William Maley می افزاید پس از سال 2001 بسیاری از هزاره ها به آینده ای بهتر در افغانستان امیدوار شدند اما این امید در مجموع مُرد و بسیاری از بدنبال هزاره ها مکانی امن خارج از افغانستان هستند و در سال های اخیر بسیاری به استرالیا روی آورده اند.
اين استاد دانشگاه می افزاید متاسفانه استرالیا دیدی غیر واقعی درباره ی هزاره ها پیدا کرده و Kevin Rudd که تا 24 جون سال 2010 نخست وزیر استرالیا بود، در آخرین روزهای نخست وزیری مقرره ای را به تصویب رساند که بر اساس آن بررسی پرونده های پناهجویان افغانستان به مدت شش ماه به تاخیر خواهد افتاد.
طبق این مقرره در مدت شش ماه تا بررسی جدید اوضاع افغانستان، هیچ پرونده ای از پناهجویان افغانستان به شمول اقلیت هزاره بررسی نمی شود و پس از شش ماه اين بررسی ها با معلومات جدید از افغانستان آغاز خواهد شد. يکی از دلایل مهم تصمیم دولت Kevin Rudd، علاوه بر نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری استرالیا، معلوماتی ست که فرستادگان دولت افغانستان به دولت استرالیا ارایه کرده اند. نمایندگان دولت افغانستان بويژه نمایندگانی از وزارت امور مهاجرین به کشورهایی که "کشورهای امن سوم " محسوب می شوند سفر کرده و معلوماتی را به مقامات این کشورها ارایه می کنند که بیشتر آن عاری از حقیقت می باشد. این نمایندگان به کشورهای دیگری مانند نروژ و سویدن نيز سفر کرده و باعث تغییراتی در سیاست های پناهنده پذيری اين کشورها شده اند. نمایندگان دولت افغانستان بويژه در معلوماتی که ارایه می دهند می گویند که هزاره ها در وضعیت بسیار خوبی بسر می برند. هزاره ها می توانند با توجه به مناطق امنی که دارند، درس خوانده و به کار و فعالیت بدون هيچ تهدیدی ادامه دهند. با اين وجود اخبار و گزارش ها کاملا خلاف آنچه نمایندگان دولت افغانستان ادعا می کنند می باشد. علی رغم اینکه مناطق هزاره نشین دارای امنیت ويژه ای می باشد، اما اين امنيت هر از چند گاه مورد حمله قرار می گیرد. ادامه ی حملات کوچی- طالبان به مناطق مختلف ولایت میدان و غزنی و کشتار و غارت و آتش زدن اموال و دارایی های مردم هزاره يکی از نمونه های آن است. مردم در ولایت دایکندی علاوه بر اینکه قربانیان تبعیض حکومت مرکزی می باشند، هر از چند گاه با تهدید جدی طالبان روبرویند. رسانه های مختلف بین المللی خبرهایی را هر از چند گاه منتشر می کنند که هزاره ها به شکل ويژه مورد هدف گروه هایی مانند طالبان قرار می گیرند.
استاد دانشگاه استرالیا و کارشناس مسایل افغانستان در انتهای نوشته ی خود می نویسد ممکن است Julia Gillard (نخست وزیر جدید) (با آغاز مجدد پرونده های پناهجویان پیش از شش ماه) در انتخابات مقداری رای از دست بدهد اما او عکس آنچه هزاره هایی که در هنگام آمدن او به دفتر نخست وزیری کشته شدند، سرش را از دست نمی دهد.
نظرات
11 دیدگاههشدار استاد دانشگاه استرالیا: هزاره ها در خطر نابودی قرار دارند
قتل عام مردم هزاره ومعضلهء کوچیها درین ساحه
تاریخ افغانستان از واقعیت های ظالمانه مشبوع است - زمامدار در جامعه قبیلوی مظهر وخلیفه دین و روحانی مجری احکام � تلقین گروتفسیر کننده دین است تا ریخ قبیلوی گنجا یش نو پذیر ی را ندارد ومعبد کهنه ها و مدفن نو ها است. بایاد آوری این رویدادهای تلخ تاریخ به این نتیجه روشن میتوان دست یافت که بدون تأمین برابری حقوق سیاسی میان گروههای قومی واقلیتها ی ملی ومذهبی افغانستان جامعه ء بلادیده ما از ستم اجتماعی ونابرابری ملی نجات ورهایی نمی یابند فرآیند رشد مستقل ملی ووحدت ملی کشور کثیرا لملة ما کند و رنجهای مردم ما دراز تر میشود. - رویدادهای چنددهه اخیر بوضوح کامل آشکار ساخت که سلاطین، شاهان وامیران به مقصد جاودانه ساختن تاج وتخت و قدرت برای خاندان خود ها و برای بهره کشی ازتوده های مردم کشور، فرزندان وطن را در جهل وتاریکی قرون وسطایی نگه میداشتند.
طوریکه امیر عبدالرحمن بیش از شصت ودو فیصدنفوس مردم هزاره را قتل عام کرد و عده کثیری خانواده های مردم هزاره را از مناطق هزاره نشین ولایات ارزگان � زابل - قندهارو هیلمنداز زاد گاه وسرزمین آبائی شان مجبور به کوچ اجباری نمودند. بدون شک امیر عبدالرحمان سیاه ترین چهره و جابر ترین فرد در تاریخ سیاسی معاصر افغانستان است.او برای تثبیت و استحکام قدرت خویش بیشترین کشتار و بد ترین جنایات را مرتکب گردید. 62فیصد جامعه هزاره به دست او قتل عام گردید. هزاره جات با تمام منابع اقتصادی، انسانی و فرهنگی آن نابود و تاراج شد و بیشترین ساحات و زمینهای های حا صل خیز آن توسط لشکر امیر پس از نابودی و فرار ساکنان آن برای همیشه غصب شد. � نسل کشی و بدرفتاری عبدالرحمن خان در مقابل مردم زحمتکش هزاره و آواره ساختن آنها از محل بود و باش شان و مباح ساختن تصاحب دارايی منقول شان بنام غنيمت و توزيع زمين مزروعی وعلفچر آنها به فاتحين، گناه نابخشودنی و خصومت نژادی است و چگونه اين زيان به بازمانده گان آن مردم جبران می گردد ؟! چنانچه که اکنون هم تنازعات و اختلافات برسر همان علفچرها که پيامد عملکردهای زمامداران پيشين است وجود دارد. جنون و جنایت عبدالرحمان تا آن حد بوده که از سر انسان کله منار بسازد.در کتاب" کله منار ها در افغانستان" موارد متعدد از کشتار و کله منار های که توسط امیر عبدالرحمان بنا شده ذکر گردیده است ولی عبدالرحمان در خاطراتش فقط به یکی از آنها اعتراف نموده است.در جنگهای هزاره جات "از طرف دشمن سه هزار نفر درمیدان جنگ کشته شد...من حکم دادم منار از سر های مقتولین دشمن سا زند تا بقیه خائف شوند."(تاج التواریخ ص 39)
در زمان نادر خان نا رضایتی ها بالا میگرفت و اژدهای خون آشام خانواده نادری سردار محمد هاشم صدر اعظم هر روز سرهای مبارزین ضد استبداد ووطنپرستان و بخصوص مبارزین مردم هزاره رااز تنها ی شریف شان جدا میکرد و بازار چوب زدن ها � قین وفانه ها � روغن داغ کردن ها- واسکت بریدن ها- ناخن کشیدن ها � چانواری کردن ها و به دار آویختن ها کاملآ گرم بود. درین بازار خونین - فقط تاجران خون و جواسیس نفع سرشاری بدست می آورد وبه مقام وجا ه و جلال دست می یافتند.براساس مشوره انگلیس ها خانواده ء نادر خان مثل دیوانه کور شمشیر بدست برجان روشنفکران انقلابی افتاد و تا توانست کشت.وبسیاری را توسط زهر مسمو م میکر د واز بین می برد و کشور را به گورستان بزرگ تبدیل کرده بود..
ماه ثور سال 1358 �ش. عبدالله امین رئیس تنظیمیه شمال دولت وقت در هنگام قیام مردم هزاره برضد دولت وقت در دره صوف - با میان و تاله وبرفک گفته بود که سر مردم هزاره از من ومال وناموسش از شما سپاهیان دولتی است بر اساس همین شعار خا ینانه و ضد بشری صد ها تن از قیام کننده گان ومردم ملکی بی گناه در ولسوالی دره صوف ولایت سمنگان � در ولسوالی تاله وبرفگ ولایت بغلان وهم چنان در مرکز ولایت بامیان بطور جمعی قتل عام گردیند. و مطابق همین شعار کشتار جمعی که در ین مناطق انجام شد هر گز فراموش مردم هزاره نمیگردد. این همان اعلان امیر عبدالرحمن خان که تقریبآ یک قرن پیش در باره مردم هزاره کرده بود که توسط عبدالله امین تکرار گردید