کابل پرس

محاكمه ويرانگران پيكره هاى تاريخ

2016-03-12T07:54:29Z

يكى از بزرگترين جنايات تاريخى در عصر حاضر ، تخريب تنديس هاى عظيم سرخ بت و خنگ بت يا بوداها در باميان باستان است .
مجسمه هاى بى نظير ، كه يادگار تمدن باشكوه بشرى ، تاريخ ديرينه باستانى ، فرهنگ غنى سرشار و هنرمندى خارق العاده انسانها بشمار مى رفت ، توسط دژخيمان طالب منهدم شد .

باميان قطب و قلب صنعت گردشگرى و جهانگردى كشور است و ويژگى هاى خاص خود را دارد ، اما از حوت سال ١٣٧٩ خورشيدى قلب باميان سخت دردمند است و جايگاه خالى مجسمه ها گواه اين مصيبت اندوهناك است .

با وجود جنگها و كشمكش ها و فلاكت هاى طبيعى و انسانى ، باد و باران و برف و كولاك و سيلاب و زمين لرزه و رانش كوهها و رعدو برق و صاعقه و طوفانها و گردبادها ، پيكره ها مقتدرانه ايستاده بودند و و سير تاريخ را نظاره گر بودند . اما در برابر تعصب افراطى و نادانى فكرى تاب نياوردند و از شرم فرو ريختند .

در گذر زمان در اثر تعصبات و كوته فكرى و جهالت كساني بودند تا توانستند به آثار تاريخى سرزمين و مشخصا تنديس هاى عظيم بودا آسيب برساندند ، ولى تا بدان حد كه نابودى را در دستور كار خويش قرار دهند و يا توانمندى آنرا داشته باشند ، نبود .

گروه تروريستى طالبان و هيئت رهبرى آن مستقيما تخريب مجسمه هاى باميان را با اهداف خاص انجام دادند و مسئوليت اصلى متوجه آنان است .

اشخاص حقيقى و حقوقى كه بطور مباشر و غير مباشر در تخريب اين شاهكارهاى برجسته انسانى ، نقش و رول داشتند بايد محاكمه و بازخواست شوند و بسزاى اعمال ننگين شان برسند .

اين افراد از نظر حقوقى و قانون جزاى كشور مجرم هستند و بايد محاكمه گردند و همچنين از نظر ميثاق ها و قوانين بين المللى جنايتكار جنگى به حساب مى آيند و بايد به پنجه عدالت سپرده شوند .

آثار و اشياء تاريخى ، ميراث گرانبهاى بشريت هستند كه بايد حفظ و مراقبت و نگهدارى شوند و چون امانتى ارزشمند ، پاسدارى گردند و در مطلوب ترين حالت به نسل هاى بعدى منتقل شوند .

اينجانب سالها در مورد تنديس هاى باميان پژوهشهايى را انجام دادم . حتى در مورد بودا بودن يا نبودن بتها نظرات متفاوتى وجود دارد .
از اين بتها در آثار و اشعار شاعران و نويسندگان و تاريخ نگاران در سده هاى پيشين بنام سرخ بت و خنگ بت ياد رفته است و در مبناى بودا بودن اين بت هاى عظيم ، حرف و حديث گوناگون وجود دارد .

هنوز تحقيقات جامع و كامل كارشناسانه در مورد ماهيت و تاريخ دقيق بتها صورت نگرفته است و نياز به پژوهش و بازبينى دارد ، تا حقايق روشن ترى آشكار گردد . در نوشته ديگرى به اين موضوع مهم پرداخته ام .

شناسايي افراد حقيقى و حقوقى و عوامل تخريب و زمينه سازان آن ، مسئله مهمى است كه بايد توسط مراجع دولتى ، نهادهاعدلى و قضايي و سازمانها و دادگاههاى بين المللى مرتبط صورت گيرد .
متأسفانه در افغانستان جاهلان ضد فرهنگ و طالبان نادان در اولين فرصت در مقابل علم و دانش ، فرهنگ و تاريخ و هنر سنگر گرفتند و خرابى و ويرانى آنرا تعقيب نمودند .
در طى اين پانزده سال ، نهادهاى دولتى افغانستان و بالطبع آن نهادهاى غير دولتى و بين المللى بدلايل مشخص راغب به پيگيرى قضايى اين پرونده و اهتمام براى بازسازى پيكره ها نبودند كه جاى بسى سؤال و تأمل دارد .
بدون شك در لايه هاى حكومتى و طبقات اجتماع متحجرين و متعصبين فكرى و افراد مغرضى هستند كه از تخريب تنديس ها خشنود و از بازسازى و نگاهدارى شان ناخشنود .

در آخرين سالهاى دهه نود ميلادى و دهه هفتاد خورشيدى ، مردم افغانستان روزگار سخت و دشوارى را سپرى مى كردند .
طالبان خوانخوار اكثريت مناطق كشور را با توحش تصرف كرده بودند و اوضاع هر روز بحرانى تر به پيش مى رفت .
شهر باميان و مناطق مركزى از حملات سهمگين طالبان وحشى در امان نبود . در آن سالها باميان و بعضى از مناطق اطراف آن ، چندين بار دست به دست شد .
در ماه اپريل 1997 هنگام تصرف اول باميان يكى از قومندانان طالبان شليك هاى را به قصد خرابى بتهاى بودا انجام داد و صدماتى وارد نمود ، ولى موفق نشد .

در مواقع ديگرى هم نيروهاى طالبان به مجسمه ها و ديگر آثار تاريخى تعرض كردند

در تخريب و ويرانى تنديس هاى عظيم بودا دو عامل اساسي دخالت داشتند :

١) عامل داخلى : طالبان
افراد و اشخاص ذيل را ميتوان بعنوان ليستى كه هنوز كامل نيست از عوامل طالبان در اين مورد بشمار آورد :
– گروه تروريستى طالبان و هيئت رهبرى آن مستقيما تخريب مجسمه هاى باميان را با اهداف خاص انجام دادند و مسئوليت اصلى متوجه آنان است.
– ملا محمد عمر مجاهد رهبر گروه

– هيئت رهبرى طالبان كه بنام شوراى سرپرست امارت اسلامى خوانده مى شد .

– ستره محكمه طالبان ( اعضاى عالى ستره محكمه و چند قضات برجسته طالبان )

– تنظيم القاعده و در صدر آن اسامه بن لادن

– جنگجويانى كه از كشورهاى عربى به نام جهاد به افغانستان آمده بودند و با طالبان همكارى ميكردند. با وجوديكه در روزهاى تخريب شواهد عينى زيادى بخاطر فرار مردم به كوهها و تخليه باميان كمتر وجود دارد ولى اسيران نزد طالبان و بعضى افراد عادى طالبان كه در باميان حضور داشتند از وجود دهها عرب و پاكستانى و مزدوران خارجى ديگر با وسايل نقليه شان ( داتسن هاى پايه بلند ) ياد مى نمايند .

– ملا عبدالحى مطمئن ، مشاور با صلاحيت ملا محمد عمر و رييس اطلاعات و فرهنگ ولايت قندهار
- قدرت ا... جمال وزير اطلاعات و فرهنگ طالبان

– قارى احمدالله رييس عمومى استخبارات طالبان ؛ در جنگ و تصرف باميان و مناطق مركزى نقش مهمى برعهده داشت . افرداى از اداره استخبارات طالبان كه باميان را كنترل ميكردند .

– ملا عبدالستار قومندان عمومى طالبان در ساحه هزاره جات
– بعضى از قومندانان وابسته به ملا برادر آخوند و غير مستقيم خودش .
– ملا عبدالغفار از قومندانان پياده طالبان
– ملا شهزاد از قومندانان طالبان
– ملا عبدالواحد از قومندانان طالبان

– حدود دوصد نفر نوجوان و جوان كه از طرف طالبان به باميان آورده شده بودند و بيشتر از مناطق قبايلى آن سوى سرحد بودند ، آنان سربندهايى كه بت شكن روى آن نوشته شده بود بر بازو داشتند .
وظيفه آنان حمل و انتقال مواد انفجارى، جاسازى داخل سموج ها و كارهاى تداركاتى بود .

– حدود سى نفر زندانيان كه از مردم بومى محل بودند و در اسارت طالبان قرار داشتند . گرچه آنان تقصيرى نداشتند و از وجود آنان سوء استفاده صورت گرفت .
از آنان بزور براى انتقال مواد انفجارى داخل مغاره ها ى مجسمه ها استفاده گرديد .
به گفته يكى از اسيران " در زندان ما را لت و كوب مى كردند . تهديد مى كردند كه اگر درست كار نكنيم ما را مى كشند . در پيش چشم ما يك اسير را با تير زدند و اسير ديگر را از ارتفاع بودا به پايين آويزان كردند ، ما كه اين وضعيت را ديديم مجبور بوديم ميان مرگ و زندگى يكى را انتخاب كنيم " . وى مى گويد: " شرمنده هستم كه در تخريب بودا سهم گرفتم اما مجبور بودم و اين شرمندگى تا آخر عمر مرا رنج خواهد داد ."

– مولوى محمد اسلام محمدى والى طالبان در باميان و حلقه افراد بومى ذى نفوذ در اطراف وى
– وكيل احمد متوكل ؛ وزير امورخارجه طالبان
– بعضى از شخصيتهاى ذى نفوذ طالبان كه زمينه و فضاى نابودى مجسمه ها را فراهم كردند همچون ملا ترابى ، ملا حسن آخند ، عبدالمنان نيازى ، دارالافتاء طالبان و اداره امر به معروف و نهى از منكر طالبان

– بعضى از افراد غير از طالبان هم هستند كه بطور غير مستقيم و خيانت آميز زمينه ساز تسلط و تخريب مجسمه ها شدند كه بحث جداگانه ايي را مى طلبد .

عامل بيرونى : همسايه شرقى كه بطور تأثير گذار و هدايت پشت پرده در اين جنايت هولناك دست دارد ، ميتوان از سازمان اطلاعات ارتش ، علما و گروههاى افراطى مذهبى و بعضى مؤسسات تندرو آنكشور نام برد مثل مؤسسه تروريستى الرشيد ترست .
بعضى از كشورهاى مروج افراط گراى دينى و سوء استفاده كننده مذهبى در منطقه ؛ همچون كشورهاى شيخ نشين حاشيه خليج فارس .
سعودى ها با داشتن افكار خطرناك وهابى و بنيادگرايانه حمايت كننده مالى و مذهبى طالبان بوده اند ؛ تأثير گذارى و تأييد توسط برخى جناحها و گروههاى تندرو مذهبى در آن كشور از اين اقدام آشكار بود .
– مشخصا بعضى از شيوخ پرنفوذ عرب و ملاهاى افراطى و مؤسسات مالى وابسته به آنان حمايتگر و تشويق كننده اين عمل فجيع طالبان بودند مثل شيخ محمود عقلاء روحانى تندرو سعودى .

– يكى از عوامل كه كمتر بدان پرداخته شده و در عدم بازسازى مجسمه ها نيز نقش دارد ديدگاه متعصبانه و تبعيض آميز قومى است . بعضى ها به مجسمه ها بديده آثار تاريخى مناطق مركزى و قوم هزاره مى نگرند و با اين برداشت سطحى و نابخردانه با تخريب بودا موافق بودند و هنوز هم مانع بازسازى آن ميشوند .

بزرگترين پيكره هاى تراشيده شده جهان متعلق به يك قوم و ملت و سرزمين نبوده و نيست بلكه ميراث فرهنگ ، هنر ، تمدن و تاريخ بشريت است . اين واقعا جفاى دردناك ديگرى در حق تنديس ها و بشريت است .
– حقارت و انزواى منطقه ايى و جهانى گروه طالبان ، با وجوديكه بر اكثريت كشور تسلط پيدا كرده بود ولى جهان و جهانيان آنان را برسميت نشناختند و جامعه جهانى در جمع خود پذيرا نشد . اين سرشكستگى نوعى حس انتقام گيرى را از جهان در دل سركردگان طالب بوجود آورد .
وقتى مسئله تخريب مجسمه ها جدى تر شد و سازمان ملل دخالت كرد و جهان واكنش نشان داد ، طالبان آن را بهترين فرصت دهن كجى به جامعه جهانى دانستند و بر تخريب پافشارى كردند .
البته در اين مورد بايد سازمان ملل و جامعه جهانى فعالانه تر وارد مى شد و از ويرانى تنديس ها ممانعت مى كرد .

– يك عامل ديگر را كه ميتوان به صورت مسئله اضافه نمود رقابت سياسى و مذهبى دو كشور شبه قاره بود . پس از تخريب مسجد بابرى در هند و آزردگى شديد مسلمانان منطقه و انفعالى بودن پاكستان در اين مورد ، تخريب مجسمه ها اين فرصت را براى همسايه شرقى بوجود آورد تا بنوعى انتقام ويرانى مسجد بابرى را بگيرد و هم تأثير فوق العاده اش بر منطقه را نشان دهد .
قربانى نمودن يكصد رأس گاو در پايان عمل تخريب بت ها از سوى سركردگى طالبان كه هزينهء آن توسط بنيادگرايان بيگانه تقبل شد ، رمز مهم مذهبى بود كه به هند و هندوها ارسال گرديد .
مجسمه هاى تاريخى بودا در باميان قربانى جهالت و حماقت و تعصب كور مذهبى طالبان شدند و در اين جنايت القاعده و بعضى كشورهاى ضد تمدن و فرهنگ سرزمين هندوكش و بعضى نيروهاى تندرو مذهبى منطقه، هم عقيده و همراه بودند .

طالبان علاوه بر اين ميراث عظيم جهانى در باميان باستان ، منار تاريخى چكرى در شهر كابل و بت ١٧ مترى بودا در غزنى و مجسمه هاى خرد و كلان ديگرى را در سرتاسر كشور نابود كردند .

پرونده عدلى و قضايي تخريب بودا بايد در محاكم بين الملى باز گردد و تحقيقات همه جانبه صورت گيرد تا عوامل اين فاجعه تاريخى و به گفته يونسكو وحشت فرهنگى به محاكمه و مجازات سپرده شوند . تخريب بودا بعنوان جنايت عليه بشريت و جنايت فرهنگى بايد دادخواهى شود .
متأسفانه تا هنوز در مورد محاكمه و مجازات عاملان اين جنايت نابخشودنى كه اهانت به تمدن و فرهنگ و ارزشهاى انسانى و بشريت است ، كار عملى صورت نگرفته است .
پرونده وحشت فرهنگى يعنى تخريب بودا بايد در سطح ملى و بين المللى باز گردد و با سير تحقيقات جامع و كامل عدالت انسانى و تاريخى پياده گردد .
طالبان و جنايتكاران ضد فرهنگ بدانند كه روزگارى فرا خواهد رسيد كه پنجهء سهمگين عدالت آنان را به جزاى توحش و جنايت شان مى رساند و تا تاريخ بشريت هست آنان شرمسار و نفرين شده خواهند بود .

فاشيست قبيله گرا بيداد مى كند!

2016-02-04T10:51:03Z

فاشيست قبيله گرا در تمام بخشهاى كشور حضور و نفوذ فعال دارد ، مافياى قدرت قبيله ايي ، اين امكان را به فاشيست ها داده است كه از سكوى قوم و بنام قوم ، انحصارگرى و زياده خواهى نمايند تا سلطه و قدرت خويش را حفظ و تقويت نمايند .
فاشيست قوم گرا هميشه و با هر ترفندى به فكر سلطهء افغانيزم بر كشور بوده است .
اگر داود خان نظام جمهورى اعلام ميكند نه بدان خاطر است كه وى ميخواهد دموكراسى و آزادى و ارزشهاى دموكراتيك را برپا دارد ؛ بلكه هدف آن ، تطبيق حاكميت قبيله با عصر نوين و اجبار زمانى و فشار درونى بود ، وى بر حركتهاى بوجود آمده توسط افراد غير قبيله ، پيشى جست و فقط با نام عوض كردن ، بار ديگر به اهداف عاليهء قبيله، خدمت نمود . داود خان خود از افراد متعصب قومى و مغرور بود .

اگر خلق و پرچم با قربانى نمودن ملت ، قدرت را در دست گرفتند و امين جويبار خون راه انداخت ؛ باز هم هدف اصلى ; همان سلطه قوم و قبيله بود . كلام فاشيستى امين كه گفت " سر مردم هزاره از من و مال و ناموسش از شما سپاهيان است . " ماهيت ستم نژادى را مى رساند .

كمونيست و چپى بودن لفافه ايى بود براى حفظ و تقويت قدرت قبيله ؛ در صورتيكه در نظامهاى سوسياليستى ( مانند شوروى وقت و چين ) خلق (مردم ) در همه چيز برابر و هم رديف هم بودند و تقريبا زندگى يكسان داشتند ؛ ولى در افغانستان اينگونه نبود و بازهم يك قوم خاص در رأس حزب و دولت بود و تبعيض و تظلم بر ديگر خلق ها جارى و عارى .

با قدرت گرفتن مجاهدين در كابل ، مجددى دوماه در قدرت بود و چون از قبيله بود فلذا خطرى نبود ؛ ولى همينكه برهان الدين ربانى قدرت را در دست گرفت ، قبيله گرايان واكنش تند نشان دادند و از همان روز اول حاكميت وى را به علت اينكه غير افغان هست قبول نكردند.

رهبرى قبيله در آنزمان ؛ گلبدين حكمتيار ، تا توانست جنگ و خونريزى براه انداخت و كابل را راكت باران نمود تا قبيله ، باز حكومت را دردست گيرد .
گرچه ربانى هم اشتباهات فاحشى را مرتكب شد ، ولى عامل اصلى مقابله با حكومت ربانى تاجيك بودن وى و خارج شدن قدرت از سيطره قبيله بود.

هنگامى كه حكمتيار نتوانست سلطه قبيله را بازگرداند ، سناريوى جديدى برنامه ريزى شد و طالبان به اصطلاح مدارس دينى ظهور كردند . طالبان ، برق آسا به دروازه هاى پايتخت رسيدند . چرا ؟؟؟
چون زعماى قبيله هم چيز را مهيا كرده بودند و بهمين دليل هيچ يك از احزاب جهادى افغان كه تا آنزمان ادعاى قدرت و نفوذ داشتند ، در مقابل طالبان نايستادند . يا رهبرانشان به طالبان پيوستند و يا براى روز مبادا مهاجرت كردند .
اكثريت هواداران اين احزاب جهادى بتوصيه قومى به طالبان پيوستند و طالبان عنصر جديد احياى سلطهء قبيله شد .
همان است كه وقتى كابل بدست طالبان تصرف مى گردد ، ظاهر شاه در پيامى كاملا قبيله ايى بيان ميدارد : " خوشحالم كه يكبار ديگر فرزندان احمدشاه بابا بر سرزمين خود مسلط شده اند "

اين پيام نشاندهنده عمق روحيه نژادپرستى و قبيله گرايي است و تأييد دارد كه اين سرزمين ، مربوط افغان (پشتون) فرزندان احمدشاه بابا است كه در دست بيگانه قرار داشته و اكنون دوباره در تسلط خود قبيله است .

واقعيت انكار ناپذير واضح ديگر :
پس از حمله نيروهاى ائتلاف بين المللى به طالبان و شكست آنان ، كنفرانس بن به منظور تشكيل حكومت موقت برگزار گرديد .
در اينجا به چند و چون كنفرانس و كم و كيف اشتراك كنندگان كارى ندارم ، براى رياست دولت موقت ، عبدالستار سيرت ازبك تبار و حامد كرزى افغان دو كانديد نهايي بودند .
آقاى سيرت رأى و پشتيبانى اكثريت اشتراك كنندگان را جلب نمود و گويا ١٤ رأى داشت و حامد كرزى فقط ٢ رأى داشت . ولى با فشار لابى قبيله گرا ، حامد كرزى برگزيده شد . در اين حركت سرنوشت ساز ، در يكسوى آن ، مجاهدين قبيله ، درسوى ديگر تيپ ظاهر شاهى و تكنوكراتهاى پشتون و در مقياسى مؤثرتر زلمى خليلزاد افغان ، بعنوان نماينده ايالات متحده آمريكا نقش مهم داشتند و آنان برسم تاريخى رول خود را براى دوام و تثبيت حاكميت قبيله عالى بازى كردند .
وظيفه خليل زاد بمانند جاده سراشيبى بود كه در بلندى ، غربيان را با توجيهات قومى خود ترغيب به فشار بر شركت كنندگان اجلاس بن مى كرد و در عين زمان خود بهترين لابى قبيله براى غرب بود .
و از سوى ديگر در بخش پايينى جاده ، با فشار بر شركت كنندگان ، كفهء ترازوى قدرت را بسوى قبيله خود سنگين مى نمود .

اكنون پس از گذشته بيش از يك دهه از حضور جامعه جهانى در افغانستان و سرازير شدن ميلياردها دالر كمك هاى بين المللى ، اما هنوز تبعيض اقتصادى و انكشافى و ديدگاه متعصبانه فاشيستى نسبت به اقوام ديگر وجود دارد . مناطق شان تغيير و توسعه و انكشاف اساسى نكرده است . بطور نمونه مناطق مركزى و شمال شرقى كشور. .

در بعد فرهنگى فاشيست قبيله گرا بسيار فعال است . آنان كه حمايت مستقيم ارگ و دولت را با خود دارند مراكز عمده علمى و فرهنگى را در قبضهء خود دارند . بطور مثال آكادمى علوم افغانستان ، كه چند سال قبل دايره المعارف آريانا را چاپ نمود ، ولى بدلايل مخالفت هاى شديد و غلط نويسى ها و وارونه نگاريها و دروغ بافى ها نشر نگرديد .
در اين دايره المعارف تعصب ، اطلاعات و آمار غلط از اقوام ، تاريخچه ، فرهنگ ، آداب و سنن و خصوصيات زيستى آنان درج شده بود .
فاشيست قوم گرا ، تاريخ و آمار و وقايع را جعل و تحريف نموده بود .
يكى ديگر از اعمال كينه توزانه آنان مقابله و دشمنى با زبان فارسى درى است .
آنها سالهاست كه ميخواهند زبان افغانى (پشتو ) را با زور و تهديد و قلدر مآبى بر كل مردم افغانستان تحميل نمايند .
تا قبل از سال ١٣١٥ خورشيدى زبان رسمى كشور فارسى بود . در آن سال بود كه قوم پرستان متعصب ، زبان افغانى ( پشتو ) را همپايهء زبان فارسى رسمى نمودند .
حتى سعى فراوان صورت گرفت تا زبان پشتو زبان ادارى و درسى كل كشور شود ولى بخاطر ضعف و ناكارآيى آن موفق به اين دسيسه نشدند .

تبديل عناوين و اسامى مناطق و مراكز و مؤسسات به زبان افغانى ( پشتو) يكى از تحركات خودخواهانه فاشيست قبيله گراست .
آنان نامهاى تاريخى ، بومى ، محلى و مرسوم را بر مى دارند و نام هاى جعلى قومى خود را مى گذارند .
در اين سالها نيز تا امكان داشته اند نام هاى مكانها و مؤسسات را بنفع خود تبديل كرده اند .
حتى پا را هم از اين فراتر نهاده اند و كاربرد بعضى واژه هاى اصيل فارسى را ممنوع كرده اند .
بطور نمونه واژه دانشگاه ، دانشكده ، دانشجو و دانش آموز .
كريم خرم وزير وقت اطلاعات و فرهنگ ، سه كارمند تلويزيون بلخ را بخاطر كاربرد واژه هاى دانشگاه و دانشكده از كار اخراج نمود .
برخورد شخص اشرف غنى احمدزى هنگامى كه رياست دانشگاه كابل را برعهده داشت بسيار متعصبانه و قوم محور بود .
محدوديت براى اعطاى بورسيه هاى تحصيلى ، خواست محدود سازى ظرفيت امتحان كانكور بر اساس ولايت و قوم ، جلوگيرى از استخدام استادان هزاره در دانشگاهها و مركز آموزشى دولتى ، عدم اجراى مفاد قانون اساسي در مورد تعليمات دينى بر طبق فقه خود در مكاتب و موسسات آموزشى ، همه و همه بيدادگريهاى فاشيستى است .
در سالهاى گذشته يك روز به وزارت امور خارجه - مديريت روابط فرهنگى رفتم ، متوجه شدم كارمندى چند پاسپورت تحصيلى سرخ رنگ در دستش است و گلايه مى كند گفتم چه شده است ؟ گفت چند نفر بورسيه گرفته بودند و عازم شده بودند اكنون بعداز يكسال آنها را برگرداندند چون امتحانات مقدماتى را نتوانستند پاس كنند ، يعنى حتى تا صنف دوازدهم درس نخوانده بودند ، كسانى از مناطق جنوبى بودند و چون واسطه داشتند بورسيه به آنان تعلق گرفته بود .
كارمند وزارت خارجه حيف ميخورد كه اينها كه سواد ندارند چرا فرستاده ميشوند كه هم بورسيه را مى سوزانند و هم آبروى كشور را مى برند .

بيدادگرى ديگر دولت قبيله ، در مورد بازبينى واحدهاى ادارى و اصلاح آن بر اساس كميت تعداد نفوس است .
سالها اين حرفها و طرحها تكرار ميشود اما در عمل هيچ اتفاق خاص رخ نمى دهد .
بعضى ولايات مشرقى به اندازه يك ولسوالى هزاره نشين جمعيت ندارد، ولى آن ولايت است و امكانات و بودجه ولايت را دارد و حتى توجهات ويژه قبيله ايي ديگر دارد .
آنگاه يك ولسوالى دوصد هزار نفرى هزاره نشين حق ولايت شدن و ارتقاء را ندارد .

بودجه معمولا با توجه به سرانه نفوس و موقعيت واحد ادارى تنظيم ميشود ولى در افغانستان بودجه نظر به واحد قومى تعيين ميشود .
اين سخنان در عمل است شايد بعضى خوانندگان سوال داشته باشند كه از كجا ميدانيد اينگونه است ؟ پاسخ بررسى بودجه بندى ده سال گذشته است .
بد نيست اين موضوع را نيز يادآورى شوم كه در سيستم بودجه بندى همه مصارف پيش بينى و پيشاپيش تعيين ميشود . ولى بعضى كدهاى بودجوى هستند كه سقف آن باز است و در دست رياست جمهورى قرار دارد .
رييس جمهور از اين كدها استفادهء باز ميتواند .
بررسى ها نشان داده است بيشتر مصرف اين كدها براى يك قوم خاص بوده است .
من اين كدها را كدهاى قبيله نام نهاده ام .
اين است كه واقعا قبيله گرايي وحشتناك است .

سياست فاشيستى ديگر كه اين روزها شخص اشرف غنى احمدزى تعقيب ميكند بازگرداندن پناهندگان غير پشتون از كشورهاى اروپايي است .
آنها سياست حساب شده ايي را آغاز كرده اند . با دولتهاى اروپايي اينطور گفته شده كه پناهندگان از مناطق ناامن را برنگردانيد و ما باشما يكجا مناطق ناامن و كتيگوريهاى مختلف را تعيين ميكنيم . در اين برنامه تمام مناطق جنوبى و مشرقى بعلاوه قندوز و بغلان مركزى ناامن خوانده شده ولى بقيه مناطق كشور امن تلقى شده است .
جالب اينجاست ساحه هزاره نشين غزنى امن و مورد حمايت دولت خوانده شده است ولى باقى ولايت منطقه داراى بحران .
فعلا كشمكش بين رياست جمهورى و وزير مهاجرين در اين مورد وجود دارد .
در مورد هزاره جات گفته شده است منطقه كاملا امن است و شهروندان آنجا حمايت دولت را با خود دارند .
اين همان سياست بيدادگرى در مورد مهاجرين است كه چند سال پيش كرزى بنوعى ديگر با كشورهاى پناهنده پذير انجام داده بود .

در ابتداى حكومت موقت سهم هزاره ها بيست درصد تعيين شده بود . با دوام حكومت كرزى رفته رفته سير نزولى گرفت و اكنون در زمان حكومت وحشت ملى شتاب نزولى گرفته است .
طبق آخرين برآوردها سهم هزاره ها در كادر ادارى دولت در حدود سه درصد است .
در سطح كادر فوق رتبه و عالى كه افتضاح است .
آيا اين حكومت ملى است ؟
آيا دولت وحدت ملى اينگونه است ؟
آيا عدالت اجتماعى اين است ؟

باشد روزى پايانى بر فاشيست بيدادگر و احقاق حقوق شهروندى تمام اتباع كشور !!!
امير همايون صادقى — هلند