تصاویر تکان دهنده از شفاخانه ی مرگ، شفاخانه ی محمد داود در کابل

دولت افغانستان میلیون دالر از دولت آمریکا برای شفاخانه ی محمد داود در کابل دریافت کرده است. با این وجود گزارش ها از اختلاس گسترده حکایت می کند. در کنار اختلاس گسترده، سربازان افغانستانی که در این شفاخانه برای تداوی برده می شوند، در وضعیت کاملا غیر صحی بسر برده و نه تنها هیچ استاندارد صحی رعایت نمی شود بلکه با توجه به نوع نگهداری، بهداشت و انجام عملیات، شفاخانه ی محمد داود در شهر کابل را باید شفاخانه ی مرگ نامید.
از سوی دیگر برخی از منابع می گویند همانطور که در صفوف نظامی تبعیض وجود دارد، در اولویت های تداوی این شفاخانه نیز تبعیض دیده می شود. سربازان مجروح غیر پشتون که نیاز جدی و فوری به تداوی دارند، روزها و هفته ها در انتظار می مانند و شرایط نگهداری آنان نیز بسیار وخیم می باشد. بگونه ای که حتا تخت مراقبت از آنان تشناب آنان نیز محسوب می شود، خون از بدن آنان سرازیر شده و در سطح محل جاری می شود، مدفوع در محل شفاخانه دیده می شود. در صورت عملیات جراحی این سربازان، هیچ معیار علمی و صحی ندارد، محل عملیات عفونت می کند و محل مناسب برای کرم ها و انواع ویروس و باکتری می شود.

هر چند فساد و وضعیت تداوی در شفاخانه ی مرگ در رسانه های بین المللی انعکاس وسیعی یافته است، اما با این وجود بخش دیگری از این تراژدی همچنان پنهان مانده است. جایی که با کند و کاو می توان به این نتیجه رسید که تبعیض در این شفاخانه با سیاست کلی تبعیض در نهادهای امنیتی، همکاری مقامات ارشد امنیتی با طالبان برای قتل سربازانی که بصورت جدی با طالبان مقابله می کنند، همراه و هماهنگ است. گزارش های مختلف حاکی از آن است که سربازان غیر پشتون بصورت مشخص به مناطق نا امن اعزام می شوند و معلومات موقعیتی آنان از طرف سربازان دیگر به طالبان داده می شود. طالبان وقتی سربازان غیر پشتون را اسیر می کنند، بلافاصله آنان را به قتل رسانده و سربازان پشتون را رها می کنند. چندی پیش یک مقام امنیتی سابق افغانستان به برخی رسانه ها گفته بود که تنها در سه ماه گذشته 1800 تن از ماموران امنیتی افغانستان کشته شده اند. این در حالی ست که حکومت مافیایی قبیله ای کرزی تنها در سه ماه گذشته ده ها تن از خطرناک ترین تروریست ها را با عناوین مختلف از زندان آزاد کرده است.

همکاری نهادهای امنیتی مانند وزارت دفاع افغانستان با طالبان کاملا دو سویه می باشد. طالبان بصورت برنامه ریزی شده به صفوف نیروهای امنیتی داخل می شوند و در داخل حکومت و نهادهای امنیتی نیز، برخی از مقامات ارشد با طالبان بر اساس اشتراکات قومی همراه می باشند.