استفادهء ابزاری فاشیستان پشتون ازهشتم مارچ

حضرت صبغت الله مجددی؛ دریک گفتگوی خیلی مختصر به گزارشگر بی بی سی گفت که خانم وی هیچ علاقه ایی به ظاهرشدن جلو دوربین های تلویزیون ندارد؛ خانم او نه تنها که فرایض را ترک نکرده است؛ بلکه حتی نمیخواهد موارد استحبابی یعنی مواردیکه در اسلام جنبهء الزامی ندارد آنها را ترک نماید. ولی پرسش این است که حضرت صبغت الله مجددی تاچه اندازه به این قول خویش صادق است؟ ایشان این خانم عابدهء شان را؛ درسالهای اقامت سی سالهء شان درکشوری چون دنمارک چگونه توانسته بودند از دید مردان نامحرم آنهم نا مسلمانها دور نگهدارند؟ بگذریم ازاینکه هنگام سفر به امریکا حالا درفرودگاه های بعضی کشورها کمره های با شعاع لایزر نصب گردیده که حتی داخل بدنهای مسافران را نیز به روی اسکرین مانیتورها نشان میدهد. آیا حضرت صاحب صبغت الله مجددی ویاخانم محترمهء شان درچنین اوضاع واحوالی میتوانند که ازخطوط قرمزیکه خود ویا خانم شان برای شان بنام اسلام ترسیم کرده اند عبورننمایند. آیا درکشوری چون دنمارک؛ چهرهء مبارک عجوزهء شان را هیچ مامور کنترول گذرنامه درفرودگاه های بین المللی که عمدتا مسلمان هم نیستند ندیده اند ویا اینکه درهر پوست بازرسی برای خانم حضرت صبغت الله مجددی پولیس های زنانه تعین میگردید؟ همین اکنون که حضرت صاحب با خانم محترمهء شان به کشورهای اروپایی خصوصا دنمارک سفر میکنند چگونه میتوانند عجوزهء شان آن حجاب اسلامی پیامبرگونه را که به آن تظاهر می نمایند مراعات نمایند؟ آیا واقعا حضرت صاحب صبغت الله مجددی راست گفته اند؟
واقعیت مسأله این است که اظهارات حضرت صبغت الله مجددی جز لاف وگزاف وخودنمایی بیش نیست. صبغت الله مجددی ازجمله نخستین رهبران اسلام گرای سنتی افغانستان است که درزمان حاکمیت سردار محمد داوود به کشور شاهی دنمارک پناهنده گی اختیار کرده است. صبغت الله مجددی ازآن زمان تا وقوع کودتای هفتم ثور درکشور دنمارک درشهرکوپنهاگن درشرایطی زنده گی کرده که تعداد مسلمانان درآن وقت خیلی ها اندک بود. کسانیکه در آن زمانها کشور دنمارک را دیده اند خاطرات شان را ازناحیهء قلت گوشتهای حلال وغیره بیاد می آورند. نبود مراکز اسلامی و مشکلات برگزاری مراسم جنازه مطابق آموزه های اسلام نیز درآن سالها درکشورهای اسکاندناوی خصوصا دنمارک ازمشکلاتی بود که درآن سالها مسلمانان به آن مواجه بودند. اما حضرت صبغت الله مجددی با اهل وعیالش توانسته بود که برای خودش وبعضی ازمریدانش یک مرکز اسلامی کوچک را به کمک مالی معمرالقذافی رهبر پان عربیست لیبیا تاسیس کند.اما اینکه وی دیگر مشکلات دینی اش چون خوردن ونوشیدن وسفر وغیره را دراجتماع غیر اسلامی دنمارک چگونه حل می نمود اطلاع دقیق در دست نیست.
آنچه که حضرت صبغت الله مجددی درآن مصاحبه اظهار نمود؛هم ازنظر اسلام وهم ازنظر جامعه شناسی قابل تأمل است.؛ در اسلام تنها درقرآن به زنهای پیامبر امرشده که درخانه های شان قرار بگیرند وزیبایی وزینت شان را به شکل که آنرا قرآن( تبرج جاهلیت اولی) خوانده است به مردم آشکار نسازند. آیه های 31 تا 32 سورهء احزاب درقرآن کریم بصورت واضح وروشن دال براین است که تمام این خطاب ها خاص به زنهای پیامبر است. ولی آنانیکه دراجتماع خواهان کسب مقام ورهبری ازپایگاه اسلام می باشند کوشش دارند که خود را متقی تر ازدیگران جلوه داده ومستوای تقوای خانواده گی شان را به سطح پیامبر اسلام ارتقا دهند. چنین عملی از دیدگاه اسلام جز رئا کاری وتظاهر وعوام فریبی چیز دیگری نمیتواند تلقی گردد. البته درجوامع عقب افتاده ای چون افغانستان که بازار مکاره گی وفریب وبی قانونی وتبعیض های رنگارنگ همیشه پر رونق بوده است موجودیت اشخاصی مانند حضرت صبغت الله مجددی که خانم اش را درخانه به بهانهء تقوا وپرهیزگاری پیامبرانه زندانی نموده است زیاد است ولی کسانیکه درکشورهای اروپایی وامریکا واسترالیا زنده گی کرده اند چنین زنده گی قرون وسطایی را هرگز به خانمهای شان تجویز کرده نمیتوانند. زیرا نه قوانین جاری آن کشورها چنین اجازه ایی را به این اشخاص میدهد که زنهای شان را بکلی از دید مردهای نامحرم نگاه دارند ونه هم خود زنها میتوانند با آگاهی که ازحق وحقوق خویش دراجتماع غرب پیدا میکنند تسلیم خواستهای مردسالارانهء شوهران شان گردند.

اظهارات شاه دخت هندیه

اما اظهارات شاه دخت هندیه دختر شاه امان الله بارکزایی اولین شاه تجدد گرای پشتون تبار نیز قابل تأمل است که دربخش انگلیسی سایت بی بی سی گفته است: برای حل مشکلات زنان افغانستان مردان افغانستان باید باسواد شوند وسطح آموزش مردان باید بلند برود.
خانم هندیه، هرنوع بهبود درسطح زنده گی زنان افغانستان را مرهون باسواد شدن مردان افغانستان میداند؛ باوجودیکه چنین دیدگاهی ازنیات نیک و دلسوزانهء خانم هندیه نشأت کرده است ولی با واقعیتهای جاری جامعه همخوانی ندارد. زیرا خشونت علیه زنان امروز تنها درخانواده های بیسواد افغانستان وجود ندارد بلکه حتی درپیشرفته ترین کشورهای جهان نیزناملایمات روزگار وخشونت علیه زن را میتوان شاهد بود. در افغانستان بارها دیده شده که مردان باسواد وزنان باسواد بیشتر درمعرض خشونتهای خانواده گی قرارگرفته وبسا وصلت ها وپیوندها منجر به جدایی وطلاقهای افتضاح آمیز گردیده است. به نظر ما مشکل زنان افغانستان بازهم به ساختار نا جور دموگرافیک افغانستان برمیگردد. افغانستان کشوریست مربوط اقلیتها. هراقلیت قومی ازخود فرهنگ وزبان وموسیقی وهنر جداگانه دارد؛ درمیان همهء این اقلیتهای قومی وفرهنگی تنها یک اقلیت قومی یعنی ( افغانان) ازجا برخاسته و بازور وجبر وبا درانحصار درآوردن کامل قدرت وحاکمیت نام همهء کشور را نیز بنام خودش رقم زده است. این اقلیت قومی؛ که بیشتر با اخلاق وهنجارهای قبیلوی ماقبل التاریخ خو گرفته در طول حاکمیت دوصدسالهء اش بالای ملیتها وتبارهای دیگر؛ یک سلسله عادات وتقالید خوب دیگران را ازخود کرده ودرعوض یک سلسله جهالت ها وهنجارهای قبیلوی را بدیگران تحفه داده است. مثلا ملیتهای غیر افغان افغانستان آنچه که ازقبایل افغانی آموخته اند؛ <غیرت افغانی؟> است که هرنوع زن ستیزی وقتل های ناموسی را زیر این نام می پوشانند. ولی آنچه قبایل افغان از دیگران درنظام وحاکمیت آموخته اند مدرنیزم و تجدد گرایی وخواندن ونوشتن وشعرسرایی وداستان سرایی وموسیقی بوده است. محمود طرزی؛ درترکیهء عثمانی تحصیل کرد ودرآنجا چشمانش به مظاهر تمدن آشنا گردید ولی زمانیکه خواست؛ تخم افکارتجددگرایانه اش را در زمین شوره زار کشورش بپاشاند با مقاومت هم تباران خودی مواجه گردید. بدون شک اگرکشوری بنام افغانستان وجود نمیداشت وقبایلی چون ( افغانان) به شکل میراثی ومسلسل آن زمام امور را در این کشور چندفرهنگی وچند قومی در اختیار نمیداشتند؛ این کشور بیشتر ازهرکشور دیگر استعداد وزمینه های رشد و پیشرفت را درخویش داشت. بناء با جرأت میتوان گفت که مسألهء زن با مشکلات قومی وفرهنگی ومردمی درافغانستان گره خورده است. اکثریت قریب به اتفاق پشتونها نگاه شان نسبت به زن نگاه قبیله سالارانه است؛ این نگاه قرون وسطایی؛ حتی ملیتهای هزاره وتاجیک وتورک تباررا نیز امروز متاثر ساخته است؛ بسا تورک تباران وتاجیکان وهزاره ها ی افغانستانی امروز گرفتار یک سلسله اوهام وخرافات زن ستیزانه وتفوق طلبانه بالای زنها می باشند که ریشه درهمان رسم ورواج های ناپسند < افغانی> دارد؛ درحالیکه درکشوری چون پاکستان نخستین خلبان زن < سایره بانو> ازتبار همین هزاره ها می باشد؛ درکشورهای چون ازبکستان وتاجکستان زنها امروز پا به پای مردان درعرصه های هنری و ادبی واجتماعی وسیاسی رقابت می نمایند اما در افغانستان همین مردان تاجیک اند که با تاثیر پذیرفتن از هموطنان افغان تبار شان نگاه شان نسبت به زن نگاه تحقیر آمیز است وبنام غیرت وتاموس داری افغانی خانمها ودختران شان را مورد ضرب وشتم قرار میدهند. چنین پندارها وچنین اخلاق وهنجارها هرگز با آموزه های دینی یک مسلمان مدرن سازگاری ندارد.

گردهمآیی های حزب همبستگی درکابل بمناسبت روزجهانی زن.

بخش پشتوی بی بی سی نیز یک تعداد عکس ها را ازگردهمایی های اعتراض آمیز یک سازمان بنام حزب همبستگی درکابل منتشر ساخت که باشعارهای پشتو وانگلیسی وفارسی علیه امریکا وپاکستان وایران مزین گردیده بود. اینکه حزب <همبستگی> ازچه وقت به اینطرف درصحنهء سیاسی افغانستان حضور پیدا کرده معلومات دقیق ندارم ولی ازشعارهای ظاهری آن طوری معلوم میشود که تعدادی ازخانم ها وآقایون سازمان < راوا> باید درپشت این صحنه سازی ها قرار داشته باشند و چنین تشکیلی را در زیرسایهء اداره ایکه خود آنرا نامشروع و دموکراسی تحمیل شده ازجانب امریکا میدانند بوجود آورند. شاید درجهان کمتر سازمان سیاسی را نظیر سازمان < همبستگی> پیدا کرد که ازیکطرف به نامشروع بودن نظام باورمند باشد وازطرف دیگر اعضای آن برای گرفتن مجوز وثبت و راجستر نمودن سازمان شان در دفاتر وزارت عدلیهء همان نظام سرگردان باشند. پرسش این است که چرا چنین تناقض در رفتار وگفتار این چنین سازمانی وجود دارد؟

شاید آسان ترین جوابی که بتوان به آن داد که قبیله سالاران پشتون در افغانستان میخواهند که با استفاده از رنج ومرارت زنها یکبار دیگر رهبری موج نارضایتی ها وخشم مردم را بدست گیرند ویکبار دیگر خشم ونارضایتی مردم را به سود اهداف قومی وتباری خویش کانالیزه نمایند. زیرا تاجایکه ازمقالات ومضامین نویسنده گان مربوط ملیتهای غیر افغان درسایتهای اینترنتی دیده میشود ملیتهای غیر افغان درشرایط حاضر جز به تقسیم قدرت ومنابع ثروت درمیان همهء گروه های قومی این کشور به شکل عادلانهء آن به هیچ چیز دیگری قناعت ندارند که چنین خواستی حتی در جلسهء ( مادرید) دراسپانیا بصورت واضح وروشن خودنمایی کرد. به نظر ما سردادن شعارهای ضد امریکایی وضد پاکستانی وضد ایرانی ازطرف سازمانهای مجهول الهویه ایی چون همستگی جز دام های شیطانی و ترفندهای کهنهء استعماری انگلیس مأبانه بخاطر انحراف اذهان از اصل مشکلات قومی وایتنکی افغانستان چیز دیگری بوده نمیتواند. طوریکه دربالا عرض شد مشکلات زنان افغانستان جدا ازمشکلات ساختاری دموگرافیک وقومی افغانستان بوده نمیتواند. بارها دیده شده که بیشترین زنهای باسواد پشتون باوجود شناخت کافی ازماهیت فاشیستی و زن ستیزانهء گروه < طالبان> بازهم آنها را بخاطر اشتراکات قبیلوی وقومی هزار مرتبه نسبت به حکومتهای دموکراتیک و متمدنی که درآن تبارها وتیره های غیر افغانی درقدرت باشند ترجیح میدهند که یک نمونهء آن خانم عالیه راوی اکبر بود که بعداز نقد آخرین چرندنامه اش که توسط این قلم درکابل پرس صورت گرفت دیگر دست به قلم وکاغذ نبرده است. بهمین ترتیب درزمان حاکمیت وحشت ودهشت طالبانی بارها دیده شده که یک نماینده یا سخنگوی طالبان طی مصاحبه های رادیویی با خبرنگاران وروزنامه نگاران؛ ترجیح داده تا با یک زن پشتون تبار به زبان پشتو مصاحبه نماید تا با یک مرد غیر پشتون. حالا همین شعارهای که طالبان وگلبدینی ها وقومگرایان پشتون از آدرس های دیگر سر داده بودند همان شعارها را با رنگ وشمایل دیگر حزبی بنام < همبستگی> زمزمه میکندد تا ازین طریق در افکار واندیشه های مردم تاثیر بگذارد
بناء ازنظر ما یگانه راه حل مشکلات کنونی افغانستان درقدم نخست این است که نام ( افغانستان) که نام قومی است تغیر کند؛ زیرا این نام در زبان انگلیسی با یک نوع سگ نیز گره خورده است. این نام توهین آشکار به ملیتهای غیر افغانی بشمار میرود.درقدم دوم ساختار نظام ازشکل متمرکز وقهقرایی کنونی آن به ساختار غیر متمرکز چه به شکل فدرالی ویا جمهوریتهای خودمختار باید در رأس اولویتهای کاری مقامات سازمان ملل متحد قرارگیرد. تا وقتیکه نام افغانستان یعنی نام "سگ" بالای باشنده گان شریف این میهن به شمول ملت شریف پشتون گره خورده باشد هیچکسی در این کشور زنده گی آبرو مند نخواهند داشت. بیائید که این نام را به زباله دان تاریخ بسپاریم وبیشتر ازین خود ونسل های آیندهء خویش را درانظار جهانیان تحقیر ننمائیم.