https://www.kabulpress.org/ [en]Kabul Press? is a critical, independent, multilingual platform publishing uncensored, creative journalism in Hazaragi, Dari, Persian, and English. It amplifies underrepresented voices, challenges dominant narratives, and defends human rights and democracy, with a focus on the Hazara genocide and the struggles of stateless nations.[fa]کابل پرس رسانه ای آزاد و انتقادی است که بدون سانسور به زبان های هزاره گی، دری و پارسی منتشر می شود. کابل پرس با چالش روایت های غالب، صداهای سرکوب شده را برجسته کرده و با دفاع از حقوق بشر و دموکراسی، بر نسل کشی هزاره و رنج ملت های بدون دولت تمرکز می کند.[/multi] fa SPIP - www.spip.net https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L144xH41/siteon0-0acbd.png?1769345167 https://www.kabulpress.org/ 41 144 https://kabulpress.org/article241038.html https://kabulpress.org/article241038.html 2025-02-26T16:22:56Z text/html fa داکتر ثنا نیکپی آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی افغانستان و کشورهای منطقه و جهان <p>پلان A : ادغام کامل دو جمهوریت لوهانسک و دنیتسک که ساکنان آنها روس هستد. این دو منطقه قبلا با برگزاری همه پرسی به روسیه پیوسته اند و هیچ شکی در این مورد وجود ندارد. زلنسکی و گروه های آزوف در آغاز جنگ، ادعای استرداد جزیره کریمه را داشتند در ادامه جنگ مطمئن شده اند که نه تنها کریمه، بلکه لوهانسک و دنیتسک را نیز قاطعانه از دست داده اند. <br class='autobr' /> پلان B : برعلاوه لوهانسک و دنیتسک، الحاق زپروژیا، خرسون، ادیسه حتمی است. اما احتمال پیوستن ترانس نستریا (پریدنستروی) قبلا قسمتی از خاک ملدویا نیز موجود است. (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a>, <a href="https://kabulpress.org/mot17.html" rel="tag">افغانستان و کشورهای منطقه و جهان</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH101/map_of_ukraine__including_disputed_regions-0f0d3.png?1769347954' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='101' alt="" /> <div class='rss_texte'><p><strong>پلان A :</strong> ادغام کامل دو جمهوریت لوهانسک و دنیتسک که ساکنان آنها روس هستد. این دو منطقه قبلا با برگزاری همه پرسی به روسیه پیوسته اند و هیچ شکی در این مورد وجود ندارد. زلنسکی و گروه های آزوف در آغاز جنگ، ادعای استرداد جزیره کریمه را داشتند در ادامه جنگ مطمئن شده اند که نه تنها کریمه، بلکه لوهانسک و دنیتسک را نیز قاطعانه از دست داده اند.</p> <p><strong>پلان B :</strong> برعلاوه لوهانسک و دنیتسک، الحاق زپروژیا، خرسون، ادیسه حتمی است. اما احتمال پیوستن ترانس نستریا (پریدنستروی) قبلا قسمتی از خاک ملدویا نیز موجود است. ترانس نستریا منطقه خودمختار است که ساکنان آن روسی زبان هستند و قوای نظامی روسی برای حفاظت آنها در آن منطقه موجود میباشند. در مارچ 2014 پارلمان این کشور کوچک از روسیه رسما درخواست کرده بود که مانند کریمه به فدراسیون روسیه ملحق شود. در صورت اجرایی شدن پلان بی، بحیره سیاه بروی اوکراین بسته می شود و روسیه با رومانیا عضو ناتو هم مرز می گردد.</p> <div class='spip_document_37880 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <a href='https://kabulpress.org/IMG/jpg/ukrinepartition.jpg' class="spip_doc_lien mediabox" type="image/jpeg"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH231/ukrinepartition-4dc86.jpg?1769347954' width='500' height='231' alt='' /></a> </figure> </div> <p><strong>پلان C :</strong> برعلاوه مناطق شامل پلان بی، خارکیف، پلتاوا و دنیپرو به آن افزوده خواهد شد. زیرا ارتش اوکراین که در حالت از همپاشی قرار دارد، نمی تواند از خارکیف دفاع کند و روسیه می تواند با استعمال موشک "ورشنیک" مدافعین خارکیف را که آخرین دژ آزوف ها بعد از ماریوپول و باخموت است، درهم بکوبد. زیرا نازی زدایی یکی از مفاد مهم پلان راهبردی روسیه در اوکراین است. از طرفی هم خارکیف در نزدیکی شهر های بلگراد و کورسک روسیه است که در جنگ های بعدی از موقعیت آن بر ضد روسیه استفاده خواهد شد. در این مورد می تواند معامله شود و آزوف ها آنجا را ترک کنند و خارکیف شامل منطقه حایل غیر نظامی شود.</p> <p><strong>پلان D :</strong> محو شدن اوکراین از نقشه جهان است. این در صورتی ممکن می شود که برنامه صلح برهم بخورد، جنگ ادامه پیدا کند، اوکراین توسط اروپا و احتمالا امریکا مجددا حمایت نظامی شود.</p></div> https://kabulpress.org/article224232.html https://kabulpress.org/article224232.html 2015-01-05T10:57:03Z text/html fa ابتهاج عبیدی آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی <p>نوشته: تمیم عاصی برگردان: ابتهاج عبیدی منبع: یورو ایشیا ریویو <br class='autobr' /> درازترین جنگ تاریخ آمریکا به پایان رسید. با حضور تعداد اندکی از مقامات افغان و خارجی (آمریکا و حامیان ناتوی آن) در یک محفل کوچک و خاموش، پرچم نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (آیساف) پائین آورده شد و در جای آن پرچم ماموریت پشتیبانی مصمم (Operation Resolute Support - ORS) که وظیفه آن کمک، مشوره دهی و نظارت از نیروهای امنیتی افغان در امر مبارزه با دهشت فگنی و شورشیان طالب پس از سال 2014 میباشد، برافراشته شد. <br class='autobr' /> سخنگوی طالبان، پایان (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L129xH150/arton224232-34dea.jpg?1769368684' class='spip_logo spip_logo_right' width='129' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>نوشته: تمیم عاصی<br class='autobr' /> برگردان: ابتهاج عبیدی<br class='autobr' /> منبع: یورو ایشیا ریویو</p></div> <div class='rss_texte'><p>درازترین جنگ تاریخ آمریکا به پایان رسید. با حضور تعداد اندکی از مقامات افغان و خارجی (آمریکا و حامیان ناتوی آن) در یک محفل کوچک و خاموش، پرچم نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (آیساف) پائین آورده شد و در جای آن پرچم ماموریت پشتیبانی مصمم (Operation Resolute Support - ORS) که وظیفه آن کمک، مشوره دهی و نظارت از نیروهای امنیتی افغان در امر مبارزه با دهشت فگنی و شورشیان طالب پس از سال 2014 میباشد، برافراشته شد.</p> <p>سخنگوی طالبان، پایان ماموریت ناتو و آیساف را ماموریت شکست نامید. اما پرسش کلیدی هنوز هم بی پاسخ مانده که درازترین جنگ تاریخ آمریکا، چه دستاوردی برای افغانستان داشته و آینده افغانستان با افزایش ناامنی، بلاتکلیفی اقتصادی و بی ثباتی سیاسی چگونه خواهد بود؟</p> <div class='spip_document_24550 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH326/soldier.afghanistan.camera.gi.gal-2775d.jpg?1769368684' width='500' height='326' alt='' /> </figure> </div> <p>شکی نیست که افغانستان نسبت به دوره رژیم خونخوار طالبان، در حالت بسیار خوبتر با استاندارد زندگی بالاتری قرار دارد. میلیاردها دالر کمک های خارجی، همکاریهای تخنیکی و فداکاری هزاران تن طی این جنگهای وحشیانه، راه را برای یک افغانستان مرفه اما شکننده هموار ساخته است. میلیون ها دختر حالا به مکتب میروند، صدها هزار افغان هم به دانشگاهها و موسسات تحصیلات عالی میروند، افغانستان دارای یک حکومت، پارلمان، قوه قضائیه و جامعه مدنی فعال است و حضور زنان هم در همه حوزه های زندگی گسترده است. سفارت این کشور در بیش از 140 کشور جهان تاسیس شده و تقریباً با تمامی ملل جهان روابط دپلوماتیک را برقرار ساخته است. افغانستان دیگر کشور منزوی، تحریم شده و محکوم تحت تسلط رژیم طالبان نیست.</p> <p>افغانستان طی بیش از یک دهه اخیر، اوسطاً 9.25 درصد نرخ رشد اقتصادی داشته و درآمد سرانه آن هم امروز از 120 دالر به 640 دالر افزایش یافته است. دارای ارز قوی بوده و بکمک ملیونها دالر کمکهای خارجی یک دستور کار قوی برای کاهش فقر هم روی دست دارد.</p> <div class='spip_document_24549 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH333/20141217_141217a-014_rdax_775x516-e5716.jpg?1769368684' width='500' height='333' alt='' /> </figure> </div> <p>با این همه، افغانستان اکنون با خروج نیروهای آمریکایی و ناتو، انتخابات طولانی و زمانگیر، سقوط دو رقمی در نرخ رشد اقتصادی، بلاتکلیفی فزونی در توافقات حکومت وحدت ملی، رشد جنگهای نیابتی بین همسایگان و نخبگان فاسد و ازهم پاشیده با یک اقتصاد جنایی، حالا با یک منجلاب سراشیبی مواجه شده است. برای مواجهه با این روال، نخبگان سیاسی و اقتصادی افغانستان باید به یک اجماع اساسی برسند، چون بدون اجماع آنها، جذب و اداره کمکهای خارجی، حمایت دوامدار سیاسی، سیاست مجزا و جنگ نیابتی منطقوی نمیتواند ادامه بیابد. آنها باید اداره کشور را به دست بگیرند و برخی تصامیم دشواری را برای خودشان اتخاذ نمایند و مسیر آینده را برای ثبات، امنیت و رفاه کشورشان هموار سازند.</p> <p>نخستین اولویت دولتمردان و سیاستگذاران افغان باید ثبات داخلی و وحدت کشور باشد. هیچ کشور همسایه‌ و همکاران بین المللی، به یک افغانستان منقسم، ضعیف و شکننده ارزشی قایل نخواهند شد. دولت جدید افغانستان باید یک اجماع ملی را یا از طریق لویه جرگه و یا هر راه دیگری برای مبارزه با دهشت فگنی، صلح و ثبات سراسری در کشور و دستورکار جدی برای اصلاحات اقتصادی ایجاد نماید.</p> <p>بدون اجماع ملی فراگیر در سه حوزه کلیدی؛ مبارزه با دهشت فگنی، روند صلح و دستورکار قوی برای اصلاحات اقتصادی - رویکردهای پراکنده و تکه تکه برای هر یک ازین مشکلات وجود خواهد داشت. این تنها وضعیت شکننده کنونی کشور را ادامه میدهد. الآن زمانیست برای نخبگان افغانستان تا بالاتر از تنش ها و گیرودارهای سیاسی، رقابت برای ثروت اندوزی، و تنشهای قومی، قد بر افرازند، در غیر آن بزودی محکوم به فنا شده، همانند رژیم های قبلی نیست و نابود میشوند.</p> <p>در مواجهه با جامعه بین الملل، افغانستان باید چهره‌ تازه‌ی برای خود بسازد. یک شریک مستقل و قابل اعتبار در امر مبارزه با دهشت فگنی و افراط گرایی، همانند سایر کشورهای که آیالات متحده در راستای مبارزه با دهشت فگنی و افراط گرایی آنها را پشتیبانی سیاسی، نظامی و اقتصادی فراهم مینماید.</p> <p>با این همه، افغانستان باید یکی ازین سه گزینه را در برابر جامعه بین المللی برگزیند:</p> <p>1<strong>- یک شریک استراتژیک برای آمریکا و ناتو در منطقه:</strong> در حالی که رئیس جمهور جدید افغانستان اخیراً موافقت نامه دوجانبه امنیتی را با آیالات متحده امضا نمود، وضعیت امنیتی کشور کماکان مخاطره آمیز و اقتصاد کشور هم شکننده باقی مانده است. اگر افغانستان یک شریک استراتژیک برای آیالات متحدهو ناتو باقی بماند، هر دو جناح باید گامهای جدی را برای بیرون کشیدن این کشور ازین منجلاب سراشیبی بردارند. حمایت نظامی و اقتصادی افغانستان باید فراتر از ظرافت و لفاظی های دیپلماتیک، و همراه با قاطعیت باشد. این همکاری هزینه و قربانی زیادی خواهد داشت. گروه های نیابتی منطقوی حملات خود را افزایش داده اند و این روال تا زمانیکه اقدامات جدی امنیتی و اقتصادی برای ریشه یابی علل و عوامل دهشت فگنی و بازخیزی خشونت گرایی، روی دست گرفته نشوند، ادامه خواهد داشت.</p> <p>2<strong>- آینده با کشورهای منطقه و جهان اسلام:</strong> از سوی دیگر، افغانستان با قربانی مشارکت راهبردی با آیالات متحده و ناتو، می تواند روابط قوی دیپلماتیک و نزدیکی را با کشورهای منطقه دنبال کند. این به معنی درخواست صلح در بدل خط دیورند و عمق روابط استراتژیک با پاکستان، تضمین منافع هند در افغانستان، طرد پناهگاه های افراط گرایان روسی و آسیای مرکزی و در نهایت تعادل میان منافع ایران و عربستان سعودی در کشور است. اگر چه دست یابی به چنین دیپلماسی پیچیده و چند وجهی فاقد اعتماد، اعتبار و ظرفیت مورد نیاز در درون دولت افغانستان و در میان کشورهای همسایه میباشد. از سوی دیگر هیچ یک از همسایگان افغانستان بجز هند، به اندازه آیالات متحده و همکاران وی در طول 14 سال گذشته، به این کشور کمک و همکاری ننموده است.</p> <p>3<strong>- اتحاد با چین، هند و روسیه:</strong> بسیاری از استراتژیستها و کارشناسان روابط بین الملل بر این باورند که آینده افغانستان با سه همسایه کلیدی قدرتمند آن وابسته است؛ چین، هند و روسیه و این کشورها باید به نوعی به یک اجماع منطقه‌ی برای رسیدگی به معضله امنیتی و اقتصادی افغانستان پسا2014 برسند. اما هر یکی ازین کشورها منافع متضادی درین کشور دارد، و افغانستان هم تهدید بزرگی برای همه این کشورها بوده است. اگرچه، پشت درهای بسته، دپلومسی نهانی بین هر سه این کشورها در رابطه با سرنوشت افغانستان پسا 2014 جریان داشته، اما آنها تاهنوز هم به یک اجماع کلی برای کمک نظامی و سیاسی با افغانستان دست نیافته اند.</p> <p>آینده سیاسی و اقتصادی افغانستان شکننده، نامشخص و تلخ است. کسری اخیر بودجه، اتکای بیش از حد بر کمکهای نظامی آمریکا و ناتو، نخبگان فاسد و از هم گسیخته، فساد گسترده و ناامنی فزونی و بازخیزی طالبان، همه تهدیدات بزرگی برای آینده یک افغانستان باثبات و صلح آمیز میباشند. برای سال های آینده، افغانستان نیازمند حمایت اقتصادی، سیاسی و نظامی بین المللی و منطقه‌ی برای ایستادن بروی پاهای خود است. تا آنجا که جامعه بین المللی باید از افغانستان حمایت کند، افغانستان هم باید به همان اندازه خود را متحد برابر و معتبر برای همکاران خود ثابت نماید. افغانستان هیچ گزینه‌ی بجز جستجوی همکاری و انتخاب یکی از گزینه های بالا را ندارد.</p></div> https://kabulpress.org/article215209.html https://kabulpress.org/article215209.html 2014-09-18T20:50:00Z text/html fa کابل پرس خبری و تحلیلی تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی استخبارات، جاسوس و جاسوسی <p>کابل پرس?: بسم الله محمدی وزیر شورای نظار در حکومت، روز گذشته در پارلمان افغانستان دست به توهین داکتر رمضان بشردوست مردمی ترین چهره ی سیاسی تاریخ معاصر افغانستان زده و او را جاسوس خطاب کرده است. او همچنین گفته است که داکتر بشردوست خود ملا عمر است. <br class='autobr' /> فارغ از این که گفته های بسم الله محمدی، دروغی بیش نمی باشد و به گفته ی بسیاری از مردم افغانستان و کاربران شبکه های اجتماعی این حرکت بسم الله محمدی؛ یادآور اوباشی گری افرادی چون خود بسم الله محمدی و دیگر پاتک بازان شورای نظاری است که هر از چند (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique3.html" rel="directory">خبر و گزارش</a> / <a href="https://kabulpress.org/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a>, <a href="https://kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a>, <a href="https://kabulpress.org/mot30.html" rel="tag">استخبارات، جاسوس و جاسوسی</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L120xH150/arton215209-47602.jpg?1769368684' class='spip_logo spip_logo_right' width='120' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>کابل پرس^{<a href="https://www.kabulpress.org" class='spip_out' title="تعریف/واژه: کابل پرس نام رسانه آزادی است که در سال 2014 میلادی توسط شاعر و نویسنده هزاره (…)">?</a>}: بسم الله محمدی وزیر شورای نظار در حکومت، روز گذشته در پارلمان افغانستان دست به توهین داکتر رمضان بشردوست مردمی ترین چهره ی سیاسی تاریخ معاصر افغانستان زده و او را جاسوس خطاب کرده است. او همچنین گفته است که داکتر بشردوست خود ملا عمر است.</p> <p> فارغ از این که گفته های بسم الله محمدی، دروغی بیش نمی باشد و به گفته ی بسیاری از مردم افغانستان و کاربران شبکه های اجتماعی این حرکت بسم الله محمدی؛ یادآور اوباشی گری افرادی چون خود بسم الله محمدی و دیگر پاتک بازان شورای نظاری است که هر از چند گاه کاروان مسلح در کابل تشکیل داده و به هراس افکنی و کشتن می پردازند، باید خاطر نشان ساخت که این دار و دسته ی جناب بسم الله محمدی در شورای نظار بود که در سال 1996 میلادی، طالبان را فرشته های صلح خوانده و با کمک تجهیزاتی در حد خود، آنان را به دروازه های کابل رساندند. <br class='autobr' /> نسل امروز افغانستان و کسانی که در حکومت واپسگرا و اخوانی برهان الدین ربانی طعم تلخ جنگ و خونریزی را شاهد بوده اند، بخوبی می دانند که این دولت دست نشانده ی شورای نظار، تشکیل شده از قوماندانچه هایی چون بسم الله محمدی، پس از خونریزی و کشتار وسیع در شهر کابل، طالبان را فرشته های صلح خوانده و به دروازه های کابل رساندند. آنان به امید اینکه افکار مرتجع مذهبی اخوان و طالبان که از کشورهای عربی وام گرفته شده و مورد حمایت استخبارات پاکستان می باشد، باعث رابطه ی حسنه حکومت شورای نظار با طالبان می شود، حاضر بودند با طالبان دست به همکاری های وسیع بزنند. <br class='autobr' /> گروه مرتجع شورای نظار از هنگام تشکیل تاکنون به استخبارات کشورهای گوناگون وابسته می باشد و این ارتباط از راه قوماندانچه های آن چون بسم الله محمدی تامین می شود. <br class='autobr' /> این گروه زمانی با استخبارات پاکستان ارتباط نزدیک و محکم برقرار کرده بود و همزمان بنا به دلایل مختلف بصورت مستقیم به استخبارات ایران نیز وابسته بود.</p> <div class='spip_document_23771 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH348/10705223_10203994712081624_1969671911_n-f1f1a.jpg?1769368684' width='500' height='348' alt='' /> </figure> </div> <p>یکی از دستاوردهای مهم این گروه، فروش تسلیحات نظامی افغانستان به کشورهای مختلف می باشد. برای نمونه این گروه دو دستگاه موشک انداز "اسکاد" را بین سالهای 1996-1998 به جمهوری اسلامی ایران فروخت تا ایران بتواند با نمونه برداری از آن، موشک های شهاب 3 خود را بسازد.</p> <p>در جریان برچیده شدن رژيم طالبان، گروه شورای نظار ارتباطات خود را با استخبارات امریکا سی آی اس برقرار کرد و مشخصن، آقای بسم الله محمدی، طبق اظهارات گری شرون در کتاب ماموریت سقوط (فصل هفدهم صفحه 151 به بعد)، یکی از محورهای اصلی این ارتباط بود. آقای بسم الله محمدی از آن زمان تاکنون به یکی از مهره های اصلی سی آی ای در افغانستان تبدیل شده و حمایت های استخبارات بیرونی در وزیر شدن ایشان بی تاثیر نبوده است.<br class='autobr' /> در جریان 13 سال اخیر، باندی که بسم الله محمدی جزو اعضای اصلی آن می باشد، کنترل قابل توجهی بر بخشی از نیروهای مسلح و استخبارات داشته و از این راه توانسته تسلیحات نظامی افغانستان را به گروه های مختلف از جمله طالبان بفروشد. برای نمونه در سال 1385 خورشیدی، اعضای وابسته به این باند، محموله های مختلف از ادوات نظامی موجود در دیپوی خیرخانه متعلق به وزارت دفاع را با موترهای قلابی سازمان ملل سرقت کرده و به طالبان رسانده اند.</p> <div class='spip_document_23772 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L480xH360/bismillahmohammdi-123b8.jpg?1769368647' width='480' height='360' alt='' /> </figure> </div> <p>در یک نمونه، محموله ی سرقت شده مهمات اردوی ملی افغانستان از جمله 150 صندوق مردمی کلاشنیکوف از دیپوی خیرخانه سرقت کرده و برای فروش به طالبان به طرف لوگر حرکت داده بودند که برخی عوامل آن توسط امنیت ملی بازداشت شدند. با این حال افراد بازداشتی، با دخالت این باند پس از مدتی آزاد گردیدند.<br class='autobr' /> از سوی دیگر گزارش سیگار یا اداره بازرسی عمومی امریکا برای بازسازی افغانستان می گوید که بیش از 200 هزار قبضه سلاح مختلف النوع که از طرف وزارت دفاع امریکا به ارتش افغانستان کمک داده شده بود؛ ناپدید می باشند. منابع مختلف احتمال دست داشتن مقامات ارشد از جمله بسم الله محمدی را در ناپدید شدن این سلاح ها نادیده نمی گیرند. در همین حال منابع مختلف تایید می کنند که بخش قابل توجهی از بودجه و تجهیزات نیروهای نظامی افغانستان توسط باندهایی مانند باندی که بسم الله محمدی عضو اصلی آن است، غارت و چپاول می شود.</p> <p>آنچه واضح است این است که افرادی چون بسم الله محمدی نه به دلیل خدمات مردمی خود و بلکه به دلیل ارتباط با استخبارات کشورهای مختلف و نیز اهرم های فشار نظامی توسط باندهای مسلح، بر چوکی وزارت تکیه می زنند.<br class='autobr' /> با توجه به شرایط افغانستان و نفوذ بیش از حد کشورهای مختلف، انتظار نمی رود افرادی چون بسم الله محمدی، توسط ارگان های عدلی مورد پیگرد قرار گرفته و سرنوشت میلیاردها دالر پول حاصل از خوشخدمتی برای استخبارات بیگانه و پول حاصل از سرقت و دزدی از بودجه و امکانات نیروهای مسلح، به خزانه ای ملی بازگردد.</p> <p>در آخر باید گفت که حمله به داکتر رمضان بشردوست به عنوان مردمی ترین چهره ی تاریخ سیاسی افغانستان و دروغ پردازی در مورد او، فقط می تواند به نفع گروه های مافیایی و حامیان استخباراتی آنان باشد که ظهور چهره های ملی را به نفع منافع خود نمی دانند.</p></div> https://kabulpress.org/article209771.html https://kabulpress.org/article209771.html 2014-08-08T13:57:09Z text/html fa غلام علی شارستانی تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی <p>حادثه دانشگاه دفاعی مارشال فهیم هم یک روئیداد تازه نیست ،ما شاهد حملات سبز بر آبی در سالهای اخیر بوده ایم که در قطعات مختلف اردو و پولیس رخ داده اند و یا در میدان محاربه حملات خودی بوده اند و این حملات بدون هماهنگی استخبارات کشور های بیگانه نبوده اند از اینکه گروه های شورشی توان انجام حملات به این پیچیدگی را ندارند و از سوی هم این ضعف استخبارات و ضد استخبارات را در قطعات نظامی نشان می دهد ،هر بار که چنین حوادث رخ داده مقامات از تشدید فعالیت های استخباراتی و سخت گیری در جلب و جذب پرسونل خبر (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://kabulpress.org/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a>, <a href="https://kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L118xH150/arton209771-c279e.jpg?1769352834' class='spip_logo spip_logo_right' width='118' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>حادثه دانشگاه دفاعی مارشال فهیم هم یک روئیداد تازه نیست ،ما شاهد حملات سبز بر آبی در سالهای اخیر بوده ایم که در قطعات مختلف اردو و پولیس رخ داده اند و یا در میدان محاربه حملات خودی بوده اند و این حملات بدون هماهنگی استخبارات کشور های بیگانه نبوده اند از اینکه گروه های شورشی توان انجام حملات به این پیچیدگی را ندارند و از سوی هم این ضعف استخبارات و ضد استخبارات را در قطعات نظامی نشان می دهد ،هر بار که چنین حوادث رخ داده مقامات از تشدید فعالیت های استخباراتی و سخت گیری در جلب و جذب پرسونل خبر داده اند ولی طوریکه مشاهده شده این فعالیت ها نتیجه نداشته اند</p></div> <div class='rss_texte'><p>در حمله تروریستی دانشگاه دفاعی کشور در قرغه ژنرال هارولد گرین بلندپایه ترین مقام نظامی بین المللی است که از زمان سقوط طالبان در سال ۲۰۰۱ کشته می شود. به گزارش آسوشیتدپرس او معاون بخش «فرماندهی مشترک انتقال امنیتی» بود که در مقدمه چینی برای خروج نیروهای آمریکایی در پایان سال جاری نقش داشت .<br class='autobr' /> به گفته وزارت دفاع، در این حمله "یک شخص که لباس نظامی به تن داشت، در آکادمی نظامی افغانستان بر منسوبین اردوی ملی و همکاران خارجی شان شلیک کرد که در اثر آن یک افسر خارجی کشته و شمار دیگری از افسران افغان و خارجی زخم برداشتند."</p> <div class='spip_document_23532 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <a href='https://kabulpress.org/IMG/jpg/12-19.jpg' class="spip_doc_lien mediabox" type="image/jpeg"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH281/12-19-da9aa.jpg?1769352834' width='500' height='281' alt='' /></a> </figure> </div> <p>منابع مطلع در وزارت دفاع به بی بی سی گفته اند که مهاجم یک سرباز افغان بوده که سه سال پیش به استخدام ارتش افغانستان درآمده بود، <br class='autobr' /> حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان این حمله را محکوم کرده است ، در خبرنامه ارگ ریاست جمهوری آمده است: "رئیس جمهوری افغانستان حمله بر منسوبین اردوی ملی و مربیان خارجی را که مصروف بازدید از تاسیسات نظامی اکادمی و توانمند ساختن نیروهای نظامی افغانستان بودند، کار دشمنانی دانست که نمی خواهند این کشور صاحب نهاد های نیرومند شود."<br class='autobr' /> نهاد های استخباراتی کشور خبر داده بودند که حضورمشاوران خارجی طالبان در میدان نبرد افزایش یافته است و در پلانگذاری و تعئین اهداف این مشاورین نقش برجسته تری دارند <br class='autobr' /> قبل از این رئیس تیم انتخاباتی اشرف غنی احمد زی در قندهار و پسر کاکای رئیس جمهور حشمت خلیل کرزی در زادگاه خود هدف حمله انتحاری قرار گرفت وشهید شد،همچنان در یک حادثه دیگری چهارده نفر از مسافرین هزاره در مسیر ولایت غور به کابل بعد از توقف بطور هدفمند به شهادت می رسند که طالبان البته مسئولیت این حادثه را نپزیرفته اند ولی یک قوماندان غیر مسئول محلی مسئول این روئیداد شناخته شده است هئیت موظف دولت که به ساحه رفته است به مردم منطقه اطمینان داده اند که روئیداد غور بدقت بررسی و عوامل آن به جزای اعمال خود خواهند رسید در یک حادثه مشابه دو روز قبل مولوی صبغت‌الله از علمای ولایت بدخشان دو روز پیش در راه بازار راغستان به خانه‌اش توسط دو مرد مسلح موتورسیلکلیت سوار کشته شد. به گفته سخنگوی والی بدخشان دیروز دو مرد به اتهام قتل او بازداشت شدند و شامگاه مردم پس از دفن جسد مولوی، به فرماندهی پلیس ریختند و وارد بازداشتگاه شدند. سخنگوی والی بدخشان افزود معترضان خشمگین متهمان را با بیل، کلنگ و چاقو کشتند.<br class='autobr' /> امام علی عزیزی مدیر تحقیقات جنایی بدخشان گفت که مردم فرصت بازجویی از متهمان را ندادند و آن دو اعتراف نکرده بودند که مسئول قتل مولوی صبغت‌الله بودند.<br class='autobr' /> از یک دید وضعیت امنیتی در این اواخر روبه وخامت بوده و از این که حکومت آقای کرزی روز های پایانی خود را می گذراند و خود آقای کرزی تأکید کرده که خواهان تمدید دوره ریاست اش نمی باشد و همین است که در تمامی ارگانهای دولتی یک وضعیت بلاتکلیفی حاکم شده است و تلاش های مخالفین مسلح هم افزایش چشمگیر یافته است از سوی دیگر بخش های ازمردم هم در این وضعیت به خود این حق را می دهند که کار ارگان های عدلی و قضایی را بدست خود گرفته اجرأت کنند که برای نمونه آن میتوان به حادثه به قتل رساندن متهمان قتل مولوی در بدخشان اشاره کرد.<br class='autobr' /> حادثه دانشگاه دفاعی مارشال فهیم هم یک روئیداد تازه نیست ،ما شاهد حملات سبز بر آبی در سالهای اخیر بوده ایم که در قطعات مختلف اردو و پولیس رخ داده اند و یا در میدان محاربه حملات خودی بوده اند و این حملات بدون هماهنگی استخبارات کشور های بیگانه نبوده اند از اینکه گروه های شورشی توان انجام حملات به این پیچیدگی را ندارند و از سوی هم این ضعف استخبارات و ضد استخبارات را در قطعات نظامی نشان می دهد ،هر بار که چنین حوادث رخ داده مقامات از تشدید فعالیت های استخباراتی و سخت گیری در جلب و جذب پرسونل خبر داده اند ولی طوریکه مشاهده شده این فعالیت ها نتیجه نداشته اند. <br class='autobr' /> این اقدامات به این دلیل بی نتیجه بوده اند که شاید ارگانهای کشفی و استخباراتی بطور مقطعی این فعالیت ها را تشدید کرده اند ولی برای نظارت و کنترول دوامدار هیچ رویکردی را عملی نکرده اند. عوامل نفوذی دشمن وقتی داخل یک ارگان نظامی و استخباراتی می شود در همان لحظه حضور خود دست به عمل نمی شوند و منتظر می مانند تا یک فرصت خوب برای یک هدف خوب بدست بیاید تا بتوانند با از بین بردن آن هدف تمامی ساختار و ستراتیژی دفاعی یک کشور را آسیب پذیر بسازند همچنان این ضعف استخباراتی در سطح ولایات و ولسوالی ها هم بخوبی مشهود است که نمی توانند از حملات شورشیان در مناطق مختلف کشور جلوگیری کنند و این وضعیت در نهایت کشور را در سطح بین المللی یک کشور ضعیف جلوه می دهد .</p> <p>اگر می خواهیم توانمندی دفاعی و عملیاتی ارگان های امنیتی خویش را تقویت کنیم باید یک سیستم کنترول دوامدار و نظارت جامع را برای زیر نظر گرفتن فعالیت های دشمن در قطعات نظامی و آسیب پذیری های پرسونل نظامی خویش راه اندازی کنیم که این سیستم شامل نظارت الیکترونیکی ،مخابراتی و بشری باشد واز سوی هم در سطح ولسوالی ها نظارت بشری و تخنیکی بصورت جامع هماهنگ شود و معلومات بدست آمده بزود ترین فرصت به مسئولین محلی ارایه گردد ولی در سطح بالاتری فعالیت مسئولین محلی هم باید تحت کنترول و نظارت دوامدار باشد تا مبادا در ساختار ارگانهای امنیتی و محلی ما عوامل دشمن حضور یافته باعث مشکلات های سیاسی و امنیتی نگردند .<br class='autobr' /> برای این کار یک اراده قوی سیاسی و اداری لازم است که فکر نکنم آقای کرزی در این شرایط آمادگی یک چنین تصمیم را داشته باشند ولی رئیس جمهور که بعد از ایشان بر مسند اقتدار تکیه می زنند توانایی این کار را دارند و البته آقای کرزی می توانند که زمینه های انتقال هر چه زودتر مسئولیت ها را مساعد سازند و در این روزهای پایانی حاکمیت خود موانع که باعث توقف روند انتقال می شود رفع سازند .<br class='autobr' /> خلص این که هر چه زود تر این سریال انتخابات باید خاتمه یابد تا ما شاهد یک رئیس جمهور منتخب دیگری باشیم که مورد تأئید مردم ،جامعه جهانی باشد و او بتواند از آسیب های این بلاتکلیفی جلوگیری کند .</p></div> https://kabulpress.org/article200207.html https://kabulpress.org/article200207.html 2014-06-02T20:11:51Z text/html fa عماد عابدی تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی افغانستان و کشورهای منطقه و جهان <p>در شش سال گذشته جنگ عراق و افغانستان چارچوب فلسفه سیاست خارجی بارک اوباما را تشکیل می‌داد. اما او همیشه می‌گفت که هر دو جنگ را از جورج بوش، رئیس جمهور پیشین، به میراث برده است. در جریان انتحابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸، آقای اوباما تعهد کرده بود که جنگ در این دو کشور را پایان می بخشد و به مردم امریکا وعده داد که از جنگ های غیر ضروری اجتناب خواهد کرد. <br class='autobr' /> نویسنده: عماد عابدی روز سه‌شنبه بارک اوباما با اعلام برنامه خود برای افغانستان، نوشتن بخش پایانی جنگ امریکا در این کشور را آغاز کرد. بر (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique3.html" rel="directory">خبر و گزارش</a> / <a href="https://kabulpress.org/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a>, <a href="https://kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a>, <a href="https://kabulpress.org/mot17.html" rel="tag">افغانستان و کشورهای منطقه و جهان</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L135xH150/arton200207-ecc48.jpg?1769368684' class='spip_logo spip_logo_right' width='135' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>در شش سال گذشته جنگ عراق و افغانستان چارچوب فلسفه سیاست خارجی بارک اوباما را تشکیل می‌داد. اما او همیشه می‌گفت که هر دو جنگ را از جورج بوش، رئیس جمهور پیشین، به میراث برده است. در جریان انتحابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸، آقای اوباما تعهد کرده بود که جنگ در این دو کشور را پایان می بخشد و به مردم امریکا وعده داد که از جنگ های غیر ضروری اجتناب خواهد کرد.</p></div> <div class='rss_texte'><!--sommaire--><div class="well nav-sommaire nav-sommaire-4" id="nav69d002046749d5.68963958"> <h2>Sommaire</h2><ul class="spip" role="list"><li> <a id="s-t"></a><a href="#t" class="spip_ancre">جنگ‌های میراثی</a></li><li> <a id="s-t-a875"></a><a href="#t-a875" class="spip_ancre">اولویت‌های سیاست خارجی</a></li><li> <a id="s-t-9cec"></a><a href="#t-9cec" class="spip_ancre">روابط سرد با کرزی</a></li><li> <a id="s-t-162e"></a><a href="#t-162e" class="spip_ancre">آینده افغانستان</a></li></ul></div><!--/sommaire--><p>نویسنده: عماد عابدی<br class='autobr' /> روز سه‌شنبه بارک اوباما با اعلام برنامه خود برای افغانستان، نوشتن بخش پایانی جنگ امریکا در این کشور را آغاز کرد. بر مبنای این برنامه پس از ختم فعالیت‌های رزمی نیروهای امریکایی در پایان سال ۲۰۱۴، نه‌هزار و هشت‌صد سرباز برای یک سال و ۵ هزار سرباز در سال پس از آن در افغانستان باقی می‌مانند. و در پایان سال ۲۰۱۶ تمامی نیروهای امریکایی از افغانستان خارج می‌شوند. <br class='autobr' /> آقای اوباما، پس از یک سفر غیر منتظره به افغانستان، در سخن‌رانی خود در گورستان ملی ارلینگتون اظهار داشت، "تا پایان امسال، جنگ ما در افغانستان خاتمه می‌یابد. زمانش رسیده است که صفحه را بگردانیم." نیروهای باقی‌مانده در سال ۲۰۱۵ به آموزش سربازان افغانستانی در سراسر کشور ادامه می‌دهند و یک گروه جداگانه از نیروهای عملیات ویژه به ماموریت های ضد تروریستی بر ضد آنچه که اوباما"بقایای القاعده" خواند خواهند پرداخت. اما در سال ۲۰۱۶ نیروهای امریکایی تنها در کابل و بگرام خواهند ماند. آقای اوباما در ادامه سخن‌رانی خود گفت، "این را باید بپذیریم که افغانستان کشور بدون عیب نیست و این مسئولیت ما نیست که آن را کامل بسازیم. بر مردم افغانستان است که در مورد آینده خود تصمیم بگیرند." برنامه اوباما وابسته به امضای توافقنامه امنیتی دوجانبه با دولت افغانستان است که کرزی از امضای آن سر باز زد اما دو نامزد پیشتاز ریاست جمهوری گفته اند که آن را امضا خواهند کرد.<br class='autobr' /> واکنش ها در برابر اعلامیه اوباما متفاوت بود. بیشتر وزیران و قانونگذاران دموکرات از اعلامیه استقبال کردند و آن را در راستای منافع امریکا و مطابق به خواست فرماندهان نظامی خواندند. <br class='autobr' /> هری رید، رئیس مجلس سنای امریکا، گفت که این برنامه بدون شک در راستای پیشبرد منافع امنیتی امریکا در افغانستان طرح ریزی شده است. آقای رید به نشریه پولیتیکو گفته است، "اشتباه نکنید. نیروهای مسلح و سازمان های اطلاعاتی امریکا به تلاش های شان ادامه میدهند تا اطمینان حاصل شود که افغانستان هرگز دوباره به یک پناه گاه امن برای تروریستانی که به دنبال حمله به منافع امریکا و متحدانش استند تبدیل نشود".<br class='autobr' /> اما شماری از سرسخت ترین منتقدان سیاست خارجی اوباما - سناتور جان مک کین، سناتور لیندزی گراهام، و سناتور کلی آیوت – این تصمیم اوباما را کوته بینانه توصیف کرده و هشدار دادند که این امر دشمنان امریکا را تشجیع خواهدکرد. این سه سناتور جمهوری‌خواه، در یک بیانیه مشترک تذکر دادند که، "تصمیم رئيس جمهور در مورد زمان‌بندی مشخص برای خروج کامل نیروهای امریکایی از افغانستان یک اشتباه تاریخی و پیروزی سیاست بر استراتژی است". <br class='autobr' /> ارگ ریاست جمهوری افغانستان، با پخش اعلامیه یی از این تصمیم امریکا استقبال کرد. در بیانیه ی ریاست جمهوری آمده است که، "خاتمه حضور نظامی امریکا و به عهده گرفتن امور امنیتی کشور توسط نیروهای افغان از خواسته های اساسی رئیس جمهور، دولت و مردم افغانستان بوده است". در این بیانیه از "مخالفین مسلح" خواسته شده که با استفاده از این فرصت تاریخی جنگی را که به بهانه حضور سربازان خارجی د افغانستان به راه انداخته بودند پایان بخشند.<br class='autobr' /> در این حال، اعلامیه اوباما در میان نیروهای مسلح افغانستان با انتقاد مواجه شده است. یکی از فرماندهان نظامی افغانستان که نخواسته نامش فاش شود به روزنامه واشنگتن پست گفته است، "اوباما در این هفته گفت که افغانستان را مسئولانه ترک خواهد گفت. خروج نیروهای امریکایی در سال ۲۰۱۶، مسئولانه نیست".<br class='autobr' /> یک فرمانده دیگر ارتش افغانستان به این روزنامه گفته است که نیروهای امنیتی افغانستان حمایت هوایی و توپخانه سنگین ندارند و رسیدن به این توانایی ها در سال ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ ناممکن است.</p> <h2 class="spip" id='t'>جنگ‌های میراثی<a class='sommaire-back sommaire-back-4' href='#nav69d002046749d5.68963958' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p>در شش سال گذشته جنگ عراق و افغانستان چارچوب فلسفه سیاست خارجی بارک اوباما را تشکیل می‌داد. اما او همیشه می‌گفت که هر دو جنگ را از جورج بوش، رئیس جمهور پیشین، به میراث برده است. در جریان انتحابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸، آقای اوباما تعهد کرده بود که جنگ در این دو کشور را پایان می بخشد و به مردم امریکا وعده داد که از جنگ های غیر ضروری اجتناب خواهد کرد. <br class='autobr' /> آقای اوباما در سخنرانی خود پس از ادای حلف وفاداری در سال ۲۰۰۹، حتا به رهبران خودکامه شماری از کشورها به شمول ایران چراغ سبز نشان داد، "به کسانی که از طریق فساد و فریب و خاموش کردن ناراضیان به قدرت چسبیده اند، می گویم بدانید که شما در سوی غلط تاریخ قرار دارید، ولی اگر حاضر به شل کردن مشت خود باشید ما حاضریم با شما کمک کنیم". در سال ۲۰۰۹ هنگامی که قرار شد ۳۰ هزار نیروی اضافی به افغانستان فرستاده شود، سه ماه طول کشید تا بارک اوباما تصمیم‌اش را اعلام کند. <br class='autobr' /> رابرت گیتس، وزیر دفاع سابق امریکا، در کتاب خود "وظیفه: خاطرات وزیر جنگ" نوشته است که پس از صدور دستور افزایش نیروهای نظامی در افغانستان، رئیس جمهور اوباما اعتماد خود به این استراتژی را از دست داد و مشاوران کاخ سفید با اظهارات منفی‌گرایانه شک و تردید او را بیشتر می ساختند.<br class='autobr' /> گیتس می‌گوید که در سال ۲۰۱۱، آقای اوباما به انتقاد — گاهی اوقات با هیجان – از سیاست های خود در افغانستان آغاز کرد. آقای گیتس جلسه‌یی را در سال ۲۰۱۱ به یاد می آورد که در مورد افغانستان دایر شده بود و اوباما ناراحت به نظر می‌رسید، "همانطور که من آنجا نشسته بودم، با خود فکر می کردم: رئيس جمهور به فرمانده خود اعتماد ندارد، تحمل دیدن کرزی را ندارد، به در استراتژی خود باور ندارد، و جنگ (افغانستان) را به میراث برده است. تنها چیزی که می خواهد، خارج شدن از این مخمصه است".</p> <h2 class="spip" id='t-a875'>اولویت‌های سیاست خارجی <a class='sommaire-back sommaire-back-4' href='#nav69d002046749d5.68963958' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p>حالا که جنگ امریکا در افغانستان به پایان می رسد، اوباما تلاش دارد تعریف جدیدی از سیاست خارجی و نقش امریکا در جهان در دو سال باقی مانده از دوران خدمت خود ارائه دهد. اگر چه اوباما در آغاز ریاست جمهوری خود در بیرون از امریکا به موفقیت‌هایی به شمول ماموریت‌های نظامی برای ردیابی و کشتن بن‌لادن دست یافت، اما در این اواخر مخالفان‌اش به شدت از سیاست خارجی منفعل او انتقاد می‌کنند. درگیری های سوریه و تهدید های روسیه نیز پرسش‌هایی را بر انگیخته است که چگونه ایالات متحده می تواند با پیامدهای تهدیدات دشمنان بین المللی خود مقابله کند در حالی که اوباما به وضوح از درگیر شدن در یک جنگ بزرگ دیگر دوری می‌جوید. <br class='autobr' /> بن رودز، معاون مشاور امنیت ملی اوباما، که همراه او به افغانستان سفر کرده بود به خبرنگاران گفت، فروکش کردن جنگ امریکا در افغانستان، که به دنبال پایان جنگ عراق در سال ۲۰۱۱ صورت میگیرد "نقطه عطف" سیاست خارجی اوباما است. او در ادامه افزود، "سیاست خارجی ما پس از این بسیار متفاوت از دهه گذشته خواهد بود".<br class='autobr' /> یک روز پس از اعلام برنامه قصر سفید برای افغانستان، بارک اوباما سخنرانی مفصلی در اکادمی نظامی وست پوینت ایراد کرد. او در این سخن رانی در رابطه به سیاست خارجی خود در دو سال آینده به تفصیل صحبت کرد و توضیح داد که امریکا هنوز هم با تهدید تروریسم روبرو است اما عامل این تهدید دیگر یک هسته متمرکز تروریستی نخواهد بود. آقای اوباما افزود، "در آینده قابل پیش بینی، تروریسم تهدید مستقیم به امریکا، در داخل و خارج، باقی می ماند. اما استراتژی اشغال هر کشوری که به ترورستان پناه می‌دهد ساده انگارانه و ناپایدار است. من معتقدم که ما باید با استفاده از موفقیت‌ها و کاستی‌های تجربه ما در عراق و افغانستان استراتژی ضد تروریستی خود را تغییر دهیم تا بتوانیم به کشورهایی که شبکه های تروریستی در آنجا به دنبال جای پا استند همکاری بهتر کنیم". <br class='autobr' /> آقای اوباما در ادامه نطق خود گفت که ایالات متحده بایدتنها در حالتی دست به اقدام یک جانبه نظامی بزند که "منافع اساسی" آن مانند جریان آزاد بازرگانی به خطر مواجه شود. او به اهمیت گزینه‌های غیرنظامی در پرداختن به چالش‌های جهان، و همچنین همکاری‌های جمعی بین‌المللی تاکید کرد. <br class='autobr' /> سخنرانی آقای اوباما، اما، نتوانست منتقدانش را خاموش کند و یا قناعت شماری از دموکرات های ناراضی را فراهم کند. برای آنها این سخنرانی تکرار دکترین سیاست خارجی اوباما بود که پیش از این بارها تکرار شده بود. به نظر منتقدان، آقای اوباما تنها یکی دو مطلب تازه به گفتن داشت از جمله اعلام راه اندازی صندوق ۵ میلیارد دالری برای "آموزش، ظرفیت سازی و فراهم کردن تسهیلات" برای کشورهایی که در خط مقدم مبارزه با تروریسم قرار دارند و حمایت بیشتر از مخالفان رژیم اسد در سوریه.<br class='autobr' /> آنچه را که از مطالعه رفتار و گفتار رئيس جمهور اوباما میتوان برداشت کرد در واقع همان بازگشت به انترناسیونالیسم کلاسیک است، یعنی اتکابر دیپلماسی و ابزار قدرت نرم، حفظ انعطاف پذیری پیش از واکنش، اجتناب از درگیری نظامی و ملت سازی . ایالات متحده دیگر ثروت و اشتهای تحمل جنگ های طولانی در هرجای جهان را ندارد. امریکا مشکلات متعدد داخلی خود را دارد که از درون آن را تضعیف می کند، از حالت زار زیرساخت ها تا سیستم آموزشی ای که با کمبود بودجه روبرو است و بسیاری از مردم توان پرداخت مصارف گزاف آن را ندارند. ایالات متحده بدون تقویه منابع داخلی و زیرساخت های خود، دیگر توان جاه طلبی های بزرگ جهانی را ندارد.</p> <h2 class="spip" id='t-9cec'>روابط سرد با کرزی<a class='sommaire-back sommaire-back-4' href='#nav69d002046749d5.68963958' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p>روابط اوباما و کرزی از همان آغاز کار سرد بوده است. آقای اوباما حتا پیش از نقل مکان به کاخ سفید از کرزی و فساد و بی کفایتی در حکومت‌اش به شدت انتقاد می کرد. کاخ سفید بارها از امتناع کرزی برای امضای توافقنامه امنیتی دو جانبه ابراز نارضایتی کرده است.<br class='autobr' /> پس از انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال ۲۰۰۹، که در آن ایالات متحده و چند کشور دیگر از تقلب گسترده شکایت کردند و کرزی به نوبه خود آنها را به دخالت در انتخابات متهم کرد، روابط بین کرزی و ایالات متحده رو به سقوط بوده است. <br class='autobr' /> کارلوتا گال، خبرنگار نیویارک تایمز، در کتاب خود، دشمن اشتباهی، می‌نویسد که در سال ۲۰۰۹، کرزی فکر می کرد انتخابات ریاست جمهوری را برده است. اما پس از اتهام تقلب و فشار ایالات متحده، او رفتن انتخابات به در دوم را پذیرفت. گال می نویسد، "من احساس حقارت کرزی را، هنگامی که در یک کنفرانس خبری اعتراف کرد که انتخابات را نبرده است، احساس می کردم".<br class='autobr' /> کارلوتا گال می نویسد که پس از آن،کرزی متقاعد شدکه امریکایی ها سعی می کردند او را از قدرت براندازند، و هرگز این تحقیر را فراموش نکرد. او همچنین فکر می کرد که امریکایی ها به جای این که منبع اصلی تروریسم، پاکستان، را هدف قرار دهند، روستاهای افغانستان را بمباران می کنند و مانع تلاش های آشتی او با طالبان می شوند. <br class='autobr' /> روز دوشنبه بارک اوبامابه طور غیر منتظره به پایگاه هوایی بگرام وارد شد، کرزی حاضر نشد با او در بگرام دیدار کند، و اوباما در مقابل پیشنهاد کرزی برای دیدار درارگ را رد کرد.</p> <h2 class="spip" id='t-162e'>آینده افغانستان<a class='sommaire-back sommaire-back-4' href='#nav69d002046749d5.68963958' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p>در پایان جنگ عراق، روابط اوباما و دولت المالکی مشابه به آن چه که در افغانستان میگذرد بود. در نهایت هر دو کشور نتوانستند روی حضور نیروهای امریکایی در این کشور به توافق برسند و امریکایی ها عراق را ترک گفتند. از آن زمان تا کنون، عراق در آتش جنگ فرقه ای می سوزد. <br class='autobr' /> اما شرایط در افغانستان متفاوت است. در تابستان امسال رئيس جمهور جدید جای حامد کرزی را می گیرد، و هر دو نامزد پیشتاز توافق کرده اند که توافقنامه امنیتی را امضاء کنند. اوباما می تواند به آسانی جدول زمانی خروج نیروهای امرکایی را با درنظرداشت وضیعت جنگی تنظیم کند. با این حال، او کماکان به تحمیل ضرب العجل و اعمال فشار بر افغانستان تاکید دارد. دولت امریکا استدلال می کند این کشور در حال حاضر با تهدیدهای تروریستی از آسیای جنوبی تا ساحل افریقا روبرو است، و خروج نیروهای امریکایی از افغانستان دست این کشور را در مبارزه با این تهدیدها باز می کند. <br class='autobr' /> رئيس جمهور امریکا هنگام اعلام برنامه های خود گفت، "در قرن ۲۱، جنگ ها چنین پایان می یابند". احتمالا چنین باشد، اما ،در عین حال، ترک میدان جنگ و ناتمام گذاشتن تعهدات موقعیت، اعتبار و حیثیت امریکا را به چالش می کشد.</p></div> https://kabulpress.org/article1562.html https://kabulpress.org/article1562.html 2014-05-03T09:37:00Z text/html fa کابل پرس تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش مواد مخدر آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی فساد، سوء استفاده، اختلاس و غصب زمين <p>نشر نخست در کابل پرس?: 6 می 2008 <br class='autobr' /> سالانه 800 ميليون دالر، کميشن واليان جنوب برای اجازه ی عبور کاروان مواد مخدر/ اسدالله خالد پولی که بايد برای محو کشت خشخاش به افرادی مشخص داده می شد را به ديگران داده است/ قندهار: 150 هزار دالر بده تا قوماندان امنيه ولسوالی شوی/ در سند افشا شده ی مقامات آمريکايی از احمد ولی کرزی به عنوان محوری ترين قاچاقچی مواد مخدر ياد شده است/ معاش 2200 سرباز در يکی از ولايات شرقی به جيب زورمندان رفته است/ هزاران تن از نظاميان دولتی که از دولت معاش دريافت می کنند به خدمت (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique22.html" rel="directory">کابل پرس افشا می کند</a> / <a href="https://kabulpress.org/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a>, <a href="https://kabulpress.org/mot11.html" rel="tag">مواد مخدر</a>, <a href="https://kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a>, <a href="https://kabulpress.org/mot13.html" rel="tag">فساد، سوء استفاده، اختلاس و غصب زمين</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L136xH150/arton1562-5081f.jpg?1769351782' class='spip_logo spip_logo_right' width='136' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>نشر نخست در کابل پرس^{<a href="https://www.kabulpress.org" class='spip_out' title="تعریف/واژه: کابل پرس نام رسانه آزادی است که در سال 2014 میلادی توسط شاعر و نویسنده هزاره (…)">?</a>}: 6 می 2008</p> <p>سالانه 800 ميليون دالر، کميشن واليان جنوب برای اجازه ی عبور کاروان مواد مخدر/ اسدالله خالد پولی که بايد برای محو کشت خشخاش به افرادی مشخص داده می شد را به ديگران داده است/ قندهار: 150 هزار دالر بده تا قوماندان امنيه ولسوالی شوی/ در سند افشا شده ی مقامات آمريکايی از احمد ولی کرزی به عنوان محوری ترين قاچاقچی مواد مخدر ياد شده است/ معاش 2200 سرباز در يکی از ولايات شرقی به جيب زورمندان رفته است/ هزاران تن از نظاميان دولتی که از دولت معاش دريافت می کنند به خدمت شخصی قاچاقچيان بين المللی شناخته شده ی هرويين درآمده اند/ اسدالله وفا از از تدارک و قاچاق محموله ی بزرگ مواد مخدر سود سرشاری برده است/ و حامد کرزی همچنان دروغ می گويد!</p></div> <div class='rss_texte'><!--sommaire--><div class="well nav-sommaire nav-sommaire-1" id="nav69d00204713be4.41038295"> <h2>Sommaire</h2><ul class="spip" role="list"><li> <a id="s-t"></a><a href="#t" class="spip_ancre">فساد گسترده ی خانواده و اطرافيان حامد کرزی!</a></li></ul></div><!--/sommaire--><p>کابل پرس^{<a href="https://www.kabulpress.org" class='spip_out' title="تعریف/واژه: کابل پرس نام رسانه آزادی است که در سال 2014 میلادی توسط شاعر و نویسنده هزاره (…)">?</a>} 4 اکتبر 2012: بار دیگر خبر و گزارش فساد دستگاه حامد کرزی و شخص گل آغا شیرزی از نزدیکان وی در صدر رسانه های بین المللی قرار گرفته است. در تازه ترین مورد روزنامه ی والستریت ژورنال امروز در گزارشی نوشته که گل آغا شیرزی بتازگی در میدان هوایی آلمان در حالی که پاسپورت دیپلماتیک داشته، همراه با مبالغ هنگفت پول مورد تلاشی/ بازرسی قرار گرفته است. این روزنامه به مقدار این پول هنگفت اشاره نکرده اما به نقل از منابع خود نوشته که او از راه قاچاق مواد مخدر و دزدی از عواید گمرکی ولایت ننگرهار، به پول های هنگفت دست یافته است. همچنین والستریت ژورنال نوشته که گل آغا شیرزی با رابطه با طالبان و سایر گروه های جنایتکار، زمینه بازگشت آنان را فراهم می کند.<br class='autobr' /> در گذشته نیز گل آغا شیرزی متهم به دزدی از عواید گمرکی و قاچاق مواد مخدر شده بود. طوری که درآمد وی را از راه قاچاق مواد مخدر و دزدی از عواید گمرکی ولایت قندهار در زمان ولایتش در این منطقه به میلیون ها دالر در ماه برآورد شده بود.</p> <h2 class="spip" id='t'>فساد گسترده ی خانواده و اطرافيان حامد کرزی!<a class='sommaire-back sommaire-back-1' href='#nav69d00204713be4.41038295' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p>گل آغا شيرزوی و درآمد يک ميليون دالری در هفته/ قاچاق مواد مخدر و دزدی از عوايد گمرکی</p> <p><strong>توجه: این نوشته برای نخستین بار در تاریخ سه شنبه 6 می 2008 نشر شده است و در این مدت پست های برخی از افراد تغییر کرده و احمد ولی کرزی نیز کشته شده است. با این وجود مافیای کرزی و خانواده ی وی همچنان فعالیت گسترده دارد.</strong></p> <p>در قندهار، هلمند، ننگرهار، زابل و غزنی مانند نقاط ديگر افغانستان، کودکان و زنان و مردان بی دفاع قربانی می شوند و درست در چند قدمی آنان باند گسترده ی فساد، اختلاس، توليد و قاچاق مواد مخدر و آدم ربايی در حلقه ی اطرافيان و خانواده ی حامد کرزی فربه تر می شود. مقامات محلی در زد و بند با خانواده ی حامد کرزی از هيچ کوششی برای چور و چپاول مردم دريغ نمی کنند.</p> <p>در تاريخ سوم می امسال يک رسانه ی کانادايی بخش هايی از فساد و چور و چپاول کلان ميان خانواده و اطرافيان حامد کرزی را فاش کرد که گرچه تنها بخشی از غارت را تشريح کرده اما نشان دهنده ی اين است که چگونه دزدان در دستگاه فاسد حامد کرزی بر گُرده ی مردم سوار شدند و حامد کرزی همچنان به دروغ گويی های خود ادامه می دهد.</p> <div class='spip_document_1628 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_left spip_document_left'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L250xH178/khalidk-085a1.jpg?1769351782' width='250' height='178' alt='' /> </figure> </div> <p>در گزارش رسانه ی کانادايی آمده است که بين سربازان، ديپلمات ها و امدادگرانی که در افغانستان زندگی می کنند، يک مشکل وجود دارد و آن اين است که شهامت ابراز ندارند. اما اين بين مردم عادی افغانستان موضوعی روزانه است که فساد عميقا بين حکومتی که در پشت سر آن غرب است و مقامات گماشته شده ی آن ريشه دارد.</p> <p><strong>در قندهار قوماندانی امنيه يک ولسوالی به 150 هزار دالر آمريکايی خريد و فروش می شود.</strong> مردم برای اينکه بتوانند آسوده از گزند ماموران در ولايات عبور و مرور کنند، ناچارند پول های هنگفتی بپردازند. تعداد زيادی بدليل نپرداختن باج زندانی و لت و کوب شدند.</p> <p><strong>هزاران تن از نظاميان دولتی که از دولت معاش دريافت می کنند به خدمت شخصی قاچاقچيان بين المللی شناخته شده ی هرويين درآمده اند و قاچاقيان کاملا آسوده کار خود را پيش می برند.</strong></p> <p><strong>برخی از مقامات دولتی صد ها ميليون دالر پول بادآورده بدست آورده اند که يک نمونه ی آن اسدالله خالد والی قندهار است که در شکنجه ی افراد دست دارد . تعدادی از وزرای کابينه ی حامد کرزی نيز شامل اين افرادند.</p> <div class='spip_document_1630 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L400xH295/walik-255e9.jpg?1769351782' width='400' height='295' alt='' /> </figure> </div> <p>يکی از افراد مهم و کليدی که در حقيقت او امور قندهار را اداره می کند، <strong>احمد ولی کرزی</strong> است. در يک سند مهم حکومت آمريکا که توسط شبکه ی ای بی سی فاش شد، از او به عنوان محوری ترين کسی ياد شده که در کار قاچاق هرويين و ترياک است.</p> <p>منابع غربی می گويند اين امری عادی شده است که از صادرات و واردات به شمول قاچاق مواد مخدر، مقامات محلی بيست درصد کميشن دريافت کنند. اين به معنای آن است که سالانه صدها ميليون دالر به جيب واليان از اين رهگذر می رود که بالغ بر 800 ميليون دالر می شود. اين در حالی ست که بسياری از خانواده ها درآمدی کمتر از يک دالر در روز دارند.</strong></p> <p>در کنار اين راه های مختلف ديگر برای اختلاس وجود دارد. <strong>در يک مورد ديگر نظاميان آمريکايی کشف کردند که در يکی از ولايات شرقی از معاش سه هزار و سه صد تن از سربازان تنها به يک سوم آنان معاش پرداخت شده و بقيه مستقيم به جيب مقامات نظامی و سياسی محل رفته است.</strong></p> <p>تمويل کنندگان غربی برنامه ی محو کشت خشخاش راه های مختلفی را برای محو آن طراحی کرده اند. مقامات انگليسی می گويند<strong> اسدلله خالد پولی را که بايد به افراد مشخصی برای کنار گذاشتن کشت خشخاش می داد، به افراد ديگری داده است.</strong></p> <div class='spip_document_1631 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L300xH400/karzaip-9f17a.jpg?1769351782' width='300' height='400' alt='' /> </figure> </div> <p>ارتباط نزديک حامد کرزی با برخی جنگ سالاران و رهبران غير قابل اعتماد و برخی از اعضای خانواده ی وی يکی از مشکلات شناخته شده ی بزرگ از سال 2004 که رييس جمهور شد می باشد. يک مقام بلندپايه ی انگليسی می گويد اين بزرگترين مشکل ماست، حتا بزرگ تر از طالبان، بزرگتر از فقر.</p> <p>اين رسانه ی کانادايی در ادامه می نويسد که تابستان سال گذشته <strong>حاجی ظاهر فرمانده پوليس سرحدی ننگرهار محموله ی صد و بيست و سه و نيم کيلويی هرويین را بدست آورده بود اما بدون کدام کاری آن را رها کرده بود.</strong></p> <p>به همين شکل <strong>اسدالله وفا والی سابق هلمند</strong> که پس از سال ها با فشار بين المللی بر کرزی برکنار شد، <strong>از تدارک و قاچاق محموله ی بزرگ مواد مخدر سود سرشاری برده است</strong>. وفا به يک وظيفه ديگری در دفتر حامد کرزی گمارده شد.</p> <p><strong>داستان فساد و اختلاس حلقه ی اطراف حامد کرزی تمامی ندارد.</strong></p> <p>شبيه فشاری که اکنون از طرف حکومت کانادا برای برکناری اسدالله خالد والی قندهار اعمال می شود، پنج سال پيش باعث برکناری گل آغا شيرزوی از همان سمت شد.</p> <div class='spip_document_1627 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L353xH449/shirzai-a560c.jpg?1769351782' width='353' height='449' alt='' /> </figure> </div> <p><strong>گل آغا شيرروی شخصا در هفته يک ميليون دالر از عوايد گمرکی و قاچاق مواد مخدر بدست می آورد.<br class='autobr' /> گل آغا شيرزوی پس از برکناری به عنوان والی ننگرهار از طرف حامد کرزی انتخاب شد.</strong></p> <p>اين رسانه ی کاناديی می افزايد، بسياری از مشکلات اختلاس و فساد به زمانی برمی گردد که <strong>در جنگ عليه طالبان در سال 2001 ميليون ها دالر از طرف ارتش ويژه ی آمريکا و سازمان استخباراتی آن به عاملانی مانند گل آغا شيرزوی داده شد و پس از بيرون راندن طالبان از قدرت، اين عاملان دوباره در حکومت افغانستان سهيم شدند.</strong></p> <p>ضرار احمد مقبل وزير داخله به اين رسانه ی کانادايی گفته است که <strong>حامد کرزی حکمی را به تمام ادارات فرستاده که از تحقيق درباره اعضای خانواده ی وی چشم پوشی کنند.</strong></p> <p><strong>با اين حال هيچکدام از مقامات قضايی افغانستان حاضر به تحقيق در اين مورد نشده اند. دليل آن بسيار واضح است. مقامات قضايی افغانستان از حلقه ی اطراف کرزی بوده و خود در فساد دست دارند.</strong></p> <p><strong>اشاره:</strong></p> <p>اين گزارش با استفاده از گزارش رسانه ی کانادايی ترتيب داده شده و ترجمه ی دقيق و جمله به جمله ی آن نيست.</p> <p><a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article1560" class="spip_out" rel="external">برای مطالعه ی گزارش رسانه ی کانادايی اينجا را کليک کنيد</a></p> <hr class="spip" /><a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article1428" class="spip_out" rel="external"> <p><strong>اسدالله خالد و برکناری؟</p> <p>شبکه ی فساد در قندهار: برادر حامد کرزی، اسدالله خالد و محمد عارف نورزی</p> <p>چهار شنبه 16 آوريل 2008</strong></p> </a> <hr class="spip" /><a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article1452" class="spip_out" rel="external"> <p><strong>عارف نورزی، برادرش و مواد مخدر؟</p> <p>يک هتل در قندهار: 15 میلیون دالر امریکایی</p> <p>يكشنبه 20 آوريل 2008, نويسنده: بصیر هلمندی</strong></p> </a> <hr class="spip" /><a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article829" class="spip_out" rel="external"> <p><strong>پادشاه هرويين يا پادشاه لوبيا؟</p> <p>آيا ولی کرزی به کشت لوبيا راضی می شود؟</p> <p>شنبه 3 مه 2008</strong></p> </a> <hr class="spip" /><a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article1416" class="spip_out" rel="external"> <p><strong>دروغ های بزرگ تیم کرزی</p> <p>این راز به تازگی افشا شده است</p> <p>يكشنبه 20 آوريل 2008</strong></p> </a> <hr class="spip" /> <p><a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?mot11" class="spip_out" rel="external"><strong>اخبار، مقالات و گزارش های درباره مواد مخدر در افغانستان</strong></a></p> <hr class="spip" /> <p><a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?mot13" class="spip_out" rel="external"><strong>اخبار، مقالات و گزارش های درباره فساد، غصب زمين، سوء استفاده و اختلاس در افغانستان</strong></a></p></div> https://kabulpress.org/article184972.html https://kabulpress.org/article184972.html 2013-12-23T09:30:00Z text/html fa محمد اکرام اندیشمند آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی <p>هرچند وزیرخارجۀ ایالات متحده امریکا، روز بیست و پنجم قوس1392(16دسمبر 2013) احتمال امضای پیمان امنیتی را با جانشین حامدکرزی مطرح کرد، اما تصویب قطعنامۀ جدید شورای امنیت ملل متحد یکی دیگر از گزینه هایی خواهد بود که نیاز به پیمان دو جانبه میان کابل و واشنگتن را منتفی می سازد. گفته می شود که این گزینه بر سر میز اعضای دایمی شورای امنیت قرار دارد و حتی به عنوان بدیل در صورت مخالفت جانشین رئیس جمهور کرزی مدنظر گرفته شده است؛ علی رغم آنکه امضای پیمان دو جانبۀ مذکور با رئیس جمهور کرزی و یا با جانشین (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L138xH150/arton184972-fdb18.jpg?1769349705' class='spip_logo spip_logo_right' width='138' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>هرچند وزیرخارجۀ ایالات متحده امریکا، روز بیست و پنجم قوس1392(16دسمبر 2013) احتمال امضای پیمان امنیتی را با جانشین حامدکرزی مطرح کرد، اما تصویب قطعنامۀ جدید شورای امنیت ملل متحد یکی دیگر از گزینه هایی خواهد بود که نیاز به پیمان دو جانبه میان کابل و واشنگتن را منتفی می سازد. گفته می شود که این گزینه بر سر میز اعضای دایمی شورای امنیت قرار دارد و حتی به عنوان بدیل در صورت مخالفت جانشین رئیس جمهور کرزی مدنظر گرفته شده است؛ علی رغم آنکه امضای پیمان دو جانبۀ مذکور با رئیس جمهور کرزی و یا با جانشین وی پس از انتخابات ریاست جمهوری در بهار سال آینده خورشیدی و مسیحی همچنان از گزینه های ممکن در این مورد تلقی می شود.</p> <p>قطعنامۀ جدید شورای امنیت ملل متحد در جهت بقای قوت های ناتو و امریکا در افغانستان در اجلاس ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه با فرماندهان ارتش آن کشور و وزیرخارجه روسیه(11دسمبر2013) نیز مورد گفتگو قرار گرفت. در نشستِ پوتین و ژنرالان روسی بر سر تقویت حضور نظامی روسیه در قطب شمال، اوضاع افغانستان و حضور نظامی امریکا و ناتو و پیمان امنیتی دو جانبه میان کابل و واشنگتن نیز ارزیابی شد. یک خبر نگار نشریۀ محلی در شهر اوفای روسیه به نقل از منابع آگاه می گوید که سرگئی لاوروف وزیرخارجه روسیه به پوتین و فرماندهان ارتش از اوضاع افغانستان گزارش داد. نکتۀ مهم در این گزارش، سخن از تصویب قطع نامۀ جدید شورای امنیت ملل متحد بود که در آن، مجوز حضورنظامی ناتو پس از پایان سال2014 تسجیل می شود. در این مورد گفته شد که مسکو پس از مذاکره با امریکا و ناتو در مورد افغانستان به این نتیجه و توافق رسیدند تا قوای ناتو و امریکا پس از سال 2014 بدون توجه به امضای پیمان دوجانبه امنیتی میان رئیس جمهور کرزی و ایالات متحده امریکا همچنان در افغانستان باقی بمانند. روسها زمانی به این توافق تن دادند که امریکا و ناتو به آنها، امتناع رئیس جمهور کرزی را از امضای پیمان دو جانبۀ امنیتی جدی و خطرناک تلقی و توضیح کردند. به نظر می رسد که امریکایی ها و متحدین اروپایی شان از امضای پیمان با رئیس جمهور کرزی ناامید شده و بدیل آنرا، مجوز شورای امنیت سازمان ملل پندارند. مارتین دیمپسی رئیس ستاد مشترک یا لوی درستیز ارتش امریکا در فرودگاه بگرام گفت(11دسمبر 2013)که امریکا از بحث و مذاکرات جدید بر سر پیمان امنیتی با دولت افغانستان می پرهیزد. این اظهار نظر، احتمال مجوز جدید شورای امنیت ملل متحد در مورد تداوم حضور نظامی ناتو و امریکا را قوت بیشتر می بخشد، هر چند که ابراز نظر متناقض امریکایی ها بر سر پیمان دو جانبه امنیتی، کمتر از ابهام و موضع متغیر و متفاوت رئیس جمهور کرزی بر سر امضاء و عدم امضای این پیمان نیست.</p> <div class='spip_document_20999 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH328/united-nations-security-council-vote-00036.jpg?1769349705' width='500' height='328' alt='' /> </figure> </div> <p>امریکایی ها و متحدین اروپایی شان به مقامات روسیه از ضرورت حضور نظامی در افغانستان در جنگ با تروریزم و مسایل دیگر، چون مواد مخدر صحبت کردند که در صورت خروج ناتو و قطع کمک به افغانستان، این کشور به منبع بی ثباتی برای تمام منطقه منجمله روسیه تبدیل می شود. مقامات روسی در این گفتگوها با ناتو، خواستار تدوین گزارش مستدل و مستند شدند تا حمایت کشورهای عضو سازمان شانگهای به خصوص حمایت و توافق چین را حاصل کنند. روس ها به ناتو و امریکایی ها اطمینان دادند که چین و تمام اعضای دایمی و مؤقت شورای امنیت ملل متحد از حضور نظامی ناتو پس از سال 2014 حمایت می کنند. <br class='autobr' /> در حالی که هنوز این خبر مورد تأیید و گزارش رسانه های معتبر بین المللی قرار نگرفته است، این پرسش به میان می آید که در صورت صحت چنین خبر و گزارشی، آیا روس ها و پیمان شانگهای به نحوی در عقب امتناع رئیس جمهور کرزی از امضای پیمان دو جانبۀ امنیتی با امریکا قرار ندارند؟ اگر این حدس و گمان بخشی از مخالفت های رئیس جمهور افغانستان در مورد امضای پیمان باشد، روس ها بدنبال چه اهدافی هستند؟</p> <p>یکی از نکات قابل پاسخ به اهداف روسها در این مورد، جلوگیری از پیمان دوجانبه امنیتی و نظامی میان افغانستان و امریکا نه به منظور بیرون راندن نیروهای امریکایی و ناتو، بلکه برای ماندن این نیروها با مجوز شورای امنیت ملل متحد و تحت نظارت آن خواهد بود. در این صورت، روسیه و چین کم از کم میتوانند به نحوی در افغانستان دخیل باشند و نقش ایفا کنند. در حالی که با امضای پیمان دو جانبۀ امنیتی میان کابل و واشنگتن، آنها چنین زمینه و فرصتی را از دست میدهند. روسها از حضور نظامی امریکا و ناتو در افغانستان در یک حالت دو گانگی، با کراهت و نگرانی استقبال می کنند؛ در حالی که پایگاه نظامی امریکا را در کشوری که در دوران جنگ سرد بخشی از قلمرو نفوذ خود تلقی میکردند، نفرت آور و نگران کننده می پندارند. از جانب دیگر، حضور نظامی امریکایی ها را مهاری بر دهن القاعده و طالبان در جهت دورماندن از خطر آنها ارزیابی می کنند. حاکمیت مجدد طالبان و القاعده در افغانستان برای روس ها حتی بیشتر از حضور نظامی امریکا و ناتو، چالش برانگیز و خطر آفرین است. افزون بر این، درگیری مداوم امریکایی ها با افراط گرایان اسلامی در افغانستان همراه با خسارات مالی وجانی، برای روسها تماشایی و لذت بخش خواهد بود.</p> <p>و اما سود و زیان مجوز شورای امنیت ملل متحد در بقای حضور نظامی امریکا و ناتو برای افغانستان بجای پیمان امنیتی دو جانبه میان کابل و واشنگتن چیست؟ <br class='autobr' /> تصویب قطعنامۀ شورای امنیت ملل متحد در جهت بقای نظامیان ناتو و امریکا برای افغانستان بسیار بیشتر از پیمان دوجانبه امنیتی کابل-واشنگتن، چالش آفرین و زیانبار است. افغانستان با قرار گرفتن در گرو دخالت و نفوذ قدرت های متفاوت و رقیب جهانی، فرصت بهره گیری مناسب را در ابعاد مختلف حیات سیاسی، اقتصادی، امنیتی و حتی اسقلال و حاکمیت ملی از دست میدهد. این احتمال وجود خواهد داشت که افغانستان به میدان رقابت میان اعضای دایمی شورای امنیت سازمان ملل، بویژه رقابت های ناتو و سازمان شانگهای تبدیل شود. در حالی که بر عکس، افغانستان در یک پیمان دو جانبه با امریکا و یا هر کشور مقتدر دیگر، زمینه ها و فرصت های بهتر و بیشتری را در جهت استقلال، حاکمیت ملی و حتی پیشرفت اقتصادی و توسعۀ سایرعرصه های حیات بدست می آورد.</p></div> https://kabulpress.org/article184785.html https://kabulpress.org/article184785.html 2013-12-18T09:48:49Z text/html fa میراحمد لومانی آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی <p>یک = این کشور و مملکت که مالکیت شخصی جناب کرزی، جناب گلبدین ، جناب ملا عمر... و دیگر دارو دسته از سردم داران قبیله یی آنان نیست که هر گاه دل شان خواست ان را بفروشند، یا به ودیعه بگذارند و یا هم این که ان را مستقل اعلان بدارند! دل شان خواست شهر را به راکت و موشک ببندند، دل شان خواست تحریم و محاصره اش بنمایند؛ و دل شان خواست آدم های ان را از دم تیغ بگذارند و... در این سرزمین بیش از ده ها میلون انسان زیست مینمایند؛ و آرزو دارند تا بعد از این انسان گونه زیست نموده، و همگام با جامعه (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L131xH150/arton184785-b9d70.jpg?1769368684' class='spip_logo spip_logo_right' width='131' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>یک = این کشور و مملکت که مالکیت شخصی جناب کرزی، جناب گلبدین ، جناب ملا عمر... و دیگر دارو دسته از سردم داران قبیله یی آنان نیست که هر گاه دل شان خواست ان را بفروشند، یا به ودیعه بگذارند و یا هم این که ان را مستقل اعلان بدارند! دل شان خواست شهر را به راکت و موشک ببندند، دل شان خواست تحریم و محاصره اش بنمایند؛ و دل شان خواست آدم های ان را از دم تیغ بگذارند و... در این سرزمین بیش از ده ها میلون انسان زیست مینمایند؛ و آرزو دارند تا بعد از این انسان گونه زیست نموده، و همگام با جامعه جهانی، و در کاروان تمدن گام بردارند! لکه های " انتحار، ترور و توحش " تاریخی را از پیشانی شان پاک نموده، و بهعنوان انسان عصر بیست یک، شرافت و کرامت انسانی خویش را باز یابند...! برداشتن گام های اولیه در این راستا؛ این همانا همگام شدنی با جهان دموکراسی میباشد! یک همگامی صداقت مندانه و توام با تعهد و اخلاق انسانی! این خواست جامعه، تاریخ، و مقتضیات تاریخی عصر و زمان مان میباشد. همه پرسی ها، نشست ها، و ابراز نظر های خبره گان جامعه ما در رسانه های عمومی، خود موید بر این امر بوده؛ و از همه مهمتر ایجاب منافع علیا ملت و جامعه مان در این مقطع از تاریخ، این همانا همگامی تاریخی ملت ما، در پرتو از توافق های بنیادی با جهان دموکراسی را از جناب کرزی ، به عنوان شخصیت مسئول، خواهان میباشد!</p> <div class='spip_document_20940 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <a href='https://kabulpress.org/IMG/jpg/usaf.jpg' class="spip_doc_lien mediabox" type="image/jpeg"> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH333/usaf-ec3a4.jpg?1769368684' width='500' height='333' alt='' /></a> </figure> </div> <p>دو = تاریخ مجموعه جریان شکل گیری کیفیتی حیات و سرنوشت جوامع، در بستر ان میباشد! اما هستند مواقع حساس ، تعیین کننده، و تکرار ناشدنی تاریخی، که در آن نبض تاریخ، و در بستر از زمان خاص، حماسه های مانده گار ی را در پرتو از " خرد مند ی ها " ابداع نموده، و تعیین خطوط کلی در مسیر مشخص را به توسط افراد نیکو به حک گرفته میشود. درست این همان لحظات نبض گونه هستند که؛ خط سیر " قهقرایی " و " یا صعود " برای خلق و جامعه یی را تعیین نموده، و به تکلیف می گیرد! بستر تاریخ، گستره فراز و فرود ها بوده است. در گستره آن فتح ها نهفته است و شکست ها نمایان میباشد و.. حال خلق و جامعه ما در کدام مرحله از تاریخ خویش قرار داشته و کدامین مسیر را به انتخاب بر می گزینند؟؟؟ ده سال قبل در زیر پاشنه های خشن و بی رحم طالبانیزم ملت و جامعه یی له گردید بودند؛ افغانستان سرزمین سوخته، و شرم ی بود بر پیشانی انسان عصر جدید..! و حال بعد از گذشت ده سال حضور جامعه جهانی و قربانی دادن های آنان، جامعه افغانستان به کدام سو دارد حرکت مینماید؟؟! ملت افغانستان حال در همان مرحله حساس و نبض گونه تاریخی خویش قرار دارند! مخیر هستند! تا باز هم در زیر پاشنه های استبداد ارتجاعی طالبانیزم آخرین بقایای انسان بودن خویش را به تاراج بگذارند؛ و یا این که جامعه انسانی و عزت مند ی را برای نسل های آتی، از خود به یادگار بگذارند... تعهد و همگام شدنی با جامعه جهانی، اصولی ترین پیش شرط عبور به سوی فردای انسانی برای جامعه و مردم افغانستان میباشد..</p> <p>قرار داد امنیتی با جامعه دموکراسی پیش شرط تعهد انسانی ما در راستای رعایت اصول و مبنای مهمان پذیری از جوامع و انسان های کمک کننده در راستای زدودن رنج تاریخی از سیما جامعه ما میباشد!<br class='autobr' /> « این جامعه و ملت افغانستان است که نیاز مند ی مبرم بر کمک و مساعدت های انسانی جهان را دموکراسی دارا میباشند! لذا قهر و کرشمه جناب کرزی در راستای تداوم این امر، نه تنها مضحک به نظر بر میخورد، بلکه عاری از صداقت مند ی و تدبیر اندیشی وی را نیز به نمایش میگذارد!!»...</p> <p>سه = پارادوکس کال اندیشه و عمل در نهاد و خرد جناب کرزی، تعهد و صداقت سیاسی وی را به زیر سوال می کشد! بیش از یک دهه؛ آن گاهی که لشکریان ایل جاری قبایل دو سوی خط مرزی دیورند « طالبان کرام» کاملا از هم متلاشی گردیده بودند، و میرفت تا در افغانستان، یک بار و بر ای همیشه؛ حاکمیت های فاشیستی قبیله یی به زباله دان تاریخ دفن گردد؛ در ان مقطع از تاریخ حتی نگهبانان درون حرم جناب کرزی را سربازان امریکایی تشکیل میدادند...جناب کرزی هیچ نوع شک و شبهه یی در قبال موجودیت و حضور نیرو های خارجی « آمریکایی ها »از خود به تبارز نه میگرفت. و حال در سایه پالیسی های خدعه و نیرنگ « از درون ارگ ریاست جمهوری افغانستان» طالبان؛ این لشکریان ایل جاری قبایل جناب کرزی جان دوباره گرفته اند. آنان " با خون خواری و خون ریزی " موجودیت خویش را هر روز بیشتر از روز دیگر اعلان میدارند و.. و حال در سایه توان مند ی آنان، جناب کرزی موجودیت نیرو های خارجی در افغانستان را به دیده شک و تردید می نگرد.کار شکنی ها، بهانه گیری ها و به تعویق انداختن امضا پیمان امنیتی از جانب آقای کرزی، صرف به امید ابقا و جاری نمودن دوباره دیکتاتوری قبیله یی از جانب حلقات خاص و مشخص در درون " ارگ افغانی " میباشد! « کسی نیست تا از جناب کرزی بپرسد: در صورت رهایی زندانیان طالب از گوانتامو؛ و دیگر زندان های کشور، عدم بمباردمان آنان، عدم سرکوب و میخکوب نمودن آنان و..آیا چگونه امریکایی ها میتوانند صلح و ثبات در این کشور را به تضمین بگیرند؟! معضله و چالش امنیتی در افغانستان؛ این همان طالبان میباشند! هر گاه خانه های آنان تلاشی نگردد، مبارزه مسلحانه با آنان صورت نگیرد؛ قصی ترین شخصیت های آنان از زندان رها گردد و... جناب کرزی! آیا شما میدانید که چه میگویید؟؟؟ آنچه از ورا عمل کرد ها، جبهه گیری ها و جو سازی های اخیر مشخص میگردد؛ این است که؛ تیم تمامیت خواه، با تمام توان در پی تحکیم حاکمیت قبیله یی سه صد ساله خویش در سرزمین افغانستان میباشند! حیات و سعادت انسانی، اقتدار و عزت ملی، ارزش و کرامت انسانی و.. برای آنان کوچک ترین ارزش و بهایی را در قبال " حاکمیت قبیله یی شان " دارا نمیباشد..« کار مستدام، نرم و نامریی سیاسی ده ساله ارگ نشینان کابل، پیامد ظهور و قدرتمندی دوباره طالبان در دشت و دمن سرزمین مان میباشد» .... اما؛ بیش از یک دهه حضور جامعه دموکراسی در افغانستان، نسل جدیدی را در این سرزمین نیز به پرورش گرفته است! نسل درد مند و بیدار، که همچون ققنوسی از درون آتش استبداد سر بر آورده اند! نسل که به ان میتوان امید وار بود.. در اعتراض به یاوه گویی های جناب « طاقت » خیابان های کابل شاهد چنین نسل ی بودند...</p> <p>... و سخن اخیر: جناب رئیس جمهور! با چنین حرکات مبهم و چند پهلو؛ این کشور و مملکت را بیش از هر زمان دیگر به جانب تجزیه شدن آن سوق میدهید! چون در صورت باز گشت دیکتاتوری سیاه و ننگین قبیله یی شما، بدون شک اولین جرقه های انفجار در راستای تجزیه این کشور مشتعل خواهد گردید!</p></div> https://kabulpress.org/article181214.html https://kabulpress.org/article181214.html 2013-11-16T18:58:53Z text/html fa سید نظام طاهری آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی <p>بتاریخ 20 می سال 2014 نشست عمومی کشور های عضو اتحاد ناتو در شهر شیکاگوی آمریکا برگزار خواهد شد و ناتو در تلاش است تا قبل از رسیدن تاریخ مذکور از چگونگی پیمان راهبردی میان افغانستان و آمریکا بداند تا بتواند در تصمیم گیری های بودیجوی سالانه اش افغانستان را بگنجاند و مقدار حمایت مالی و نظامی خود را برای افغانستان مشخص بسازد . چنان تصمیمی را ناتو همه ساله برای کشور های که هم پیمان شان هستند و یا تازه هم پیمان شان می گردند انجام می دهند. قرار بود بعد از بسیار گفتگو ها توسط هیئت های افغانستان و (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L128xH150/arton181214-22186.jpg?1769368684' class='spip_logo spip_logo_right' width='128' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>بتاریخ 20 می سال 2014 نشست عمومی کشور های عضو اتحاد ناتو در شهر شیکاگوی آمریکا برگزار خواهد شد و ناتو در تلاش است تا قبل از رسیدن تاریخ مذکور از چگونگی پیمان راهبردی میان افغانستان و آمریکا بداند تا بتواند در تصمیم گیری های بودیجوی سالانه اش افغانستان را بگنجاند و مقدار حمایت مالی و نظامی خود را برای افغانستان مشخص بسازد . چنان تصمیمی را ناتو همه ساله برای کشور های که هم پیمان شان هستند و یا تازه هم پیمان شان می گردند انجام می دهند.<br class='autobr' /> قرار بود بعد از بسیار گفتگو ها توسط هیئت های افغانستان و آمریکا پیش نویس این پیمان تکمیل و بدست نشر سپرده شود ولی نظر به عوامل مختلف در ماه های گذشته هیئت های دوطرف نتوانستند به این کار نائل گردند و همواره تنش ها و اتهامات بین این دو کشور به عناوین مختلف اوج گرفت و مانع تکمیل پیش نویس پیمان راهبردی گردید که این خود ضعف مدیریتی هر دو طرف را نشان می دهد. <br class='autobr' /> سال 2014 برای مردم افغانستان به یک کابوس تبدیل شده است که نگرانی ها را به اوج خود رسانیده است. مردم حق دارند نگران باشند زیرا تجارب چهار دهۀ گذشته افغانستان نشان داده است که کشور های همسایه و کشور های منطقه در حق شان جفا های زیادی نموده اند و هرگز نخواسته اند تا افغانستان به یک کشور عاری از خشونت و جنگ و مواد مخدر تبدیل گردد و پیوسته از حلقه های که به منافع آن کشور ها عمل کرده اند حمایت و در تمویل و تحهیز شان کوشیده اند. <br class='autobr' /> از جانب دیگر مردم افغانستان تجارب تلخی که از کشور های غربی دارند نمی خواهند این بار تجارب ناکام، تکرار شود و تنها روی کاغذ باقی مانده و هیچگاه به آن عمل صورت نگیرد. کشور های غربی در بعد از پیروزی مردم افغانستان در برابر اتحاد جماهیر شوروی سابق به آن همه وعده هائیکه به بازسازی کشور و برگردانیدن صلح و آوردن بهبود در زندگی مردم داده بودند وفا نکردند و افغانستان و مردمش را در پرتگاه فراموشی سپردند و با همه مصیبت ها و ادامۀ جنگ های بی معنی نخواستند کشور را کمک کنند. <br class='autobr' /> درست زمانی غربی ها توجه دوباره به افغانستان کردند که خودشان مورد حمله های دهشت افگنانه قرار گرفتند که ماه سبتمبر سال 2001 خود اثبات این ادعاست برای برگشتاندن امن ، صلح و ثبات در کشور های خود دست به اقدام شدند و به همین منظور کشور و مردم افغانستان محراق توجه دوباره قرار گرفت البته خیلی ناوقت بود اقدامیکه باید سالها پیش صورت می گرفت و بعد از پیروزی مردم افغانستان در مقابل اتحاد جماهیر شوروی سابق ، برای صلح و امنیت تلاش صورت می گرفت. <br class='autobr' /> پیمان راهبردی و یا استراتیژیک با ایالات متحده آمریکا می تواند کشور را از بسیاری بحران های که بعد از سال 2014 توسط بعضی کشور های منطقه، قرار است راه اندازی شود، نجات دهد، بشرط اینکه آمریکا به همه بند های پیمان امنیتی صادقانه باقی بماند و به آن عمل نماید منحیث یک شریک استراتیژیک از کشور و مردم افغانستان در سطح دنیا حمایت نماید. <br class='autobr' /> این تنها افغانستان نیست که از امضای پیمان راهبردی منفعت می برد بلکه ایالات متحده آمریکا نیز به آن نیازمند است تا جلو نا امنی ها و بی ثباتی ها و نظامی گری ها را در داخل کشورش بگیرد. در شرایط کنونی همه کشور ها نیاز کار مشترک را دارند تا از منافع کشور های شان دفاع نموده و فضای امن برای زندگی صلح آمیز مردم شان ایجاد نمایند و افغانستان هم به حکم عضو جامعۀ جهانی و ملل متحد می تواند مستقلانه برای رسیدن به یک کشور با عزت تصمیم شفاف بگیرد.<br class='autobr' /> دو کشور همسایۀ افغانستان جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اسلامی پاکستان شدیدا دست بکار شده اند تا نگذارند این پیمان امضا شود زیرا آنان فکر می کنند با امضای پیمان، تاثیر گذاری شان به سرنوشت افغانستان کمتر می شود و افغانستان به یک کشور تاثیر گذار در منطقه تبدیل خواهد شد که تحولات در منطقه را رقم خواهد زد. از جانب دیگر شاید فکر کنند که افغانستان در پی انتقام گیری جفاهای که بر آن روا داشته اند براید و آینده را برای این دو کشور باداشتن هم پیمانان قوی تاریکتر بسازد چیزیکه دولت افغانستان همیشه آنرا رد می کند و می گوید که افغانستان جای نخواهد بود تا امنیت کشور های همسایه و منطقه از آنجا به خطر مواجه شود.<br class='autobr' /> ما و شما شاهد خواهیم بود که به محض امضا شدن پیمان راهبردی جمهوری اسلامی افغانستان و ایالات متحده آمریکا ، کشور های زیادی غربی تلاش خواهند کرد تا چنین پیمانها را با افغانستان به امضا برسانند تا منافع شان در دراز مدت محفوظ باقی بماند و در تحولات جهانی نقش آفرین باشند.<br class='autobr' /> آمریکا در افغانستان تجربۀ ناکام روسها را خوب بخاطر دارد و نمی خواهد آنرا تکرار کند به همین منظور ماه ها قبل ازرسیدن 2014 در تلاش گرفتن مشروعیت از دولت و مردم برآمده است تا حضور دوامدار خود را مشروعیت بخشد و تمام بند های پیمان استراتیژیک را روی میز بگذارد تا روی هریک از آنها صحبت و تصمیم دوجانبه صورت بگیرد.</p> <p>در سفر آقای جان کری وزیر خارجۀ آمریکا به کابل و دیدار طولانی اش با آقای کرزی رئیس جمهور کشور به چهار نقطه موافقت صورت گرفت و یک نقطه جنجال برانگیز شد. <br class='autobr' /> 1- حاکمیت ملی افغانستان <br class='autobr' /> 2- تعریف تجاوز <br class='autobr' /> 3-جلوگیری از تلفات غیر نظامیان<br class='autobr' /> 4-منع خود سری های نظامیان آمریکا</p> <p>اما نقطۀ خبرساز که بین هر دو کشور مشکلات و جنجالها را ایجاد کرد و در حقیقت مانع نشر پیش نویس مفاد پیمان راهبردی شد همین نقطه پنجم بود که در آن مصئونیت قضائی نیرو های آمریکائی مطرح بحث گردید که دولت افغانستان صلاحیت محکمۀ نیرو های آمریکائی را بخود حق مشروع می داند تا در دادگاه های افغانستان محکمه شود ولی آمریکا می گوید که این مغایرت با قانون اساسی آمریکا دارد. اگر سرباز آمریکائی در افغانستان مرتکب کدام جرمی شود او مصئونیت قضائی نداشته مجرم شناخته می شود و در دادگاه آمریکا محکمه می شود .</p> <p>به همین منظور آقای کرزی لویه جرگۀ مشورتی را ایجاد کرد تا برایش مشوره بدهند که در مورد مصئونیت قضائی نیرو های آمریکائی چگونه باید تصمیم بگیرد . در صورت عدم موافقت دولت افغانستان، آمریکا خاک افغانستان را ترک نموده و آماده نیست با دادن صلاحیت به دادگاه کشانیدن نیرو هایش در افغانستان مخالفت صریح با قانون اساسی خود نماید.قابل ذکر است که آمریکا با کشور های زیادی عربی ، اسلامی و غربی پیمان های استراتیژی امضا نموده و هرگز به محاکمه کشانیدن نیروهایش در هیچ کشوری تن نداده است.<br class='autobr' /> قراریکه روزنامۀ نیویورک تایمز نشر کرده است مصارف مالی آمریکا بعد از پیمان به مراتب افزایش میابد و در بخش های ملکی و نهاد های مدنی توجه بیشتر صورت خواهد گرفت و تخمین شده است که مصارف آمریکا به 2.7 بلیون دالر افزایش پیدا می کند ، این در حالیست که مصارف سالانۀ آمریکا بعد از سال 2010 تا حالا بین 110 بلیون دالر تا 120 بلیون دالر بوده است.<br class='autobr' /> در برابر افزایش مصارف مالی ، آمریکا از دولت افغانستان خواسته است تا در مقابل فساد مبارزۀ بیشتر و واقعی نماید و در تمام مسائل پاسخگو و مسئولیت پذیر باشد. استدلال آمریکا اینست که مالیه دهندگان حالا می دانند که پول هایشان به شکل درست به مردم افغانستان نمی رسد و از فساد حاکم در دولت افغانستان باخبر شده اند.</p></div> https://kabulpress.org/article180556.html https://kabulpress.org/article180556.html 2013-11-10T21:49:42Z text/html fa محمد اکرام اندیشمند تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی افغانستان و کشورهای منطقه و جهان <p>قتل حکیم الله محسود رهبر طالبان پاکستان(اول نومبر2013) توسط هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی در پنج کیلومتری شهر میرانشاه مرکز وزیرستان شمالی، یکبار دیگر سیاست امریکایی جنگ با تروریزم را مخدوش و پرسش برانگیز می نمایاند. صرف نظر از اینکه مرگ رهبر طالبان پاکستانی چه نقشی در تضعیف شبکه های افراط گرا و تروریستی پاکستان و حتی افغانستان دارد، و صرف نظر از اینکه ظاهراً، قتل محسود تا چه حدی روابط میان واشنگتن و اسلام آباد را مکدر میسازد و آیا اعتراض خشمگینانه ی حکومت نواز شریف به این قتل که وزیر (…)</p> - <a href="https://kabulpress.org/rubrique10.html" rel="directory">طنز روز</a> / <a href="https://kabulpress.org/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a>, <a href="https://kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a>, <a href="https://kabulpress.org/mot17.html" rel="tag">افغانستان و کشورهای منطقه و جهان</a> <img src='https://kabulpress.org/local/cache-vignettes/L140xH150/arton180556-60cc8.jpg?1769368684' class='spip_logo spip_logo_right' width='140' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>قتل حکیم الله محسود رهبر طالبان پاکستان(اول نومبر2013) توسط هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی در پنج کیلومتری شهر میرانشاه مرکز وزیرستان شمالی، یکبار دیگر سیاست امریکایی جنگ با تروریزم را مخدوش و پرسش برانگیز می نمایاند. صرف نظر از اینکه مرگ رهبر طالبان پاکستانی چه نقشی در تضعیف شبکه های افراط گرا و تروریستی پاکستان و حتی افغانستان دارد، و صرف نظر از اینکه ظاهراً، قتل محسود تا چه حدی روابط میان واشنگتن و اسلام آباد را مکدر میسازد و آیا اعتراض خشمگینانه ی حکومت نواز شریف به این قتل که وزیر داخله اش آنرا قتل صلح خواند، واقعی است یا نمایشی، این پرسش قابل بحث و پاسخ است که چرا طیارات بدون سرنشین امریکایی، جنگجویان و چهره های مشابه افغان را در افغانستان و پاکستان هدف قرار نمیدهند؟ <br class='autobr' /> حملات هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی در جهت کشتار هدفمند و گزینشی طالبان پاکستان و اعضای القاعده از سال 2004 آغاز یافت. اولین شکار در این سال، قتل ملانیک محمد نخستین رهبر طالبان پاکستانی بود. هواپیماهای بدون سرنشین از آن زمان تا سال جاری(1392خورشیدی/2013عیسوی)بیش از دو هزار و ششصد نفر را در بیش از دوصد ماموریت هوایی به کام مرگ بردند. هر چند شمار بسیار کمی از این افراد(در حدود سه در صد)غیر نظامیان بودند، اما اکثر قربانیان این حملات را افراد مهم جنگجویان القاعده و طالبان پاکستانی تشکیل میدادند. پس از نیک محمد در چهاردهم اسد1388(5 آگست2009) بیت الله محسود دومین رهبر مقتدر و معروف طالبان پاکستانی توسط موشک هواپیمای بدون سرنشین امریکایی در منطقه زنگر واقع وزیرستان جنوبی به قتل رسید. در سالهای بعد، قاری حسین قوماندان معروف طالبان پاکستان، حضرت عمر معاون گروه طالبان و سپس در اوایل سال2013 مولوی نذیر از رهبران با نفوذ طالبان و دو ماه بعد(29می 2013)ولی الرحمن معاون رهبری طالبان از مهم ترین چهره های رهبری و فرماندهی طالبان پاکستان بودند که شکار هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی شدند. و قتل حکیم الله مسعود رهبر طالبان پاکستان در اول ماه جاری عیسوی (اول نوامبر2013) تازه ترین شکار هواپیماهای بی سرنشین بود. در این حمله، قوماندان طارق محسود، عبدالله بهار و کاکای حکیم الله محسود از افرادمورد اعتماد رهبر طالبان نیز با او کشته شدند. حکیم الله محسود متولدسال1981در روستای کوتیکی واقع منطقه جندوله وزیرستان شمالی و از رهبران افراطی و خشونتگرای طالبان پاکستانی و بسیار نزدیک به القاعده بود. او حملات متعدد انتحاری و غیر انتحاری را علیه نیروهای پاکستان طراحی و رهبری کرد. حکیم الله محسود پس از آنکه در آگست2009 به رهبری طالبان پاکستان رسید، امریکا پنج ملیون دالر را جایزه ی قتل موصوف تعین کرد.<br class='autobr' /> اما پرسش بسیار مهمی که هنوز پاسخی به آن ارائه نشده است به دو گانگی حملات و نقش این هواپیما ها در مبارزه علیه تروریزم و دهشت افگنی بر میگردد. چرا هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی، رهبران و فرماندهان طالبان پاکستانی و جنگجویان القاعده را تعقیب می کنند و به قتل می رسانند، اما رهبران و فرماندهان طالبان افغانستان را به حال خودشان میگذارند؟ در حالی که نیروهای امریکایی و ناتو در سال 2001 که سپس مجوز شورای امنیت ملل متحد را بدست آوردند برای جنگ با طالبان و القاعده وارد افغانستان شدند. و در حالی که آنها هزاران نیروی خود را در این جنگ از دست دادند و پیوسته از سوی طالبان مورد حمله قرار می گیرند و کشته می شوند. فرماندهان طالبان نه تنها در افغانستان مورد حملات هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی قرار نمی گیرند، بلکه رهبران آنها به خصوص ملاعمر و اعضای شورای کویته، شورای پشاور و تمام مراکز فرماندهی و رهبری شان در پاکستان نیز در مصونیت به سر میبرند. <br class='autobr' /> نکته ی که پرسش بالا را بصورت جدی قابل بحث و پاسخ می سازد، حملات زنجیره ای و گزینشی طالبان افغانستان در قتل رهبران و فرماندهان جبهه ی مقاومت پیشین ضد طالبان است. هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی، رهبران و فرماندهان طالبان پاکستانی و القاعده را دستچین کرده می کُشند، ولی از قتل رهبران و فرماندهان طالبان افغانستان هم در پاکستان و هم در افغانستان احتراز می کنند. طالبان افغانستان بدور از حملات گزینشی هواپیماهای بدون سرنشین و حتی بدون مزاحمت آنان به قتل گزینشی و زنجیره ای فرماندهان و رهبران ضد طالبان در افغانستان به خصوص آنهاییکه در دوران مقاومت بر ضد طالبان فعال بودند می پردازند. آیا میان این دو قتل دستچین شده و گزینشی ارتباطی وجود دارد؟ <br class='autobr' /> اگر امریکایی ها در مناطق قبایلی پاکستان با هواپیماهای بدون سرنشین ده ها تن از افراد مهم طالبان پاکستانی و القاعده تا سطح رهبری طالبان پاکستان را به قتل رساند، طالبان افغانستان نیز ده ها تن از چهره های مؤثر و معروف جبهه ی پیشین مقاومت ضد طالبان به شمول رهبران و فرماندهان آنها را ترور کرد. در میان رهبران و فرماندهانی که پس از حمله نظامی امریکا و فروپاشی امارت اسلامی طالبان توسط طالبان ترور شدند، استادبرهان الدین ربانی رئیس پیشین دولت اسلامی و رئیس شورای عالی صلح و چهره های معروف و فرماندهان مشهور جبهه مقاومت پیشین ضد طالبان چون: سید مصطفی کاظمی، انجینرمحمدعمر والی قندز، ژنرال محمدداود داود، ژنرال عبدالرحمن سید خیلی، ژنرال اکرم خاکریزوال، ژنرال خان محمد، ژنرال شاه جهان نوری، ملک زرین، احمدخان سمنگانی، جواد ضحاک رئیس شورای ولایتی بامیان و غیره قربانیان قتل های زنجیره ای و دست چین شده توسط طالبان افغانستان هستند. طالبانی که هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی رهبران و فرماندهان مهم آنها را نه در افغانستان و نه در پایگاه امن آنها در پاکستان نمی بینند؛ اما طالبان پاکستانی و جنگجویان القاعده به خصوص عرب های القاعده را در وزیرستان و مناطق قبایلی پاکستان بسیار خوب می بینند و آنها را با دقت و مؤفقیت شکار می کنند. <br class='autobr' /> ممکن است یکی از پاسخ های که به پرسش بالا ارائه شود به تبانی مشترک امریکایی ها و پاکستان بر سر اینگونه قتل های دستچین شده توسط هواپیماهای بدون سرنشین بر گردد. پاکستانیها در بدل این امتیاز از امریکایی ها که فرماندهان و رهبران طالبان افغانستان در پاکستان و حتی در افغانستان از حملات هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی مصونیت داشته باشند، با امریکایی ها در قتل رهبران طالبان پاکستان و القاعده همکاری اطلاعاتی کنند. آنهم بصورت دلخواه و گزینشی که سازمان اطلاعات نظامی ارتش(آی.اِس.آی)، شکار چهره های مشخصی از آنها را در جهت منافع دولت و ارتش پاکستان ضروری تشخیص دهند. از سوی دیگر، مصونیت رهبران و فرماندهان اصلی طالبان افغانستان از شکار هواپیماهای بدون سرنشین در جهت تمایلات و مطالبات پاکستان، دست آنها را در قتل های دست چین شده و زنجیره ای مخالفان شان در افغانستان باز میگذارد و هم زمینه را در جهت تقویت نیرو وحوزه نفوذشان فراهم می کند.<br class='autobr' /> اما صرف نظر از هر پاسخ و تحلیلی که در مورد قتل طالبان پاکستانی توسط حملات هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی ارائه شود و مصونیت طالبان افغانی از این حملات در پیوند به سیاست و اهداف پاکستان مورد بحث قرار گیرد، پاسخ این پرسش را باید رهبران و فرماندهان جبهه مقاومت ضد طالبان که شریک قدرت حاکمیت در دولت افغانستان هستند، ارائه کنند. آیا این ها از معاونان رئیس جمهور تا وزیران، روسا، والیان، ژنرالان، و وکیلان در دولتِ تحت رهبری رئیس جمهورکرزی که رهبران و همسنگران خود را بصورت سازمان یافته، دستچین شده و زنجریه ای توسط طالبان از دست دادند از امریکایی های متحد خود در مبارزه علیه تروریزم پرسیده اند که چرا رهبران و فرماندهان طالب از حملات هواپیماهای بی سرنشین آنها مصون میماند و بر عکس دست طالبان در ترور و قتل گزینشی رهبران و فرماندهان مبارزه ی مشترک بر ضد تروریزم و طالبان باز است؟</p></div>