بخشی از جنایات سید منصور نادری در نامه سرگشاده به اشرف غنی احمدزی

زيرا من ميدانم همين كل احمد نام صاحب داد مهري است .

( دجال امروزی)
سيد منصور بود مانند دجال. زدست او جماعت است به جنجال
ندارد او شعور و علم و عرفان. بكارد تخم كينه را به هر سال...
ندارد اعتبار در دين و مذهب. نموده اتكا در قدرت و مال،،،،،
جماعت را نمايد پارچه پارچه. شودتاصاحب آن جاه واجلال
بود او منكر امر امامت ،،،،،،،. شده مجذوب آن چندروزه اموال
فراموش كرده است اجداد خودرا. ترور و قتل وغارت گشته اعمال
شده فرعون صفت جوياي قدرت. زموسي منكر است باجمله تمثال
شب و روز فكر او در جيب مردم. بجويد هر دري مانند اشغا ل،،،
شده مروان صفت رهبر به مردم. نمايد چرب زباني مثل دلال ،،،،
بود هميار او چند لا وبا لي ،،،،،. كه تا با او رسد چند دانه دال ،،
به ساز او برقصد چند سالي ،،،. ورا آخر نمايد بي پرو بال ،،،،،،
احاطه كرده اورا چند احمق ،،،،. اورا توصيف كند مانند صلصال
بود روباه صفت در مكرو حيله ،،،. نشيند خانه او در سرنهد شال،،
به مكرو حيله و تذوير و نيرنگ،،،،. نمايد قتل و غارت او به اشكال
ندارد او دريغ از از هيچ كاري ،،،،. ترور باشد برايش جز اعمال...
شده ماند نمرود منكر حق ،،،،،. به حق گفتن زبانش گشته است لال
كند او جست و خيز مانند خرگوش. كه تا گيرد عقاب اورا به چنگال،،
زآه و ناله هاي آن جماعت ،،،،،. شود رويش سياه گردد لگد مال

آقای جمال !
کشف خوبی است و یقیناً تو که "میدانی همین گل احمد نام صاحب داد مهری است" بما نیز آدرس ونشانی اورا بگو تا در صورت امکان به خدمت برسیم و اورا وارنینگ دهیم که مواظب خود باشد وخود را از تیر رس تروریستان سید منصور مخفی نگدارد زیرا سید منصور با افشاگران مر جعیت قلابی اش میانه خوبی ندارد، چنانچه در مورد سید احمد برخوردار استاد فاکولته حقوق و علوم سیاسی ونیز ابراهیم آرزو که برای اولین بار رسوائی های مکتوم و نا گفته این خانوادۀ روحانی نمای متقلب را در محضر ملت افغانستان کشاند، بیرحمانه ترور شدند، دیده شد. حیف است که صاحب داد مهری نیز که اسناد قابل توجهی در مورد این خانواده دارد، سرنوشت آن دوتن و بقیه قلم بدستان ونام داران ومعززین دوشی و دیگر جاها را تجربه کند.
گل احمد

به تأید نوشتۀ آقای آدم حسیب در مورد سید نادر خان کیانی، از سید نادر خان کیانی کتابی بنام "تاریخ غریب" در نثر ونیز چند ورق پاره در نظم دردسترس است، از بر رسی و تحقیق آثار منظوم و منثور مز بور چنین معلوم میشود که وی تحصیل منظم نداشته، فقط مقداری خواند ن ونوشتن را در حد معمولی بلد بوده است. زیرا نوشته های منثورش از نظر املا و عبارت غلطی های فاحشی داشته و از نگاه قواعد و دستورزبانی یکسره تهی است. نثرش بر مبنا ء محاوره وگفتگوی عامیانۀ سمت شمال تدوین یافته و به کاتب یا میرزا بنویس نیمه سواد خوان خود دیکته کرده و او هم عین گفته های بی سرو ته اورا به تحریر در آورده است. اگر از روی دقت بدان نگریسته شود بجز از یاوه سرائی چیزی دیگری نیست و نمی توان نام "نوشته" یا "اثر" را بر آن نهاد.
در مورد شعر و شاعری، موصوف تا اندازۀ قریحۀ شاعری داشته ، ولی چون فاقد تحصیلات مرتب بوده و ضمناً در عرصۀ ادبیات پربار وغنی فارسی مطالعه و معلومات نداشته است، لذا اشعاری را که انشأ داشته غالباً سفیهانه و فاقد محتواست. چه، الفاظش نا هموار و قافیه هایش نا استوار و پایه های آن نا مطبوع است.اشعارش از صداقت بری و از حسن و هنر شعری تهی، زیرا هیچ چیز تازه و بدیع دران دیده نمی شود. نه دارای هدف و رسالت بیداری مردم است و نه هم دارای مفهوم علمی، فلسفی و یا محتوای اخلا قی. بجز از آنچه از دواوین شعرای سلف بعاریه گرفته ویا بعبارت ادبی "سرقت" نموده و در هم آمیخته، بقیه همه با ترهات باطل و بلا هت آلوده شده است. یک بخش از اشعارش گفتار صاحب دعوتان سلف این مذهب مخصوصاً ناصر خسرو است که به نحو مغلوط و بی سرو ته به نظم آورده است.
از نگاه علوم ومعارف دینی، تاریخ و فرهنگ اسلام، معتقدات مذاهب، آراء و نظریات نحله های فلسفی، تاریخ و اصول عقاید اسماعیلیه و نیز تصوف و عرفان در حد یک فرد سواد خوان عادی بوده ، با الخاصه در زمینۀ تاریخ وعقاید اسماعیلیه چنان رأی سخیفی را اظهار می دارد که انسان در سلامت فکری او دچار تر دید میشود.
گل احمد

یک شاعر مردمی متخلص به" دروازی" در حدود هفت سال در جزو تام های فرقۀ 80 سید منصور تا سقوط قول اردوی نمبر 6او ایفای وظیفه کرد،او شاهد بود که چگونه سید منصورایندشمن علم وعالم به اتکاء فرقۀ آلوده اش روشنفکران، تحصیل کردگان، شخصیت های مردمی ونامدار ولایت بغلان و نیزباقی ساحات تحت نفوذعقیدتی خودساخته اش را بیرحمانه کشت، نابود کرد، کمین زد ودر زدو بند های کثیف با باند های خون آشام ودستگاهای جاسوسی خارجی شرکت جست. موصوف بخش کوچکی از آن جنایات را در قالب شعر ساده و عام فهم انشاداشته است، درینجا ابیات چندی ازان شعر طویل آورده میشود:
ای سید منصور بگو که شوکت و شانت چه شد ـ ـ ـ قول اردو فرقۀ هشـتاد غـنـدِ کیانت چه شد
میزدی چوب ستـــم بر پیـکر اهــل خــرد ـ ـ ـ دیو اندر کرسی والی بدورانت چه شد
مزد کار افسرانت جز دوو دشنام چی بود ـ ـ ـ مشت و سیلیهای آن جاوید بد نامت چه شد
مال مردم را چپُ راست میزدی در جیب خود ـ ـ ـ اینقدر گو در دل کوه از طلا، کانت چه شد
پول نامشروع ترا کی از کفت بیرون شود ـ ـ دذدی و رشوه گری قاچاق کاروانت چه شد
در حریم جنگلستان دلقکانت بود پلنگ ـ ـ ضرب و قضیه فکان، معراج و افغانت چه شد
در کمینگاه بود نشسته گرگ کفتاران دیگر ـ ـ بازک و پاینده و ناظر قربانت چه شد
آنکه تورا شهره و مشهور عالم ساختن ـ ـ حقبین آزاده بود یار نگهبانت چه شد
در همه سختی سپر بود در همه خوشی گهر ـ ـ آن هژبر پردلان و آن قوماندانت چه شد
در همه جا گفته بودی افتخارم حقبین است ـ ـ افتخار و آبروی مرد میدانت چه شد
حقبین اندر راه حق، حق با حقبین بود ـ ـ دُرّه زن بی شخصیت دوکتور حیوانت چه شد
میل داشتی جاگزین ناصر خسرو شوی ـ ـ میدیدی بالا زحد آن راه عرفانت چه شد
از حسن ابن صباح کم نمی گفتی خودت ـ ـ آن خیال پردازیهای بی بر و بارت چه شد
از جناب خود کُش بیگانه پروراین سوال ـ ـ دشمنی با پور حیدر(ع) صدق و ایمانت چه شد
خود گزیدی حزب سادات بر دفاع خویشتن ـ ـ از تعصب بر جماعت صدق و ایمانت چه شد
آیت الکرسی به حق که خوانده نتوانی درست ـ ـ در ردیف فیلسوفان نام و عنوانت چه شد
با همین دستخوان پهنت خُرد گردیدی چرا ـ ـ رنگ رنگ ویسکی و ودکا از سر خوانت چه شد
میزدی لاف دیگر از طالبان گیرم دمار ـ ـ جنگ ناکرده گریزان توپ و هاوانت چه شد
شیر برفی یا عقاب آهنی چادر بودی ـ ـ کمتر از روباه شمارش شیر مردانت چه شد
تایمنی تپه نشاط و طمطراقت تا بکی ـ ـ هریکی از گوشۀ مدح و غزلخوانت چه شد
تحصیلُ دانش بدرگاهت حقیرُ بی صفت ـ ـ بیسوادُ بی خـدا افراد نادانـت چه شد
دلقکان گویند خداوند گاه امام روز گار ـ ـ پهلوی فرعون جایت گو که یزدانت چه شد
مینمودی ازغضب یارانت راهستان گور ـ ـ سید مرادُ سید احمد اهل دوستانت چه شد
ازقفا تیر جفا بر سینۀ قیوم زدی ـ ـ مرغ وحشت جاگزین بام آشیانت چه شد
طرحریزی بر ترور شاه قدم تکرارها ـ ـ گشت افشا بمگذاری راز پنهانت چه شد
خان محمد قاتلش افغانُ دستورش زتو ـ ـ نابودی اقوام پشتون راه سلطانت چه شد
برسر دسترخوان خود تور را کردی ترور ـ ـ هم طبق همسایگی با قوم بغلانت چه شد
مولاداد آگاه چگونه قتل در فرمان تو ـ ـ زیر پا مشت لگد احساس انسانت چه شد
در سراغ آرزو نور محمد خان شبر ـ ـ جاهلُ پستُ رذیل خاینُ غولانت چه شد
شاد میگشتی بحرف دشمن دنیاودین ـ ـ دلگیر بالا نشین پر شورُ پترامت چه شد
در صف تاریخ بنویشتم و ماند یاد گار ـ ـ الفتُ جاویدُ جعفر می پرستانت چه شد
میکند سربازی این دروازی از گفتار خود ـ ـ میخلد مانند نی خار مغیلانت چه شد
عرض خلق از ظلم تو در دفتر سیما سمر ـ ـ از گلو گیرد ترا گوید بدورانت چه شد.