حکومتی که انتحاری را پاداش می‌‌دهد و نویسنده را به زندان می‌افگند

دوست عزیزیکه ازنوشتن نامت می شرمی ولی خوش داری که دشنام بزنی!
اینجا مسألهء تعبیر مطرح نیست و ازجانب دیگر مثالهای قالین وپول افغانی با معنای تحت اللفظی کلمهء " افغان" درزبان انگلیسی هیچ ارتباط منطقی ندارد.
شما نوشتهء آقای غشتلی که خود اوغان اصیل است بزبان اوغانی نوشته است که : سگ یکی ازمخلوقات پروردگار است که دارای یک سلسله صفات نیک می باشد وپرویز بهمن بخاطر اینکه چرا این سگ به عوض " افغان" پارس نامگذاری نشده است حسادت می ورزد وروی همین منظور تصاویر را از ویکی پیدیا به شکل موثق بیرون آورده وآنرا به روی صفحهء کابل پرس^? میگذارد.
من میگویم که چشم حسود کور؛ من هرگز درین مورد با افاغنه حسادت نمی ورزم که چرا درزبان انگلیسی به یک نوع سگ افغان میگویند خداوند این نام را بشما مبارک کند؛ اما من همین قدر حق دارم که بنویسم که من نمیخواهم سگ باشم؛ با تمام صفات نیکی که شما دروجود سگ می بنید این هویت را به شما ازصمیم قلب تبریک میگویم؛ ولی اینکه دیگران میخواهند سگ نباشند شما حق ندارید که آنها را وادار نمائید که حتما باید مانند شما سگ باقی بمانند.
عجب دنیایی است؛ آقای غشتلی ویک دوست دیگر بنام " ابیجان" بزبان فارسی بحیث یک پشتون؛ ازیکطرف
برای سگ خصوصا سگ های که درکشورهای غربی زیر تربیه ومراقبت قرار دارند بهترین صفات نیک وامتیازات ویژه را قایل می شوند ولی ازطرف دیگر برمن بیچاره که به شکل مستند از دیکشنری آکسفورد این معنا را بیرون آورده ام خشمگین اند وبنده را آماج رکیک ترین دشنامها قرار میدهند.
آیا این خود یک تناقض نیست؟
در دیکشنری آکسفورد هیچگاهی نوشته نشده است که سگ افغانی را مانند پول افغانی ویا قالین افغانی؛ افغان میگویند؛ درآنصورت باید ازنظر علم نژاد شناسی سگ ها؛باید تمام سگ های جهان که درهرکشوری ازپدر وپدرکلانهایشان زاده شده اند باید نام همان کشوررا بخود بگیرند که چنین نشده است؛ بلکه نژاد " افغان" درمیان سگ ها یک نژاد مشخص است ولو اگر در استرالیا ویا امریکا هم از پدر پدر تولد شده باشد آنرا " افغان" میگویند. درینجا تقصیر من بیچاره چیست؟ من صرف خواستم درعالم انسانی ازنظر حوادث تاریخی ثابت کنم که ازنظر عملکرد و همچنان ازنظر گرایش وسمپاتی میان انسانهای که خودشان را " افغان" میدانند وحیوان " سگ" مشابهت وجود دارد.
بدین معنا که " افاغنه" در طول دوصد وشصت سال حاکمیت اوغانی شان درافغانستان کنونی؛ مانند گله های سگ عمل کرده اند؛ هم میان خودشان جنگیده اند وهم با دیگران.
امروز نیز همین تیاتر نمایش گله های " سگ" را مانند آئینه درکشورخویش مشاهده میکنیم؛ آیا وضعیت فعلی کشورما با حالت گله های گرسنهء " سگ" کدام فرق دارد؟ درقدم اول قبایل اوغانی بخاطر انحصار قدرت وشکار ملیتهای غیر افغان بنامهای غلجایی ودرانی و افاغنهء لر وافاغنهء بر؛ کوز پشتانه ولر پشتانه میان خودشان می جنگند؛ بعد زمانی که دیدند که ملیتهای دیگر از دست همهء شان درحال فرار اند همه باهم متحد شده و برای بدست آوردن شکار دست جمعی میان هم متحد میشوند؛ شما درین سناریوها ونمایش های سیاسی تیاتر میان سگ وافاغنه چه فرق وتفاوت را مشاهده میکنید؟
آیا درین گیرو دار دوصدو شصت ساله شما اثری ازانسانیت وتمدن وعقلانیت ودیانت را دیده اید؟ بناء هرکی با افتخار اعلام میدارد که : من افغان هستم وبه افغانیت خویش افتخار میکنم" او باید نزد پزشک برود وخون خویش را با خون همان سگی که نامش را انگلیسها " افغان" گذاشته اند معاینه کند حتما در رگهای وی خون " سگ" وجود دارد. این سخن نه ازباب دشنام وتوهین به یک ملیت بلکه یک سخن علمی وتحقیقاتی است.
گرایش وسمپاتی برادران افغانی مانند " غشتلی" دربرابر " سگ" نیز ازهرجهت قابل تأمل است؛ زیرا تا وقتیکه کسی با یک موجودی خواه حیوان ویا انسان قرابت ونزدیکی نداشته باشد در دفاع ازآن موجود چنین آتشین بدفاع برنمیخیزد.
ازین هم اگر بگذریم؛ ازمولوی بجلیگر پشتون پاکستانی نیز میخواهم خدمت شما نقل قول کنم:
مولوی بجلیگر دریکی ازخطابه های میدانی خویش در یکی ازچها راه راهای شهرپشاور درسال 90 که بنده نیز آنجا حضور داشتم ونوار صوتی اش نیز نزدم موجود است به زبان رسا چنین می گوید:
من یک طالب بچه ای داشتم که نزدم درس میخواند؛ او در اصل پشتون واز خوست افغانستان بود؛خیلی کند ذهن بود؛ هرقدر کوشش میکرد که درسها را به حافظه بسپارد ولی فردای آن روز باز حافظه اش خالی می بود.ولی دربعضی کارها خیلی لجاجت میکرد؛ وقتیکه میگفت که این کاررا میکنم باید از آن دست بردار نمیشد. روزی نزدمن آمد وگفت : مولوی صاحب! من فکر میکنم که میان من وخر کدام قرابت موجود است؛ من گفتم چطور؟
گفت: هیچ وقت درسها را یاد نمیگیرم؛ خوش دارم که به سخن خود تا آخرخواه حق باشد وخواه باطل پایدار بمانم؛ زمانیکه خررا می بینم فکر میکنم که یک دوست خیلی صمیمی وغمگساری را یافته ام که باید ساعتها نزدش بنشینم وبا او راز دل کنم. خودت درین باره چه میگویی که آیا میان من و خر کدام قرابت وجود ندارد؟
مولوی بجلیگر میگوید من برایش گفتم: احتمالا چند صد نسل قبل میان یکی ازمادرکلانهایت وکدام خر؛ مقاربت جنسی صورت گرفته باشد"
خوب! من زمانیکه این نوار را روزی در اطاق لیلیه به یکی ازناسیونالیستان پشتون مربوط حزب نشنل عوامی پاکستان درلندن شنواندم ؛ بدون اینکه مطلب را رد ویا قبول کند؛ مانند آقای غشتلی در توصیف وتمجید خر برایم درفشانی را آغاز کرد؛ که درمیان حیوانات خر؛ چنان کروموزم های قوی دارد که اگر صد حصهء آن کروموزم ها دروجود یک انسان باشد وی هم ازنظر فزیکی وهم ازنظر عقلی رشد سالم می داشته باشد.
بناء امکان دارد که سخن مولوی صاحب بجلیگر درست باشد واگر کدام قبیله ایی درمیان پشتانه با خر قرابت داشته باشد این باعث افتخار است نه باعث ننگ. بناء دوستان عزیز غیر افغانی ویا نیمه افغانی که از افشاگری های علمی من بر افروخته میشوند باید بدانند که غرض من از نوشتن این حرفها تحقیر به بخشی از انسانها نیست؛ بلکه موضوعاتی است که خود همان بخش از انسانها نیز به صحت آن اعتراف دارند ولی از گفتن واظهار نمودن آن توسط افراد دیگر درابتدا به غیظ وخشم میایند ولی درآخر آنرا می پذیرند.
با احترام
پرویز بهمن

جناب محترم آقای غشتلی!
شما ازگذشت تاریخ برداشت وارونه دارید.حاکمیت دوصدسالهء افاغنه درین کشور به این معنا نیست که سگان شکارچی؛ نان شان را با دیگران تقسیم کنند ویا برای قربانیان نان بدهند، اگر آنها صاحب نان ونمک می بودند چرا به چور وچپاول واشغالگری بالای دیگران رو آوردند؟ مگر چنگیز وتیمورلنگ را که ما وشما متهم به اشغالگری و وحشیگری میکنیم؛ آنها درکشورهای خودشان قبل از چور نمودن وچپاول نمودن وتصرف نمودن سرزمین های دیگران اغنیا وسرمایه داران روی زمین بودند؟ نخیر! برعکس؛ یکی ازعوامل یغماگری همانا گرسنه گی وفقر است که یک فرد یا پادشاه ویا زمامدار بخاطر سیرنمودن خود ورعایایش مجبور به قتل وکشتار همنوعان خویش خارج ازمرزهای کشورخود می شود. فرق میان چنگیز وتیمور لنگ وهلاکو با حاکمان دوصد وشصت سالهء افاغنه درین است که افاغنه به کشورهای بیگانه خارج ازمرزهای جغرافیوی کنونی درطول دوصد سال اخیر نه تاخته اند بلکه درطول این دو صدوشصت سال اخیر صرف مناطق همجواریکه با آنها تعلقات واشتراکات فرهنگی ودینی ومذهبی و مراوادات تاریخی داشتند به یغما بردند آنهم به حمایت وپشتیبانی یک کشور استعمارگر بیگانه مانند انگلیس؛ بناء این تعبیر شما که دیگران ازنان ونمک افاغنه خورده اند وحالا ناسپاسی میکنند با منطق تاریخ این کشور جور در نمی آید. شکارچی از قربانی ؛ نانش را می رباید وخودش را نیز میکشد؛ تعبیر شما ازگذشت تاریخ کاملا سرچپه است.
اسکان اجباری قبایل اوغان ونظامنانهء ناقلین درصحات قطغن درزمان شاه امان الله به چه معنی است؟ مگر آن عده قبایلی که درجنوب درطول حاکمیت اوغانی به شمال انتقال داده شدند آنقدر ازنظر اقتصادی خود کفا بودند که ضرورتی برای اسکان مجدد درشمال را احساس نمیکردند؟ آیا شما کدام هوشیاری را دیده اید که در موطن ومولد اصلی اش آرام باشد وازنظر اقتصادی خود کفا باشد ولی یکباره گی بازن واهل وعیالش رهسپار یک استان دیگر شود؟ بناء منطق شما برعکس است؛ این حاکمیت افاغنه بودند که نان ونمک دیگران را خوردند ولی درنمکدان شان شاشیدند و به عوض سپاسگذاری درپی محو ونابودی همهء آثار فرهنگی ومیراثهای تاریخی آن برآمدند وبا زور وجبر هرآنچه که رنگ افغانی نداشت آنرا نابود ساختند؛ وحالا درقرن بیست ویک دعوا دارند که این وطن واین مرز وبوم ازپنجهزار سال به اینطرف دراختیار " افغانها" بوده ودیگران نمک خوران افاغنه می باشند.
بناء بادرنظر داشت دلایل فوق ازنظر اینجانب باوجودیکه انگلیس ها نام یکی ازانواع سگ را " افغان" گذاشته اند ولی ازدیدمن این نامگذاری به آن سگ بیچاره توهین بشمار میرود. زیرا سگ مطابق فرموهء خودتان یکی از با وفا ترین وبا پاس ترین حیوانات می باشد ولی " افغانها" که خودشان را با افتخار " افغان" می نامند این صفات را ندارند. صرف در وحشت ودرنده گی وجنگ گاه میان خودشان وگاه با دیگران میتوانند با سگ " افغان" مشابه باشند نه درهمهء صفات خوب وپسندیده چون: وفا داری وباسداری وغیره.
با احترام
پرویز بهمن