کابل پرس

شروع پرده دوم

عتیق شاهد — 2011-12-04T21:39:00Z

بن دوم آغاز بازی بزرگ دیگر در افغانستان

2011-12-04T14:58:20Z

تداوم طولانی جنګ درافغانستان بخش از بازی بزرګ ابرقدرت ها وکشورهای منطقه وهمسایه های افغانستان است که درآتش مخالفت ,مخاصمت و رقابت با همدیگر قرار داشته و سهم که ازین بازی به مردم افغانستان میرسد خشونت وجنگ است۰باتوجه به افشای نودو دو هزارسند عملیات سری امریکا درافغانستان واظهارات بینظیربوتو درسال ۱۹۹۶ که ګفته بود« فکر رویکار آوردن طالبان ازانګلیسها بود ٬ مدیریت آنرا امریکاییها بعهده ګرفتند ٬ مصارف انان را سعودیها پرداختند ٬ ومن اسباب انرا فراهم اوردم وطرح را اجرا کردم۰» باوجود حقایق ناشی ازعملکردهای دوست ودشمن در بیش از سه دهه و بخصوص طی دهسال ګذشته نیز دل بستن به سیاستهای چند پهلووغیرصادقانه ی پاکستان وایران درحقیقت جفاییست که باسرنوشت وتاریخ مردم افغانستان صورت میګیرد. آمریکا وغرب باید تلاش کند تا پاکستان سیاست خود را در قبال افغانستان تغییر دهد زیرا پاکستان نمیتواند هم دوست و هم دشمن آمریکا و جهان وغرب باشد. عدم حضور پاکستان در کنفرانس بن دوم گریز پاکستان ازتعهداتیست که تحت فشارهای جهانی باید در مورد تامین ثبات در افغانستان بدهد.

توقع میرفت که درنشست بن دوم مساله تعویض زعامت وتشکیل دولت موقت درافغانستان به بحث گذاشته شود تا جامعه ی جهانی اشتباهات بن اول راجبران نمایند ولی متاسفانه چنین کاری انجام نگردید.اماتیم حاکم کابل درپناه شعارهای تآمین صلح، استقرارامنیت، آشتی بامخالفین مسلح وغیره حقوق اقوام محروم افغانستان رابابازیهای سیاسی قوم گرایانه غصب نموده وسیاست،نا بودسازی مادی ومعنوی،اقوام ازبیک، هزاره, تاجیک، تورکمن، پشه ای،بلوچ، نورستانی،قزلباش،ایماق ودیگر گروه های قومی را یکی ازاهداف اساسی خویش میشمارد.حذف کتلوی چهره های سیاسی و نظامی برجسته ازمیان اقوام محروم دربدنه حکومت و توزیع بودجه ی ملی بشکل ناعادلانه آن روند دیموکراسی را درکشور تضعیف ودرمناطق محروم کشوراختلاف طبقاتی و قومی را گسترش داده است.درحالیکه جامعه ی افغانستان متشکل ازاقلیتهای قومیست که چهارگروه قومی عمده، ازبیک،هزاره، تاجیک و پشتون اقوام بزرگتر را درین سرزمین تشکیل میدهند وهیچ گروه قومی به تنهایی دراکثریت قرارندارد ,مطابق به فیصله های کنفرانس بن اول که معیارتقسیم قدرت براساس ترکیب اقوام مدنظر گرفته شده بودوباید بصورت دقیق به منصه ی اجرا قرارمیگرفت ولی متاسفانه درطی دهسال گذشته کمتر به آن توجه گردید وبا درنظر داشت ترکیب قومی گوناگون درین سرزمین باید تقسیم قدرت براساس معیارتناسب و ترکیب قومی صورت گیرد چون تیم حاکم طی سالهای اخیر ازرشد احزاب سراسری ملی جلوگیری کرد تاتقسیم قدرت میان احزاب مقتدر سراسری ملی وفراگیرفراهم نگردد درحالیکه تشکیل اینگونه احزاب سیاسی یک نیازجدی جامعه ی ما پنداشته میشود .

قریب بیک دهه ازسده ی نومیگذرد ودرچنین روزهای ،هرکس، حس خوب رهایی ازبیداد سیاه طالبان داشت که حس آغاززندگی نورا نوید میداد،همه میخواستند افغانستانی نو بسازند،هرچند تنگناها زیاد، اما خوش بینی نسبت به آینده فزاینده بود.نشست اول بن توانست کشورما را ازیک دوره ی تاریک نجات دهدولی بدبختانه تعهدات که ازطرف جامعه جهانی داده شده بود بطورکامل عملی نگردید بناًء نشست دوم بن نیزنمیتواند صلح وثبات درین سرزمین را استقرار بخشد. افغانستان کنونی نه تنها به بحران امنیتی، سیاسی روبرو بوده ، بلکه حاکمیت دولتی ازمشروعیت لازم سیاسی ، ملی و بین المللی برخوردارنیست ووضعیت نابسامان عدم اطاعت ازقانون، تقابل قوای ثلاثه ،مسلط شدن تشکیلات ما فیایی اقتصادی ومواد مخدربرساختارهای دولتی ،اوج فساد اداری واختلاس، افزایش بی سابقه تولید وترافیک مواد مخدر ، جنایات سازمان یافته،مهاجرت و قاچاق انسان، وغیره افغانستان کنونی را تهدید مینماید وافغانستان یکی ازبی ثبات ترین کشورهای جهان و تهدیدی به ثبات وامنیت منطقه وجهان محسوب میشود. اجلاس بن دوم دولت افغانستان را عهده دارتمام مسایل امنیتی کشورخواهند ساخت تاشرایط خروج آبرومندانه ناتو را درسال دوهزارچهارده فراهم کند وباردیگر افغانستان به سالهای دهه نود وجنگهای داخلی ، برخواهند گشت. درشرایطیکه نیروهای گروه نروریستی طالبان مردم بیگناه کشوررااعدام وسنگسار، مدارس را به آتش میکشند و ناامنی را به سراسر کشورگسترش میدهد، ولی دولت کنونی کابل ناتوان از پاسخگوئی به نیازهای امنیتی مردم،بوده که چاره را درسهیم کردن آنها در قدرت می بیند تا دوره دیگری از جنگ وناامنی را به مردم ستم کشیده افغانستان تحمیل نمایند. دولت کنونی کمیته ی آماده سازی کنفرانس بن رابه رهبری اشرف غنی احمدزی از یک سال به اینسو موظف نمودکه، عناصر تمامت خواه شامل– حنیف اتمر – احمد علی جلالی - زلمی خلیل زاد و دیگران را تعین کرده است تا پروگرام کنفرانس دوم بن را مطابق به علایق قبیله حاکم ودرغیابت نمایندگان واقعی اقوام محروم کشورتدوین و ترتیب نمایند و این کمیته ی قبیله گرا تلاش مینماید تا ذهنیت جامعه ی جهانی را به نفع نظام تکقومی فعلی تغییردهند.برگزار کنندگان کنفرانس بن دوم باید بخاطر بهبود اوضاع افغانستان فیصله های کنفرانس اول بن را معیار قراردهند و فریب لابی های تیم حاکم کابل را نخورند.

تدویردومین کنفرانس بین‌المللی بن یک فرصت مناسب برای مردم افغانستان وجامعه بین‌المللی درراستای تعهدات متقابل می‌باشد، براى موفقيت مساعی جامعۀ جهانی وبه منظورپشتيبانی از دستاوردها، در افغانستان، باید جامعه ی جهانی شريک مطمئن را پیدا که ، توانايی و قدرت پاسداری و حفظ از اين دستاوردها را داشته باشد ودر کنفرانس بن دوم باید برنامه‌ی حکومت‌داری خوب، تشدید مبارزه با فساد، اصلاح نظام قضایی واستقلالیت عمل آنان، ختم فرهنگ معافیت وتامین عدالت مدنظرباشد . ولی اکنون ، شرایط بین المللی ومنطقه ی تا حدودی دیگرگون گردیده و حساسیتهای بین المللی نسبت به افغانستان فرو کش کرده است. «بن دوم» نباید ادامهء بن ا ول باشد- بن دوم باید به تمام سیاستها ی ناکام وناتمام «بن اول» نقطهء پایان بگذارد٬ تا درروشنی نقد یکدهه ی ګذشته درموردمسایل مبرم فردا وازجمله ٬ چګونګی مصالحه ٬ پروسه ای انتقال مسولیتهای امنیتی به نیروهای مسلح افغانستان ٬ مسایل مربوط به همکاریهای دراز مدت جهانی و منطقوی بعد از سال ۲۰۱۴ ٬ انکشاف افغانستان وغیره تصامیم دقیق را اتخاذ نمایند .
چهارم - ماه- دسامبر – سال 2011

تجمع اعضای گروه تروریستی طالبان و هواداران آنان در شهر بن آلمان

کابل پرس — 2011-12-02T04:04:00Z

کابل پرس^?: در روزهای برگزاری کنفرانس بین المللی بن درباره افغانستان، تعداد زیادی از تروریست های طالب و هواداران آنان، در پوشش های مختلف، از جمله گروه های ضد جنگ، عضو نهادهای مختلف دولتی و عضو جامعه مدنی، وارد شهر بن آلمان شده اند.

استفاده از پوشش های مختلف با هدف کم کردن فشارها بر گروه های تروریستی از جمله طالبان یکی از هدف های اصلی این افراد و گروه ها می باشد. هواداران طالبان که رابطه ی خوبی با شبکه های استخباراتی منطقه و جهان دارند، در فضای داخلی افغانستان از تروریست های طالب با عناوینی مانند نیروی مقاومت و ضد اشغالگر یاد کرده و در عرصه ی بین المللی خود را ضد جنگ و طرفدار صلح معرفی می کنند.

این افراد و گروه ها که بر اساس گرایش های راسیستی گرد هم آمده اند، جنایات سیستماتیک حاکمان افغان در دو قرن اخیر به شمول حامد کرزی را نادیده گرفته و حتا این اشغالگران را با عنوان های مختلف مورد ستایش قرار می دهند.

Sommaire

احتمال شرکت نمایندگان گروه تروریستی ملا عمر و حکمتیار در کنفرانس دوم بن

احتمال شرکت نمایندگان گروه تروریستی ملا عمر و حکمتیار در کنفرانس دوم بن

سه شنبه 22 نوامبر 2011, بوسيله ى کابل پرس^? | افغانستان پرس

کابل پرس: در حالی که چند روز تا برگزاری کنفرانس دوم بن باقی نمانده، برخی منابع از احتمال حضور نمایندگان دو گروه تروریستی ملا عمر و حکمیتار در این کنفرانس خبر می دهند. برخی منابع در پارلمان افغانستان به کابل پرس گفته اند که در چند ماه گذشته تلاش های زیادی در جریان بوده تا این دو گروه تروریستی، نمایندگانی در کنفرانس بن دوم داشته باشند.

این منابع می گویند که تلاش ها برای شرکت گروه های تروریستی در اجلاس بن از سوی تیم حامد کرزی و بويژه

اشرف غنی احمدزی صورت گرفته است. اشرف غنی احمد زی و برخی دیگر از طالبان نکتایی پوش در چند روز گذشته در آمریکا بسر برده و در روزهای آینده تا هنگام برگزاری کنفرانس بن در برخی از کشورهای اروپایی مانند فرانسه به لابی گری پرداخته تا راه را برای حضور دو گروه تروریستی ملا عمر و حکمتیار در بن باز کنند.

از اشرف غنی احمدزی که یکی از پایه گذاران اصلی سیستم مافیایی حامد کرزی می باشد به عنوان مغز متفکر قبیله سالاران در افغانستان یاد می شود که با افکار طالبانی خود، در جوامع غربی به نفع گروه تروریستی طالبان و تمامیت خواهی قبیله لابی کرده و افکار جامعه جهانی را از واقعیت های افغانستان منحرف می سازد. گروه طالبان نکتایی پوش مانند اشرف غنی، زاخیلوال، انور الحق احدی، حنیف اتمر و حتا زلمی خلیلزاد، مسئول پایه گذاری فاسد ترین سیستم مالی در جهان می باشند که افغانستان را به فاسد ترین کشور دنیا تبدیل کرده اند. میلیادها دالر آمریکایی در سیستم فاسد این طالبان نکتایی پوش به هدر رفت و کمتر از پنج درصد نسبت به کمک های بین المللی بازسازی در افغانستان صورت نگرفت.

اشرف غنی احمدزی علی رغم داشتن تابعیت آمریکایی، بصورت غیر قانونی در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرده بود. او در آن زمان به دروغ های معمول انتخاباتی روی آورد و در ظاهر حامد کرزی را چند صباحی نقد می کرد. با این وجود پس از شکست در انتخابات، باز هم به عنوان مغز متفکر سیستم مافیایی کرزی و قبیله سالاران، کارش را در کنار کرزی ادامه داد.

منابعی که از احتمال حضور دو گروه تروریستی ملا عمر و حکمتیار خبر می دهند می گویند که در صورت شرکت گروه حکمتیار، نمایندگی این گروه را پسر حکمتیار بر عهده خواهد داشت. این در حالی ست که در شرایط حاضر نیست، مهره های کلیدی این گروه مانند فاروق وردک و کریم خرم بخش های کلیدی در دولت افغانستان را در کنترل خود داشته و در رهبری این دولت مافیایی نقش اساسی دارند. مهره های گروه حکمتیار معمولا رابطه ی مستقیم با شبکه استخباراتی کشورهای مختلف از جمله پاکستان و انگلستان دارند.

از سوی دیگر برخی از آگاهان مسایل جاری افغانستان معتقدند که اگر دو گروه تروریستی ملا عمر و حکمتیار در کنفرانس دوم بن نمایندگان رسمی نداشته باشند اما، دولت افغانستان به اندازه ی کافی و در برخی مواقع سرسختانه تر از اعضای رسمی این دو گروه تروریستی از آنان دفاع کرده و نمایندگی می کنند. برای مثال شخص حامد کرزی در این معادله خود بخشی از طالبان معرفی می شود که بصورت استراتژيک، گام های مشخصی را برای تمامیت خواهی قبیله، به نفع طالبان بر می دارد. آزاد کردن هزاران تروریست طالب از زندان ها، نه تنها بدون محاکمه و بلکه با دادن امتیاز به آنان، گماردن افرادی در دولت که کاملا اندیشه های طالبانی داشته و یا خود مستقیم عضویت گروه طالبان را داشته اند و اکنون نیز در ارتباط مستقیم با این گروه می باشد، در کنار اظهار نظرهای مستقیم در دفاع از طالبان، همه و همه حکایت از همدستی کامل دولت مافیایی کرزی با تروریزم است. از این رو اگر گروه تروریستی طالبان و حکمتیار در بن نمایندگانی نداشته باشند، با قاطعیت می توان گفت که دولت افغانستان نمایندگی این گروه را برعهده خواهد داشت.

آيا به اشغالگران و چپاولگران افغان به سبب افغان بودن نمی توان اشغالگر و چپاولگر گفت؟

براستی اشغالگر کیست؟ آيا می توان به یکی به سبب اینکه مفتخر بنام افغان نیست، اشغالگر گفت و به دیگری که مفتخر به افغان بودن است و همان جنایات را انجام می دهد و یا مهره ای برای انجام جنایت است، اشغالگر نگفت؟

سه شنبه 31 مه 2011, بوسيله ى کابل پرس

جنگ روانی، تقلبات و نیرنگ ها پیرامون کنفرانس "بن دوم"

2011-12-01T00:48:00Z

افغانستان به مثابه "لابراتوار" آزمایشات "جهانی ساختن " با استعمال زور برای کشور های بزرگ زیر نام "جامعه جهانی" تبدیل شده است که سرنوشت آن در روم، بن و لندن رقم زده می شود. بعد از کنفرانش های بی شمار خارجی که افغانستان را تا پرتگاه نابودی رسانیده اند، اینک کنفرانس دوم بن در باره سرنوشت افغانستان دایر می شود.

گرچه دادفر سپنتا مشاور امنیتی رییس جمهور و راین کراکر، سفیر آمریکا در کابل از عدم اشتراک طالبان در بن دوم سخن گفتند و وعده دادند که طالبان در آن اشتراک نخواهند داشت، ولی استفاده جویی ها ، نیرنگ ها و تقلبات بخاطر اشتراک طالبان در این کنفرانس به شدت جریان دارد. این تلاش ها از جانب حلقات حکومتی کرزی در داخل از یکسو و فشار پاکستان و انگلیس از سوی دیگر شکل داده می شود. یعنی گروه افغان ملت که اعضای آن گل های سر سبد حکومت کرزی هستند، از داخل حکومت، آی اس آی با وارد نمودن فشار بالای افرادش در حکومت، رهبران مجاهدین و طالبان در منطقه و حکومت انگلیس که داعیه دار بدون چون و چرای استقرار قدرت طالبان در افغانستان هست، در سطح اروپا و جهان در باره نقش حتمی طالبان تاکید کرده و از هر نوع نیرنگ، دسیسه، تحریکات سیاسی، استفاده از ابزار های دپلوماتیک دریغ نمی کند.

Sommaire
اول: ملاقات لندن
دوم: ملاقات ناروی
سوم: جنگ روانی شدید در باره اشتراک حتمی طالبان در کنفرانس بن دوم
چهارم: "نمایشنامه" یا "کمیدی" هما سلطانی
پنجم: اعتراض جامعه مدنی افغانستان
تفاوت گرایش امریکایی از گرایش پاکستانی-انگلیسی در گفت و گوی ویدیوی دادفر اسپنتا که در18 اگست سال جاری در سایت بی بی سی نشر شده به خوبی مشهود است. اسپنتا می گوید: " متاسفانه خلاف اراده ما و هم اراده امریکا مساله زیر فشار یک سلسله شایعات و تبلیغات غلط رسانه یی شد. متاسفانه شبکه های استخباراتی بعضی از حلقه ها، اسناد جعلی را توسط رسانه ها نشر کردند. در پارلمان افغانستان، همچنان افکار عامه افغانستان، در کشور های منطقه دست به شایعاتی زدند که واقعیت نداشت. ما بخاطر این که به این شایعات پاسخ بگوییم و همچنان به نگرانی های مردم افغانستان، پارلمان افغانستان و به نگرانی های کشور های همسایه خود پاسخ بگوییم ناگزیر شدیم ، یک سلسله مسایل را در سطح علنی در گفتگو های دوجانبه با کشور های همسایه و منطقه مطرح کنیم."

از قراین بر می آید سیاستمداران امریکا درک کرده اند که طالبان برای اشتراک در این کنفرانس آماده نیست و تا دیر زمانی آماده نخواهند شد. این گرایش امریکایی در باره اشتراک طالبان در کنفرانس بن دوم است. گرایش دوم که بیشتر پاکستانی-انگلیسی است، گرداننده های آن دست به تقلبات و نیرنگ های زیاد زده و میزنند، تا طالبان را جز حتمی این پروسه سازند. لازم میدانم به گونه مثال چند نیرنگ و تقلب آنها را برجسته نمایم.

اول: ملاقات لندن

همانطوریکه همه چیز های منفی در مسایل افغانستان به خصوص تقویت و حمایت طالبان از لندن آغاز می شود، به همین ترتیب ملاقات های سری و پشت پرده در فبروری سال جاری میان ملا ضعیف، متوکل و بعضی از شخصیت های طالب در لندن صورت گرفت. روزنامه دیلی تلگراف چاپ لندن، در گزارشی نوشت آقای ضعیف با مقام های وزارت خارجه بریتانیا درمورد روند صلح دولت افغانستان با طالبان دیدار کرده است.

در چنین حالتی که آنها شخصیت های حکومت ساقط شده طالبان در لندن بودند، پارلمان بریتانیا با صدور فیصله نامه یی زمینه های مذاکره با طالبان را آماده اعلان کرد و حامد کرزی رییس جمهور گویا کشور مستقل به تعقیب ملا ضعیف به لندن فراخوانده شد.

در باره سفر کرزی در لندن، بی بی سی می نویسد: «حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان و دیوید کامرون نخست وزیر بریتانیا با هم دیدار و گفت و گو کردند. حامد کرزی و دیوید کامرون در پایان دیدار خود در یک کنفرانس خبری مشترک در داونینگ استریت لندن به خبرنگاران گفتند، انتقال مسئولیت از نیروهای ناتو به نیروهای افغان و همچنین مذاکره با شورشیان محور اصلی گفتگو های آنها بوده است." حالا اگر فیصله کمیته امور خارجی بریتانیا، موجودیت سران طالبان در لندن، «سفر رسمی» رییس جمهور افغانستان و تاکید دیوید کامرون و حامد کرزی را در کنفرانس مشترک آنها مبنی بر پیشبرد مذاکره با «شورشیان» مخالف را پهلوی هم قرار بدهیم، ابهامات زیاد را در باره مساله صلح با طالبان، مداخله انگلیس در امور داخلی افغانستان، دسایس و نیرنگ های حکومت افغانستان در مورد شورای صلح نام نهاد و ده ها مسایل دیگر پی خواهیم برد. پس پروسه مذاکره با طالبان یک روند کاملا انگلیسی است که از تقویت و کمک های نظامی و مالی انگلیس به طالبان در هلمند تا به قدرت رساندن طالبان در افغانستان بطور متداوم پیگیری می شود و این روند یک مداخله آشکارا در امور داخلی افغانستان بوده و کشور را به وحشت و بربریت می کشاند.

متاسفانه شیوه پیشبرد این پروسه، بسیار بی شرمانه، اهانت آمیز ، زشت و نقض مستقیم حاکمیت ملی افغانستان می باشد.
پس تلاش ها بخاطر نقش طالبان از لندن آغاز گردیده است.

دوم: ملاقات ناروی

در اخیر جون سال جاری فاطمه گیلانی، شکریه بارکزی، داماد حکمتیار، متوکل ، ملا ضعیف، برهان الدین ربانی به طور پنهانی به شهر وسلو پایتخت ناروی حضور یافتند و در باره مذاکره با طالبان صحبت کردند. حضور دو زن در این ملاقات پلان شده حیله گرانه است که می خواهند آشتی پذیری طالبان با زنان را وانمود کرده و به مهمانداران اروپایی و مسوولین ملل متحد نشان بدهد که طالبان تغییر کرده است. همزمان با این وقت رسانه های دولتی افغانستان و رسانه های غربی در باره تغییر عقیده طالبان تبلیغ میکردند. با وجودیکه طالبان مصروف انتحار، سربریدن، سوختاندن مکتب و تیزاب پاشی به صورت دختران مکتب بود، رسانه های وابسته و مزدور داخلی و خارجی در باره تغییر روش و عقیده طالبان سخن پراگنی می کردند.

سوم: جنگ روانی شدید در باره اشتراک حتمی طالبان در کنفرانس بن دوم

این تبیغات توسط مقامات طالبان که در نشست سری لندن اشتراک داشتند، آغاز شد و آنها تاکید میکردند که کنفرانس بن دوم بدون طالبان ناکام است. ملا ضعیف در این راستا می گوید: " در نشست بن دوم نیز مانند نشست بن اول کسانی که نماینده گان واقعی مردم افغانستان نیستند، شرکت خواهند کرد و فیصله های این نشست را به زور به مردم افغانستان خواهند قبولاند. وی می افزاید که برگزاری این نشست بدون حضور تمامی طرف های درگیر مشکلات را در افغانستان بیشتر خواهد ساخت.".

سید محمد اکبر آغا، رهبر گروه جیش المسلمین طالبان گفت: "از یک سو حکومت می گوید که ما صلح می کنیم و از سوی دیگر کنفرانس که دربن برگزارمی شود، امریکایی ها گفته اند که طالبان در آن شرکت نه کنند. ازاین معلوم می شود پروسه یی را که این ها به پیش گرفته اند یک چال است برای طالبان، هیچ حقیقت ندارد."

شکریه بارکزی عضو پارلمان افغانستان که اشتراک کننده ملاقات پنهانی در ناروی بود، موافقت نامۀ بن اول را اشتباه بزرگ تاریخی خواند و بی پیرایه گفت که نیروهای حافظ صلح در شمال تعمیر های پخته میسازند واما در جنوب خانه های گلی مردم را بالای شان چیه مینمایند.

جانان موسی زی سخنگوی وزارت خارجه‏ی افغانستان ضمن اینکه موضوع مصالحه با طالبان را از بحث های اساسی این کنفرانس می‏داند، می‏گوید: " طالبان با در نظرداشت پیش شرطهای حکومت افغانستان در این کنفرانس اشتراک کرده می‏توانند".

جالب است، کسانی که تا دیروز ایجاد حکومت پارلمانی و فدرالی را تجزیه افغانستان تبلیغ میکردند، امروز عدم حضور طالبان در کنفرانس بن را هم تجزیه افغانستان میدانند.

برعلاوه تبلیغات از جانب مقامات افغانستان، مسوولین خارجی هم در هماهنگی با همفکران افغانی شان حمایت حضور طالبان در بن دوم را تبلیغ میکنند. یلیام پیتی سفیر بریتانیا در کابل در یک نشست خبری گفت: اگر طالبان فراخوان صلح دولت افغانستان را قبول کند و به پروسه صلح بپیوندند از شرکت آنها در کنفرانس بن حمایت می کنیم.

چهارم: "نمایشنامه" یا "کمیدی" هما سلطانی

به سلسله تبلیغات که گویا طالبان تغییر کرده، نمایش خنده آوری توسط هما سلطانی عضو پارلمان افغانستان اجرا شد که بی حد مضحک بود. سناریو نویس این "کمیدی" مردم افغانستان را نادان و بی خرد فکر می کند. در حالیکه برعکس همه میدانند که این بازی ناچل و ناکام تبلیغات ساده لوحانه است که بر بی خردی طرح کننده های آن مهر تایید میگذارد. "نمایشنامه" ملا عمر در خانه هما سلطانی بیشتر به یک فکاهی مشابه است. سناریو نویسان این "مسخره" پوچ پلان کرده بودند که ملا عمر را چنان مدرن و مترقی نشان بدهد که با یک زن صحبت می کند و بالای چادرش که به زمین اندخته شده می نشیند و بعد به خانه اش می آید. انتخاب هما سلطانی در اجرای این بازی کار تصادفی نیست. آنها میخواسته اند ثابت کند که ملاعمر با یک زن هزاره که ده ها هزار آنها را قتل عام کرده آشتی می کند ، به هزاره اعتماد می کند ، گویا زیر چشم دستگاه های استخبارات خارجی که در هر خیابان افغانستان موجود است، در کابل به خانه او می آید. این نمایش مسخره آمیز جز تبلیغاتی است که در لندن، اسلام آباد و کابل طرح و به مثابه یکی از شیوه های جنگ روانی پیرامون کنفرانس بن دوم و دروغ شاخداری بنام "تغییر عقیده طالبان" به اجرا در آمد که عدم شناخت گرداننده های آنرا از آگاهی مردم افغانستان نشان میدهد.

پنجم: اعتراض جامعه مدنی افغانستان

زمانیکه اعتراض بعضی از نهاد های به اصطلاح جامعه مدنی افغانستان را بخاطر اشتراک حتمی طالبان در کنفرانس بن شنیدم، وحشت زده شدم. دیده می شود که استخبارات خارجی از جمله آی اس آی پاکستان بالای جامعه افغانستان چقدر عمیق کار کرده و همه چیز را به شمول جامعه مدنی تقلب کرده اند.

به سادگی می توان از همین نهادی های کلداری پرسید که قطع کردن دست و پا، سر بریدن، انتحار و محصور ساختن زن ها در چهاردیوار خانه، پاشیدن تیزاب به صورت دختران مکتب با مدنیت چه رابطه دارد؟ اصول این نهاد ها که نام شان را مدنی گذاشته اند بر کدام معیارها و قضاوت ها استوار است؟

ستار سعادت عضو جرگه مجمع مدنی افغانستان گفت: "هدف ما از اشتراک طالبان اینست که اگر طرف های دیگری که خود را اپوزیسیون عنوان می کنند و یا هم حرکت های دیگری که وجود دارد و درین کنفرانس اشتراک می کنند به طالبان نیز چانس داده شود تا درین کنفرانس اشتراک کنند البته نه به شکل که در تعین سر نوشت کشور سهم بگیرند بلکه به این منظور که به آنان احساس از خود بودن داده شود و بهتر است تا این کار در پروسه صلح کمک کند"

چقدر دردناک است که یک فعال نهاد جامعه مدنی به مفهوم اپوزیسیون پی نبرده و کسانی را که انتحار و سربریدن کار شان است، نام زیبای اپوزیسیون را بالای آنها می گذارد. دیده می شود این نهاد های فرمایشی و فعالان آنها عمیقا تقلب شده اند که خود در بی سوادی و بدویت غرق هستند و نمایندگی از مدنیت می کنند.

در خور ذکر است که جنگ شدید میان دو گرایش، کنفرانس بن دوم را مشکوک، سردر گم و توأم با ابهامات ساخته است. گرچه اظهارات دولت مردان افغانستان از جمله دادفر سپنتا روش و شفاف است که «بن و کنفرانس بن جای بحث روی گفتگو برای این که قدرت را چگونه باید تقسیم کرد نیست. جای بحث برای این که ما در بن قبلی چه اشتباهاتی انجام دادیم، نیست". و یا اینکه سپنتا در پاسخ به وکلای پارلمان گفت : "کنفرانس بن برای تدوین خطوط نظام سیاسی افغانستان برگزار نمی‌شود. او گفت دولت افغانستان با وجود کاستی‌هایی که در ده سال گذشته داشته، دست⁯آوردهای بزرگی از قبیل تکمیل نهادهای دموکراتیک مانند پارلمان، شوراهای ولایتی، حضور جامعه مدنی و مطبوعات آزاد داشته است و نمی‌خواهد این دست‌آوردها را یک بار دیگر از دست بدهد." آقای سپنتا افزود که هم اکنون نیز تلاش‌ها برای تخریب نظام جریان دارد. «هرگز اجازه داده نخواهد شد که از صفر شروع بکنیم و مبانی و ستون نظام و دست‌آوردهایی که مردم ما به بهای خون هزاران شهید به دست آورده اند و امروز هم انتحاریان در هرگوشه به خاطر تخریب این نظام به ما حمله می⁯کنند، ما به هیچ صورت اجازه نخواهیم داد که مبانی این نظام زیر سوال برود."

رویهمرفته بعضی از ماموران حکومت کرزی که سخن شان از خود شان نیست، غیر شفاف صحبت می کنند. مثلا زلمی رسول وزیر خارجه کرزی می گوید که: " در صورت پيشرفت روند صلح، طالبان مي توانند در کنار ساير گروه هاى سياسى افغان؛ تحت قيادت دولت افغانستان در کنفرانس بن دوم اشتراک کنند." پس اظهارات سفیر امریکا . داکتر دادفر سپنتا مربوط به گرایش امریکایی می شود که به شکل روشن و شفاف بیان می شود. همچنان دیدوبازدید ها، راه انداززی جنگ روانی، اعتراضات نهاد های مدنی که ضد مدنیت هستند و راه اندازی تبلیغات ار مجرا های مختلف گرایش مربوط به کرزی، آی اس آی و انگلیس است که می خواهند با حضور اصلی یا جعلی نماینده های طالبان مساله افغانستان را همچنان در ابهام و تاریکی نگهدارند، از فیصله های جدی و سرنوشت ساز جلوگیری کنند و زمینه های جنگ و بی ثباتی را در افغانستان حفظ نمایند.

کنفرانس دوم بن یا تکمیل حلقۀ استبداد تک ملیتی وحاکمیت شؤنیستی در افغانستان

2011-11-29T21:52:00Z

سرزمین کنونی افغانستان در توآمیت با بسا از مناطق همجوار آن در منطقه، از زمانه های باستان تا امروز، بصورت طبیعی مهد آسایس و پرورش اقوام و ملیت های مختلفی از تبارها و نژاد های متنوع انسانی بوده و آفرینش تمدن های با شکوهی را هم در نتیجۀ همزیستی سازنده و تمدن آفرین مجموع باشندگان این حدود جغرافیاوی در ازمنه های مختلف تاریخ شاهد بوده است.

نگاهی بتاریخ حقیقی این منطقه نشان میدهد که، موجودیت بلا تردید اقوام وملیت های مختلف اوزبیك، پشتون، تاجیك، هزاره وغیره اقوام برخاسته از تنوع طبیعی باشندگان این منطقه در تاریخ بوده وهیچ یکی از اقوام وملیت های موجود درین کشور، سندی را که گواه برحیات انحصاری ایشان بر تمامی ساحات این کشور در قرون گذشتۀ تاریخ باشد و مبتنی بر آن تمامی این کشور را مال موروثی آبا و اجداد خویش بشمار آرند، علماً وعملاً پیشکش نموده نمیتوانند.

شکوهی را هم در نتیجۀ همزیستی سازنده و تمدن آفرین مجموع باشندگان این حدود جغرافیاوی در ازمنه های مختلف تاریخ شاهد بوده است.

نگاهی بتاریخ حقیقی این منطقه نشان میدهد که، موجودیت بلا تردید اقوام وملیت های مختلف اوزبیك، پشتون، تاجیك، هزاره وغیره اقوام برخاسته از تنوع طبیعی باشندگان این منطقه در تاریخ بوده وهیچ یکی از اقوام وملیت های موجود درین کشور، سندی را که گواه برحیات انحصاری ایشان بر تمامی ساحات این کشور در قرون گذشتۀ تاریخ باشد و مبتنی بر آن تمامی این کشور را مال موروثی آبا و اجداد خویش بشمار آرند، علماً وعملاً پیشکش نموده نمیتوانند.

البته جعل آفرینی های داعیان تعلق به نژاد موهوم آریایی با افسانه های خون پاکتر، و نژاد برتر که عناوین خود ساخته آریانای کهن و امثالهم را نشخوار میکنند، ومستند بر آن ادعا های دروغین ومن درآوردی ادعای مالکیت موروثی این سرزمین و نواحی اطراف آنرا مینمایند، آن مضحکۀ از تاریخ سازی های جعلی درین منطقه و کشور ماست که حلقات مشخص و معلوم الحال برای تثبیت امتیاز مجعول و حفظ قدرت سیاسی طی سالیان واپسین تاریخ، خصوصاً بعداز ظهور و زوال برادر بزرگ آریایی پرستان یعنی آدولف هیتلردرآلمان نازی، زمزمه، و خود را از وارثین برحق و انحصاری این حدود جغرافیاوی بشمارمیآورند، جای تآمل اصحاب اندیشۀ سالم وهواداران مکاتب انسان سالاری را دارد که، در شرایط امروزی به یک وسیلۀ بزرگ تحمیق وتبختر مبدل گردیده و چون دانۀ سرطان تار وپود قسمت هایی از جامعه را با افتخار آفرینی های جعلی و تخیلی درحال فاسد نمودن است، که باشندگان این مرزو بوم را عملاً در حالت تجزیۀ نژادی به نژاد های اصیل وغیر اصیل آریایی وغیر آریایی قرار داده و خصومت های غیرضروری را درحال وسعت دادن است ، کاری را که هیچ دشمنی در جهت پارچه نمودن وجدا ساختن باشندگان این حدود جغرافیاوی به این موثریت انجام داده نمیتواند.

قبیله سالاران حاکم بر سرنوشت مجموع باشندگان این کشور هم، از همان ابتدای پیدایش کشور کنونی افغانستان در زمان سلطنت شاه شجاع ابدالی وتثبیت حدود فعلی آن در زمان امیر عبدالرحمان خان، تا امروز همواره در تلاش آن اند که حاکمیت سیاسی کشور را در انحصار خویش قرار داده، وبا اتکا بنام فعلی آن یعنی افغانستان تمامی ساحات این کشور را از آن خود قلمداد وسایر اقوام وملیت های ساکن در آن را به شمول برادران آریایی خویش!!! مهمانان ناخوانده و اجنبی بحساب آورده، و در راستای امحای مادی ومعنوی آنها وارد عمل شوند.

هر چندی که تاریخ، بیهوده و غیر منطقی بودن اینگونه تلاشها را مکرراً ثابت ساخت، و کلیه مانور های مسالمت آمیز و قهرآمیز انحصار طلبان را، از کوچ های اجباری، پاک سازی های قومی، تحمیل نام افغان بر تذکرۀ تابعیت، ممنوع قراردادن استفاده از زبان های مادری برای تورکان مملكت، اشغال و تصاحب زمین های زراعتی ملیت های غیر پشتون توسط ناقلین پشتون، متواری ساختن مالکین اصلی آن زمین ها بر ساحات بایر و بی حاصل ویا تبعید نمودن آنها بر کشور های همجوار، زمینه سازی ها برای هجوم های وحشیانه و موسمی کوچی های پشتون بر ساحات مزروعی و دامپروری هزاره ها و دیگر ملیت های مسکون در مناطق مرکزی وشمال کشور، اجباری نمودن آموزش به زبان پشتو در مناطق غیر پشتون نشین، ایجاد کورسهای آموزش پشتو در موسسات دولتی و جبری ساختن آموختن پشتو حتی برای دکانداران واهل کسبۀ اقوام غیر خودی، محروم سازی فرزندان اوزبیک، ایماق، هزاره و تورکمن از شمولیت به مکاتب نظامی وفاکولته های حقوق وعلوم سیاسی، همچنان محروم سازی آنها از راه یابی به ارگانهای به اصطلاح مهم دولتی و دیگر مقامات دیپلوماتیکی وغیره تلاشهارا در راه رسیدن پشتون سالاران به آرمان پشتونیزه سازی کشور ومحو همه جانبۀ اقوام وملیت دیگر خصوصاً تورکان هزاره، ازبیک، ایماق و تورکمن در کلیه ابعاد آن ناکام، ومبارزات دادخواهانۀ خلق های محکوم را چندین بار تا سر حد قیام های مسلحانه و ساقط سازی حاکمیت های استبدادی و تک ملیتی ارتقا بخشید.

ولی قبیله سالاران تمامیت طلب که ویروس فاشیسم وعظمت طلبی بر قلوب وعقول ایشان مسلط گردیده هیچ عبرتی از تاریخ ودرس های ماندگار آن نیاندوخته وبصورت دوامدار وخستگی ناپذیر در صدد آن اند که با قربانی نمودن کلیه ارزشها وداشته های مادی ومعنوی جامعه صرفاً حاکمیت سیاسی را از آن خود ساخته وبا استفاده از آن در دیگر ساحات زندگی مردم بر بیداد گری ها وسرکوبگری خود ادامه بخشند.

طوریکه ما همه شاهد آنیم که برنامه های دولت کنونی افغانستان تحت زعامت آقای کرزی هم بنمایندگی از تیم حاکمیت طلبان کنونی، در کلیه عرصه های اقتصادی، سیاسی وفرهنگی هیچگونه تفاوتی با عملکرد های دیگرتمامیت طلبان قبیله سالار در گذشتۀ تاریخ نداشته، وتوزیع کلیه امتیازات سیاسی ، اقتصادی وفرهنگی به نفع قبایل وابسته بدانهابصورت کامل آن در جریان است.

طوریکه ازمجموع امکانات اقتصادی وبودجه های بازسازی کشور، فیصدی ناچیزی بمناطق مربوط بملیتهای محکوم کشور اختصاص یافته، ومتباقی همه که بیشتر از هشتاد فیصد مجموع بودجه را احتوا میکندبمناطق قبایل وابسته به حاکمیت طلبان بمصرف رسیده، واز مجموع بورسهای تحصیلی خارج از کشورهم نود درصد آن به محصلین قبایل حاکم، ومقامات مهم دولتی در وزارت های خارجه، داخله ودفاع نیزعمدتاً به ایشان تعلق میگیرد که این امر در سایر قسمت های حیات جامعه هم همچنان قابل دقت است.

چنانچه سقوط حاکمیت داکتر نجیب الله و پدیدار شدن نیروهای مقاومت اقوام وملیت های تحت ستم در وجود احزابی چون جنبش ملی واسلامی افغانستان تحت رهبری جنرال عبدالرشید دوستم، حزب وحدت اسلامی افغانستان تحت رهبری شهید عبدالعلی مزاری، جمعیت اسلامی افغانستان تحت زعامت شهید استاد برهان الدین ربانی، مبین این حقیقت بود که دوران حاکمیت تک ملیتی و انحصاری در افغانستان به سر رسیده ودیگر به هیچ صورتی قبیله سالاران نمیتوانند که همچون گذشته ها دیگر باشندگان کشور را برده وار اسیر نموده و از کلیه امتیازات مشروع وانسانی ایشان را محروم نگهدارند.

ضرورت ایجاد یک دولت دموکراتیک وغیر متمرکز که حق تعین سرنوشت هریکی از ملیتهای هزاره، ازبیک وتورکمن، تاجیک وپشتون در چوکات یک دولت فدرال پارلمانی فراهم و برای سایر اقوام وملیت های کوچک نیز زمینه های رشد متوازن در کلیه زمینه های مادی ومعنوی آن مهیا گردد ، کاملاً مبرهن بود.

بر رهبران قبایلی دراین دوران لازم بود که، با الهام از درد و رنج بیکران مردم سرتاسر کشور بشمول خلق پشتون درتاریخ، راهی را که به مشکلات و تضاد های اساسی جامعه جوابگو باشد، جستجو و زمینه های اعمال عدالت اجتماعی را با فراهم سازی زندگی در چوکات برادری و برابری تضمین شده در محدودۀ یک قانون اساسی جامع و جوابگو به نیازمندی های عینی و تاریخی کلیه اقوام و ملیتهای ساکن درین سرزمین مهیا سازند، واز داعیه های کهن انحصار قدرت دولتی و تمامیت خواهی، به نفع صلح وسعادت همگانی مجموع باشندگان کشورعدول نموده، و آنچه را که معلم روزگار برای بهزیستی همه باهم آموزگاری نموده است، یعنی پیریزی یک دولت وسیع البنیاد فدرال پارلمانی با اشتراک همۀ باشندگان کشور را پذیرا شوند، تا زمینه های حل بنیادی کلیه اختلافات و تفاوت ها فراهم وبی عدالتی که ریشۀ اساسی کلیه بدبختی ها در هر اجتماعی بحساب میآید برای همیش از سرزمین ما رخت بر بندد.

اما با کمال تآسف همه شاهد آن بودند که هژمونیستهای قبیله سالار درین دور سیاست گزاریها هم با پیروی از اسلاف خود، به همان راه انحصار وغصب حاکمیت دولتی از هر راه ممکن، تا سرحد قربانی نمودن آزادی و استقلال کشور روآورده، وطی کنفرانس اول بن با همکاری حامیان بین المللی خود، آنچه را که از راه جنگ بر علیه مبارزین راه عدالت وحق طلبی، موفق به حصول نگردیده بودند، بر سر میز مذاکره غصب و طی یک معاملۀ اهدای مؤقتی چهار وزارت کلیدی به گروهی از تشنگان قدرت محلی گرا، با استفاده از بی تجربه گی وکاستی های درونی نمایندگی های سیاسی ملیت های محکوم درین کنفرانس، کار تغیر نظام سیاسی کشور را عقیم، وحاکمیت از دست رفتۀ قبیلوی را، با جرگه بازی های ننگین ، در وجود یک قانون اساسی استبدادی وجمهوری پوشالی ریاستی متمرکز استبدادی که همۀ صلاحیت ها را به یک شخص فعال مایشا ومختار غیر مسؤل تحت نام رئیس جمهور، آنهم از قبایل پشتون تنظیم، وبه این ترتیب حاکمیت از هم پاشیدۀ قبیلوی را مکرراً اعاده نمودند، که این خود مهلک ترین خنجری بود بر نیاز دموکراسی ومردم سالاری مردم افغانستان که با همکاری قدرت های اجنبی از پشت حواله، و یک بار دیگر سرنوشت مردم سرتاسر کشور را بدست های نا پاک قبیله سالاران انحصار طلب و مؤتلفین معامله گر آنها از بدنۀ خود ملیتهای محکوم قرار داد، که حاصل شوم آن همین احیای دوبارۀ فاشیسم قبیله سالار تا سرحد تکوین دوبارۀ جنایتکاران طالب و آماده سازی ایشان برای عضویت در دولت و تقسیم قدرت با ایشان است که همین اکنون در پروسۀ کنفرانس دوم بن شاهد و نظاره گر مظلوم و بی دفاع عملی شدن آن خواهیم بود!!!!.

کنفرانس دوم بن، تا جاییکه واضحاً دیده میشود، ده سال بعد از کنفرانس اول بن در راستای همان سیاست تحکیم پایه های حاکمیت قبیلوی وفراهم سازی زمینه های بازگشت نیروهای تکمیلی وتقویتی قبایلی در وجود آدمکشان حرفوی طالب، وقاچاقبران بین المللی مواد مخدر وعلمبرداران علنی وآشتی ناپذیر تروریسم وبنیاد گرایی فراهم و دستآورد های نیم بند دموکراسی راهم که ، طی این ده سال خونین مردم کشور ما در رویا رویی با فجایع بیکران طالبان والقاعده بدست آورده اند، به شکلی از اشکال واپس گیری میشود.

مضحکۀ کنفرانس بن دوم نسبت به کنفرانس بن اول که با حضور نمایشی نمایندگان چندی از احزاب ونیرو های سیاسی وابسته به اقوام وملیت های اوزبیک، هزاره و تاجیک صورت گرفته وطی یک نمایش ناکام انتخاباتی حامد کرزی این نوکر معلوم الحال استعمار امریکا وغرب با داشتن دو رآی در برابر یازده رآی عبدالستار سیرت که یک اوزبیک استحاله شده منگورت و نمایندۀ محمد ظاهر شاه بحساب میرفت بر کرسی ریاست دولت عبوری ومؤقت نصب وبعداً طی دو دورۀ متواتر رئیس جمهورکشور گردید، به مراتب واضح تر و تکاندهنده تر است.

زیرا همه شاهد آنیم که درین کنفرانس نمایشی که در آستانۀ ختم دور دوم ریاست جمهوری آقای کرزی، برای جلوگیری از سقوط جبری قبیله سالاران در انتخابات بعدی، تدارک یافته، هر کارۀ این کنفرانس از هردو جانب قبیله سالاران پشتون، ویا به اصطلاح عوام تیم طالبان نیکتایی پوش ولنگوته پوش قرار داشته و نمایندگان سایر اقوام و ملیت ها عملاً حضور ندارند و دولت پوشالی کرزی است که به نمایندگی از مردم سر تاسر افغانستان، با برداران طالب خود بر سر میز مذاکره حضور یافته و به مفاهمۀ تقسیم قدرت دست خواهند یافت.

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان در حالیکه شکل و محتوای این بازی ننگین و مغایر با منافع مردم افغانستان را همه جانبه زیر نظر دارد با صراحت اعلام میدارد که، نتیجۀ این بازی ها صرفاً به نفع ادامۀ جنگ و خونریزی ها در کشور بوده و هیچ نوع کمکی برای حل تضاد های اساسی و تاریخی که در بین اقوام وملیت های مسکون درین خطه وجود دارد، کرده نمیتواند.

چه بسا که زمینه های عمیق تر شدن این تضاد ها و خونین تر شدن مخاصمات تاریخی را که، ریشۀ اساسی آنها برموجودیت بی عدالتی وستم گری ملی، در مناسبات متقابلۀ اقوام وملیتهای ساکن این کشور استواراست، فراهم نموده وعمر بی عدالتی ها را درین کشور طولانی تر خواهد ساخت.

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان قاطعانه باورمند است، تا زمانیکه نظام سیاسی کشور تغیر نیابد وبا ایجاد تعدیلات در قانون اساسی موجود، جای ساختار ریاستی متمرکز، به یک نظام سیاسی غیر متمرکز فدرال- پارلمانی محول نگردد، و حق تعین سرنوشت مردم هر منطقه تحت شعاع قانون اساسی واحد مركزی بخود آنها سپرده نشود، این مانور ها کاری را از پیش نخواهد برد وبدبختی های مردم ما همچنان در فقدان هر نوع دموکراسی وانسان سالاری، تحت نام دموکراسی به اسارت کشیده خواهد شد، چنانیکه همین اکنون ازده سال بدینسو ادامه دارد.

این نظام ، نظام دموکراسی در وجود یک دولت فدرال پارلمانی است که به هر واحد ملی در کشور اجازه خواهد داد که، زندگی اجتماعی ومدنی خود را مطابق بخواست و ارادۀ خود در بنای قانون عادلانه تنظیم، واز اسیر شدن بخواست تحمیلی دیگران در امان باشند.

چنانچه اگر برادران پشتون خواهان نظام طالبانی در محدودۀ زیست خود، متکی بر حاکم سازی شریعت اسلامی محض، وخواهان حاکمیت برادران طالب خود باشند، واز کار زنان در بیرون از خانه ورفتن دختران بمکتب واهمه دارند، ویاهم رادیو وتلویزیون را حرام میدانند وتولید وفروش مواد مخدر را حلال، بگذار آنرا در آن حوالی بر اساس خواست وارادۀ مردم خود پیاده سازند ولی هر گز حق ندارند که این سیستم دولتداری را خلاف خواست وارادۀ باشندگان سایر مناطق کشور در ساحات زیست ایشان جاری نموده وحق طبیعی انتخاب شکل وشیوۀ زندگی وحیات مدنی را از اقوام وملیت های دیگر با جاری نمودن تعاملات قبیلوی سلب نمایند .

فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان به نمایندگی از جامعۀ فرهنگی خلق تورک شامل هزاره، اوزبیگ، ایماق، توركمن، قرقز، بیات و قزلباش افغانستان به صراحت اعلان میدارد که:

الف- این کنفرانس در غیاب نمایندگان با صلاحیت و منتخب همۀ اقوام وملیت های ساکن کشور برای همیش و در کلیه حالات فاقد مشروعیت بوده وصلاحییت هیچ نوع تصمیم گیری در رابطه با سرنوشت مجموع مردم افغانستان را ندارد.

ب- دولت حامد کرزی که، قدرت وصلاحییت های تصمیم گیری آن عملاً در اختیار تیم عظمت طالبان افغان ملتی و پشتونسالار قراردارد هیچگاهی از مردم سرتاسر کشورنمایندگی نموده نمیتواند.

ج- حضور نمایشی تنی چند از ازبیک، هزارۀ ویا توركمن فاقد صلاحیت و اعتبار، هیچگاهی ممثل خواست وارادۀ خلق های ازبیک وهزاره وتورکمن نبوده وهرنوع نمایندگی ازجانب ایشان درین کنفرانس، برای تورکان هزاره، ازبیک وتورکمن فاقد مشروعییت میباشد.

د- فدراسیون فرهنگی توركان افغانستان مخالف هر نوع مذاکره خلاف ارزش های مدنی با جنایتکاران طالب بوده وهر نوع مذاکره و معامله را با این نیروهای حامی جهل وسیه روزی در افغانستان محکوم و در حکم تلف ساختن خون شهدای پاکی میدانند که همه روزه با دست های کثیف این جنایتکاران جام شهادت مینوشند.

ر- ما از جامعۀ جهانی وکلیه نیرو های حامی صلح و دموکراسی در افغانستان خواهان آنیم که با طالبان بعنوان نیرو های حامی تروریسم و جنایتکاران جنگی برخورد نموده و از شریک سازی ایشان بقدرت سیاسی کشور جداً جلوگیری به عمل آورند.

ز- ما معتقد هستیم كه یگانه راه اساسی و دایمی رسیدن به صلح ودموکراسی در افغانستان وارد آوردن تغیر در ساختار نظام سیاسی فعلی از طریق وارد آوردن تعدیلات در قانون اساسی کشور است .

ف- نظام فدرالی مبتنی براصول و خواص واقعیت های جامعه که از تمرکز قدرت بدست یک فرد و یك قوم و یك تیم جلو گیری مینماید یگانه راه حل عادلانه مناسبات درونی جامعه افغانستان و آزموده شده ترین راه وشیوۀ تعمیل دموکراسی در کشور های کثیرالملیة است، که در افغانستان نیز الترناتیف دیگر وجود ندارد.

ق- عامل اساسی وتاریخی جنگ در افغانستان بی عدالتی های جاری در مناسبات با همی اقوام وملیت های ساکن این سرزمین میباشد که با عوامل عدیدۀ داخلی وخارجی یکجا گردیده وبحران بلا انتهای سده ها ودهه های واپسین تاریخ را به ارمغان آورده است.

ک- نژاد پرستی وقبیله سالاری دو پدیدۀ منحوسی اند که در اتحاد عمیق وناگسستنی با همدیگر بر کلیه روابط وضوابط جامعۀ ما سایه افگنده و فساد را در کلیه عرصه های حیات مادی ومعنوی مردم ما مستولی ساخته است.
فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان یکبار دیگر کنفرانس دوم بن را در فقدان نمایندگی های اقوام وملیت های محروم کشور، فاقد مشروعیت دانسته و هر تصمیمی را که از جانب آن اتخاذ گردد، غیر مشروع و غیرموثر در راه اعادۀ صلح وثبات در کشور ارزیابی نموده، واز مردم سراسر کشور خصوصاً نمایندگان سیاسی وفرهنگی خلق های محکوم تمنا دارد که، با وحدت وهمفکری آگاهانه برعلیه این پروسۀ توطئه و تخدیر که، با دست اندر کاری نیروهای فاشیستی کشور وحمایت اربابان خارجی ایشان در حال شکل گیری وعملی شدن قرار دارد، صدای اعتراض خود را بلند نموده وبا فریاد گران آزادی وعدالت در کشور که صدای هر انسان رنجدیدۀ کشور است همگام ومتحد شوند.
انسان سرزمین ما هم همانند انسان در هر نقطۀ دیگر کرۀ زمین فقط انسان است ودفاع از حقوق وآزادی های هرفرد ساکن این سرزمین وظیفۀ انسانی مجموع نیروهای معتقد به انسان سالاری، وعدالت اجتماعی بحساب میرود . پس بیایید درین راه همه باهم صادقانه متحد شویم و از گنداب بر تری جویی های به هر عنوانی که باشد خود را منزه نگهداریم.

ومن الله توفیق
هیآت رهبری فدراسیون فرهنگی تورکان افغانستان

شینکی ذهین کروخیل: پشتون های تنبان پوش با ریش دراز طالب شناخته شده اند

2011-11-28T22:11:00Z

کابل پرس^?: چند روز پیش از برگزاری کنفرانس دوم بن درباره افغانستان، نشستی با حضور برخی از چهره های شناخته شده بین المللی از جمله نمایندگان سابق سازمان ملل و اتحادیه اروپا در افغانستان به همراه چند چهره ی سیاسی افغانستان در آلمان برگزار شد.
در این نشست امر الله صالح، رییس سابق ریاست امنیت ملی افغانستان و شینکی ذهین کروخیل نماینده سابق پارلمان، نظراتشان را به عنوان چهره های سیاسی افغانستان ارایه کردند. امرالله صالح روی ساز و کار نیروهای امنیتی افغانستان و اندازه آنان و مشکلاتی که پس از 2014 گریبانگیر افغانستان خواهد شد سخن گفت. صالح تاکید می کند که باید به پارلمان افغانستان موقعیت داد. او همچنین وزارت مالیه افغانستان را فاسد ترین اداره ی افغانستان معرفی کرد.
شنکی ذهین کروخیل که به نمایندگی از پشتون ها سخن می گفت به سیاست نیروهای افغانستان و نیروهای بین المللی بويژه آمریکا اشاره کرده و گفت که این نیروها با هر پشتون تنبان پوش، با ریش دراز به عنوان طالب برخورد کرده و آنان را بازداشت و شکنجه کرده اند. سخنان خانم کروخیل مستقیما به امرالله صالح و نیروهای تحت امر وی در زمان ریاستش بر امنیت ملی افغانستان اشاره داشت. او از قراردادن پروژه های کلان در اختیار کسانی که به گفته ی او در جنگ های داخلی باعث قتل تقریبا 100 هزار تن در کابل شدند سخن گفته و گفت که آنان علاوه بر مافیای سیاسی تبدیل به مافیای اقتصادی شده اند. او می گوید که بیشتر پشتون ها در چنین قراردادهایی شامل نشده اند.

بن دوم

عتیق شاهد — 2011-08-27T20:07:44Z

تجزیه افغانستان با واگذاری رسمی 11 ولایت جنوبی و شرقی به طالبان

کابل پرس — 2011-08-14T21:36:00Z

نظرات و دیدگاه ها درباره تجزیه افغانستان را در اینجا بخوانید

نظرات و دیدگا ها درباره فدرالیسم در افغانستان را در اینجا بخوانید

کابل پرس^?: گرچه بحث تجزیه افغانستان از چندی به اینسو در رسانه های افغانستان وارد شده و از آن به عنوان گزینه ای برای پایان دادن به خشونت های چند قرن اخیر یاد می شود اما گسترش جنگ و خشونت توسط طالبان و همراهی و پشتیانی دولتی از این گروه تروریستی باعث شده که عملا افغانستان در مسیر تجزیه قرار گیرد. بحث تجزیه افغانستان دیگر عملا جزو بحث های تابو شده و در خطوط ممنوع نمی باشد و با گسترش این بحث در رسانه های افغانستان و میان قلم بدستان مخالف و موافق، زوایای مختلف آن آشکار تر خواهد شد.

از سویی برخی از افراد و گروه ها از همین اکنون نگرانی خود را از به میان آمدن بحث تجزیه افغانستان در کنفرانس بن دوم که در ماه دسامبر برگزار خواهد شد ابراز کرده اند. این افراد و گروه ها معتقدند که ممکن است بحث فدرالی کردن کشور افغانستان یکی از بحث های اصلی این کنفرانس باشد که به باور این افراد و گروه ها فدرالی کردن افغانستان زمینه ای برای تجزیه افغانستان خواهد بود.

برخی منابع اظهار کرده اند که با توجه به نفوذ قدرتمند گروه طالبان در مناطق جنوبی و شرقی افغانستان بر پایه انگیزه های قومی، یازده ولایت جنوبی و شرقی افغانستان به طالبان واگذار خواهد شد تا اولین گام های عملی برای تجزیه افغانستان برداشته شود. از ولایت های پکتیا، پکتیکا، خوست، کنر، لوگر، لغمان، ارزگان، ننگرهار، قندهار، زابل و هلمند به عنوان یازده ولایتی یاد می شود که زیر اداره ی رسمی طالبان قرار خواهد گرفت. بیشتر این ولایات همین اکنون بصورت غیر رسمی زیر کنترل این گروه می باشد.

از سویی گفته می شود جدا سازی یازده ولایت جنوبی و شرقی و قرار گرفتن زیر اداره رسمی طالبان، گسترش فعالیت های ناسیونالیستی را در این مناطق و مناطق پشتون نشین پاکستان باعث می شود. گرچه این فعالیت ها همین اکنون نیز وجود دارد اما با جداسازی مناطق شرقی و جنوبی افغانستان، فعالیت ها برای یکپارچگی مردم پشتون گسترش زیادتری پیدا کرده و ابعاد مختلف به خود می گیرد.

نظرات و دیدگاه ها درباره تجزیه افغانستان را در اینجا بخوانید

نظرات و دیدگا ها درباره فدرالیسم در افغانستان را در اینجا بخوانید

تجزیهء افغانستان در کنفرانس دوم بن

رزاق مأمون — 2011-08-06T18:05:00Z

کارشناسان افغان از طرح تجزیهء افغانستان در کنفرانس دوم بن ابراز نگرانی کردند

شماری از صاحب نظران افغان به این نظر اند که برخی از حلقات داخلی و خارجی در تلاش اند تا در دومین نشست بن بحث های داغ را در مورد به میان آوردن نظام فدرالی در افغانستان راه اندازی کنند.

زبیر شفیقی روزنامه نگار و عضو مرکز تحقیقات و مشورتی افغان می گوید: گزارش هایی وجود دارد که برخی از گروه ها برای مطرح ساختن مسالهء ایجاد نظام فدرالی در افغانستان و تجزیهء این کشور در دومین نشست بن، آماده گی گرفته اند و سعی می کنند تا علیهء افغانستان توطیه چینی کنند.
وی گفت:
« یک طرح داده می شود که جنوب افغانستان در اختیار گروه طالبان به عنوان نمایندهء پشتون ها قرار داده می شود.
شمال به دوستان دیگر به حیث نماینده گان اقوام تاجک، ازبک و هزاره داده می شود.
افغانستان برای سه سال نظام فدرالی را تجربه می کند و کابل مرکز می باشد که هر دو طرف می توانند بیایند.
این خبر که از بعضی رسانه های افغانستان شنیده می شود، به نظر من متاسفانه به آیندهء افغانستان و تعدادی از مردم یک توطیه است که ما را به طرف دیگر بدبختی ها می برد.»

آقای شفیقی این سخنان را در نشستی ابراز کرد که به روز سه شنبه به اشتراک شماری از صاحب نظران و آگاهان در خصوص برگزاری دومین نشست بن در کابل برگزار شده بود.

این آگاهان امور هم چنان گفتند که نباید در این کنفرانس که قرار است در ماه دسمبر سال روان در آلمان برگزار شود، به طور متفرق از افغان ها دعوت صورت گیرد.

صاحب نظران شرکت کننده در این نشست با مسالهء واگذاری مسوولیت های امنیتی به نیروهای افغان و خروج نیروهای امریکایی از افغانستان نیز اشاره کردند.

داکتر جعفر مهدوی یکی از اعضای ولسی جرگهء افغانستان و آگاه امور سیاسی در مورد گفت:
« به نظر من کنفرانس دوم بن فرصتی برای خروج آبرومندانهء قوای خارجی از افغانستان است. آنها نمی خواهند دستاورد های افغانستان آسیب بیبیند در این کنفرانس کوشش می شود تا ضعف و کمبودی های کنفرانس اول بن دوباره تکرار نشود.»

قرار است دومین کنفراس بن در دسامبر سال جاری به میزبانی آلمان برگزار گردد که ارایهء طرح های مشخص برای بیرون رفت از مشکلات کنونی در افغانستان یکی از اهداف اساسی برگزاری این نشست خواهد بود.

چندی قبل حامد کرزی رییس جمهور افغانستان در یک نشست خبری در کابل گفته بود، در این نشست اگر از افغان ها به طور متفرق دعوت به عمل آید آنان به نماینده گی از حکومت افغانستان در این نشست اشتراک نخواهند کرد.

اما مقام های آلمان گفته اند، این نشست به خواست دولت افغانستان برگزار خواهد شد و در آن از افغان ها به طور متفرق دعوت صورت نخواهد گرفت.
رادیو آزادی
http://afghanlion.blogspot.com/2011/08/blog-post_06.html

کنفرانس دوم بن؛ نظرات، دیدگاه ها، پیام ها و انتقادات خود را بنویسید!

کابل پرس — 2011-07-27T21:55:00Z

کابل پرس^?: طبق اظهار نظر مقامات داخلی و بین المللی، کنفرانس دوم بن در چند ماه آينده برگزار خواهد شد. از نخستین کنفرانس بن که در ماه نوامبر و دسامبر سال 2001 در شهر بن آلمان برگزار شد، به عنوان کنفرانسی مهم برای تشکیلات افغانستان پس از فروپاشی رسمی رژيم طالبان یاد می شود. در این کنفرانس نمایندگانی از گروه های درگیر در جنگ با طالبان و همچنین گروه هایی که در غرب زندگی می کردند گرد هم آمدند تا با حمایت جامعه جهانی ساختار سیاسی رژيم پس از طالبان را مشخص کنند. در این کنفرانس چند روزه حکومت موقت همراه با اعضای کابینه آن، ساختار یک جرگه قبیله ای که در افغانستان به لویه جرگه معروف است، روند تشکیل نیروهای دولتی مانند ارتش و پولیس و نیز حمایت جامعه جهانی مشخص شد.

گفته می شود شرکت کنندگان در این کنفرانس به "ستار سیرت" به عنوان رییس دولت انتقالی افغانستان رای دادند اما به دلیل رابطه ی حامد کرزی با زلمی خلیل زاد و از آن راه بدست آوردن پشتیبانی آمریکا و همچنین معامله برخی از چهره ها مانند یونس قانونی، ستار سیرت علی رغم داشتن رای کافی به عنوان رییس دولت انتقالی انتخاب نشد و حامد کرزی در جای او قرار گرفت.

حامد کرزی علی رغم وعده هایی که برای راه اندازی برنامه هایی مانند "عدالت انتقالی" داده بود، هر روز فرصت بیشتری در اختیار جنایتکاران قرار داد و کابینه و دستگاه حکومتی و دولتی را به ترکیبی از جنایتکاران دوره های مختلف از محمد ظاهر تا رژيم طالبان و طالبان نکتایی پوشی که در غرب تحصیل کرده اند و در سر اندیشه های قبیله ای-طالبانی را می پرورانند تبدیل کرد.

در این چند سال هیچ تلاشی برای حقوق بشر از سوی حکومت صورت نگرفت و هر روز به موارد نقض حقوق بشر به شمول جنایات حاد مانند جنایات جنگی، کوچ اجباری و تجاوز جنسی افزوده شد. حکومت مافیایی کرزی که رفته رفته بدست طالبان نکتایی پوش و مهره هایی چند سره مانند اشرف غنی احمدزی، انور الحق احدی، امین ارسلا و فاروق وردک افتاد، از جنگ سالارانی مانند یونس قانونی، کریم خلیلی، قسیم فهیم، رسول سیاف، محمد محقق و برهان الدین ربانی استفاده لازم را برد تا چهره ای ملی از خود تصویر کند. جنگ سالاران در چند سال منافع شخصی خود را پیش بردند و به مال و اموال خود افزودند و با رای و نام قوم و قبیله ی خود تجارت کردند.

طالبان نکتایی پوش، افغان ملتی ها و بنیادگرایان حزب اسلامی شاهرگ های کلیدی حکومت را در اختیار گرفته و روند طالبانی کردن حکومت را بر پایه اندیشه های راسیستی روی دست گرفتند. علایق شخصی، مال و ثروت اندوزی کسانی که با نام قوم در نمایش قبیله سالاران شرکت کرده بودند، فرصت خوبی به آنان داد تا تبعیض سیستماتیک را در افغانستان پیش ببرند و علاوه بر اینکه با اختلاس و معاش های گزاف دالری، به منافع شصی خود پرداختند و در خدمت استخبارات کشورهای مختلف قرار گرفتند، افغانستان را به سمت یک بحران تمام عیار سوق دادند.

قبیله گرایان برای پیاده نمودن برنامه های خود از چند مسیر حرکت کردند که همه ی این مسیرها به یک راه منتهی می شد و آن احیای دوباره نظام قبیله ای و برتری قومی در افغانستان می باشد. مشروعیت دادن به طالبان، خارج کردن نام آنان از فهرست سیاه سازمان ملل و تغییر نام این گروه از تروریست به حرکت مردمی، مسلح سازی کوچی ها و حمایت کامل از آنان در جنایات، در ولایاتی مانند میدان و غزنی، دست بردن در انتخابات ریاست جمهوری که منجر به انتخاب غیر قانونی کرزی شد، دست بردن در انتخابات پارلمانی همراه با تقلب برنامه ریزی شده، تبعیض در بودجه ملی، تبعیض در پروژه های بازسازی، گسترش تولید و قاچاق مواد مخدر، جابجا سازی و مسلح سازی طالبان و نیروهای تمامت خواه قبیله در نیروهای دولتی، گسترش ناامنی به مرکز و شمال، گسترش لابی در کشورهای مختلف با استفاده از امکانات مالی و سیاسی دولتی و...تنها نمونه هایی اندک از کوشش قبیله گرایان در افغانستان است.

حکومت افغانستان با زمینه چینی های لازم برای مشروعیت دادن به طالبان و حمایت مادی و معنوی از آنان، به سمت کنفرانس دوم بن می رود تا اینبار متشکل تر و برنامه ریزی شده تر در نشستی بین المللی تروریزم، واپسگرایی، قبیله سالاری و حکومت انحصاری قبیله سالاران را رسمی تر و علنی تر بسازد. گزارش ها حاکی از آن است که گروه افغانستان ملت و طالبان نکتایی پوش از همین اکنون لابی گری را شروع کرده اند تا نتایج این کنفرانس را به نفع خود تغییر دهند.

کابل پرس^? از خوانندگان، نویسندگان و روشنفکران می خواهد تا نظرات و دیدگاه های خود را درباره عملکرد حامد کرزی و حکومت-دولت وی از زمان نشست بن در سال 2001 ارزیابی کرده و زوایای کنفرانس دوم را بررسی کنند.

متن کامل توافقنامه بن به زبان انگلیسی، روی سایت رسمی سازمان ملل