IP Plans

آی پی پلنز

طراحی و راه اندازی سایت های اینترنتی، ثبت دامین، میزبانی وب، وی پی اس و سرور اختصاصی
همین اکنون اقدام کنید

در همین بخش

loading...

صفحه نخست > دیدگاه > صلح دوحه؛ صلح اوغانی

صلح دوحه؛ صلح اوغانی

قدم‌زاد هزاره
يكشنبه 1 مارچ 2020

زمان خواندن: (تعداد واژه ها: )

دولت امریکا به‌طور ضمنی هم «امارت اسلامی طالبانی» را به رسمیت شناخته و هم رسمی ساخته و هم مشروعیت داده و هم درواقع طرف مذاکره و صلح امریکا همان امارت اسلامی طالبانی و گروه تروریستی و آدمکش طالبانی است. از طرف دیگر حکومت کنونی افغانستان که به گمانم صلح‌نامه را به چشم سر ندیده بوده، سازمانی به نام امارت اسلامی طالبانی را پذیرفته است.

صلح دوحه، صلح اوغانی است که تمام اطرافش اوغان است؛ زلمی خلیل زاد اوغان امریکایی، ملا عبدالغنی برادر اوغان افغانستانی در دوحه قطر دو طرف اصلی صلح دوحه و البته اشرف غنی احمدزی اوغان در کابل طرف ناقص. در شرایط حال تمام بازی در دست اوغان است و بازندگان بازی دیگر اقوام ساکن افغانستان. اوغانِ طالب و طالبِ اوغان دو روی سکه است.
خلیل زاد، طالب امریکایی به نمایندگی دولت امریکا درواقع همان امارت اسلامی طالبانی را در صلح قطر رسماً پذیرفته است. اگر باور ندارید به این عبارت صلح‌نامه دوحه نگاه کنید:
The Islamic Emirate of Afghanistan which is not recognized by the United States as a state and is known as the Taliban…
دولت امریکا به‌طور ضمنی هم «امارت اسلامی طالبانی» را به رسمیت شناخته و هم رسمی ساخته هم مشروعیت داده و هم درواقع طرف مذاکره و صلح امریکا همان امارت اسلامی طالبانی و گروه تروریستی و آدمکش طالبانی است. از طرف دیگر حکومت کنونی افغانستان که به گمانم صلح‌نامه را به چشم سر ندیده بوده، سازمانی به نام امارت اسلامی طالبانی را پذیرفته است.
این صلح، آغاز فاجعه‌ای در افغانستان است. در حالی که باید ریشه ویروسی به نام طالبان کنده می‌شد؛ ولی ریشه‌کن نکردند. چون دست‌ساختۀ خودشان است. این صلح اوغانی صلحی است که با آزاد شدن پنج هزار ویروس کرونا (تروریستان طالب اوغان) از زندان‌ها فاجعۀ از بین رفتن ارزش‌های حقوق بشر، دموکراسی، حقوق زن را بازهم رقم خواهد زد و کشتار و بی‌عدالتی علیه دیگر اقوام افغانستان بازهم شکل خواهد گرفت. تصورش خیلی آسان است: اوغان، طالب به دنیا می‌آید و طالب زندگی می‌کند و طالب می‌میرد. انتحار، انفجار، تروریستی، بی‌عدالتی و رفتار ضد ارزش‌های حقوق بشر در خون و ژن اوغان است. اگر باور ندارید به تاریخ معاصر کشوری به نام افغانستان نگاه کنید. آنگاه می‌فهمید که تمام خون‌ریزی‌ها، نقض حقوق بشر، رفتار ضد انسانی علیه زنان و دیگر موارد مربوط به حکومت اوغانی است.
به هر حال امارت اسلامی بیرقش برافراشته شد. این گروه تروریستی و خون‌آشام بازهم به شهر باز خواهد گشت. شپش زده‌ها و ریشوهای ددمنشی که جز به کشتار و اعمال ضد حقوق بشری چیزی دیگری را بلد نیستند؛ به کشور افغانستان مسلط خواهد شد.
امریکا حالا با این عبارت زیر که در قسمت اول صلح‌نامه آمده است، فقط می‌خواهد ریش خود را از دست ویروس طالبانی خلاص کند:
Guarantees and enforcement mechanisms that will prevent the use of the soil of Afghanistan by any group or individual against the security of the United States and its allies.
تا بازی دیگر روی دست گرفته شود.
می‌ماند اقوام دیگر این کشور که اگر هماهنگ شوند، راهی به‌سوی روشنایی و عدالت اجتماعی و حقوق بشر پیدا خواهند کرد؛ چه اینکه اقلیت اوغان که سال‌ها حاکم بوده است، اقلیتی بیش نیست. پس چطور اقلیت کوچک تروریست پرور بر تمام تاروپود مردم افغانستان حاکم باشد؟ باید اقوام دیگر به یکپارچگی برسند و کشور خود را به رهایی برسانند.
اقوام دیگر باید پرتوی از جنبش روشنایی را بر دست بگیرند و دست تروریستان را کوتاه کنند وگرنه بازی طالب‌بازی همچنان ادامه خواهد یافت. باید اقلیت اوغان را وادار کنند تا مثل آدم و مثل دیگر اقوام زیست غیر تروریستی داشته باشند و به فکر تمام سرزمین و به فکر پیاده شدن عدالت اجتماعی باشند. دیگر اقوام هوشیار باشند که اوغان گاهی در قامت طالبان گاهی در هیکل داعش و روزی به هیبت هیولای هفت‌سر ظاهر خواهد شد و این رشته سر درازی دارد مگر اینکه تمام اقوام ساکن در افغانستان شاخ این هیولای هفت‌سر را بشکنند تا دنیا برایشان گلستان شود.


صلح دوحه به ضرر حقوق بشر است.
صلح دوحه پیروزی گروه تروریستی بر تمام دنیاست.

واژه های کلیدی
آنلاين بنگريد :
loading...
loading...

جستجو در کابل پرس