برای این تیپ آدم ها تندیس قهرمانی بتراشد وبانوی پرافتخارسال لقب دهد. توجه کنید:

«اما برخی دیگری ازنمایند گان ولایت بدخشان درولسی جرگه میگویند که تظاهرات مردم ناشی ازبی توجهی وعدم رسید گی حکومت به مشکلات مردم می باشد. فوزیه کوفی نمایندۀ مردم ولایت بدخشان درولسی جرگه میگوید که دلیل نا امنی ها درآن ولایت مقرری های نادرست مسوولان بوده که باعث شده است تا مانند گذشته افراد نا شایسته درراس ادارات دولتی قرارگرفته وآنان کارها ی خلاف شان را ازآدرس رسمی انجام میدهند.

فوزیه کوفی میگوید که مردم به نمایند گان شان رای داده اند تا ممثل خواست های شان باشند نه مشکل آفرین برای آنان، وبرخی ازمسئولان نا شایسته دراثروساطت بعضی ازنماینده گان ولسی جرگه تعین می شوند که دست به اعمال نقض حقوق بشری وانسانی می زنند».

دست خانم کوفی درد نکند! خیلی خوب میگویند وخوب گره ازکارها می گشایند. این بانوی مطرح شده درسایتهای انترنیتی ودارندۀ ده ها سخنگوی وبلند گوی وپیام نویس که ازبرکت دنیای انترنیت حالا صاحب یک سایت شخصی هم است، ببینیم دراین مدتی که برکرسی محترم نمایندگی مردم درحقیقت ازبد بخت ترین مردم افغانستان کوف دروازتکیه زده است، چه گلی را به آب داده است؟

خانم کوفی عزیزبه محضی که ازدامن انجوها واستشارۀ یونما برپارلمان کشورراه پیدا نمود، برادرخویش قوماندان نادرشاه را که دستش برخون صدها کوفی مظلوم رنگین است بدون طی مراحل قانونی ادارۀ دروغین اصلاحات اداری بحیث ولسوال کوف تعین نمود تا درانتقال مواد مخدردست بازوقانونی بیشترداشته باشد. نادرکه مسئول باندهای قاچاق مواد مخدردروازوخصوصاً حوزۀ کوف است، ازمدت دوسال بدینسو مردم دروازرا به اسارت گرفته وسرک موترروی را که آفتاب ازمغرب زمین سربیرون کرد وبه برکت انجوها بعد ازقرنها ساخته شد وتا کوف تمدید یافت، درکوف متوقف ساخته واجازه نمیدهد که این سرک بطرف دروازادامه یابد. بنابرچند دلیل:

1- اولین دلیل اینست که اگرسرک بدروازتمدید گردد، هردروازی میتواند بدون معطل شدن درکوف وروزها انتظاریک عراده موتررا کشیدن ودرکافی یا هتل آقای نادرخرچ نان وتجائی پرداختن، مستقیم ازقریۀ خود سواربرموترشده وبدون معطلی ومصرف پول اضافی بطرف فیض آباد حرکت نماید ودراین صورت هیچ عایدی نصیب قوماندان نادرنخواهد شد. درحالیکه دروازی درطول تاریخ بدون چند درخت توت هیچ منبع ارتزاق نداشته وزندگی آنها وابسته به درخت توت وتلخان است وسالهای مدام درپیچ وخم دره ها وکتل ها بین دروازوفیض آباد ازهشت تا پانزده روزراه پیمایی. حال آن درآمد های سرشارازدرک تریاک وهیروئین کفایت نه کرده چشم به جیب محروم ترین مردم دنیا دوخته است.

2- دومین دلیل برجلوگیری ازتمدید سرک موتررو به دروازاینست که درصورت بازشدن راه موتررو، نقطۀ امن وبی سروصدای انتقال مواد مخدردرتنگۀ دریای کوف آب به قلمرو کوهستانی دروازتاجیکستان درمعرض دید مسافرین قرارگرفته آیندۀ شغل پردرآمد نادرخان را دچارمخاطره میکند. ازاین سبب هرباری که نمایندگان مردم دروازبه کابل برای عرض وداد می آیند، نادرخان به کابل آمده آنها را تهدید میکند که اگربه کسی شکایت نمودید، وای بر جان تان. چون مردم دروازباید ازکمین گاه نادرخان بگذرند، نا چارسکوت مرگباررا ترجیح داده با خوش حرفیهای نمایندۀ محترم مردم خانم کوفی دوباره نا امید برمیگردند.

3- دومین خدمت ارزشمند خانم کوفی عزیزبه مردم دروازوخواهان تعین برادردیگرش بنام زلمی شاه بحیث ولسوال خواهان دروازاست که با شکوه واعتراض گستردۀ مردم خواهان روبرو گردید، که سلسلۀ این ماجرا به فیض آباد وکابل کشید، اما مانند سایرشکوه های خاموش شده مردم کشوردرفراموش خانه دولت توقیف گردید. درحالیکه زلمی شاه نام برادرخانم کوفی نه تنها درایت واهلیت اداره یک ولسوالی را ندارد، بلکه متأ سفانه ازسلامتی روانی هم برخوردارنیست. یکی ازشکوه های اساسی مردم محل درجا بجایی زلمی بحیث ولسوال خواهان اینست که برای انجام آن کارهای پردرآمد باید نفرخودی جا بجا باشد. تا رازهای سربه مهربه بیرون درز پیدا نکند.

چهارمین خدمت شایان ذکرخانم فوزیه کوفی دردوران نمایندگی مردم اینست که درسفر اخیری که به کوف داشتند، مردمی که رای شان را فدای خانم کوفی نموده بودند، دریک اعتراض شدید علیه خانم کوفی بخاطرخدمات ارزشمند شان به مردم شریف کوف، دست به تظاهرات وابرازخشم نمودند که خانم کوفی ازترس اعتراض مردم خشمگین به یکی ازمناطق دورکوف بنام قریه نُشُرنزد داملا فخرالدین یکی ازقوماندانان جهادی پناهنده شده وبعداً خودرا ازمنطقه بیرون میکند. دررابطه با انگیزه های خشونت مردم وعدم همکاری نادرشاه خان برادرش قصه های دیگری وجود دارد که به حرمت خانم کوفی که یک زن است ومادرازتوضیحات بیشترصرف نظرمینمائیم.

کاش گفته ها همیشه منطبق با عمل انسان میبودند. دراین صورت نه دردی داشتیم ونه شکوه وجفای خونین روزگار.

هرچند دستهای مرموزی ازآستین دسیسه درکاراست وهمۀ این ماجرا ها سرنخش به یک اداره می انجامد، اما آنچه را که تظاهرکنندگان خشمگین درپیش روی ساختمان پارلمان عنوان نمودند، حقیقتی است آفتابی ومرجع شکایت وابرازنفرت باید درپیشگاه پارلمان آدرسهای دیگری را نشانه میگرفت، وضمن نکوهش ومحکومیت نمایندگان مردم بدخشان که به وظایف شان درست عمل نمیکنند، ازآنها مصرانه میخواستند تا ازخواست مشروع ایشان ابراز حمایت نموده درجهت حل مشکلات منطقه وعدۀ مشخص وعملی مینمودند. چون مسئولیت نمایند گان نیزرسیدگی به شکایات مردم ودفاع ازقانونیت قانون میباشد.

فکر ناکام تو از جای دگر می بینم !

به توجه اقای ب فرهاد و فرهادیان دیگر!/ نویسنده: واگویی

يكشنبه 8 ژوئن 2008